João 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as: Awedan wa wǝr nǝggez afarag n ayfǝd s ǝmi was itawaggaz, itaraggat-t-idu, wǝdi abaydag a imos n ǝnarkab.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Amaran wa d-iggazan s ǝmi n afarag, wǝdi ǝnta a imosan amadan n ayfǝd.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ǝnaɣlif n afarag a das-z-alǝman imi, aslinat ayfǝd y ǝmǝsli-net, ad iɣarru šin-net s esmawan-nasnat isardaq-qanat afarag.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
4 As d-iɣrad ikus ǝn šin-net, a dasnat-izar, ǝlkǝmnat-as, fǝlas ǝzdâynat ǝmǝsli-net.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 As iga awen awedan wa dasnat-imosan ǝnaftaɣ, wǝr das-z-ǝlkǝmnat, ewef fadda a tu-z-aginat fǝlas wǝr ǝzdaynat ǝmǝsli-net.»
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ǝlmital wa da, a dasan-iga Ɣaysa, mišan wǝr ǝgren almaɣna n awa daɣ-san immǝgrad da.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as nak a imosan imi was raddaɣnat ayfǝd.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Win dat-i d-osanen kul ibaydagan ǝn narkaban a mosan, amaran wǝr dasan-ǝssǝsamnat ayfǝd.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nak a imosan imi n afarag. Wa sǝr-i d-iggazan ad afsu. Ifrâg ad itaggaz iraddaɣ, igrǝw ǝntada imensewan-net.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Abaydag wǝr d-itisu ar fǝl šikra, d igi ǝn man d ǝhluk. Nak amaran ose-du fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝmǝddurt, ǝgrǝwan-tat da za ǝs tǝmǝwit wǝr nǝla ǝddukad.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
11 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Amadan wa olaɣan iman-net a ihakku fǝl ayfǝd-net.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Mišan awedan wâs ayfǝd wǝrgeɣ šin-net, ǝtǝwǝɣfar ɣas a itawagga y a tanat-idǝn, wǝdi as ogga ǝridal izay-tanat-du, ad addaggag ayy-enat-in, abǝz daɣ-asnat ǝridal awa ira, izǝwwǝziwǝz-tanat.
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
13 Arat wa itagg-ay alǝs wa fǝlas ǝtǝwǝɣfar ɣas a iga y ǝššǝɣǝl wa, wǝr izlay a ǝganat ayfǝd.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
14 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Ǝzdâyaɣ ayfǝd-in, ayfǝd-in deɣ ǝzdaynat-i,
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 ǝs tǝmǝwit ta daɣ as di-izday Abba-nin, nak deɣ ǝzdâyaq-qu. Ǝkfeɣ iman-in fǝl ayfǝd-in.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ǝleɣ ayfǝd šiyyad wǝr nǝha afarag wa. Ǝntanatay da kundaba azzaraɣ-asnat, aslinat y ǝmǝsli-nin. Ayfǝd-in kul ad ǝrtǝynat ǝqqǝlnat ǝsǝgǝn iyyanda, ilân amadan iyyanda.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
17 Abba ir-i fǝlas iman-in a ǝkfe fǝl a tan-ǝlǝsaɣ agaraw.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Wǝr t-illa i daɣ-i zʼabǝzan iman, kalar iman-in a ǝkfeɣ ǝs tǝradawt-in. Ǝleɣ fǝrregat ǝn tahakkay-nasan, ǝleɣ da fǝrregat n ǝsuɣǝl-nasan. Ǝnta da daɣ arat was di-omar Abba-nin s igi-net.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Ǝlasan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝmǝzrǝy daɣ talɣa n aratan win igannu Ɣaysa da.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
20 A daɣ-san aggen gannin: «Alǝs wa aggǝsuf a t-ihan! Awa ǝmeskel! Mafel tǝssisamam-as?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
21 Wiyyad gannin: «Awedan iha aggǝsuf wǝr itǝggu awal wa. Tordam as ill-ay aggǝsuf ifrâgan ǝsǝswǝd ǝn mǝddǝrɣal?»
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Azzaman en tagrǝst. Ewad-du ǝmud imosan isaktan n ǝtǝwǝzǝzdag wa iga Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada daɣ Yerusalam.
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
23 Itijǝwǝnkit Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada issiwal ǝd tarrayt tǝfâlat as itawannu «ta n Suliman.»
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
24 Ɣilayɣalayan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝllanen den gannin-as: «Kay ak har ǝmmay wǝr dana-tore daɣ aɣaf? Kud kay Ǝlmǝsix a tǝmosa, tǝzǝlulǝɣa-du da da tannaɣ-anaq-qu.»
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝmâlaɣ-awan, mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam. Imazalan win ǝge s esǝm n Abba-nin, ǝggǝyyen-i,
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam fǝlas wǝr tǝtabaqqem daɣ ayfǝd-in.
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
27 Ayfǝd-in ǝsallinat y ǝmǝsli-nin, ǝzdâyaq-qanat, amaran ǝlkâmnat-i.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Ǝkfeq-qanat tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, wǝr daɣ-asnat tǝlkem tǝmattant, amaran wǝr t-illa i daɣ-i tanat-z-irkǝban.
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Abba-nin a di-tanat-ikfan, wǝr t-illa i wǝr oger. Amaran wǝr t-illa i tanat-z-irkǝban daɣ ǝfus-net.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Nak d Abba arat iyyanda a nǝmos.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ǝlasan-du sǝr-ǝs adakal ǝn tǝhun y ad t-anɣin.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝssiknaq-qawan imazalan aggotnen olaɣnen a d-ǝfalnen Abba. Mǝni daɣ-san wa fǝl taram a di-tanɣim?»
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
33 Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝra tenaɣay-nak fǝl as tǝgeɣ ǝmazal olaɣan, kalar ǝmadraw wa tǝgeɣ ǝddi a fǝl kay-za-nanɣu. Kay wǝr tǝmosaɣ ar aggadǝm amaran tareɣ ad tagaɣ iman-nak Mǝššina.»
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Awak wǝrgeɣ iktâb daɣ Ǝttawret as inna Mǝššina: "Kawanay tǝmosam imalan"?
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
35 Wǝr nǝfreg a din-nǝgǝr arat wa ihan Ǝlkǝttaban. Esǝm wa n malan, iɣra sǝr-ǝs Mǝššina aytedan win ikka awal-net.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
36 Nak Mǝššina a di-isannafranan izammazal-i-du s ǝddǝnet. Manǝmmǝk daɣ adi as za tannim taggaɣ ǝmadraw fǝlas ǝnne: "Ǝmosa Barar ǝn Mǝššina"?
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 As imos as wǝr tǝggaɣ imazalan win as di-d-issǝgla Abba-nin y a tan-aga, a di-wǝr-tǝzzǝgzǝnam.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Mišan dad imos as taggaq-qan, wǝdi kud sǝr-i wǝr tǝzzǝgzanam da, zǝgzǝnat kuddeɣ ǝs mazalan win tagga, fǝl ad tǝssǝnam, tassantim deɣ daɣ ǝgǝrri n as Abba irtây dǝr-i, nak deɣ ǝrtâya d Abba.»
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
39 Ǝlasan agamay d abbaz-net, mišan igmad-tan.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
40 Ilas Ɣaysa iki ǝn tǝgadamayt ta hadat ǝn Yordan, daɣ adag wa daɣ issǝnta Yaxya ǝsǝlmǝɣ n aytedan daɣ aman, iqqim den da.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
41 Osan-t-in aytedan aggotnen, gannin: «Yaxya wǝr iga alɣalamat waliyyat, mišan aratan kul win danaɣ-inna s alǝs wa, tidǝt a mosan.»
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Den daɣ ad ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen ǝs Ɣaysa.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.