Atos 27
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 As itawanna ad nǝggǝz aɣlal n aman nakku akal n Italǝya, itawagga Bulǝs ǝnta ǝd wiyyad imǝskǝsa daɣ ǝfus ǝn kabtan iyyan igân esǝm Yulǝyus ihân egan ǝn sojitan as itawannu «Wa n Qaysara».
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Tǝzzar nǝggaz aɣlal n aman n ǝɣrǝm n Adramutenǝs ikkân ikallan n Asǝya win ǝwarnen efay n agaraw. Ih-âna Aristarxus imosan awedan n ǝɣrǝm ǝn Tesalonik n akal wa n Masedonǝya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, nǝzzǝbbat daɣ ǝɣrǝm ǝn Sidon. Yulǝyus imosan awedan isâknin Bulǝs ǝlluɣ, ikf-ay turagat n ad akku imidawan-net win ǝhanen aɣrǝm wen fǝl a daɣ-as ǝssǝnan.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 As dǝr-naɣ igmad ǝɣlal n aman Sidon, nǝllil ǝsǝlim n agaraw daɣ nǝha ifi n akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus fǝlas aḍu dǝr nǝmmǝqqas.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Dǝffǝr awen, nǝššokal fǝl agaraw was iwar akal ǝn Kilikǝya ǝd wa n Banfilǝya tama-net, newad-in aɣrǝm ǝn Mira ihân akal wa n Lukǝya, nǝzzǝbbat daɣ-as.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Igraw daɣ-as kabtan wa dǝr nǝddew iyyan aɣlal n ǝɣrǝm n Alaskandrǝya, itakkin akal n Italǝya, ig-ana daɣ-as.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nǝga adan aggotnen nǝsilalam fǝl aman sollan, gǝrrid as din-nǝhoz aɣrǝm ǝn Kǝnidos. Tǝgdal-ana assahat n aḍu ad naglu daɣ anamod wen, tǝzzar nǝnnamad akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Kǝret. As nokay fǝl Salmone, nǝmmodaɣ i Kǝret, nǝggaz ifi-net.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Gǝrrid as nǝllil ǝsǝlim n agaraw har newad edag igân esǝm «Izǝzzǝbba win Hossaynen n ǝɣlalan» inimahazan d ǝɣrǝm ǝn Lasaya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Isiḷalat-ana ǝšikǝl wen wǝllen, ǝšikǝl daɣ ǝɣlal n aman deɣ ǝmǝrǝdda iggaz-tu alɣarar, fǝlas wala ǝzum ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ɣarat okay. Adi a fǝl iga Bulǝs y aytedan win ǝnnodanen daɣ ǝɣlal n aman ǝnnǝsixa, inn-asan:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Meddan, hannayaɣ as ǝšikǝl-nana ad t-iggǝz iba ǝn taɣara d ǝɣšud zǝwwǝran. Wǝrgeɣ aɣlal n aman ɣas ǝd lalan-net a zʼǝhlǝknen, kalar nakkanay da, ad nǝggǝz tazak ten.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Mišan issof kabtan iduf ǝn batu ta dasan-iga alǝs wa ewayan aɣlal n aman ǝd wa t-ilan, iduf n ǝnnǝsixa wa dasan-iga Bulǝs.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Dad imos as azazzabbaw n ǝɣlalan n aman wen wǝr daɣ-as oleɣ ikus ǝn tǝgrǝst, tǝnkar taššam n aytedan win maššaɣalan n ǝɣlal ǝgan tanat ad aglin, ǝgmǝyan d aggad n iyyan aɣrǝm imosan azazzabbaw n ǝɣlalan n aman igân esǝm Fenikǝs ihân akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Kǝret, ǝkkǝsan tagrǝst daɣ ɣayanɣayan-net s iyyan iswâd sa sǝr agala daɣ ataram, wa hadan sa sǝr tamasna daɣ ataram.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ǝllan den da as d-igar arat n aḍu wa n agala, tǝzzar ǝkkasan y ǝɣlal anaday, ǝglan, sammaḍaɣan y akal imosan gǝrwǝtlan ǝn Kǝret daɣ ǝhozan tǝšǝšwit-net, ǝɣilan ad ǝfrǝgan ǝmǝrǝdda igi n awa ǝran.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Mišan wǝr ǝhogan ǝd teklay as fall-asan du-tǝgar tazafa tǝssohet as itawannu ta n tamasna daɣ dǝnnǝg, tǝgât esǝm Yurakilon, a dasan-du-tǝgât iguz wa n akal ǝn Kǝret.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tǝzzar ibat aḍu aɣlal n aman, indar-ana iduf-net, igla dǝr-naɣ ibât-tu aḍu.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 As nǝggaz ifi n arat n akal imosan gǝrwǝtlan, igân esǝm Kawda, nǝga y arat ǝn tǝɣlalt n aman ilwây aɣlal wa nǝha, tǝmǝwit ta nǝra gǝrrid.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ǝdkalan-tat-du maššaɣalan n ǝɣlal, ǝgan-tat daɣ ammas n ǝɣlal, tǝzzar ǝssǝɣlayan-du aɣlal n aman ketnet iɣunan zawwarnen otaban-as sǝr-san fǝl a tu-wǝr-zǝmmǝzzǝyan aman. Ǝssǝrasan afǝr wa isakaf aḍu isǝlulǝm fǝl aman fǝl ad agu sollan, fǝlas ǝksudan ad istǝb ǝɣlal y amaḍal daɣ adag igân esǝm Surtis a daɣ gǝzzul agaraw, igla ǝɣlal ibât-tu dǝr-naɣ aḍu.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Awa tǝga tazafa en daɣ assahat, as ǝzǝl wa hadan a din-ǝggaran maššaɣalan n ǝɣlal ilalan daɣ agaraw fǝl ad ifsas ǝɣlal.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 As ǝzǝl wa n karad, ǝgaran-in daɣ aman ǝs fassan win-da-nasan isǝssǝkna n ǝɣlal.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Tǝfuk wala etran nǝgâ adan aggotnen wǝr tan-nǝnay. Awa tǝga tazafa en daɣ assahat, nǝkkas fadda attama ǝn man-nana.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Adan en nǝg-en wǝr t-illa i itšan arat, tǝzzar ibdad Bulǝs daɣ ammas n aytedan, inna: «Meddan, ǝnnar tǝttâfam ǝnnǝsixa wa dawan-ǝgeɣ, taqqamim da wǝr du-tǝgmedam akal wa n Kǝret; ǝddi wǝr kawan-z-igrǝw iba n taɣara wa d ǝhluk wa.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Amaran ǝmǝrǝdda ǝgmâya daɣ-wan ad wǝr tǝkkesam attama, fǝlas wǝr kawan-iha i zʼǝgmǝdan man-net, mišan ya aɣlal n aman ǝnta a danaɣ-igmǝd.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ǝndod a di-inafalal angalos ǝn Mǝššina wa di-ilan, ǝheɣ ǝššǝɣǝl-net,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 inn-i: "Bulǝs, a kay-wǝr-tǝggǝz tasa, Qaysara wa n ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, kundaba tǝbdǝda dat-ǝs išrǝɣ-ak. Amaran ǝnǝy, Mǝššina ig-ak arraxmat tǝmosat aggaz n aytedan kul win dǝr tǝnamaha aɣlal n aman da."
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Daɣ adi meddan ad wǝr tǝkkǝsam attama, fǝlas ǝzzigzanaɣ ǝs Mǝššina. Awa di-inna den, ad agu s ǝmmǝk en da.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Amaran kundaba istab dǝr-naɣ ǝɣlal n aman i tǝšǝšwit n akal iyyan imosan gǝrwǝtlan.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 As iga adawannay n ahad n ǝzǝl-nana wa n maraw d ǝkkoz tǝgâr fall-ana tazafa, ibât dǝr-naɣ aḍu aɣlal fǝl agaraw igân esǝm Adrǝyatik, ǝnnǝfrayan maššaɣalan n ǝɣlal n aman d as amaḍal wǝr iggug.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tǝzzar ǝgaran daɣ aman aɣan y sǝr-ǝs ǝḳǝtan tǝzzǝgrǝt n agaraw. Tǝqqal tǝzzǝgrǝt n aman daɣ adag wen ǝssayat tǝmǝrwen n ǝɣil d ǝkkoz. As ǝgan amazay, ǝlasan taḳḳot, osan-in edag wen tǝmos tǝzzǝgrǝt-net sǝmmosat tǝmǝrwen n ǝɣil ǝd sǝdis.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Tǝggaz-tan tasa n ad infǝl ǝɣlal n aman i tǝhun, tǝzzar ǝgaran daɣ aman daɣ ǝlǝqqam n ǝɣlal ǝkkozat tǝzoliyawen šin as tu-naddayan, amaran ad tattaran a tan-issǝknan ezal.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ad gammayan maššaɣalan n ǝɣlal n aman ad addaggagan. Tǝzzar ǝssǝrasan taɣlalt n aman ta ǝndǝrrat daɣ agaraw, ǝgan ǝsaru âs a ǝran ad ǝndǝyan eɣaf n ǝɣlal ǝs šiyyad šizoliyawen.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Mišan inna Bulǝs i kabtan ǝd sojitan: «Meddan en, as ǝgmadan aɣlal wa, wǝdi wǝr dawan-t-illa agamad ǝd man-nawan.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tǝzzar olayan sojitan iɣunan win ǝqqannen taɣlalt, ǝglan dǝr-ǝs aman.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 As ibuk azal y igi, igmay Bulǝs daɣ awedan kul ad atšu, inn-asan: «Azalada, ǝzǝl-nawan wa n maraw d ǝkkoz d aššawaša labasan, wǝr t-illa arat as tǝrâm tettay-net, wala iyyan iggâzan imawan-nawan.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Daɣ adi ǝgmâya daɣ-wan ad tatšim fǝl ad tǝrǝgam, fǝlas wǝr kawan-iha i daɣ in-z-iba wala anzad iyyanda n aɣaf-net.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 As inna Bulǝs awen, idkal-du tagǝlla iga igodan i Mǝššina dat-san ketnasan, amaran ikarammat daɣ-as, ad itattu.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tǝgmad-tan tasa ketnasan, ǝtšan ǝntanay da.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Awa nǝmos daɣ ǝɣlal en ketnana, sanatat tǝmad n awedan d ǝssayat tǝmǝrwen ǝd sǝdis.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 As ǝyyǝwanan a din-naqqalan alkama daɣ agaraw fǝl ad ǝssǝfsǝsan aɣlal n aman.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 As iga azal, ǝnayan maššaɣalan n ǝɣlal as akal wa din-ǝhozan den wǝr t-ǝzdayan. Oggan ǝzazǝl daɣ tǝšǝšwit, ǝnnan ad ǝgmǝyan d a sǝr-ǝs awǝyan aɣlal har das-t-ǝssǝstǝban kud ad ǝfrǝgan awen.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ǝkkasan šizoliyawen šin ǝndaynen aɣlal, oyyan-tanat-in s aman, oran deɣ iɣunan ǝn katakawtan win sanamadnen aɣlal. Dǝffǝr adi ǝkkasan aḍḍa y ǝfǝr wa ihan dat ǝɣlal fǝl ad t-issǝkǝf aḍu, amaran sannamawalan-tu ǝd tǝgadamayt iha ǝzazǝl.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mišan ǝnfalan i tageft n ǝzazǝl tǝhât agaraw, ittitay daɣ-as aɣaf n ǝɣlal, imǝzzay d ǝmǝtǝkwǝy; tǝzzar ad tǝrazzu assahat [n tǝnazzamaren] ǝlǝqqam-net.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ǝnayan sojitan awen ɣas, namannakan fǝl ad ǝkkǝsan iman daɣ mǝskǝsa fǝl ad wǝr iššǝf waliyyan daɣ-san, addaggag.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Mišan igdal-asan kabtan-nasan igi n awen, fǝlas a ira ad agǝz Bulǝs. Tǝzzar omar kabtan aytedan win ǝsannen ewet n aman, ad tǝrǝggen daɣ agaraw izaran-in ǝs tǝgadamayt.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Amaran aytedan win hadatnen, ǝntanay omar-tan s ad ǝwǝran katakawtan ǝd gannatan n ǝɣlal win du-nassarnen. Ǝmmǝk en da as ewadan ketnasan tagadamayt n agaraw ǝragan-du.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.