Atos 23
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Idag Bulǝs Asaggawar s asawad-net, inna: «Imǝdrayan-in, wǝr di-tǝha tǝrǝk waliyyat n as ill-ay arat a iqqal wǝr ira Mǝššina as kala ad t-ǝmmozala har awas ǝbdada da.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Mišan omar Ananǝyâs wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran iyyan daɣ aytedan win ǝllanen dǝgma ǝn Bulǝs s a das-infǝẓ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Tǝzzar inn-as Bulǝs: «Mǝššina a dak-z-infǝẓan, ǝlmunafiq! Wǝr tǝqqimaɣ ǝddi ar y a di-tǝšrǝɣa s awa inna ǝššǝriɣa, kay tǝmmǝzrayaq-qu ad tǝsawataɣ imi-nin.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ǝnnan-as aytedan win ǝllanen dǝgma-net: «Kay, Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝn Mǝššina a tǝrabbada?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Inn-asan Bulǝs: «Wǝr ǝssenaɣ imǝdrayan-in as ǝnta a imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran; tidǝt daɣ as iktâb as: "Ad wǝr tannaɣ a labasan s ǝmǝnokal ǝn tamattay-nak."»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Issân Bulǝs as tǝzunt n Asaggawar en iyyat Sadusaytan a daɣ tǝga, ta hadat Farisaytan; adi a fǝl idkal ǝmǝsli-net wǝllen dat Asaggawar, inna: «Imǝdrayan-in, nak Farisay a ǝmosa, erâwan wiyyad Farisaytan, wǝr d-ǝmmewaya s adag n ǝššǝriɣa wa, ar fǝlas ǝgeɣ attama daɣ as inǝmǝttan ilkâm a d-ǝnkǝran daɣ tamattant.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Inna awen ɣas tǝnkar tamazaq gǝr Farisaytan ǝd Sadusaytan, tǝzun tiddawat,
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 fǝlas Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra daɣ tamattant, wala ǝllân-tu angalosan, wala kǝlǝsuf. Farisaytan amaran ǝntanay ǝzzigzanan as awen kul ill-ay.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tǝkkus tamazaq wǝllen. Inkar arat daɣ musanan win Farisaytan ǝbbǝllanan fǝl awen, ǝwaran aganna ǝn Bulǝs, ad gannin: «Alǝs wa, wǝr fall-as nǝhǝnnǝy lahan waliyyan! Mijas tidǝt daɣ as iššêwal-as aggǝsuf madeɣ angalos.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Awa tǝga tamazaq-nasan daɣ tuksay, tǝggaz tasa kumanda n ad agin Bulǝs tankǝt-tankǝt. Adi a fǝl omar sojitan s ad azzabben fǝl a daɣ-san d-ǝxtǝsan Bulǝs, awǝyan-tu ǝs barǝki-nasan.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 As iga ahad, inafalal Ǝmǝli i Bulǝs, inn-as: «Bulǝs, a kay-wǝr-tǝggǝz tasa! Ǝmmǝk wa daɣ as fall-i tǝggǝyyeɣ daɣ ǝɣrǝm ǝn Yerusalam, ǝmmǝk di da as kay-iwar a fall-i taggayyeɣ daɣ wa n Ǝrrum ǝnta da.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 As affaw, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf, ǝhadan as wǝr zʼatšin, wala ašwin iket wǝr ǝgen iman ǝn Bulǝs.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Aytedan win ǝhadnen den, ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ǝkkan imuzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn tamattay, ǝnnan-asan: «Nǝhâd as, wǝr zʼiggǝz arat imawan-nana iket wǝr nǝga iman ǝn Bulǝs.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Daɣ adi ǝmǝrǝdda kawanay d Asaggawar wa Zǝwwǝran ǝgmǝyat daɣ kumanda a dat-wan issǝbdǝd Bulǝs, tassaknim as, a tǝram ad taššaggaram taɣara-net s ǝlluɣ. Amaran nakkanay, nasimatag y igi ǝn man-net harwa du-wǝr-ewed da.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mišan isla tagazay ǝn Bulǝs i taftaw ten, ikka barǝki ǝn sojitan, iggaz-tu, imal i Bulǝs.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tǝzzar iɣra-du Bulǝs iyyan daɣ kabtanatan, inn-as: «Ǝlwǝy abi di ǝs kumanda, ila isalan a das-z-agu.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Iddew dǝr-ǝs kabtan, eway-tu ǝs kumanda, inn-as: «Amaskasaw wa igan Bulǝs a di-d-iɣran, igmay daɣ-i a sǝr-ǝk d-ǝlwǝya abi a, ilân isalan a dak-z-imǝl.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ibaz kumanda ǝfus n ǝbi, igmad dǝr-ǝs aytedan, issǝstan-tu, inn-as: «Mas tareɣ a di-tu-tǝmǝla?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Inn-as ǝbi: «Kǝl-Ǝlyǝhud ǝgân eɣaf fǝl a daɣ-ak ǝgmǝyan tufat ad tǝssǝbdǝda Bulǝs dat Asaggawar-nasan wa Zǝwwǝran, almat ǝrân ad aššaggaran taɣara-net s ǝlluɣ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 A dasan-wǝr-tarḍa fǝlas wiyyad daɣ-san ogarnen ǝkkozat tǝmǝrwen n alǝs a das-za-bǝkǝmmǝtnen y ad agin iman-net. Ǝhâdan as wǝr zʼatšin za wǝr zʼašwin iket wǝr ǝgen adi. Simatagan ǝmǝrǝdda, wǝr ǝqqelan ar y a t-id-tayya sǝr-san.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Irɣam kumanda y ǝbi wen fǝl amel y awedan waliyyan isalan win das-iga den, amaran issǝgl-ay.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Dǝffǝr awen iɣra-du kumanda ǝššin kabtanatan, inn-asan: «Sǝmmutǝgat sanatat tǝmad ǝn soji d ǝssayat tǝmǝrwen ǝn soji daɣ win ǝggannen ǝggǝsan ǝd sanatat tǝmad daɣ win ǝttafnen allaɣan; y ad akkin Qaysarǝya dǝffǝr tǝsudǝsen.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Tǝsǝmmutǝgam deɣ šisǝnay šin zʼiwǝn Bulǝs, tǝšǝššiwǝdam-t-in Felikǝs wa n ǝnaxkim daɣ alxer.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Amaran iktab-as-in kumanda širawt inn-as-in:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Awa nak Klawdǝyus Lusǝyas din-ihulan ǝnaxkim Felikǝs ǝknêɣ saɣmar.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Alǝs di, a ǝbazan Kǝl-Ǝlyǝhud, as zama ǝgân iman-net as tan-in-oseɣ ǝddewaɣ ǝd sojitan. As di-ǝggazan salan n as awedan n Ǝrrum a imos, ǝgeq-qu daɣ adag a daq-q-in wǝr ikka arat.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Dǝffǝr awen ewayaq-qu s Asaggawar-nasan wa Zǝwwǝran fǝl ad ǝssǝnaɣ lahan wa t-ǝssǝwaran.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ǝnayaɣ as, arat iqqâlan ǝššǝriɣa wa-nasan ɣas a fǝl tu-ɣattasan, wǝrgeɣ arat a t-issiwaran tamattant wala iguz ǝn kasaw.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mišan as ǝsleɣ as ǝgân Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net, ǝssokaɣ-ak-in ǝddi da, ǝntanay amaran ǝnneɣ-asan a sǝr-ǝk in-awǝyan kay šiɣǝttas šin t-ǝgan.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ǝgan sojitan awas tawamaran. Ǝglan ahad wen da, ǝddewan ǝd Bulǝs har osan aɣrǝm n Antifatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 As ǝzǝl wa dǝffǝr wen ǝqqalan-du sojitan win jawankatnen barǝki-nasan, ǝglan win ǝwannen ǝggǝsan ǝd Bulǝs.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 As din-osan aɣrǝm ǝn Qaysarǝya, ǝgan širawt tanad daɣ ǝfus n ǝnaxkim, ǝssǝbdadan dat-ǝs deɣ Bulǝs.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Iɣr-et, amaran issǝstan Bulǝs d akal wa t-ilan. As issan as akal ǝn Kilikǝya a t-ilan,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 inn-as: «As d-osan aytedan win kay-ǝɣtasnen, a kay-du-sassaɣra.» Tǝzzar omar s ad itǝwǝttǝf Bulǝs daɣ ahan ǝn tǝmǝnukǝla was kala t-issǝkras ǝmǝnokal Herod.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.