João 19

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tǝzzar omar Bilatǝs s ad tǝwǝgginat tǝwit n ǝlǝkkud i Ɣaysa; itawagg-as awen da.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ǝzdăn sojitan tǝkǝbbut tǝgât ǝs šǝnnanan ǝssǝwaran-tat eɣaf-net, ǝzzǝzlagan-tu deɣ ǝbǝrnuz zaggaɣan.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Tihazan-t-in gannan-as: «Oyy-ik! Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!» Taqqasan-as sa ǝd sa.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Ilas-du Bilatǝs aradaɣ, inna i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝnǝyat! A dawan-t-id-ǝssǝrdǝɣa, ad tǝssǝnam as wǝr fall-as ǝnaya lahan waliyyan fǝl iwwǝddab.»
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Tǝzzar irdaɣ-du Ɣaysa tǝwâr-tu tǝkǝbbut ǝn šǝnnanan, izlâg ǝbǝrnuz zaggaɣan, inn-asan Bilatǝs: «Alǝs-nawan ǝddi.»
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 As t-oggan muzaran ǝn limaman ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝdkalan imaslan-nasan gannin: «Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Abǝzat-tu kawanay iman-nawan tattaytayam-tu, nak wǝr hǝnnǝyaɣ ǝddǝlil waliyyan a t-issiwaran tǝmattant.»
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Ǝnnan-as muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Nakkanay nǝla ǝššǝriɣa, amaran ǝššǝriɣa wa, ih-ay as alǝs wa ihor ǝd tǝmattant, fǝlas a inna ǝnta Barar ǝn Mǝššina a imos.»
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Batu ta tǝga tasa wǝllen daɣ Bilatǝs,
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 iqqal ehan-net, iggaz edag wa n ǝššǝriɣa, inna i Ɣaysa: «Mǝnis du-tǝhe?» Mišan wǝr das-iga Ɣaysa aljawab waliyyan.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Amazay wen da das-inna Bilatǝs: «Nak as tugaya s a di-tǝššiwǝla? Wǝr tǝssenaɣ as ǝle fǝrregat n a kay-sassayya, ǝleɣ ǝntada fǝrregat n a kay-attaytaya fǝl tǝgǝttawt?»
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Inn-as Ɣaysa: «Wǝr fall-i tǝle tarna waliyyat ar ta sǝr-ǝk du-tǝfalat Mǝššina. Adi da fǝlas awedan wa di-igan gǝr fassan-nak, ogar-kay igi n abakkad.»
11 Jesus respondeu:
12 Amazay wen da daɣ iggaz Bilatǝs šin agamay n asaway was zʼayyu Ɣaysa. Mišan ǝnkaran-du Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannin s afalla: «Alǝs di as tu-tǝsassayya, wǝdi wǝr tǝmosaɣ ǝmidi ǝn Qaysara, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝrrum, fǝlas awedan wa innan imos ǝmǝnokal, wǝdi azangaw ǝn Qaysara a imos!»
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 As isla Bilatǝs i batu ta, issǝrdaɣ-du Ɣaysa, tǝzzar iqqim daɣ tǝxawit ta n adag n ǝššǝriɣa. Edag wa esǝm-net «Aɣarɣar ilsân tǝsǝlit» itawann-as daɣ tǝlɣibrit «Gabbata».
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Itaggu awen ammasnazal n ǝzǝl wa oggan amud wa n Akkay, simutugan aytedan y ǝmud. Inna Bilatǝs i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝmǝnokal-nawan ǝddi!»
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen gannin: «Ammatet! Ammatet! Taytay-tu fǝl tǝgǝttawt!» Inn-asan Bilatǝs: «Daɣ adi ad attaytayaɣ ǝmǝnokal-nawan fǝl tǝgǝttawt?» Ǝnnan-as muzaran ǝn limaman: «Ǝmǝnokal-nana wǝr t-imos ar Qaysara.»
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Tǝzzar ikf-en Bilatǝs Ɣaysa y ad itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Igmad aɣrǝm ewây ǝnta iman-net tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy. Ǝkkan dǝr-ǝs edag as itawannu «Tǝkǝyya», itawann-as deɣ daɣ tǝlɣibrit «Golgota».
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Den da ad ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt. Tawataytayan ǝššin meddan wiyyad ǝntanay da fǝl tǝgǝttawen dǝgma-net, a daɣ illa Ɣaysa gar-essan.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Omar Bilatǝs s ad ammadkal ǝsǝllum itǝwǝktǝb fall-as: «Awa Ɣaysa wa n Nazaret, Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», itǝwǝtǝytǝy daɣ afalla ǝn tǝgǝttawt. Itawagga awen da.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Ǝɣran Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝsǝllum wa. Ǝnta edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ihoz aɣrǝm, amaran ǝsǝllum wa iktâb daɣ awal wa n tǝlɣibrit, ǝd wa n tǝlatint ǝd wa n tǝlyunant.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ǝnnan limaman win zawwarnen ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud i Bilatǝs: «Ad wǝr tayyaɣ ǝsǝllum wa tǝssǝltaɣa tǝgǝttawt iktâb fall-as âs: "Alǝs wa ǝmǝnokal ǝn Kǝl-ǝlyǝhud", kalar ǝktǝb fall-as âs: "Alǝs da wa innan ǝnta a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud."»
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Inn-asan Bilatǝs: «Arat wa ǝktaba, wǝr-tu-za-sǝmmǝttǝya.»
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 As ǝttǝytayan sojitan Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt, ǝdkalan isǝlsa-net, ǝgan-asan ǝkkozat tǝzunen, ǝkkulluk n iyyan daɣ-san igrâw iyyat. Ǝdkalan ǝntada tǝkadkat-net ta zǝwwǝrat, tǝgât daɣ tǝbdoq wǝr iha a imosan azamay, tosâɣ-du ɣur afalla har eres.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ǝnnan gar-essan: «Ad wǝr nǝzǝzzǝrrǝt tǝkadkat ta, ofa ad nagu šišaɣeren fǝl ad nǝssǝn wa tat-z-ilen.» Arat wa ǝnnân-tu fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Ǝzunan tabdoq-in, tǝzzar ǝgan šišaɣeren fǝl tǝkadkat-in.»
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Tǝgǝttawt ta fǝl ittǝytay Ɣaysa, ǝbdâdnat dagma-net tǝdoden ǝmosnen anna-net, ǝd Maryama ta n tamadrayt n anna-net, tǝmosat taɣur Klobas, ǝd Maryama Madǝl.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ogga Ɣaysa anna-net, inay ǝnattalib-net wa n ǝmǝri-net ibdâd dagma-net, inn-as: «Anna, barar-nam ǝddi.»
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Tǝzzar inna y ǝnattalib-net wen: «Anna-nak ǝddi.» Amazay wen da daɣ dǝr-ǝs iddew ǝnattalib wen s aɣaywan-net issan daɣ-as.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa: «Ih-i fad», fǝlas issân as arat kul ikmal, amaran arat wa wǝr t-inna ar fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Edag en insa daɣ-as ǝɣǝzu iha bǝnegǝr, tǝmmǝdkal-du tǝduft tǝtawattal d ǝmi n agabal n ǝzzǝnǝf n ǝnniɣnaɣ iyyan idwâlan as itawannu xisof, tǝtawasalmaɣ-du daɣ bǝnegǝr wa, tǝtawazzal-in s ǝmi-net.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 As izannalmaz Ɣaysa bǝnegǝr, inna: «Arat kul ikmal.» Tǝzzar issǝras eɣaf-net, ǝgmadan-tu man.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ǝzǝl wen simutugan aytedan y ǝmud wa n Akkay. Wǝr ǝren Kǝl-Ǝlyǝhud ad aqqaminat alzanazaten n aytedan ǝwârnat šigǝttawen daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt-nasan. Ǝnta ǝzǝl wen, wǝr ogda ǝd win hadatnen tǝzzǝwwǝrt. Ǝkkan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Bilatǝs ǝnnan-as: «Amǝr s ad tawarzin daran-nasan, fǝl a tan-iba tarmad, tǝssukǝsa-du alzanazaten-nasan!»
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Ǝkkan-du sojitan meddan win tawataytaynen dagma ǝn Ɣaysa. Ǝrzan idaran ǝn wa azzaran, okayan ǝs wa n ǝššin ǝgan-as awen da.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 As d-ewadan Ɣaysa ǝnayan âs as d-osan da aba-tu. Ǝqqiman da wǝr ǝrzen idaran-net,
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Mišan idag iyyan daɣ sojitan win tasaga ǝn Ɣaysa s allaɣ-net, iffay-du daɣ-as ǝzni d aman.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Awedan wa igan isalan win, inay-tan ǝs šittawen-net, amaran tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos. Issân as tidǝt ta tǝzdarat as iššewal da, fǝl ad tǝzzǝgzǝnam kawanay da.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Ǝnta aratan win kul wǝr ǝgen ar fǝl ad tandu batu tǝhât Ǝlkǝttaban ta tǝnnat: «Eɣas-net waliyyan wǝr zʼarraz.»
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Ǝlkǝttaban ih-en ǝntada as: «Ad ǝssǝdǝgan isawadan-nasan sa sǝr wa saxxarabben.»
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Dǝffǝr adi osa-du Yusǝf wa n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, eges daɣ ǝssir, fǝlas iksud Kǝl-Ǝlyǝhud. Ikka Bilatǝs igmay daɣ-as ad awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Ikf-ay Bilatǝs turagat n awen, tǝzzar igla eway-tat.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Osa-du Nikodemos ǝnta da, s ǝnta as kala din-osa Ɣaysa ahad iyyan. Eway-du tǝfaršit daɣ ǝnɣâlan alwarditan tǝmosat amaḍal ǝn karadat tǝmǝrwen ǝn kilaw.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Idkal-du Yusǝf ǝd Nikodemos taɣǝssa ǝn Ɣaysa ǝgan-tat daɣ šifit tǝgât daɣ tǝsǝwad, ǝssǝlalan-tat aḍutan ǝzodnen win. Arat wa imos alɣadat ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ anabal ǝn nǝmmǝttan.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Edag wa daɣ itawataytay Ɣaysa fǝl tǝgǝttawt ih-ay afarag. Amaran afarag wen ih-ay ǝzǝkka imosan akazam as wǝr kala a daɣ-as itawagga ǝnǝmmettǝn.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Ǝzǝl wen ǝnta daɣ simutugan Kǝl-Ǝlyǝhud y ǝzǝl-nasan wa n tǝsanfawt, awen da fǝl iga Yusǝf ǝd Nikodemos Ɣaysa daɣ ǝzǝkka wa, fǝlas ǝnta a ihozan.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.