João 19

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tǝzzar omar Bilatǝs s ad tǝwǝgginat tǝwit n ǝlǝkkud i Ɣaysa; itawagg-as awen da.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ǝzdăn sojitan tǝkǝbbut tǝgât ǝs šǝnnanan ǝssǝwaran-tat eɣaf-net, ǝzzǝzlagan-tu deɣ ǝbǝrnuz zaggaɣan.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Tihazan-t-in gannan-as: «Oyy-ik! Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!» Taqqasan-as sa ǝd sa.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Ilas-du Bilatǝs aradaɣ, inna i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝnǝyat! A dawan-t-id-ǝssǝrdǝɣa, ad tǝssǝnam as wǝr fall-as ǝnaya lahan waliyyan fǝl iwwǝddab.»
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Tǝzzar irdaɣ-du Ɣaysa tǝwâr-tu tǝkǝbbut ǝn šǝnnanan, izlâg ǝbǝrnuz zaggaɣan, inn-asan Bilatǝs: «Alǝs-nawan ǝddi.»
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 As t-oggan muzaran ǝn limaman ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝdkalan imaslan-nasan gannin: «Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Abǝzat-tu kawanay iman-nawan tattaytayam-tu, nak wǝr hǝnnǝyaɣ ǝddǝlil waliyyan a t-issiwaran tǝmattant.»
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Ǝnnan-as muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Nakkanay nǝla ǝššǝriɣa, amaran ǝššǝriɣa wa, ih-ay as alǝs wa ihor ǝd tǝmattant, fǝlas a inna ǝnta Barar ǝn Mǝššina a imos.»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Batu ta tǝga tasa wǝllen daɣ Bilatǝs,
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 iqqal ehan-net, iggaz edag wa n ǝššǝriɣa, inna i Ɣaysa: «Mǝnis du-tǝhe?» Mišan wǝr das-iga Ɣaysa aljawab waliyyan.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Amazay wen da das-inna Bilatǝs: «Nak as tugaya s a di-tǝššiwǝla? Wǝr tǝssenaɣ as ǝle fǝrregat n a kay-sassayya, ǝleɣ ǝntada fǝrregat n a kay-attaytaya fǝl tǝgǝttawt?»
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Inn-as Ɣaysa: «Wǝr fall-i tǝle tarna waliyyat ar ta sǝr-ǝk du-tǝfalat Mǝššina. Adi da fǝlas awedan wa di-igan gǝr fassan-nak, ogar-kay igi n abakkad.»
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Amazay wen da daɣ iggaz Bilatǝs šin agamay n asaway was zʼayyu Ɣaysa. Mišan ǝnkaran-du Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannin s afalla: «Alǝs di as tu-tǝsassayya, wǝdi wǝr tǝmosaɣ ǝmidi ǝn Qaysara, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝrrum, fǝlas awedan wa innan imos ǝmǝnokal, wǝdi azangaw ǝn Qaysara a imos!»
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 As isla Bilatǝs i batu ta, issǝrdaɣ-du Ɣaysa, tǝzzar iqqim daɣ tǝxawit ta n adag n ǝššǝriɣa. Edag wa esǝm-net «Aɣarɣar ilsân tǝsǝlit» itawann-as daɣ tǝlɣibrit «Gabbata».
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Itaggu awen ammasnazal n ǝzǝl wa oggan amud wa n Akkay, simutugan aytedan y ǝmud. Inna Bilatǝs i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝmǝnokal-nawan ǝddi!»
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen gannin: «Ammatet! Ammatet! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Daɣ adi ad attaytayaɣ ǝmǝnokal-nawan fǝl tǝgǝttawt?» Ǝnnan-as muzaran ǝn limaman: «Ǝmǝnokal-nana wǝr t-imos ar Qaysara.»
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Tǝzzar ikf-en Bilatǝs Ɣaysa y ad itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Igmad aɣrǝm ewây ǝnta iman-net tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy. Ǝkkan dǝr-ǝs edag as itawannu «Tǝkǝyya», itawann-as deɣ daɣ tǝlɣibrit «Golgota».
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Den da ad ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt. Tawataytayan ǝššin meddan wiyyad ǝntanay da fǝl tǝgǝttawen dǝgma-net, a daɣ illa Ɣaysa gar-essan.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Omar Bilatǝs s ad ammadkal ǝsǝllum itǝwǝktǝb fall-as: «Awa Ɣaysa wa n Nazaret, Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», itǝwǝtǝytǝy daɣ afalla ǝn tǝgǝttawt. Itawagga awen da.
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ǝɣran Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝsǝllum wa. Ǝnta edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ihoz aɣrǝm, amaran ǝsǝllum wa iktâb daɣ awal wa n tǝlɣibrit, ǝd wa n tǝlatint ǝd wa n tǝlyunant.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ǝnnan limaman win zawwarnen ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud i Bilatǝs: «Ad wǝr tayyaɣ ǝsǝllum wa tǝssǝltaɣa tǝgǝttawt iktâb fall-as âs: "Alǝs wa ǝmǝnokal ǝn Kǝl-ǝlyǝhud", kalar ǝktǝb fall-as âs: "Alǝs da wa innan ǝnta a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud."»
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Arat wa ǝktaba, wǝr-tu-za-sǝmmǝttǝya.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 As ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt, ǝdkalan isǝlsa-net, ǝgan-asan ǝkkozat tǝzunen, ǝkkulluk n iyyan daɣ-san igrâw iyyat. Ǝdkalan ǝntada tǝkadkat-net ta zǝwwǝrat, tǝgât daɣ tǝbdoq wǝr iha a imosan azamay, tosâɣ-du ɣur afalla har eres.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Ǝnnan gar-essan: «Ad wǝr nǝzǝzzǝrrǝt tǝkadkat ta, ofa ad nagu šišaɣeren fǝl ad nǝssǝn wa tat-z-ilen.» Arat wa ǝnnân-tu fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Ǝzunan tabdoq-in, tǝzzar ǝgan šišaɣeren fǝl tǝkadkat-in.»
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Tǝgǝttawt ta fǝl ittǝytay Ɣaysa, ǝbdâdnat dagma-net tǝdoden ǝmosnen anna-net, ǝd Maryama ta n tamadrayt n anna-net, tǝmosat taɣur Klobas, ǝd Maryama Madǝl.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Ogga Ɣaysa anna-net, inay ǝnattalib-net wa n ǝmǝri-net ibdâd dagma-net, inn-as: «Anna, barar-nam ǝddi.»
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Tǝzzar inna y ǝnattalib-net wen: «Anna-nak ǝddi.» Amazay wen da daɣ dǝr-ǝs iddew ǝnattalib wen s aɣaywan-net issan daɣ-as.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa: «Ih-i fad», fǝlas issân as arat kul ikmal, amaran arat wa wǝr t-inna ar fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Edag en insa daɣ-as ǝɣǝzu iha bǝnegǝr, tǝmmǝdkal-du tǝduft tǝtawattal d ǝmi n agabal n ǝzzǝnǝf n ǝnniɣnaɣ iyyan idwâlan as itawannu xisof, tǝtawasalmaɣ-du daɣ bǝnegǝr wa, tǝtawazzal-in s ǝmi-net.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 As izannalmaz Ɣaysa bǝnegǝr, inna: «Arat kul ikmal.» Tǝzzar issǝras eɣaf-net, ǝgmadan-tu man.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ǝzǝl wen simutugan aytedan y ǝmud wa n Akkay. Wǝr ǝren Kǝl-Ǝlyǝhud ad aqqaminat alzanazaten n aytedan ǝwârnat šigǝttawen daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt-nasan. Ǝnta ǝzǝl wen, wǝr ogda ǝd win hadatnen tǝzzǝwwǝrt. Ǝkkan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Bilatǝs ǝnnan-as: «Amǝr s ad tawarzin daran-nasan, fǝl a tan-iba tarmad, tǝssukǝsa-du alzanazaten-nasan!»
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Ǝkkan-du sojitan meddan win tawataytaynen dagma ǝn Ɣaysa. Ǝrzan idaran ǝn wa azzaran, okayan ǝs wa n ǝššin ǝgan-as awen da.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 As d-ewadan Ɣaysa ǝnayan âs as d-osan da aba-tu. Ǝqqiman da wǝr ǝrzen idaran-net,
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Mišan idag iyyan daɣ sojitan win tasaga ǝn Ɣaysa s allaɣ-net, iffay-du daɣ-as ǝzni d aman.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Awedan wa igan isalan win, inay-tan ǝs šittawen-net, amaran tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos. Issân as tidǝt ta tǝzdarat as iššewal da, fǝl ad tǝzzǝgzǝnam kawanay da.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Ǝnta aratan win kul wǝr ǝgen ar fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Eɣas-net waliyyan wǝr zʼarraz.»
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ǝlkǝttaban ih-en ǝntada as: «Ad ǝssǝdǝgan isawadan-nasan sa sǝr wa saxxarabben.»
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Dǝffǝr adi osa-du Yusǝf wa n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, eges daɣ ǝssir, fǝlas iksud Kǝl-Ǝlyǝhud. Ikka Bilatǝs igmay daɣ-as ad awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Ikf-ay Bilatǝs turagat n awen, tǝzzar igla eway-tat.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Osa-du Nikodemos ǝnta da, s ǝnta as kala din-osa Ɣaysa ahad iyyan. Eway-du tǝfaršit daɣ ǝnɣâlan alwarditan tǝmosat amaḍal ǝn karadat tǝmǝrwen ǝn kilaw.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Idkal-du Yusǝf ǝd Nikodemos taɣǝssa ǝn Ɣaysa ǝgan-tat daɣ šifit tǝgât daɣ tǝsǝwad, ǝssǝlalan-tat aḍutan ǝzodnen win. Arat wa imos alɣadat ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ anabal ǝn nǝmmǝttan.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ih-ay afarag. Amaran afarag wen ih-ay ǝzǝkka imosan akazam as wǝr kala a daɣ-as itawagga ǝnǝmmettǝn.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Ǝzǝl wen ǝnta daɣ simutugan Kǝl-Ǝlyǝhud y ǝzǝl-nasan wa n tǝsanfawt, awen da fǝl iga Yusǝf ǝd Nikodemos Ɣaysa daɣ ǝzǝkka wa, fǝlas ǝnta a ihozan.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.