João 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as: Awedan wa wǝr nǝggez afarag n ayfǝd s ǝmi was itawaggaz, itaraggat-t-idu, wǝdi abaydag a imos n ǝnarkab.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Amaran wa d-iggazan s ǝmi n afarag, wǝdi ǝnta a imosan amadan n ayfǝd.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ǝnaɣlif n afarag a das-z-alǝman imi, aslinat ayfǝd y ǝmǝsli-net, ad iɣarru šin-net s esmawan-nasnat isardaq-qanat afarag.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 As d-iɣrad ikus ǝn šin-net, a dasnat-izar, ǝlkǝmnat-as, fǝlas ǝzdâynat ǝmǝsli-net.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 As iga awen awedan wa dasnat-imosan ǝnaftaɣ, wǝr das-z-ǝlkǝmnat, ewef fadda a tu-z-aginat fǝlas wǝr ǝzdaynat ǝmǝsli-net.»
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ǝlmital wa da, a dasan-iga Ɣaysa, mišan wǝr ǝgren almaɣna n awa daɣ-san immǝgrad da.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as nak a imosan imi was raddaɣnat ayfǝd.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Win dat-i d-osanen kul ibaydagan ǝn narkaban a mosan, amaran wǝr dasan-ǝssǝsamnat ayfǝd.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nak a imosan imi n afarag. Wa sǝr-i d-iggazan ad afsu. Ifrâg ad itaggaz iraddaɣ, igrǝw ǝntada imensewan-net.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Abaydag wǝr d-itisu ar fǝl šikra, d igi ǝn man d ǝhluk. Nak amaran ose-du fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝmǝddurt, ǝgrǝwan-tat da za ǝs tǝmǝwit wǝr nǝla ǝddukad.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Amadan wa olaɣan iman-net a ihakku fǝl ayfǝd-net.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Mišan awedan wâs ayfǝd wǝrgeɣ šin-net, ǝtǝwǝɣfar ɣas a itawagga y a tanat-idǝn, wǝdi as ogga ǝridal izay-tanat-du, ad addaggag ayy-enat-in, abǝz daɣ-asnat ǝridal awa ira, izǝwwǝziwǝz-tanat.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Arat wa itagg-ay alǝs wa fǝlas ǝtǝwǝɣfar ɣas a iga y ǝššǝɣǝl wa, wǝr izlay a ǝganat ayfǝd.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Ǝzdâyaɣ ayfǝd-in, ayfǝd-in deɣ ǝzdaynat-i,
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 ǝs tǝmǝwit ta daɣ as di-izday Abba-nin, nak deɣ ǝzdâyaq-qu. Ǝkfeɣ iman-in fǝl ayfǝd-in.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Ǝleɣ ayfǝd šiyyad wǝr nǝha afarag wa. Ǝntanatay da kundaba azzaraɣ-asnat, aslinat y ǝmǝsli-nin. Ayfǝd-in kul ad ǝrtǝynat ǝqqǝlnat ǝsǝgǝn iyyanda, ilân amadan iyyanda.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Abba ir-i fǝlas iman-in a ǝkfe fǝl a tan-ǝlǝsaɣ agaraw.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Wǝr t-illa i daɣ-i zʼabǝzan iman, kalar iman-in a ǝkfeɣ ǝs tǝradawt-in. Ǝleɣ fǝrregat ǝn tahakkay-nasan, ǝleɣ da fǝrregat n ǝsuɣǝl-nasan. Ǝnta da daɣ arat was di-omar Abba-nin s igi-net.»
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Ǝlasan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝmǝzrǝy daɣ talɣa n aratan win igannu Ɣaysa da.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 A daɣ-san aggen gannin: «Alǝs wa aggǝsuf a t-ihan! Awa ǝmeskel! Mafel tǝssisamam-as?»
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Wiyyad gannin: «Awedan iha aggǝsuf wǝr itǝggu awal wa. Tordam as ill-ay aggǝsuf ifrâgan ǝsǝswǝd ǝn mǝddǝrɣal?»
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Azzaman en tagrǝst. Ewad-du ǝmud imosan isaktan n ǝtǝwǝzǝzdag wa iga Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada daɣ Yerusalam.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Itijǝwǝnkit Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada issiwal ǝd tarrayt tǝfâlat as itawannu «ta n Suliman.»
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Ɣilayɣalayan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝllanen den gannin-as: «Kay ak har ǝmmay wǝr dana-tore daɣ aɣaf? Kud kay Ǝlmǝsix a tǝmosa, tǝzǝlulǝɣa-du da da tannaɣ-anaq-qu.»
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝmâlaɣ-awan, mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam. Imazalan win ǝge s esǝm n Abba-nin, ǝggǝyyen-i,
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam fǝlas wǝr tǝtabaqqem daɣ ayfǝd-in.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ayfǝd-in ǝsallinat y ǝmǝsli-nin, ǝzdâyaq-qanat, amaran ǝlkâmnat-i.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Ǝkfeq-qanat tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, wǝr daɣ-asnat tǝlkem tǝmattant, amaran wǝr t-illa i daɣ-i tanat-z-irkǝban.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Abba-nin a di-tanat-ikfan, wǝr t-illa i wǝr oger. Amaran wǝr t-illa i tanat-z-irkǝban daɣ ǝfus-net.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Nak d Abba arat iyyanda a nǝmos.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ǝlasan-du sǝr-ǝs adakal ǝn tǝhun y ad t-anɣin.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝssiknaq-qawan imazalan aggotnen olaɣnen a d-ǝfalnen Abba. Mǝni daɣ-san wa fǝl taram a di-tanɣim?»
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝra tenaɣay-nak fǝl as tǝgeɣ ǝmazal olaɣan, kalar ǝmadraw wa tǝgeɣ ǝddi a fǝl kay-za-nanɣu. Kay wǝr tǝmosaɣ ar aggadǝm amaran tareɣ ad tagaɣ iman-nak Mǝššina.»
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Awak wǝrgeɣ iktâb daɣ Ǝttawret as inna Mǝššina: "Kawanay tǝmosam imalan"?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Wǝr nǝfreg a din-nǝgǝr arat wa ihan Ǝlkǝttaban. Esǝm wa n malan, iɣra sǝr-ǝs Mǝššina aytedan win ikka awal-net.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Nak Mǝššina a di-isannafranan izammazal-i-du s ǝddǝnet. Manǝmmǝk daɣ adi as za tannim taggaɣ ǝmadraw fǝlas ǝnne: "Ǝmosa Barar ǝn Mǝššina"?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 As imos as wǝr tǝggaɣ imazalan win as di-d-issǝgla Abba-nin y a tan-aga, a di-wǝr-tǝzzǝgzǝnam.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Mišan dad imos as taggaq-qan, wǝdi kud sǝr-i wǝr tǝzzǝgzanam da, zǝgzǝnat kuddeɣ ǝs mazalan win tagga, fǝl ad tǝssǝnam, tassantim deɣ daɣ ǝgǝrri n as Abba irtây dǝr-i, nak deɣ ǝrtâya d Abba.»
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ǝlasan agamay d abbaz-net, mišan igmad-tan.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ilas Ɣaysa iki ǝn tǝgadamayt ta hadat ǝn Yordan, daɣ adag wa daɣ issǝnta Yaxya ǝsǝlmǝɣ n aytedan daɣ aman, iqqim den da.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Osan-t-in aytedan aggotnen, gannin: «Yaxya wǝr iga alɣalamat waliyyat, mišan aratan kul win danaɣ-inna s alǝs wa, tidǝt a mosan.»
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Den daɣ ad ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen ǝs Ɣaysa.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.