João 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Tǝzzar omar Bilatǝs s ad tǝwǝgginat tǝwit n ǝlǝkkud i Ɣaysa; itawagg-as awen da.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Ǝzdăn sojitan tǝkǝbbut tǝgât ǝs šǝnnanan ǝssǝwaran-tat eɣaf-net, ǝzzǝzlagan-tu deɣ ǝbǝrnuz zaggaɣan.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Tihazan-t-in gannan-as: «Oyy-ik! Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!» Taqqasan-as sa ǝd sa.
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Ilas-du Bilatǝs aradaɣ, inna i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝnǝyat! A dawan-t-id-ǝssǝrdǝɣa, ad tǝssǝnam as wǝr fall-as ǝnaya lahan waliyyan fǝl iwwǝddab.»
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Tǝzzar irdaɣ-du Ɣaysa tǝwâr-tu tǝkǝbbut ǝn šǝnnanan, izlâg ǝbǝrnuz zaggaɣan, inn-asan Bilatǝs: «Alǝs-nawan ǝddi.»
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 As t-oggan muzaran ǝn limaman ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝdkalan imaslan-nasan gannin: «Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Abǝzat-tu kawanay iman-nawan tattaytayam-tu, nak wǝr hǝnnǝyaɣ ǝddǝlil waliyyan a t-issiwaran tǝmattant.»
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Ǝnnan-as muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Nakkanay nǝla ǝššǝriɣa, amaran ǝššǝriɣa wa, ih-ay as alǝs wa ihor ǝd tǝmattant, fǝlas a inna ǝnta Barar ǝn Mǝššina a imos.»
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Batu ta tǝga tasa wǝllen daɣ Bilatǝs,
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 iqqal ehan-net, iggaz edag wa n ǝššǝriɣa, inna i Ɣaysa: «Mǝnis du-tǝhe?» Mišan wǝr das-iga Ɣaysa aljawab waliyyan.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Amazay wen da das-inna Bilatǝs: «Nak as tugaya s a di-tǝššiwǝla? Wǝr tǝssenaɣ as ǝle fǝrregat n a kay-sassayya, ǝleɣ ǝntada fǝrregat n a kay-attaytaya fǝl tǝgǝttawt?»
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Inn-as Ɣaysa: «Wǝr fall-i tǝle tarna waliyyat ar ta sǝr-ǝk du-tǝfalat Mǝššina. Adi da fǝlas awedan wa di-igan gǝr fassan-nak, ogar-kay igi n abakkad.»
11 Jesus respondeu:
12 Amazay wen da daɣ iggaz Bilatǝs šin agamay n asaway was zʼayyu Ɣaysa. Mišan ǝnkaran-du Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannin s afalla: «Alǝs di as tu-tǝsassayya, wǝdi wǝr tǝmosaɣ ǝmidi ǝn Qaysara, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝrrum, fǝlas awedan wa innan imos ǝmǝnokal, wǝdi azangaw ǝn Qaysara a imos!»
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 As isla Bilatǝs i batu ta, issǝrdaɣ-du Ɣaysa, tǝzzar iqqim daɣ tǝxawit ta n adag n ǝššǝriɣa. Edag wa esǝm-net «Aɣarɣar ilsân tǝsǝlit» itawann-as daɣ tǝlɣibrit «Gabbata».
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Itaggu awen ammasnazal n ǝzǝl wa oggan amud wa n Akkay, simutugan aytedan y ǝmud. Inna Bilatǝs i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝmǝnokal-nawan ǝddi!»
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen gannin: «Ammatet! Ammatet! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Daɣ adi ad attaytayaɣ ǝmǝnokal-nawan fǝl tǝgǝttawt?» Ǝnnan-as muzaran ǝn limaman: «Ǝmǝnokal-nana wǝr t-imos ar Qaysara.»
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Tǝzzar ikf-en Bilatǝs Ɣaysa y ad itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Igmad aɣrǝm ewây ǝnta iman-net tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy. Ǝkkan dǝr-ǝs edag as itawannu «Tǝkǝyya», itawann-as deɣ daɣ tǝlɣibrit «Golgota».
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Den da ad ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt. Tawataytayan ǝššin meddan wiyyad ǝntanay da fǝl tǝgǝttawen dǝgma-net, a daɣ illa Ɣaysa gar-essan.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Omar Bilatǝs s ad ammadkal ǝsǝllum itǝwǝktǝb fall-as: «Awa Ɣaysa wa n Nazaret, Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», itǝwǝtǝytǝy daɣ afalla ǝn tǝgǝttawt. Itawagga awen da.
19 — ausente —
20 Ǝɣran Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝsǝllum wa. Ǝnta edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ihoz aɣrǝm, amaran ǝsǝllum wa iktâb daɣ awal wa n tǝlɣibrit, ǝd wa n tǝlatint ǝd wa n tǝlyunant.
20 — ausente —
21 Ǝnnan limaman win zawwarnen ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud i Bilatǝs: «Ad wǝr tayyaɣ ǝsǝllum wa tǝssǝltaɣa tǝgǝttawt iktâb fall-as âs: "Alǝs wa ǝmǝnokal ǝn Kǝl-ǝlyǝhud", kalar ǝktǝb fall-as âs: "Alǝs da wa innan ǝnta a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud."»
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Arat wa ǝktaba, wǝr-tu-za-sǝmmǝttǝya.»
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 As ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt, ǝdkalan isǝlsa-net, ǝgan-asan ǝkkozat tǝzunen, ǝkkulluk n iyyan daɣ-san igrâw iyyat. Ǝdkalan ǝntada tǝkadkat-net ta zǝwwǝrat, tǝgât daɣ tǝbdoq wǝr iha a imosan azamay, tosâɣ-du ɣur afalla har eres.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Ǝnnan gar-essan: «Ad wǝr nǝzǝzzǝrrǝt tǝkadkat ta, ofa ad nagu šišaɣeren fǝl ad nǝssǝn wa tat-z-ilen.» Arat wa ǝnnân-tu fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Ǝzunan tabdoq-in, tǝzzar ǝgan šišaɣeren fǝl tǝkadkat-in.»
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Tǝgǝttawt ta fǝl ittǝytay Ɣaysa, ǝbdâdnat dagma-net tǝdoden ǝmosnen anna-net, ǝd Maryama ta n tamadrayt n anna-net, tǝmosat taɣur Klobas, ǝd Maryama Madǝl.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 Ogga Ɣaysa anna-net, inay ǝnattalib-net wa n ǝmǝri-net ibdâd dagma-net, inn-as: «Anna, barar-nam ǝddi.»
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Tǝzzar inna y ǝnattalib-net wen: «Anna-nak ǝddi.» Amazay wen da daɣ dǝr-ǝs iddew ǝnattalib wen s aɣaywan-net issan daɣ-as.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa: «Ih-i fad», fǝlas issân as arat kul ikmal, amaran arat wa wǝr t-inna ar fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Edag en insa daɣ-as ǝɣǝzu iha bǝnegǝr, tǝmmǝdkal-du tǝduft tǝtawattal d ǝmi n agabal n ǝzzǝnǝf n ǝnniɣnaɣ iyyan idwâlan as itawannu xisof, tǝtawasalmaɣ-du daɣ bǝnegǝr wa, tǝtawazzal-in s ǝmi-net.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 As izannalmaz Ɣaysa bǝnegǝr, inna: «Arat kul ikmal.» Tǝzzar issǝras eɣaf-net, ǝgmadan-tu man.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Ǝzǝl wen simutugan aytedan y ǝmud wa n Akkay. Wǝr ǝren Kǝl-Ǝlyǝhud ad aqqaminat alzanazaten n aytedan ǝwârnat šigǝttawen daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt-nasan. Ǝnta ǝzǝl wen, wǝr ogda ǝd win hadatnen tǝzzǝwwǝrt. Ǝkkan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Bilatǝs ǝnnan-as: «Amǝr s ad tawarzin daran-nasan, fǝl a tan-iba tarmad, tǝssukǝsa-du alzanazaten-nasan!»
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Ǝkkan-du sojitan meddan win tawataytaynen dagma ǝn Ɣaysa. Ǝrzan idaran ǝn wa azzaran, okayan ǝs wa n ǝššin ǝgan-as awen da.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 As d-ewadan Ɣaysa ǝnayan âs as d-osan da aba-tu. Ǝqqiman da wǝr ǝrzen idaran-net,
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Mišan idag iyyan daɣ sojitan win tasaga ǝn Ɣaysa s allaɣ-net, iffay-du daɣ-as ǝzni d aman.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Awedan wa igan isalan win, inay-tan ǝs šittawen-net, amaran tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos. Issân as tidǝt ta tǝzdarat as iššewal da, fǝl ad tǝzzǝgzǝnam kawanay da.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Ǝnta aratan win kul wǝr ǝgen ar fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Eɣas-net waliyyan wǝr zʼarraz.»
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Ǝlkǝttaban ih-en ǝntada as: «Ad ǝssǝdǝgan isawadan-nasan sa sǝr wa saxxarabben.»
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Dǝffǝr adi osa-du Yusǝf wa n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, eges daɣ ǝssir, fǝlas iksud Kǝl-Ǝlyǝhud. Ikka Bilatǝs igmay daɣ-as ad awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Ikf-ay Bilatǝs turagat n awen, tǝzzar igla eway-tat.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Osa-du Nikodemos ǝnta da, s ǝnta as kala din-osa Ɣaysa ahad iyyan. Eway-du tǝfaršit daɣ ǝnɣâlan alwarditan tǝmosat amaḍal ǝn karadat tǝmǝrwen ǝn kilaw.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Idkal-du Yusǝf ǝd Nikodemos taɣǝssa ǝn Ɣaysa ǝgan-tat daɣ šifit tǝgât daɣ tǝsǝwad, ǝssǝlalan-tat aḍutan ǝzodnen win. Arat wa imos alɣadat ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ anabal ǝn nǝmmǝttan.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ih-ay afarag. Amaran afarag wen ih-ay ǝzǝkka imosan akazam as wǝr kala a daɣ-as itawagga ǝnǝmmettǝn.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Ǝzǝl wen ǝnta daɣ simutugan Kǝl-Ǝlyǝhud y ǝzǝl-nasan wa n tǝsanfawt, awen da fǝl iga Yusǝf ǝd Nikodemos Ɣaysa daɣ ǝzǝkka wa, fǝlas ǝnta a ihozan.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.