João 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as: Awedan wa wǝr nǝggez afarag n ayfǝd s ǝmi was itawaggaz, itaraggat-t-idu, wǝdi abaydag a imos n ǝnarkab.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Amaran wa d-iggazan s ǝmi n afarag, wǝdi ǝnta a imosan amadan n ayfǝd.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Ǝnaɣlif n afarag a das-z-alǝman imi, aslinat ayfǝd y ǝmǝsli-net, ad iɣarru šin-net s esmawan-nasnat isardaq-qanat afarag.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 As d-iɣrad ikus ǝn šin-net, a dasnat-izar, ǝlkǝmnat-as, fǝlas ǝzdâynat ǝmǝsli-net.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 As iga awen awedan wa dasnat-imosan ǝnaftaɣ, wǝr das-z-ǝlkǝmnat, ewef fadda a tu-z-aginat fǝlas wǝr ǝzdaynat ǝmǝsli-net.»
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ǝlmital wa da, a dasan-iga Ɣaysa, mišan wǝr ǝgren almaɣna n awa daɣ-san immǝgrad da.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as nak a imosan imi was raddaɣnat ayfǝd.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Win dat-i d-osanen kul ibaydagan ǝn narkaban a mosan, amaran wǝr dasan-ǝssǝsamnat ayfǝd.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Nak a imosan imi n afarag. Wa sǝr-i d-iggazan ad afsu. Ifrâg ad itaggaz iraddaɣ, igrǝw ǝntada imensewan-net.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Abaydag wǝr d-itisu ar fǝl šikra, d igi ǝn man d ǝhluk. Nak amaran ose-du fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝmǝddurt, ǝgrǝwan-tat da za ǝs tǝmǝwit wǝr nǝla ǝddukad.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Amadan wa olaɣan iman-net a ihakku fǝl ayfǝd-net.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Mišan awedan wâs ayfǝd wǝrgeɣ šin-net, ǝtǝwǝɣfar ɣas a itawagga y a tanat-idǝn, wǝdi as ogga ǝridal izay-tanat-du, ad addaggag ayy-enat-in, abǝz daɣ-asnat ǝridal awa ira, izǝwwǝziwǝz-tanat.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Arat wa itagg-ay alǝs wa fǝlas ǝtǝwǝɣfar ɣas a iga y ǝššǝɣǝl wa, wǝr izlay a ǝganat ayfǝd.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 Nak a imosan amadan wa olaɣan. Ǝzdâyaɣ ayfǝd-in, ayfǝd-in deɣ ǝzdaynat-i,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 ǝs tǝmǝwit ta daɣ as di-izday Abba-nin, nak deɣ ǝzdâyaq-qu. Ǝkfeɣ iman-in fǝl ayfǝd-in.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ǝleɣ ayfǝd šiyyad wǝr nǝha afarag wa. Ǝntanatay da kundaba azzaraɣ-asnat, aslinat y ǝmǝsli-nin. Ayfǝd-in kul ad ǝrtǝynat ǝqqǝlnat ǝsǝgǝn iyyanda, ilân amadan iyyanda.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 Abba ir-i fǝlas iman-in a ǝkfe fǝl a tan-ǝlǝsaɣ agaraw.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Wǝr t-illa i daɣ-i zʼabǝzan iman, kalar iman-in a ǝkfeɣ ǝs tǝradawt-in. Ǝleɣ fǝrregat ǝn tahakkay-nasan, ǝleɣ da fǝrregat n ǝsuɣǝl-nasan. Ǝnta da daɣ arat was di-omar Abba-nin s igi-net.»
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Ǝlasan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝmǝzrǝy daɣ talɣa n aratan win igannu Ɣaysa da.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 A daɣ-san aggen gannin: «Alǝs wa aggǝsuf a t-ihan! Awa ǝmeskel! Mafel tǝssisamam-as?»
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Wiyyad gannin: «Awedan iha aggǝsuf wǝr itǝggu awal wa. Tordam as ill-ay aggǝsuf ifrâgan ǝsǝswǝd ǝn mǝddǝrɣal?»
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Azzaman en tagrǝst. Ewad-du ǝmud imosan isaktan n ǝtǝwǝzǝzdag wa iga Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada daɣ Yerusalam.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Itijǝwǝnkit Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada issiwal ǝd tarrayt tǝfâlat as itawannu «ta n Suliman.»
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Ɣilayɣalayan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝllanen den gannin-as: «Kay ak har ǝmmay wǝr dana-tore daɣ aɣaf? Kud kay Ǝlmǝsix a tǝmosa, tǝzǝlulǝɣa-du da da tannaɣ-anaq-qu.»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝmâlaɣ-awan, mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam. Imazalan win ǝge s esǝm n Abba-nin, ǝggǝyyen-i,
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 mišan wǝr di-tǝzzǝgzanam fǝlas wǝr tǝtabaqqem daɣ ayfǝd-in.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ayfǝd-in ǝsallinat y ǝmǝsli-nin, ǝzdâyaq-qanat, amaran ǝlkâmnat-i.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Ǝkfeq-qanat tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, wǝr daɣ-asnat tǝlkem tǝmattant, amaran wǝr t-illa i daɣ-i tanat-z-irkǝban.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Abba-nin a di-tanat-ikfan, wǝr t-illa i wǝr oger. Amaran wǝr t-illa i tanat-z-irkǝban daɣ ǝfus-net.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Nak d Abba arat iyyanda a nǝmos.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ǝlasan-du sǝr-ǝs adakal ǝn tǝhun y ad t-anɣin.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝssiknaq-qawan imazalan aggotnen olaɣnen a d-ǝfalnen Abba. Mǝni daɣ-san wa fǝl taram a di-tanɣim?»
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝra tenaɣay-nak fǝl as tǝgeɣ ǝmazal olaɣan, kalar ǝmadraw wa tǝgeɣ ǝddi a fǝl kay-za-nanɣu. Kay wǝr tǝmosaɣ ar aggadǝm amaran tareɣ ad tagaɣ iman-nak Mǝššina.»
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Awak wǝrgeɣ iktâb daɣ Ǝttawret as inna Mǝššina: "Kawanay tǝmosam imalan"?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 Wǝr nǝfreg a din-nǝgǝr arat wa ihan Ǝlkǝttaban. Esǝm wa n malan, iɣra sǝr-ǝs Mǝššina aytedan win ikka awal-net.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 Nak Mǝššina a di-isannafranan izammazal-i-du s ǝddǝnet. Manǝmmǝk daɣ adi as za tannim taggaɣ ǝmadraw fǝlas ǝnne: "Ǝmosa Barar ǝn Mǝššina"?
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 As imos as wǝr tǝggaɣ imazalan win as di-d-issǝgla Abba-nin y a tan-aga, a di-wǝr-tǝzzǝgzǝnam.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Mišan dad imos as taggaq-qan, wǝdi kud sǝr-i wǝr tǝzzǝgzanam da, zǝgzǝnat kuddeɣ ǝs mazalan win tagga, fǝl ad tǝssǝnam, tassantim deɣ daɣ ǝgǝrri n as Abba irtây dǝr-i, nak deɣ ǝrtâya d Abba.»
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Ǝlasan agamay d abbaz-net, mišan igmad-tan.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Ilas Ɣaysa iki ǝn tǝgadamayt ta hadat ǝn Yordan, daɣ adag wa daɣ issǝnta Yaxya ǝsǝlmǝɣ n aytedan daɣ aman, iqqim den da.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Osan-t-in aytedan aggotnen, gannin: «Yaxya wǝr iga alɣalamat waliyyat, mišan aratan kul win danaɣ-inna s alǝs wa, tidǝt a mosan.»
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Den daɣ ad ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen ǝs Ɣaysa.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.