Hebreus 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Daɣ adi, akǝyatanaɣ edag wa n ǝsǝnti ǝn taɣaray daɣ batu n Ǝlmǝsix. Akkiwatana dat y ad nawǝd alkamalat da wǝr nǝles tewaɣlay n ǝsǝnti iyyan aynayan, almaɣna n awen: tǝtubt d ǝmǝzzǝy d arak mazalan tawaynen aggadǝm s ǝhluk d ǝzǝgzan ǝs Mǝššina
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 d ǝsǝssǝɣri igân daɣ batu n ǝzǝzdǝg d ǝsǝwǝr n aytedan ifassan d ǝsǝnkǝr ǝn nǝmmǝttan d ǝššǝriɣa wa n ǝzǝl wa n tabadday.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Amaran awen daɣ a za nagu, kud irda Mǝššina.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Amaḍal igarrawan akonak olaɣan, amaran itaraw-du annabatan tǝha tǝnfa i win tu-gayaknen, amaḍal wǝdi igrâw albaraka ǝn Mǝššina.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Mišan amaḍal wa d-erawan y aytedan annabatan aššarnen, wǝdi wǝr infa wala. Tulɣant a tu-za-tǝwǝrat, amaran tǝsǝlkamt-net ahluk igân ǝs tǝmsay.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Ya imaran-in, kud imos âs nǝššewal-awan s ǝmmǝk wa, da nǝkkâs aššak âs izay-kawan-du arat iknân ǝlluɣ a t-imosan ǝlɣillas.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Awalla, Mǝššina Ǝmǝli oɣadan a imos, daɣ adi wǝr din-z-attaw imazalan-nawan, wala tara ta tu-tǝssǝknam daɣ ǝššǝɣǝl wa tǝgam fǝl saɣmar n esǝm-net i mǝzzǝgzan âs harwada tǝtaggim-tu.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Mišan nǝsidaran âs akkiyyan daɣ-wan ad assaknu gǝlleyat tǝdi da har tǝzǝrǝst, fǝl ad tǝgrǝwam igi n attama indân.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 As tǝgam adi wǝr za tǝqqǝlam imǝssǝndad, kalar ad tattalalam win ǝgrawnen arraxmat tas itawagga arkawal-net ǝs tarrayt n ǝzǝgzan-nasan ǝd tǝzaydart-nasan.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Amaran, assaɣa wad iga Mǝššina arkawal y ǝnnǝbi Ibrahim, wǝr t-illa esǝm iyyan ogaran wa n Mǝššina ǝngǝm ihǝd sǝr-ǝs. Awen daɣ a fǝl ihad Mǝššina s azzat-net,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 inna: Illikan âs a kay sǝnnǝhǝlaɣ tehakkay n albaraka, akna deɣ ǝsǝgǝt n ǝzzurrǝyya-nak.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Ǝmmǝk en daɣ âs dǝffǝr as issikna Ibrahim tǝzaydart-net, igraw arat was das-itawagga arkawal-net.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Aytedan, tahuday a taggin s esǝm wa ogaran win-nasan, amaran tahuday ten, ǝnta a tǝsataddit batu-nasan, tǝgdǝl a dǝr-ǝs d-iqqǝl awedan waliyyan.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ǝmmǝk en daɣ as Mǝššina, isigatakkat y ad issusǝn aytedan win as iga arkawal âs aratan win issǝbdad wǝr tǝmǝttǝyan. Awen daɣ a fǝl ihad Mǝššina daɣ batu ten.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Daɣ adi ǝššin aratan a t-ǝllanen wǝr nǝtǝmǝttǝy, amaran wǝr t-illa ǝmmǝk as daɣ-san iga Mǝššina bahu. Aratan win ǝntanay a dana-za-sǝssuhǝtnen wǝllen, nakkanay a oyyanen arat kul nǝgmay taggast s ǝzǝzzǝwi-nana daɣ attama wa danaɣ-itawakfan.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Attama wen, ǝnta a danaɣ-imosan šisǝttǝytay ǝssiflasnen, ǝssohatnat, amaran ǝnta a danaɣ-ewayan har dǝnnǝg anaɣer wa illan gǝr adag wa zǝddigan ǝd wa ogaran tazdak.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Edag wen ǝnta a iggaz Ɣaysa fǝl ǝddǝlil-nana, azzar-anaɣ-in sǝr-ǝs, iqqal ǝlimam wa zǝwwǝran har faw, daɣ taggayt ta n Malǝk-Assaddeq.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.