Hebreus 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Awen daɣ a fǝlas iwâr-anaɣ ǝnnǝkud wǝllen, nǝsǝssuhǝt aratan win as nǝsla, fǝl tǝksǝda n ad nǝgmǝd tarrayt ta tolaɣat.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Arat kul wa ǝmalan angalosan i marawan-nanaɣ ittidda, amaran abakkad kul ǝd tǝmazrǝyt kul n awal wǝdi itiwagg-asan attadib wa dǝr ǝhoran.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Manǝmmǝk as za naqqam wǝr nǝwwǝddab as imos âs wǝr nǝssǝfrar ǝlɣillas ogdân d awa tǝzzǝwwǝrt? Fǝlas ǝlɣillas wa, Ǝmǝli iman-net a t-id-imalan daɣ tizarat, win das-ǝslanen deɣ sitaddan-anaɣ as tidǝt a imos.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Mǝššina a isattaddan tǝgǝyya-nasan s alɣalamaten, d aratan simaklalnen, ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen ǝzzǝnǝfan, ǝd tǝhǝkkuten a d-ǝfalnen Infas wa Zǝddigan. Aratan win kul ig-en ǝs tǝmǝwit tǝnimannakat ǝd tara-net.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Wǝrgeɣ angalosan a izzozar Mǝššina y ǝddǝnet ta du-tǝzayat, tas nǝššewal daɣ batu-net da.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Amaran tǝll-ay tǝgǝyya daɣ adag iyyan tǝnnât: Ma imos aggadǝm as t-idu-tǝkatta? Ma imos ag aggadǝm as daɣ-as tǝtassana?
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Tǝssǝrasaq-qu daɣ arat n azzaman, imal daw angalosan, dǝffǝr awen tǝkfeq-qu tanaya d ǝdkul.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Tǝssǝrasaɣ arat kul daw-ǝs. Ǝzuzǝr wa t-iga Mǝššina y arat kul, ǝnta a d-ewayan as wǝr t-illa i ifragan tǝmazrǝyt-net. Amaran harwa da, wǝr nǝhǝnnǝy âs arat kul illa daw tanat-net.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Mišan nǝnây Ɣaysa as iga arat n azzaman illa daw angalosan, dǝffǝr awen igraw tanaya d ǝdkul fǝl ǝddǝlil n alɣazab wa iga ǝd tǝmattant ta iga. Ǝmmǝk en daɣ as iḳazankazat tǝmattant, imos awen arat iga fǝl ǝddǝlil n aytedan kul, s arraxmat ǝn Mǝššina.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Mǝššina a d-ixlakan aratan kul, amaran ǝddǝlil-net a fǝl t-ǝllan. Mǝššina amaran igrâz-as ad ǝgrǝwan aytedan aggotnen daɣ tanaya-net. Dad zamas Ɣaysa a imosan ǝssǝbab n ǝlɣillas-nasan, wǝdi ilzâm ad t-akfu Mǝššina alkamalat kul ǝs tarrayt n alɣazab wa iga.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Wa izazdagan, ǝd win tawazazdagnen, ketnasan iyyanda a d-ǝfalan, a t-imosan Mǝššina. Awen daɣ a fǝlas Ɣaysa wǝr fall-as imos tǝkarakit tǝnna ta dasan-itaggu: «Imǝdrayan-in»,
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 assaɣa wad inna: Ad ǝmmâlaɣ esǝm-nak i mǝdrayan-in. A dak-agaɣ tǝmmalen daɣ ǝljǝmaɣat.
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Inna deɣ: A tu-sǝnnǝhǝlaɣ fǝllesat. Inna harwada: Nak da, nak ǝd bararan win di-ikfa Mǝššina.
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Daɣ adi, dad zamas bararan win olân, ǝgân daɣ azni ǝd tǝɣǝssa, wǝdi, Ɣaysa da iggâz alxalat ta ǝhan. Arat wen ig-ay, fǝl ad attaftaf ǝs tǝmattant-net wa ittafan tarna ǝn tǝmattant, a t-imosan Iblis,
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 isǝddǝrfǝt deɣ aytedan win ǝhanen ǝkkǝlu daɣ tǝɣrǝst-nasan fǝl tǝksǝda ta ǝgan i tamattant.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Igmâd aššak as Ɣaysa wǝr d-osa fǝl ad issǝn daɣ angalosan. Kalar ǝzzurrǝyya n ǝnnǝbi Ibrahim a d-ikka y a daɣ-as issǝn.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Awen daɣ a fǝlas ilzâm ad alu ǝd mǝdrayan-net daɣ arat kul, fǝl ad iqqǝl ǝlimam wa zǝwwǝran, imosan ǝmǝhhenǝn n alɣadil daɣ ǝlɣibada ǝn Mǝššina. Ǝmmǝk en da as zʼigrǝw tǝsureft ǝn bakkadan ǝn tamattay.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Fǝlas, alɣazab wa iga assaɣa wad itawajarrab, ikf-ay fǝrregat n ad agǝz win tawajarrabnen.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.