Hebreus 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Daɣ adi, iket di ad t-illa arkawal ǝn Mǝššina wa n ad nǝggǝz akal ǝn tǝsanfawt wa imal, ǝnkǝdat wǝllen a kawan-wǝr-iggǝz awedan waliyyan igân iduf n as abʼas ogaz wala.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Fǝlas igmâd aššak as isalan n Ǝlinjil nǝg-asan agaraw zun wa dasan-ǝgan daɣ taneray. Mišan awal was ǝssǝsaman wǝr dasan-ikna wala fǝlas wǝr ǝgen ǝzǝgzan wa ǝgan aytedan win t-ǝqbalnen.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Nakkanay win sǝr-ǝs ǝzzǝgzannen, ad nǝggǝz akal ǝn tǝsanfawt was inna Mǝššina daɣ batu-net: «Igaz-i alham-nasan. Alham en daɣ a sǝr-i d-ewayan tahuday n âs wǝr ilkem ad ǝggâzan akal wa sammatagaɣ i tǝsanfawt-nasan.» As itaggu awen da Mǝššina iɣrâd arat kul harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Fǝlas ill-ay adag a daɣ innâ, daɣ batu n ǝzǝl wa n ǝssa: Tǝzzar izzǝraz Mǝššina ǝššǝɣǝl-net kul wa n ǝxluk ǝn jǝnnawan d amaḍal, ǝzǝl wa n ǝssa.
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ǝnnân deɣ Ǝlkǝttaban: Igmâd aššak as wǝr zʼǝggǝzan akal ǝn tǝsanfawt ta hakka.
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Daɣ adi, dad zamas ǝgrâwan wiyyad iguz ǝn tǝsanfawt ten, amaran win ǝslanen isalan n alxer ǝstizarat wǝr ǝgrewan iguz n akal ǝn tǝsanfawt wen fǝl tišit-nasan inǝmmǝzray,
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 ikkas Mǝššina ǝzǝl iyyan aynâyan daɣ batu ten, a t-imosan azalada, ǝs tǝnna ta iga dǝffǝr awen wǝllen ǝs tarrayt n ǝnnǝbi Dawǝd, s ǝmmǝk was t-inna dat awen: Azalada, as tǝslam y awal-net, ad wǝr tǝsǝggǝrmǝmam iwallan-nawan.
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Awalla, ǝnnar iddew Joswe ǝd tamattay ten har tat-išaššawad edag ǝn tǝsanfawt wen, wǝdi wǝr zʼammagrad Mǝššina daɣ batu n ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt dǝffǝr awen.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Almaɣna n awen as harwada tǝll-ay tǝsanfawt i tamattay ǝn Mǝššina, tolât d ǝzǝl wa n ǝssa s ǝnta daɣ izzǝraz Mǝššina ǝššǝɣǝl-net kul wa n ǝxluk ǝn jǝnnawan d amaḍal.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Amaran awedan wa iggazan edag ǝn tǝsanfawt ta ihakku Mǝššina, wǝdi ad assanfu daɣ ǝššǝɣǝlan-net, zun awa iga Mǝššina daɣ win-net iman-net.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Daɣ adi ǝdgǝzatana wǝllen daɣ iguz n adag ǝn tǝsanfawt ta, fǝl ad wǝr ixrǝk waliyyan daɣ-na awa ǝgan marawan-nana a ǝmǝzraynen Mǝššina.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Fǝlas awal ǝn Mǝššina iddâr, ila tarna, amaran tăwala-net togar ta n takoba. Itaggaz iman n aytedan ǝd wallan-nasan, igallu har isǝmmǝɣras, d ǝkǝlkǝl ǝn ɣasan. Amaran awal ǝn Mǝššina ǝnta a ixakkaman y awas ifarray awedan daɣ man-net d awa isamadran daɣ ǝwǝl-net.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Wǝr tu-tǝlla tǝxlǝk as wǝrgeɣ ihannay-tat Mǝššina. Arat kul immun-as, inniflay daɣ-as. Amaran ǝnta a dat za nǝbdǝd fǝl mazalan-nana.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Dad zamas nǝla ǝlimam wa ogaran ilimaman kul, ihân ijǝnnawan, a t-imosan Ɣaysa, Barar ǝn Mǝššina, wǝdi zǝzzǝwǝtatana daɣ ǝzǝgzan-nana.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Fǝlas ǝlimam-nana wa zǝwwǝran en, ifrâg a danaɣ-ikbǝl daɣ rǝkkǝm-nana, id ǝgrâwan-tu jarrabatan zun win danaɣ-garrawnen daɣ anamod kul, eges kala wǝr iga abakkad.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Daɣ adi ihazatanaɣ-in ǝmǝnokal-nana a t-imosan Mǝššina di n ǝmǝggi n arraxmat, nǝgâ awen ǝs tǝflǝst, fǝl ad nǝgrǝw ǝhǝnǝtta, nǝgrǝw deɣ arraxmat s ǝnta dana-za-takfit tilalt daɣ alwaq wa daɣ nǝddǝrar s awen.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.