Atos 27

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 As itawanna ad nǝggǝz aɣlal n aman nakku akal n Italǝya, itawagga Bulǝs ǝnta ǝd wiyyad imǝskǝsa daɣ ǝfus ǝn kabtan iyyan igân esǝm Yulǝyus ihân egan ǝn sojitan as itawannu «Wa n Qaysara».
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Tǝzzar nǝggaz aɣlal n aman n ǝɣrǝm n Adramutenǝs ikkân ikallan n Asǝya win ǝwarnen efay n agaraw. Ih-âna Aristarxus imosan awedan n ǝɣrǝm ǝn Tesalonik n akal wa n Masedonǝya.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, nǝzzǝbbat daɣ ǝɣrǝm ǝn Sidon. Yulǝyus imosan awedan isâknin Bulǝs ǝlluɣ, ikf-ay turagat n ad akku imidawan-net win ǝhanen aɣrǝm wen fǝl a daɣ-as ǝssǝnan.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 As dǝr-naɣ igmad ǝɣlal n aman Sidon, nǝllil ǝsǝlim n agaraw daɣ nǝha ifi n akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus fǝlas aḍu dǝr nǝmmǝqqas.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Dǝffǝr awen, nǝššokal fǝl agaraw was iwar akal ǝn Kilikǝya ǝd wa n Banfilǝya tama-net, newad-in aɣrǝm ǝn Mira ihân akal wa n Lukǝya, nǝzzǝbbat daɣ-as.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Igraw daɣ-as kabtan wa dǝr nǝddew iyyan aɣlal n ǝɣrǝm n Alaskandrǝya, itakkin akal n Italǝya, ig-ana daɣ-as.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nǝga adan aggotnen nǝsilalam fǝl aman sollan, gǝrrid as din-nǝhoz aɣrǝm ǝn Kǝnidos. Tǝgdal-ana assahat n aḍu ad naglu daɣ anamod wen, tǝzzar nǝnnamad akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Kǝret. As nokay fǝl Salmone, nǝmmodaɣ i Kǝret, nǝggaz ifi-net.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Gǝrrid as nǝllil ǝsǝlim n agaraw har newad edag igân esǝm «Izǝzzǝbba win Hossaynen n ǝɣlalan» inimahazan d ǝɣrǝm ǝn Lasaya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Isiḷalat-ana ǝšikǝl wen wǝllen, ǝšikǝl daɣ ǝɣlal n aman deɣ ǝmǝrǝdda iggaz-tu alɣarar, fǝlas wala ǝzum ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ɣarat okay. Adi a fǝl iga Bulǝs y aytedan win ǝnnodanen daɣ ǝɣlal n aman ǝnnǝsixa, inn-asan:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 «Meddan, hannayaɣ as ǝšikǝl-nana ad t-iggǝz iba ǝn taɣara d ǝɣšud zǝwwǝran. Wǝrgeɣ aɣlal n aman ɣas ǝd lalan-net a zʼǝhlǝknen, kalar nakkanay da, ad nǝggǝz tazak ten.»
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Mišan issof kabtan iduf ǝn batu ta dasan-iga alǝs wa ewayan aɣlal n aman ǝd wa t-ilan, iduf n ǝnnǝsixa wa dasan-iga Bulǝs.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Dad imos as azazzabbaw n ǝɣlalan n aman wen wǝr daɣ-as oleɣ ikus ǝn tǝgrǝst, tǝnkar taššam n aytedan win maššaɣalan n ǝɣlal ǝgan tanat ad aglin, ǝgmǝyan d aggad n iyyan aɣrǝm imosan azazzabbaw n ǝɣlalan n aman igân esǝm Fenikǝs ihân akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Kǝret, ǝkkǝsan tagrǝst daɣ ɣayanɣayan-net s iyyan iswâd sa sǝr agala daɣ ataram, wa hadan sa sǝr tamasna daɣ ataram.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ǝllan den da as d-igar arat n aḍu wa n agala, tǝzzar ǝkkasan y ǝɣlal anaday, ǝglan, sammaḍaɣan y akal imosan gǝrwǝtlan ǝn Kǝret daɣ ǝhozan tǝšǝšwit-net, ǝɣilan ad ǝfrǝgan ǝmǝrǝdda igi n awa ǝran.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Mišan wǝr ǝhogan ǝd teklay as fall-asan du-tǝgar tazafa tǝssohet as itawannu ta n tamasna daɣ dǝnnǝg, tǝgât esǝm Yurakilon, a dasan-du-tǝgât iguz wa n akal ǝn Kǝret.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Tǝzzar ibat aḍu aɣlal n aman, indar-ana iduf-net, igla dǝr-naɣ ibât-tu aḍu.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 As nǝggaz ifi n arat n akal imosan gǝrwǝtlan, igân esǝm Kawda, nǝga y arat ǝn tǝɣlalt n aman ilwây aɣlal wa nǝha, tǝmǝwit ta nǝra gǝrrid.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ǝdkalan-tat-du maššaɣalan n ǝɣlal, ǝgan-tat daɣ ammas n ǝɣlal, tǝzzar ǝssǝɣlayan-du aɣlal n aman ketnet iɣunan zawwarnen otaban-as sǝr-san fǝl a tu-wǝr-zǝmmǝzzǝyan aman. Ǝssǝrasan afǝr wa isakaf aḍu isǝlulǝm fǝl aman fǝl ad agu sollan, fǝlas ǝksudan ad istǝb ǝɣlal y amaḍal daɣ adag igân esǝm Surtis a daɣ gǝzzul agaraw, igla ǝɣlal ibât-tu dǝr-naɣ aḍu.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Awa tǝga tazafa en daɣ assahat, as ǝzǝl wa hadan a din-ǝggaran maššaɣalan n ǝɣlal ilalan daɣ agaraw fǝl ad ifsas ǝɣlal.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 As ǝzǝl wa n karad, ǝgaran-in daɣ aman ǝs fassan win-da-nasan isǝssǝkna n ǝɣlal.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tǝfuk wala etran nǝgâ adan aggotnen wǝr tan-nǝnay. Awa tǝga tazafa en daɣ assahat, nǝkkas fadda attama ǝn man-nana.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Adan en nǝg-en wǝr t-illa i itšan arat, tǝzzar ibdad Bulǝs daɣ ammas n aytedan, inna: «Meddan, ǝnnar tǝttâfam ǝnnǝsixa wa dawan-ǝgeɣ, taqqamim da wǝr du-tǝgmedam akal wa n Kǝret; ǝddi wǝr kawan-z-igrǝw iba n taɣara wa d ǝhluk wa.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Amaran ǝmǝrǝdda ǝgmâya daɣ-wan ad wǝr tǝkkesam attama, fǝlas wǝr kawan-iha i zʼǝgmǝdan man-net, mišan ya aɣlal n aman ǝnta a danaɣ-igmǝd.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ǝndod a di-inafalal angalos ǝn Mǝššina wa di-ilan, ǝheɣ ǝššǝɣǝl-net,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 inn-i: "Bulǝs, a kay-wǝr-tǝggǝz tasa, Qaysara wa n ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, kundaba tǝbdǝda dat-ǝs išrǝɣ-ak. Amaran ǝnǝy, Mǝššina ig-ak arraxmat tǝmosat aggaz n aytedan kul win dǝr tǝnamaha aɣlal n aman da."
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Daɣ adi meddan ad wǝr tǝkkǝsam attama, fǝlas ǝzzigzanaɣ ǝs Mǝššina. Awa di-inna den, ad agu s ǝmmǝk en da.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Amaran kundaba istab dǝr-naɣ ǝɣlal n aman i tǝšǝšwit n akal iyyan imosan gǝrwǝtlan.»
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 As iga adawannay n ahad n ǝzǝl-nana wa n maraw d ǝkkoz tǝgâr fall-ana tazafa, ibât dǝr-naɣ aḍu aɣlal fǝl agaraw igân esǝm Adrǝyatik, ǝnnǝfrayan maššaɣalan n ǝɣlal n aman d as amaḍal wǝr iggug.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tǝzzar ǝgaran daɣ aman aɣan y sǝr-ǝs ǝḳǝtan tǝzzǝgrǝt n agaraw. Tǝqqal tǝzzǝgrǝt n aman daɣ adag wen ǝssayat tǝmǝrwen n ǝɣil d ǝkkoz. As ǝgan amazay, ǝlasan taḳḳot, osan-in edag wen tǝmos tǝzzǝgrǝt-net sǝmmosat tǝmǝrwen n ǝɣil ǝd sǝdis.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tǝggaz-tan tasa n ad infǝl ǝɣlal n aman i tǝhun, tǝzzar ǝgaran daɣ aman daɣ ǝlǝqqam n ǝɣlal ǝkkozat tǝzoliyawen šin as tu-naddayan, amaran ad tattaran a tan-issǝknan ezal.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ad gammayan maššaɣalan n ǝɣlal n aman ad addaggagan. Tǝzzar ǝssǝrasan taɣlalt n aman ta ǝndǝrrat daɣ agaraw, ǝgan ǝsaru âs a ǝran ad ǝndǝyan eɣaf n ǝɣlal ǝs šiyyad šizoliyawen.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Mišan inna Bulǝs i kabtan ǝd sojitan: «Meddan en, as ǝgmadan aɣlal wa, wǝdi wǝr dawan-t-illa agamad ǝd man-nawan.»
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tǝzzar olayan sojitan iɣunan win ǝqqannen taɣlalt, ǝglan dǝr-ǝs aman.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 As ibuk azal y igi, igmay Bulǝs daɣ awedan kul ad atšu, inn-asan: «Azalada, ǝzǝl-nawan wa n maraw d ǝkkoz d aššawaša labasan, wǝr t-illa arat as tǝrâm tettay-net, wala iyyan iggâzan imawan-nawan.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Daɣ adi ǝgmâya daɣ-wan ad tatšim fǝl ad tǝrǝgam, fǝlas wǝr kawan-iha i daɣ in-z-iba wala anzad iyyanda n aɣaf-net.»
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 As inna Bulǝs awen, idkal-du tagǝlla iga igodan i Mǝššina dat-san ketnasan, amaran ikarammat daɣ-as, ad itattu.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tǝgmad-tan tasa ketnasan, ǝtšan ǝntanay da.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Awa nǝmos daɣ ǝɣlal en ketnana, sanatat tǝmad n awedan d ǝssayat tǝmǝrwen ǝd sǝdis.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 As ǝyyǝwanan a din-naqqalan alkama daɣ agaraw fǝl ad ǝssǝfsǝsan aɣlal n aman.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 As iga azal, ǝnayan maššaɣalan n ǝɣlal as akal wa din-ǝhozan den wǝr t-ǝzdayan. Oggan ǝzazǝl daɣ tǝšǝšwit, ǝnnan ad ǝgmǝyan d a sǝr-ǝs awǝyan aɣlal har das-t-ǝssǝstǝban kud ad ǝfrǝgan awen.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ǝkkasan šizoliyawen šin ǝndaynen aɣlal, oyyan-tanat-in s aman, oran deɣ iɣunan ǝn katakawtan win sanamadnen aɣlal. Dǝffǝr adi ǝkkasan aḍḍa y ǝfǝr wa ihan dat ǝɣlal fǝl ad t-issǝkǝf aḍu, amaran sannamawalan-tu ǝd tǝgadamayt iha ǝzazǝl.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mišan ǝnfalan i tageft n ǝzazǝl tǝhât agaraw, ittitay daɣ-as aɣaf n ǝɣlal, imǝzzay d ǝmǝtǝkwǝy; tǝzzar ad tǝrazzu assahat [n tǝnazzamaren] ǝlǝqqam-net.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ǝnayan sojitan awen ɣas, namannakan fǝl ad ǝkkǝsan iman daɣ mǝskǝsa fǝl ad wǝr iššǝf waliyyan daɣ-san, addaggag.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Mišan igdal-asan kabtan-nasan igi n awen, fǝlas a ira ad agǝz Bulǝs. Tǝzzar omar kabtan aytedan win ǝsannen ewet n aman, ad tǝrǝggen daɣ agaraw izaran-in ǝs tǝgadamayt.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Amaran aytedan win hadatnen, ǝntanay omar-tan s ad ǝwǝran katakawtan ǝd gannatan n ǝɣlal win du-nassarnen. Ǝmmǝk en da as ewadan ketnasan tagadamayt n agaraw ǝragan-du.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.