Atos 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 As d-iɣlay ǝzǝl n ǝmud ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud was itawannu Fantǝkawt, ǝddêwan nalkiman ǝn Ɣaysa ketnasan daɣ adag iyyanda.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Wala a ihogan igmad-du ǝjit iyyan ijǝnnawan olân d in aḍu issohen, itkar ehan ketnet wa daɣ ǝqqiman.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Nafalalan-asan d ilsawan olanen d in abalagleg ǝn tǝmsay, ǝmmǝzzayan ilsawan en; ǝkkulluk n iyyan iwar iyyan daɣ-san,
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ǝssǝntan awal daɣ awalan wǝr nǝmos win-nasan, s ǝmmǝk was tan-ikfa Infas wa Zǝddigan fǝrregat n awen.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 As itaggu awen, aɣrǝm ǝn Yerusalam ǝɣsâran daɣ-as Kǝl-Ǝlyǝhud zizawatnen daɣ ǝddin a d-ǝgmâdnen ikallan n ǝddǝnet kul.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 As ǝslan y awal wen, tǝddew-du tamattay tagget, tǝzzar isammaklal sǝr-san awen fǝlas akkiyyan daɣ-san isallu i nalkiman ǝššewalan daɣ awal n akal wa d-igmad.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Iga sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl labasan, gannin: «Xa! Aytedan a ǝššewalnen da, awak wǝrgeɣ ketnasan Kǝl-Galilaya?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Mas za, akkiyyan daɣ-na isall-asan ǝššewalan awal ǝn marwan-net?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Ǝnta nakkanay ǝhân-anaɣ aytedan a d-ǝgmadnen amaḍal ǝn Bartǝya, d akal wa n Medǝya, ǝd wa n Aḷam, d aytedan ǝxsârnen daɣ akal wa n Mezobotamǝya, ǝd wa n Yahudǝyya, ǝd wa n Kabadokǝya, ǝd wa n Fontǝs ǝd wa n Asǝya,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ǝd wa n Frijǝya, ǝd wa n Banfilǝya ǝd wa n Masar. Wiyyad ǝgmâdan-du akal ǝn Libǝya daɣ ɣǝlǝyɣǝlayan n ǝɣrǝm wa n Qǝrwan, wiyyad aytedan n Ǝrrum,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 wiyyad aytedan ǝn Kǝret ǝd win Arabǝya. Gǝr za win daɣ-na ǝmosnen Kǝl-Ǝlyǝhud wala deɣ aytedan a d-ǝhdânen s ǝddin wa n Kǝl-Ǝlyǝhud, ketnana nǝsall-asan ǝmmâlan daɣ awalan-nana igitan ǝn tarna ǝn Mǝššina.»
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Ketnasan isimaklal sǝr-san awen, wǝr ǝssenan a ǝnnan, tinǝmǝnnin: «Ma imos almaɣna n awa?»
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Mišan ya wiyyad daɣ-san ǝgan daɣ nǝlkiman tamakkakkayt, gannin: «Awen esmad n alɣanab a tan-isammaswadan.»
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Tǝzzar ibdad Butros ǝnta ǝd nǝmmuzal win maraw d iyyan, idkal ǝmǝsli-net iššewal i tamattay, inna: «Meddan ǝn Yahudǝyya ǝd kawanay ketnawan win ǝxsarnen daɣ Yerusalam, agriwat awa igan da, tǝssǝsǝmam wǝllen y awa dawan-z-anna da.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Meddan win wǝr ǝmmǝswadan, arat wa tǝɣilam ǝddi, fǝlas taza alwaqan win aɣora awa harwa da.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Kala kalar arat wa imal ǝnnǝbi Yowǝl a d-osan, as inna:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 "Inna Mǝššina: 'Ǝnta da awa du-z-asin daɣ adan n ǝddǝnet win ǝlkamnen: a du-zǝzzǝbbeɣ Infas-in fǝl i t-illa awedan, ǝssuɣǝlan maddanǝwan d aššekkawan awa dasan-z-ǝmǝla; sǝnnǝfilǝlaɣ aratan ǝttinkalnen i mawadan-nawan, sǝssuga iɣmaran-nawan targǝten.
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Awalla, a du-zǝzzǝbbeɣ daɣ adan win den Infas-in fǝl naɣbidan-in ǝd tǝnaɣbiden-in tǝzzar ǝssuɣǝlan awa dasan-z-ǝmǝla.
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Ad agaɣ tǝlmǝɣjujaten daɣ jǝnnawan, agaɣ aratan ǝmosnen alɣalamaten fǝl amaḍal: Inɣǝl ǝzni, tarɣu tǝmsay, akku ǝhu ijǝnnawan.
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Tǝfuk ad tamattay, tǝqqǝl šiyyay; tizwaɣ tǝllit šilat n ǝzni; izar-du adi kul y assa n ǝzǝl zǝwwǝran ilân ǝlxurma wa issǝbdad Ǝmǝli.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Amaran i igmayan daɣ Ǝmǝli ǝlɣillas ad t-igrǝw.'"
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Ya meddan n Israyil, sǝsǝmat i salan win: Ɣaysa wa n Nazaret, alǝs a imos as kawan-issîkna Mǝššina ǝs tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmmittaynen, ǝd wiyyad ǝmosnen alɣalamaten win as t-ikfa igi-nasan gar-ewwan as ǝnta a isannafran. Kawanay iman-nawan tǝssânam daɣ adi.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Alǝs di, Mǝššina di as tu-wǝr-illa a das-idrâgan a t-igan daɣ fassan-nawan, imos awen arat ixtâs irǝw, tǝgam iman-net s ǝtǝwǝsǝtǝytǝy wa tu-tǝsassagam i nǝzzulam fǝl tǝgǝttawt.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Mišan isǝnkar-t-idu Mǝššina, ikkas-t-idu daɣ tarna ǝn tamattant fǝlas wǝr t-illa ǝmmǝk as t-in-tǝttǝf tamattant.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Batu-net a daɣ inna ǝnnǝbi Dawǝd irǝw: "Hannaya Ǝmǝli dat-i faw, iha aɣil-in fǝl ad wǝr ǝɣšǝdan man-in.
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Adi fǝl falawasan man-in, tǝkna tǝdǝwit iguz n awal-in, wala taɣǝssa-nin wǝr nǝmos tamaɣlolt da ad tagu attama,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 id wǝr za tayyaɣ iman-in daɣ alaxirat, wala deɣ tayyaɣ Ǝmizdag-nak tarḳu tǝɣǝssa-net.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Kay a di-issǝknan tarrayt ta tǝha tǝmǝddurt. A di-tǝsǝffǝliwǝsa wǝllen ǝs tassaq ta dǝr-ǝk ǝgeɣ."
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Imǝdrayan-in, ǝleɣ tarrayt n a dawan-agaɣ isalan daɣ ǝkkâsaɣ aššak n ǝmaraw-nana Dawǝd n as, aba-tu, itawanbal-in. Ǝzǝkka-net, har azalada illa gar-ena.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Ǝnnǝbi a imos, issân deɣ fǝl arkawal wa fǝl das-ihad Mǝššina n as, ilkâm ad agu daɣ taɣmar-net iyyan daɣ hayawan-net.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Daɣ adi Dawǝd inây dat alwaq tanakra n Ǝlmǝsix daɣ tǝmattant, amaran isalan ǝn tanakra-net a daɣ inna: "Wǝr din-itawayya daɣ alaxirat, wala deɣ tǝrḳa tǝɣǝssa-net."
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Ɣaysa za wa, issǝnkar-t-idu Mǝššina gǝr nǝmmǝttan, nakkanay nǝggǝyat adi.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Idkal-tu Mǝššina di n Abba-net ig-ay daɣ ǝɣil-net, ikf-ay Infas wa Zǝddigan was iga arkawal-net, ǝnta amaran izazzabbat-t-idu fall-ana. Adi a imos arat wa tǝhannayam da, tǝsallim-as.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Wǝrgeɣ ǝnnǝbi Dawǝd a ikkan ijǝnnawan, kalar ǝnta iman-net a innan: "Inna Ǝmǝli Mǝššina y Ǝmǝli-nin: 'Ɣam daɣ ǝɣil-in,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 iket di ad taggaɣ izǝnga-nak daw daran-nak.'"
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Daɣ adi akninet Kǝl-Israyil kul masnat daɣ as, Ɣaysa wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, ǝnta a iga Mǝššina Ǝmǝli d Ǝlmǝsix.»
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Idas awal wa iga Butros den iwallan n aytedan wǝllen, ǝnnan-as ǝnta ǝd nǝmmuzal win hadatnen: «Imǝdrayan-nana mas danaɣ-ilzam igi-net?»
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Inn-asan Butros: «Utabat. Akkiyyan daɣ-wan itǝwǝsǝlmǝɣet daɣ aman s esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix fǝl ad tǝgrǝwam tǝsureft ǝn bakkadan-nawan, tǝgrǝwam tǝhǝkkut ǝn Mǝššina tǝmosat Infas wa Zǝddigan,
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 ǝnta arkawal wa iga Mǝššina, kawanay as t-iga, kawanay ǝd hayawan-nawan d aytedan kul win ǝxsarnen daɣ igǝg, almaɣna aytedan kul win du-z-aɣru Ǝmǝli-nana Mǝššina ǝs man-net.»
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Har irǝw Butros itagg-asan tǝlxutbat idgâz wǝllen igann-asan: «Agǝzat iman-nawan daɣ aytedan ǝxrâknen ǝn nǝllubas win azzaman a.»
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Aytedan win ǝzzǝgzannen s awa inna, tawasalmaɣan daɣ aman, tǝzzar tǝttǝy tiddawat ǝn mǝzzǝgzan ǝzǝl wen s adag ǝn karad gim n awedan.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Wǝr ǝgmedan ar ǝs taɣaray daw nǝmmuzal, ǝmosan arat iyyanda ketnasan, darrawan imensewan-nasan, tuzanan amensay wa n saktan, taggin šiwatriwen.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Tǝkna tasa ǝn Mǝššina igguz n awedan kul, inǝmmuzal deɣ taggin s ǝlqudrat ǝn Mǝššina tǝlmǝɣjujaten aggotnen d aratan ǝmosnen alɣalamaten.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ǝrtâyan mǝzzǝgzan ketnasan, ǝdrâwan deɣ arat kul wa ǝlan.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Zanzin-in daɣ ǝrrǝzǝɣ-nasan, tuzanan attaman-net, ewal awen s awa dǝr togdâ addararat n akkiyyan daɣ-san.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Ǝzǝl kul tamanayan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, nimannakan s awen. Tuzanan amensay wa n saktan daɣ nan-nasan, darrawan deɣ imensewan-nasan daɣ tǝfalawist ǝd tazdak n ǝwǝl.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Ǝmmâlan Mǝššina, ǝssiɣmaran-tan aytedan kul. Akk ǝzǝl iššota Ǝmǝli ǝljǝmaɣat-nasan s aytedan win iɣlas.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.