Hebreus 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Daɣ adi, akǝyatanaɣ edag wa n ǝsǝnti ǝn taɣaray daɣ batu n Ǝlmǝsix. Akkiwatana dat y ad nawǝd alkamalat da wǝr nǝles tewaɣlay n ǝsǝnti iyyan aynayan, almaɣna n awen: tǝtubt d ǝmǝzzǝy d arak mazalan tawaynen aggadǝm s ǝhluk d ǝzǝgzan ǝs Mǝššina
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 d ǝsǝssǝɣri igân daɣ batu n ǝzǝzdǝg d ǝsǝwǝr n aytedan ifassan d ǝsǝnkǝr ǝn nǝmmǝttan d ǝššǝriɣa wa n ǝzǝl wa n tabadday.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Amaran awen daɣ a za nagu, kud irda Mǝššina.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Amaḍal igarrawan akonak olaɣan, amaran itaraw-du annabatan tǝha tǝnfa i win tu-gayaknen, amaḍal wǝdi igrâw albaraka ǝn Mǝššina.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Mišan amaḍal wa d-erawan y aytedan annabatan aššarnen, wǝdi wǝr infa wala. Tulɣant a tu-za-tǝwǝrat, amaran tǝsǝlkamt-net ahluk igân ǝs tǝmsay.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ya imaran-in, kud imos âs nǝššewal-awan s ǝmmǝk wa, da nǝkkâs aššak âs izay-kawan-du arat iknân ǝlluɣ a t-imosan ǝlɣillas.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Awalla, Mǝššina Ǝmǝli oɣadan a imos, daɣ adi wǝr din-z-attaw imazalan-nawan, wala tara ta tu-tǝssǝknam daɣ ǝššǝɣǝl wa tǝgam fǝl saɣmar n esǝm-net i mǝzzǝgzan âs harwada tǝtaggim-tu.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Mišan nǝsidaran âs akkiyyan daɣ-wan ad assaknu gǝlleyat tǝdi da har tǝzǝrǝst, fǝl ad tǝgrǝwam igi n attama indân.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 As tǝgam adi wǝr za tǝqqǝlam imǝssǝndad, kalar ad tattalalam win ǝgrawnen arraxmat tas itawagga arkawal-net ǝs tarrayt n ǝzǝgzan-nasan ǝd tǝzaydart-nasan.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Amaran, assaɣa wad iga Mǝššina arkawal y ǝnnǝbi Ibrahim, wǝr t-illa esǝm iyyan ogaran wa n Mǝššina ǝngǝm ihǝd sǝr-ǝs. Awen daɣ a fǝl ihad Mǝššina s azzat-net,
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 inna: Illikan âs a kay sǝnnǝhǝlaɣ tehakkay n albaraka, akna deɣ ǝsǝgǝt n ǝzzurrǝyya-nak.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ǝmmǝk en daɣ âs dǝffǝr as issikna Ibrahim tǝzaydart-net, igraw arat was das-itawagga arkawal-net.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Aytedan, tahuday a taggin s esǝm wa ogaran win-nasan, amaran tahuday ten, ǝnta a tǝsataddit batu-nasan, tǝgdǝl a dǝr-ǝs d-iqqǝl awedan waliyyan.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ǝmmǝk en daɣ as Mǝššina, isigatakkat y ad issusǝn aytedan win as iga arkawal âs aratan win issǝbdad wǝr tǝmǝttǝyan. Awen daɣ a fǝl ihad Mǝššina daɣ batu ten.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Daɣ adi ǝššin aratan a t-ǝllanen wǝr nǝtǝmǝttǝy, amaran wǝr t-illa ǝmmǝk as daɣ-san iga Mǝššina bahu. Aratan win ǝntanay a dana-za-sǝssuhǝtnen wǝllen, nakkanay a oyyanen arat kul nǝgmay taggast s ǝzǝzzǝwi-nana daɣ attama wa danaɣ-itawakfan.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Attama wen, ǝnta a danaɣ-imosan šisǝttǝytay ǝssiflasnen, ǝssohatnat, amaran ǝnta a danaɣ-ewayan har dǝnnǝg anaɣer wa illan gǝr adag wa zǝddigan ǝd wa ogaran tazdak.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Edag wen ǝnta a iggaz Ɣaysa fǝl ǝddǝlil-nana, azzar-anaɣ-in sǝr-ǝs, iqqal ǝlimam wa zǝwwǝran har faw, daɣ taggayt ta n Malǝk-Assaddeq.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.