Atos 5

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ill-ay alǝs iyyan igân esǝm Ananǝyâs a din-izzinzan, ǝnta ǝd tǝntut-net Safira, tawagost-net,
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 tǝzzar inamarda ǝd tǝntut-net fǝl a din-ittǝf arat daɣ ǝzrǝf wa din-tǝnza, eway-du awa hadan, ikf-ay i nǝmmuzal.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Inn-as Butros: «Ananǝyâs, mafel as toyyeɣ Aššaytan iga y ǝwǝl-nak iguz ogdân d awa, ewad daɣ-ak ad taga y Infas wa Zǝddigan bahu s iduf wa din-tǝgeɣ arat daɣ ǝzrǝf wa din-tǝnza tawagost-nak?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Harwa tat-in-wǝr-tǝzzǝnza, wǝrgeɣ tǝla-nak a tǝha? As tat-in-tǝzzǝnza deɣ, wǝrgeɣ azrǝf wa tat-in-tǝzzǝnza kay a ittafan tanat-net? Daɣ adi, mafel tǝsamarkasa daɣ ǝwǝl-nak igi n ǝmazal ogdân d awa? Wǝrgeɣ aytedan as tǝgeɣ bahu, kalar Mǝššina ǝs tu-tǝgeɣ.»
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 As isla Ananǝyâs i batu ten, ifataqqat, ǝgmadan-tu man. Tǝggaz tasa zǝwwǝrat aytedan kul win ǝslanen awen.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Tǝzzar osan-t-idu meddan ǝn mawadan, ǝgan-tu daɣ šifit, ǝglan dǝr-ǝs ǝnbalan-t-in.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Edag ǝn karadat assaɣaten dǝffǝr awen, tosa-du tǝntut n Ananǝyâs, wǝr tǝssen fǝl awa igan.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Issǝstan-tat Butros, inn-as: «Safira, ǝmǝl-i, awak tawagost-nawan azrǝf wa tat-in-tǝzzǝnzam, ǝnta da da ketnet?» Tǝnn-as: «Awalla, ǝnta ǝddi da.»
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Tǝzzar inn-as Butros: «Manǝmmǝk ǝs tǝnamannakam fǝl igi ǝn taremt y Infas wa Zǝddigan? Sǝsǝm, meddan win din-ǝnbalnen alǝs-nam ǝllân dat ǝmi n ahan; a kam-awǝyan kam da.»
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Tǝfataqqat tamazayt ten da ɣur daran ǝn Butros, ǝgmadan-tat man. Ǝggazan-du meddan winad ǝn mâwadan a, osan-tat-du wǝr tǝdder, ewayan-tat ǝnbalan-tat-in dǝgma n alǝs-net.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Eway-du awen as tǝggaz tasa labasat Ǝlkǝnisat ketnet d aytedan kul win ǝslanen awen.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Taggin nǝmmuzal tǝlmǝɣjujaten aggotnen ǝmosnen alɣalamaten d aratan aggotnen simaklalnen daɣ aytedan. Tamanayan faw mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa ketnasan, daw tafala n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada tas itawannu «ta n Suliman».
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ǝssiɣmaran-tan aytedan mišan wǝr-t-illa i ihalan a tan-in-ihaz.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Dǝr iga awen da ya, tittǝyan s aytedan ǝknanen igǝt ǝgânen daɣ meddan ǝd tǝdoden win zagzannen s Ǝmǝli.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Har as, tamawayan-du miranan tawasansin daɣ tessaten madeɣ šisalaten fǝl afay ǝn tarrayen ǝn Yerusalam, fǝl a din-tawǝd kuddeɣ telay ǝn Butros wiyyad daɣ-san as d-illam den.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Tazalan-du deɣ aytedan ǝknanen igǝt ǝn ɣǝrman win ǝhoznen Yerusalam, ǝs Yerusalam ewâyan imiranan-nasan d aytedan-nasan win ǝssǝranan kǝlǝsuf. Ketnasan deɣ tiwǝzuzǝyan.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Ǝggaznat tǝsmiten labasnen Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝnta d aytedan kul win tǝɣimit-net, ǝn taggayt ta n Sadusaytan,
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 tǝzzar ǝnkaran sattarmasan inǝmmuzal ǝgan-tan daɣ kasaw dat awedan kul.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Mišan osa-du angalos n Ǝmǝli ehad, olam šisǝhar ǝn kasaw, ikkas-tan-du, inn-asan:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 «Akkiwat Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝmǝlam y aytedan isalan kul win tǝmǝddurt ta taynayat.»
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ǝgan nǝmmuzal awa dasan-itawannan, ǝnzayan s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as sasaɣrin aytedan.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Osan-in maššaɣalan win tan-ǝgmaynen ehan ǝn kasaw, mišan wǝr tan-in-ogezan daɣ kasaw, tǝzzar ǝqqalan ǝgan isalan,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 ǝnnan: «Nos-in kasaw ketnet itimantammat, ǝbdâdan sojitan win t-ogaznen dat mawan-net, mišan as nolam tǝsǝhǝrt ǝn kasaw, wǝr daɣ-as in-nosa awedan waliyyan.»
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 As isla kabtan ǝn sojitan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝd muzaran ǝn limaman i salan win den, ǝqqanan ɣafawan-nasan, ad samadranan daɣ awa zʼiqqǝl awen.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ǝhân ten da as tan-d-osa awedan, inn-asan: «Sǝsǝmat! Meddan win tǝgam daɣ kasaw, ǝbdâdan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, sasaɣrin daɣ-as tamattay.»
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Tǝzzar igla kabtan alwaq wen da iddêw ǝd sojitan-net ǝbazan-du inǝmmuzal, mišan wǝr tan-ǝdesan fǝlas ǝksudan a sǝr-san du-tǝggǝd tamattay ǝntanay en da, tanɣ-en ǝs zabaw ǝn tǝgur.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 As tan-d-ewayan, zazzakken-tan dat Asaggawar wa Zǝwwǝran, tǝzzar issǝstan-tan Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 inn-asan: «Wǝrgeɣ nǝrɣâm-awan wǝllen fǝl a imosan ǝsǝssǝɣri n awedan waliyyan daɣ batu n esǝm di? Mišan ǝnǝyat awa tǝgam! Tǝzawwazawazam daɣ Yerusalam ketnet ǝsǝssǝɣri-nawan, tǝrâm a dana-tǝssǝwaram tamattant n alǝs di.»
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Inn-asan Butros ǝd nǝmmuzal win hadatnen: «Mǝššina as danaɣ-ilzam a das-nabbardag, wǝrgeɣ aytedan!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Mǝššina, Ǝmǝli ǝn marawan-nana a d-issǝnkaran Ɣaysa was tǝgam iman-net s ǝtǝytǝy wa tu-tǝgam fǝl tǝgǝttawt.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ǝnta a da, a idkal Mǝššina ig-ay daɣ ǝɣil-net, ig-ay Ǝmuzar d Ǝmaɣlas y ad igrǝw i Kǝl-Israyil tarrayt ǝn tǝtubt, ǝgrǝwan tǝsureft ǝn bakkadan-nasan.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Nǝmos šigǝyyawen n awen, nakkanay d Infas wa Zǝddigan ihakku Mǝššina y aytedan win ǝlkamnen i tara-net.»
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 As ǝslan muzaran n Asaggawar wen i batu ten, iggaz-tan alham labasan, ǝran a daɣ-san ǝkkasan iman.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Mišan ibdad iyyan daɣ-san ǝn taggayt ta n Farisaytan igân esǝm Gamalǝyel imosan ǝmusan zǝwwǝran n Ǝttǝwret, ǝssiɣmaran aytedan kul, omar s ad tǝwǝkkǝsan nǝmmuzal daɣ ahan wa daɣ iga ǝmǝnǝy har din-agin arat n amazay,
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 amaran inn-asan: «Kǝl-Israyil, ǝnkǝdat y a was tǝram a tu-tagim i meddan en.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Wǝr irǝw adi as d-inkar alǝs igân Tedas inna ǝnta imos arat, tǝzzar ǝlkaman-as meddan ewâdnen ǝkkozat tǝmad n alǝs. Ǝnta za iman-net itawanɣa kǝrǝz, meddan win das-ǝlkamnen wazawazan, ibǝnnan awen ketnet.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Dǝffǝr-ǝs, daɣ azzaman win tuddant, inkar-du iyyan alǝs igân esǝm Yahuza wa n Galilaya, isaffallag aytedan aggotnen, ǝlkaman-as. Ǝnta da za, itawanɣa kǝrǝz, tǝzzar wazawazan aytedan kul win das-ǝlkamnen.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Daɣ adi daɣ talɣa ta, ǝnnǝsixa wa dawan-z-aga: Ǝgmǝdat batu ǝn meddan en, tayyim-tan ad aglin; fǝlas kud arat wa ǝnnǝyen madeɣ wa taggin wǝr imos ar arat ǝrân aytedan a, wǝdi ad ibǝrǝjjǝt.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Mišan kud arat a imos as Mǝššina a t-iran, wǝdi wǝr tǝfregam ǝzǝrǝz-nasan. Ǝnkǝdat, a din-wǝr-tagrim iman-nawan tǝmosam ǝllid ǝn Mǝššina.» Tǝzzar ǝttafan ǝnnǝsixa-net.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Sassaɣran-du inǝmmuzal, sassagan-asan šiwwit labasnen s ǝlǝkkud. Dǝffǝr awen ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa, amaran oyyan-tan.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ǝfalan nǝmmuzal ehan wa daɣ itamanay Asaggawar wa Zǝwwǝran, ǝknân tǝdǝwit id Mǝššina a tan-issǝharan d ad tawasaknin mǝlka fǝl ǝddǝlil ǝn Ɣaysa.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Akk ǝzǝl, gǝr za daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada wala deɣ daɣ nan n aytedan, wǝr kala ǝmmǝzzayan d ǝsǝssǝɣri d igi ǝn salan n Ǝlinjil a tan-imosan âs Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.