João 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Tǝzzar omar Bilatǝs s ad tǝwǝgginat tǝwit n ǝlǝkkud i Ɣaysa; itawagg-as awen da.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 Ǝzdăn sojitan tǝkǝbbut tǝgât ǝs šǝnnanan ǝssǝwaran-tat eɣaf-net, ǝzzǝzlagan-tu deɣ ǝbǝrnuz zaggaɣan.
2 Os soldados fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e depois puseram nele um manto vermelho.
3 Tihazan-t-in gannan-as: «Oyy-ik! Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!» Taqqasan-as sa ǝd sa.
3 Zombavam dele, dizendo: “Salve, rei dos judeus!”, e batiam em seu rosto.
4 Ilas-du Bilatǝs aradaɣ, inna i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝnǝyat! A dawan-t-id-ǝssǝrdǝɣa, ad tǝssǝnam as wǝr fall-as ǝnaya lahan waliyyan fǝl iwwǝddab.»
4 Pilatos saiu outra vez e disse ao povo: “Agora vou trazê-lo aqui para vocês, mas que fique bem claro: eu o considero inocente”.
5 Tǝzzar irdaɣ-du Ɣaysa tǝwâr-tu tǝkǝbbut ǝn šǝnnanan, izlâg ǝbǝrnuz zaggaɣan, inn-asan Bilatǝs: «Alǝs-nawan ǝddi.»
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos e o manto vermelho. “Vejam, aqui está o homem!”, disse Pilatos.
6 As t-oggan muzaran ǝn limaman ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝdkalan imaslan-nasan gannin: «Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Abǝzat-tu kawanay iman-nawan tattaytayam-tu, nak wǝr hǝnnǝyaɣ ǝddǝlil waliyyan a t-issiwaran tǝmattant.»
6 Quando os principais sacerdotes e os guardas do templo o viram, começaram a gritar: “Crucifique-o! Crucifique-o!”. “Levem-no vocês e crucifiquem-no”, disse Pilatos. “Eu o considero inocente.”
7 Ǝnnan-as muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Nakkanay nǝla ǝššǝriɣa, amaran ǝššǝriɣa wa, ih-ay as alǝs wa ihor ǝd tǝmattant, fǝlas a inna ǝnta Barar ǝn Mǝššina a imos.»
7 Os líderes judeus responderam: “Pela nossa lei ele deve morrer, pois chamou a si mesmo de Filho de Deus”.
8 Batu ta tǝga tasa wǝllen daɣ Bilatǝs,
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou ainda mais amedrontado.
9 iqqal ehan-net, iggaz edag wa n ǝššǝriɣa, inna i Ɣaysa: «Mǝnis du-tǝhe?» Mišan wǝr das-iga Ɣaysa aljawab waliyyan.
9 Levou Jesus de volta para dentro do palácio e lhe perguntou: “De onde você vem?”. Jesus, porém, não respondeu.
10 Amazay wen da das-inna Bilatǝs: «Nak as tugaya s a di-tǝššiwǝla? Wǝr tǝssenaɣ as ǝle fǝrregat n a kay-sassayya, ǝleɣ ǝntada fǝrregat n a kay-attaytaya fǝl tǝgǝttawt?»
10 “Por que você se nega a falar comigo?”, perguntou Pilatos. “Não sabe que tenho autoridade para soltá-lo ou crucificá-lo?”
11 Inn-as Ɣaysa: «Wǝr fall-i tǝle tarna waliyyat ar ta sǝr-ǝk du-tǝfalat Mǝššina. Adi da fǝlas awedan wa di-igan gǝr fassan-nak, ogar-kay igi n abakkad.»
11 Jesus disse: “Você não teria autoridade alguma sobre mim se esta não lhe fosse dada de cima. Portanto, aquele que me entregou a você tem um pecado maior”.
12 Amazay wen da daɣ iggaz Bilatǝs šin agamay n asaway was zʼayyu Ɣaysa. Mišan ǝnkaran-du Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannin s afalla: «Alǝs di as tu-tǝsassayya, wǝdi wǝr tǝmosaɣ ǝmidi ǝn Qaysara, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝrrum, fǝlas awedan wa innan imos ǝmǝnokal, wǝdi azangaw ǝn Qaysara a imos!»
12 Então Pilatos tentou libertá-lo, mas os líderes judeus gritavam: “Se o senhor soltar este homem, não é amigo de César! Quem se declara rei se rebela contra César”.
13 As isla Bilatǝs i batu ta, issǝrdaɣ-du Ɣaysa, tǝzzar iqqim daɣ tǝxawit ta n adag n ǝššǝriɣa. Edag wa esǝm-net «Aɣarɣar ilsân tǝsǝlit» itawann-as daɣ tǝlɣibrit «Gabbata».
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora novamente e se sentou no tribunal, na plataforma chamada “Pavimento de Pedras” (em aramaico, Gábata ).
14 Itaggu awen ammasnazal n ǝzǝl wa oggan amud wa n Akkay, simutugan aytedan y ǝmud. Inna Bilatǝs i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝmǝnokal-nawan ǝddi!»
14 Era por volta de meio-dia, no dia da preparação para a Páscoa. E Pilatos disse ao povo: “Vejam, aqui está o seu rei!”.
15 Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen gannin: «Ammatet! Ammatet! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Daɣ adi ad attaytayaɣ ǝmǝnokal-nawan fǝl tǝgǝttawt?» Ǝnnan-as muzaran ǝn limaman: «Ǝmǝnokal-nana wǝr t-imos ar Qaysara.»
15 “Fora com ele!”, gritaram. “Fora com ele! Crucifique-o!” “O quê? Crucificar o seu rei?”, perguntou Pilatos. Em resposta, os principais sacerdotes gritaram: “Não temos outro rei além de César!”.
16 Tǝzzar ikf-en Bilatǝs Ɣaysa y ad itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt.
16 Então Pilatos lhes entregou Jesus para ser crucificado. E eles levaram Jesus.
17 Igmad aɣrǝm ewây ǝnta iman-net tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy. Ǝkkan dǝr-ǝs edag as itawannu «Tǝkǝyya», itawann-as deɣ daɣ tǝlɣibrit «Golgota».
17 Carregando a própria cruz, Jesus foi ao local chamado Lugar da Caveira (em aramaico, Gólgota ).
18 Den da ad ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt. Tawataytayan ǝššin meddan wiyyad ǝntanay da fǝl tǝgǝttawen dǝgma-net, a daɣ illa Ɣaysa gar-essan.
18 Ali eles o pregaram na cruz. Outros dois foram crucificados com Jesus, um de cada lado e ele no meio.
19 Omar Bilatǝs s ad ammadkal ǝsǝllum itǝwǝktǝb fall-as: «Awa Ɣaysa wa n Nazaret, Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», itǝwǝtǝytǝy daɣ afalla ǝn tǝgǝttawt. Itawagga awen da.
19 Pilatos colocou no alto da cruz uma placa que dizia: “Jesus, o nazareno, Rei dos judeus”.
20 Ǝɣran Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝsǝllum wa. Ǝnta edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ihoz aɣrǝm, amaran ǝsǝllum wa iktâb daɣ awal wa n tǝlɣibrit, ǝd wa n tǝlatint ǝd wa n tǝlyunant.
20 O lugar onde Jesus foi crucificado ficava perto da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego, de modo que muitos judeus podiam ler a inscrição.
21 Ǝnnan limaman win zawwarnen ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud i Bilatǝs: «Ad wǝr tayyaɣ ǝsǝllum wa tǝssǝltaɣa tǝgǝttawt iktâb fall-as âs: "Alǝs wa ǝmǝnokal ǝn Kǝl-ǝlyǝhud", kalar ǝktǝb fall-as âs: "Alǝs da wa innan ǝnta a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud."»
21 Os principais sacerdotes disseram a Pilatos: “Mude a inscrição de ‘Rei dos judeus’ para ‘Ele disse: Eu sou o rei dos judeus’”.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Arat wa ǝktaba, wǝr-tu-za-sǝmmǝttǝya.»
22 Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi”.
23 As ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt, ǝdkalan isǝlsa-net, ǝgan-asan ǝkkozat tǝzunen, ǝkkulluk n iyyan daɣ-san igrâw iyyat. Ǝdkalan ǝntada tǝkadkat-net ta zǝwwǝrat, tǝgât daɣ tǝbdoq wǝr iha a imosan azamay, tosâɣ-du ɣur afalla har eres.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, repartiram suas roupas em quatro partes, uma para cada um deles. Também pegaram sua túnica, mas ela era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Ǝnnan gar-essan: «Ad wǝr nǝzǝzzǝrrǝt tǝkadkat ta, ofa ad nagu šišaɣeren fǝl ad nǝssǝn wa tat-z-ilen.» Arat wa ǝnnân-tu fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Ǝzunan tabdoq-in, tǝzzar ǝgan šišaɣeren fǝl tǝkadkat-in.»
24 Por isso disseram: “Em vez de rasgá-la, vamos tirar sortes para ver quem ficará com ela”. Isso cumpriu as Escrituras que dizem: “Repartiram minhas roupas entre si e lançaram sortes por minha veste”. E foi o que fizeram.
25 Tǝgǝttawt ta fǝl ittǝytay Ɣaysa, ǝbdâdnat dagma-net tǝdoden ǝmosnen anna-net, ǝd Maryama ta n tamadrayt n anna-net, tǝmosat taɣur Klobas, ǝd Maryama Madǝl.
25 Perto da cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, esposa de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ogga Ɣaysa anna-net, inay ǝnattalib-net wa n ǝmǝri-net ibdâd dagma-net, inn-as: «Anna, barar-nam ǝddi.»
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, ao lado do discípulo a quem ele amava, disse-lhe: “Mulher, este é seu filho”.
27 Tǝzzar inna y ǝnattalib-net wen: «Anna-nak ǝddi.» Amazay wen da daɣ dǝr-ǝs iddew ǝnattalib wen s aɣaywan-net issan daɣ-as.
27 E, ao discípulo, disse: “Esta é sua mãe”. Daquele momento em diante, o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa: «Ih-i fad», fǝlas issân as arat kul ikmal, amaran arat wa wǝr t-inna ar fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
28 Jesus sabia que sua missão havia terminado e, para cumprir as Escrituras, disse: “Estou com sede”.
29 Edag en insa daɣ-as ǝɣǝzu iha bǝnegǝr, tǝmmǝdkal-du tǝduft tǝtawattal d ǝmi n agabal n ǝzzǝnǝf n ǝnniɣnaɣ iyyan idwâlan as itawannu xisof, tǝtawasalmaɣ-du daɣ bǝnegǝr wa, tǝtawazzal-in s ǝmi-net.
29 Havia ali uma vasilha com vinagre, de modo que ensoparam uma esponja no vinagre, a colocaram na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 As izannalmaz Ɣaysa bǝnegǝr, inna: «Arat kul ikmal.» Tǝzzar issǝras eɣaf-net, ǝgmadan-tu man.
30 Depois de prová-la, Jesus disse: “Está consumado”. Então, inclinou a cabeça e entregou o espírito.
31 Ǝzǝl wen simutugan aytedan y ǝmud wa n Akkay. Wǝr ǝren Kǝl-Ǝlyǝhud ad aqqaminat alzanazaten n aytedan ǝwârnat šigǝttawen daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt-nasan. Ǝnta ǝzǝl wen, wǝr ogda ǝd win hadatnen tǝzzǝwwǝrt. Ǝkkan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Bilatǝs ǝnnan-as: «Amǝr s ad tawarzin daran-nasan, fǝl a tan-iba tarmad, tǝssukǝsa-du alzanazaten-nasan!»
31 Era o Dia da Preparação, e os líderes judeus não queriam que os corpos ficassem pendurados ali até o dia seguinte, que seria um sábado muito especial. Por isso pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos crucificados e removê-los.
32 Ǝkkan-du sojitan meddan win tawataytaynen dagma ǝn Ɣaysa. Ǝrzan idaran ǝn wa azzaran, okayan ǝs wa n ǝššin ǝgan-as awen da.
32 Assim, os soldados vieram e quebraram as pernas dos dois homens crucificados com Jesus.
33 As d-ewadan Ɣaysa ǝnayan âs as d-osan da aba-tu. Ǝqqiman da wǝr ǝrzen idaran-net,
33 Mas, quando chegaram a Jesus, viram que ele já estava morto e, portanto, não quebraram suas pernas.
34 Mišan idag iyyan daɣ sojitan win tasaga ǝn Ɣaysa s allaɣ-net, iffay-du daɣ-as ǝzni d aman.
34 Um dos soldados, porém, furou seu lado com uma lança e, no mesmo instante, correu sangue com água.
35 Awedan wa igan isalan win, inay-tan ǝs šittawen-net, amaran tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos. Issân as tidǝt ta tǝzdarat as iššewal da, fǝl ad tǝzzǝgzǝnam kawanay da.
35 Essa informação provém de uma testemunha ocular. Ela diz a verdade para que vocês também creiam.
36 Ǝnta aratan win kul wǝr ǝgen ar fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Eɣas-net waliyyan wǝr zʼarraz.»
36 Essas coisas aconteceram para que se cumprissem as Escrituras que dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado”,
37 Ǝlkǝttaban ih-en ǝntada as: «Ad ǝssǝdǝgan isawadan-nasan sa sǝr wa saxxarabben.»
37 e “Olharão para aquele a quem transpassaram”.
38 Dǝffǝr adi osa-du Yusǝf wa n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, eges daɣ ǝssir, fǝlas iksud Kǝl-Ǝlyǝhud. Ikka Bilatǝs igmay daɣ-as ad awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Ikf-ay Bilatǝs turagat n awen, tǝzzar igla eway-tat.
38 Depois disso, José de Arimateia, que tinha sido discípulo secreto de Jesus porque temia os líderes judeus, pediu autorização a Pilatos para tirar da cruz o corpo de Jesus. Quando Pilatos lhe deu permissão, José veio e levou o corpo.
39 Osa-du Nikodemos ǝnta da, s ǝnta as kala din-osa Ɣaysa ahad iyyan. Eway-du tǝfaršit daɣ ǝnɣâlan alwarditan tǝmosat amaḍal ǝn karadat tǝmǝrwen ǝn kilaw.
39 Estava com ele Nicodemos, o homem que tinha ido conversar com Jesus à noite. Nicodemos trouxe cerca de 35 litros de óleo perfumado feito com mirra e aloés.
40 Idkal-du Yusǝf ǝd Nikodemos taɣǝssa ǝn Ɣaysa ǝgan-tat daɣ šifit tǝgât daɣ tǝsǝwad, ǝssǝlalan-tat aḍutan ǝzodnen win. Arat wa imos alɣadat ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ anabal ǝn nǝmmǝttan.
40 Seguindo os costumes judaicos de sepultamento, envolveram o corpo de Jesus em lençóis compridos de linho, junto com essas especiarias.
41 Edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ih-ay afarag. Amaran afarag wen ih-ay ǝzǝkka imosan akazam as wǝr kala a daɣ-as itawagga ǝnǝmmettǝn.
41 O local da crucificação ficava próximo a um jardim, onde havia um túmulo novo que nunca tinha sido usado.
42 Ǝzǝl wen ǝnta daɣ simutugan Kǝl-Ǝlyǝhud y ǝzǝl-nasan wa n tǝsanfawt, awen da fǝl iga Yusǝf ǝd Nikodemos Ɣaysa daɣ ǝzǝkka wa, fǝlas ǝnta a ihozan.
42 Como era o Dia da Preparação para a Páscoa judaica, e uma vez que o túmulo ficava perto, colocaram Jesus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.