João 18
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As iga Ɣaysa batu ta, ikka tama ta hadat n ǝgirer wa n Kedron. Iggaz afarag n eškan illân-den ǝnta ǝd nǝttulab-net.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Edag wen issân-tu Yahuza Isxarǝyuti wa zʼakkaddalan Ɣaysa, fǝlas faw da itakk-ay Ɣaysa ǝnta ǝd nǝttulab-net.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Azzar-du Yahuza y agan ǝn sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum, ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a d-ǝssîglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ewâyan fǝtǝlaten, ǝd belan, ǝd tǝzoli-nasan.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 As din-ewadan ihoz-tan-in Ɣaysa issânan daɣ arat kul wa tu-z-igrǝwan, issǝstan-tan inn-asan: «Ma imos was tǝsaggadam?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ǝnnan-as: «Ɣaysa wa n Nazaret as nǝsaggad.» Inn-asan: «Nak da da.» Ibdâd gar-essan Yahuza wa t-ikkǝddalan.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Amazay wa da daɣ dasan-inna Ɣaysa: «Nak da da» ǝnta a daɣ ǝrmaɣan ǝqqalan dǝffǝr-san har udan.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ma imos was tǝsaggadam?» Ǝnnan-as: «Ɣaysa wa n Nazaret as nǝsaggad.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Inn-asan: «Wǝrgeɣ ǝnneɣ-awan nak da da. Daɣ adi kud nak as tǝsaggadam, tayyim aytedan win da ad jǝwǝnken.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ǝmmǝk wen da as inda awal wa iga dat awen as inna: «Wǝr daɣ-i zʼixrǝk waliyyan daɣ win di-tǝkfe.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ihâd-du Simɣon Butros ilbây-du takoba-net iwat sǝr-ǝs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net ta n ǝɣil. Akli wa esǝm-net Malxus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Tǝzzar inna Ɣaysa i Butros: «Suɣǝl takoba-nak tǝtǝrut! Awak ad aqqama wǝr ǝgeɣ alɣazab wa di-ixkam Abba?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Tǝzzar obazan Ɣaysa, ǝkradan-tu, ǝmosan egan ǝn sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum d ǝmuzar-nasan, ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a d-ǝssiglan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ewayan-tu azzaran dǝr-ǝs s aɣaywan ǝn Xânan wa n ǝdaggal ǝn Kayif wa imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Amaran Kayif ǝnta a igan i muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tanat ta n as ofa ad ammat awedan iyyanda daɣ adag ǝn tamattay.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ilkam Simɣon Butros i Ɣaysa ǝnta d ǝnattalib iyyan. Ǝnattalib wa izdây Ǝlimam wa Zǝwwǝran iman-net, tǝzzar iggaz afarag wa iɣlayan aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ amazay wa da daq-q iggaz Ɣaysa.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Butros ǝnta iqqim-du dat ahan, ɣur ǝmi n aɣalla. Irdaɣ-du ǝnattalib wen, igraw ɣur tǝntut ta togazat tǝsǝhǝrt ad tayyu Butros iggǝz aɣaywan.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Tǝzzar tǝnna tǝmaššaɣalt ta togazat imi n ahan i Butros: «Wǝrge kay da iyyan daɣ nǝttulab n alǝs wa a tǝmosa?» Inn-as: «Wǝr t-ǝmosa.»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Asamed igâ. Ɣilayɣalayan eklan ǝd magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada temsay ǝn tǝmakaten ǝsukusan sǝr-ǝs. Ik-en-in Butros ǝnta da ad isukus.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 As itaggu awen isastan Ǝlimam wa Zǝwwǝran Ɣaysa daɣ talɣa ǝn nǝttulab-net, d ǝsǝssǝɣri wa itaggu.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Inn-as Ɣaysa: «Awal wa ǝge y ǝddǝnet, wǝr imos arat iɣbâran. Faw da inan ǝn taɣaray ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a daɣ sasaɣra dad ǝddewan Kǝl-Ǝlyǝhud kul, daɣ adi wǝr t-illa awal ǝge daɣ ǝssir.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Mafel as di-tǝsastana? Sǝstǝn aytedan win di-ǝslanen d aratan win daɣ dasan-ǝmmǝgrada; ǝntanay ǝssânan daɣ arat wa ǝnne.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 As inna Ɣaysa arat wa, iqqas-as iyyan daɣ magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ibdâdan den, inn-as: «Ma kay-issǝhalan igi n aljawab wa y Ǝlimam wa Zǝwwǝran?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ijjǝwwab-as Ɣaysa inn-as: «Kud arak batu a ǝge, ǝmǝl-i edag wa daq qat-ǝge. Kud amaran ǝgeɣ batu tolaɣat, ma imos ǝddǝlil wa fǝl di-tǝggata?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Issǝrdaq-qu Xânan da ikrad, issok-ay Kayif wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 As itaggu awen, Simɣon Butros illa den isukus ǝs tǝmsay en da. Itawann-as: «Wǝrge kay da arat daɣ nǝttulab n alǝs wa a tǝmosa?» Ilas Butros šigget ǝn Ɣaysa, inna: «Kala kala wǝr t-ǝmosa.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Inkar-du iyyan daɣ eklan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, imosan ǝšǝqqaɣ n alǝs was d-ifras Butros tǝmǝzzuk-net, inna i Butros: «Wǝrgeɣ ǝnâyaq-qay tǝddewa dǝr-ǝs daɣ afarag?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ilas Butros šigget ǝn Ɣaysa. Amazay wen da daɣ iɣra ǝkǝji aɣora.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Immeway Ɣaysa ɣur Kayif s aɣaywan n ǝnaxkim. Itaggu awen ɣur ǝfǝrirǝy n anay. Aytedan win dǝr-ǝs d-ǝddewnen wǝr dǝr-ǝs ǝggezan aɣaywan wa n ǝnaxkim, fǝl ad ǝttǝfan tazdak-nasan har atšin amensay wa n Akkay.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Awen da fǝl sǝr-san d-igmad Bilatǝs wa n ǝmuzar n akal ehan-net, ikk-en-du inn-asan: «Ma imos lahan wa fǝl tǝbazam alǝs wa?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ǝnnan-as: «Ǝnnar wǝr imos ǝmǝggi ǝn tǝkma, wǝr dak-k-idu-za-nawǝy».
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Inn-asan Bilatǝs: «Awǝyat-tu tǝxkǝmam-as s ǝššǝriɣa wa-nawan.» Ǝnnan-as Kǝl-Ǝlyǝhud: «Nakkanay wǝr nǝla turagat ǝn tanaɣay n awedan.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Arat wa igâ fǝl ad andu awal wa iga Ɣaysa assaɣa wad imal ǝnnuɣ ǝn tǝmattant ta zʼagu.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Tǝzzar iqqal Bilatǝs ehan-net iɣr-in Ɣaysa issǝstan-tu inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Inn-as Ɣaysa: «Arat wa kay iman-nak as tu-tǝnne, meɣ ak aytedan wiyyad a dak-k-ǝnnanen sǝr-i?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Inn-as Bilatǝs: «Un nak iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud a mosa? Tamattay-nak, ǝd limaman win zawwarnen a kay-d-ewaynen sǝr-i, ma imos arat wa tǝɣšada?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ijjǝwwab-as Ɣaysa inn-as: «Taɣmar-in wǝr tat-tǝla ǝddǝnet ta da. Ǝnnar taɣmar-in tǝll-et ǝddǝnet a, ǝnkǝrnat-du tǝɣurad-in ǝknǝsnat fǝl ad wǝr ǝggǝzaɣ ifassan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud. Kala kala, igmâd aššak as taɣmar-in wǝr tat-tǝla ǝddǝnet ta da.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Inn-as Bilatǝs: «Ak tidǝt as kay a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Ijjǝwwab-as Ɣaysa inn-as: «Kay da tǝnneɣ adi. Awalla ǝmǝnokal a mosa. Arat da wa fǝl d-ǝhǝwa amaran ǝnta fǝl d-ǝggazaɣ ǝddǝnet a t-imosan as assa a d-ǝge y ad aggayyeɣ i tidǝt. Awedan wa ilkaman i tidǝt, kul issisam y awal-in.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Inn-as Bilatǝs: «Tidǝt za ma tǝmos?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Mišan ya, daɣ arat wa imosan alɣadat âs id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay a dawan-d-ǝkkǝsaɣ iyyan daɣ mǝskǝsa-nawan. Meqqal tarâm a dawan-sassayya ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ǝlasan adakal ǝn maslan-nasan wǝllen ketnasan ǝnnan-as: «Kala, kala, wǝrgeɣ ǝnta! Barɣabbas as nǝra danaq-q-idu-tǝkkǝsa.» Barɣabbas wa ǝjajǝb n ǝnǝffellǝg a imos.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.