Atos 21

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 As dǝr-san nǝmmǝzzay gǝrrid, nǝggaz aɣlal n aman, izzal dǝr-na s akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Kos. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, nǝgmad-tu s akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Rodǝs. Nǝgmad Rodǝs nǝkka aɣrǝm ǝn Fatara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Nogaz-in daɣ-as aɣlal n aman itakkin akal wa n Fenisǝya, tǝzzar nǝggaz-tu, nǝgla.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 As nogga akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus, nǝɣlay-tu fǝl aganna wa n agala, nǝdag sa sǝr akal wa n Surǝya har nǝzzǝbbat daɣ ǝɣrǝm ǝn Tir s ǝnta a daɣ za tǝwǝzǝzǝbben lalan win eway ǝɣlal.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Nǝgmay inalkiman ǝn Ɣaysa har tan-nǝgraw, nǝzzǝbbat ɣur-san har nǝga ǝssa adan. Nǝlla ɣur-san as tan-issosan Infas wa Zǝddigan daɣ ad annin i Bulǝs, ad wǝr akku Yerusalam.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Dǝr iga awen da ya, as ǝndan adan win den, nǝmatakway nǝgla. Ǝntagan-ana ketnasan, harkid tǝdoden-nasan ǝd bararan-nasan har nǝgmad aɣrǝm, amaran nǝgaraffat daɣ tama n agaraw, nǝttar.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 As dǝr-san nǝnamagga šiwatriwen, nǝggaz aɣlal n aman; ǝntanay ǝqqalan iɣawnatan-nasan.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Nǝgla daɣ ǝššikǝl-nana, nǝgmad Tir nǝkka Bǝtolemayǝs. As daɣ-as nǝzzǝbbat, nǝkka imǝdrayan-nana win t-ǝhanen y a tan-nǝssǝslǝm, nǝga ɣur-san ǝzǝl.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 As ǝzǝl wa dǝffǝr wen nǝkka aɣrǝm ǝn Qaysarǝya. As t-in-nosa nǝzzǝbbat daɣ ahan ǝn Filibus wa n ǝmǝggi ǝn salan n Ǝlinjil imosan iyyan daɣ meddan win ǝssa, win as kala tawasanafranan fǝl ad tilalan y Ǝlkǝnisat ta n Yerusalam.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ila ǝkkozat tǝbararen wǝr nǝzday meddan. Šibararen šin ǝmosnat tǝnnǝbiten.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 As nǝga adan aggotnen den, osa-du ǝnnǝbi iyyan igân esǝm Agabus, a d-ifalan akal ǝn Yahudǝyya.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Os-ana-du, idkal ǝsatǝb ǝn Bulǝs, ikrad sǝr-ǝs idaran win-net iman-net ǝd fassan-net, amaran inna: «Ǝnta da awa inna Infas wa Zǝddigan: "Alǝs wa ilan ǝsatǝb wa, ǝmmǝk wa da as tu-z-ǝkrǝdan Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ Yerusalam, agin-tu daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud."»
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 As nǝsla y awen, ad nǝtansay Bulǝs, nakkanay ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝɣrǝm en fǝl ad wǝr aggazzay akku Yerusalam.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mišan inn-ana Bulǝs: «Ma fel tǝhallim, tǝsimǝlǝššem ǝwǝl-in? Nak, wǝrgeɣ kerrad ɣas as sammataga, kalar tamattant da simatagaɣ-as daɣ ǝɣrǝm ǝn Yerusalam fǝl ǝddǝlil n esǝm n Ǝmǝli Ɣaysa.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 As nǝnay as wǝr t-idu-za-nǝssuɣǝl daɣ awas ira igi-net, noyy-ay, nǝnna: «Aget Ǝmǝli tara-net!»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Dǝffǝr adan win den ad nasammatag i teklay, nǝgla nǝggǝzzay ǝs Yerusalam.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ǝddewan dǝr-na arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya. Ewayan-ana s ahan n alǝs igân esǝm Mǝnason n akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus, irǝwan imos analkim ǝn Ɣaysa, nǝzzǝbbat ɣur-ǝs.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 As din-nǝggaz Yerusalam, ǝgan-ana mǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝllanen den marxaba, ǝddǝwen.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 As affaw iddew dǝr-na Bulǝs s ahan ǝn Yaqub ɣur ǝddêwan ǝmɣaran n Ǝlkǝnisat ketnasan.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Issǝslam-tan Bulǝs, tǝzzar iɣrad-asan ǝsuɣǝl n aratan kul win iga Mǝššina ǝs tarrayt n ǝššǝɣǝl wa itaggu Bulǝs daɣ aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 As ǝslan y aratan win inna, ad ǝmmâlan Mǝššina. Dǝr iga awen da ya ǝnnan i Bulǝs: «Amadray-nana, ǝnǝy igiman ǝs giman n aytedan win ǝzzǝgzannen ǝs Ɣaysa daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud, ketnasan zizawen wǝllen daɣ iduf n ǝššǝriɣa wa n Ǝttǝwret.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ewâdan-tan-du za salan wizawaznen daɣ batu-nak, ǝmosnen as: ǝsǝssǝɣri wa tǝtagga, itaway-du ǝs Kǝl-Ǝlyǝhud kul win ǝhanen šimattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝmǝzzǝy d ǝššǝriɣa wa n Ǝttǝwret, tǝgannaɣ-asan ad ammazzayan d ǝsǝmmǝnkǝd ǝn bararan-nasan ǝd lǝkkum y alɣadaten ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Daɣ adi ma za nagu? Fǝlas igmâd aššak as ad aslin as tosêɣ-du.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Ǝddǝlil wǝdi a fǝl za taga a wa dak-za-nannu da: Ǝhân-anaɣ ǝkkoz meddan ǝdkâlnen aḍḍawal.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Idaw dǝr-san s adag wa daɣ zazdagan aytedan, tǝzzǝzdǝga iman-nak kay dǝr-san, tǝrzǝmaɣ fall-asan arat wa tan-ihan, fǝl a dasan-tǝwǝlzin ɣafawan-nasan. Ǝddi ad zʼǝssǝnan aytedan kul as, awa sǝr-ǝk itawannin wǝr t-iha a igân, kalar kay da tǝlkâmaɣ y ǝššǝriɣa wa n Ǝttǝwret.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Amaran aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlkamnen i Ɣaysa, nǝktâb-asan širawt ǝhânat tǝnaden šin nǝga ǝmosnen as, ad wǝr atšin isan ǝmosnen takutay y ǝssǝnam, wala ašwin azni, wala atšin isan n ǝmudar tǝnɣa tarzam, wala agin ǝzzǝna.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Tǝzzar iddew Bulǝs ǝd meddan win ǝkkoz en. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen izzǝzdag iman-net ǝnta dǝr-san, amaran iggaz Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imal i limaman ǝzǝl wa daɣ za tandu tazdak-nasan, ǝzǝl wa daɣ za tǝtǝwǝkfu tǝkutay fǝl akk iyyan daɣ-san.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 As zama daɣ-san ǝkmâlan ǝssa adan, tandu tazdak-nasan, ǝnayan Kǝl-Ǝlyǝhud wiyyad n akal n Asǝya Bulǝs daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada; tǝzzar jannajarwayan tamattay, ǝgan daɣ-as arak man ǝs Bulǝs, ǝbazan-tu.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Gannin s afalla: «Ya Kǝl-Israyil, agǝzat! Ǝnta da alǝs wa itaggin daɣ tǝlxutbaten šin itaggu y aytedan kul daɣ adag kul ark awalan fǝl tamattay-nana, d ǝššǝriɣa wa n Ǝttǝwret d Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada wa. Igla har as, iga-du Kǝl-Ǝlyunan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, isammadas edag zǝddigan wa.»
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Gannin awen fǝlas dat awen ǝnâyan Trofimǝs wa n Efez daɣ ǝɣrǝm iddew ǝd Bulǝs; tǝzzar ordan as izzogaz-tu Bulǝs Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Inajarway ǝɣrǝm ketnet, ozalan-du aytedan daɣ tǝsǝdag kul. Ǝbazan Bulǝs, ǝlwayan-tu ǝgmadan dǝr-ǝs Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝzzar tawaharan mawan-net dǝffǝr-san tamazayt ten da.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Gammayan ad agin iman ǝn Bulǝs as din-ewadan salan kumanda ǝn sojitan n Ǝrrum n as, aɣrǝm ǝn Yerusalam ketnet inijarway.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Iɣra-du sojitan ǝd kabtanatan-nasan daɣ tamazayt ten da, ozalan sǝr-san. As togga tamattay kumanda ǝd sojitan, tǝraz daɣ tǝwit ǝn Bulǝs.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Tǝzzar ikka-du kumanda Bulǝs, ibaz-tu, omar s ad itǝwǝkrǝd s ǝššin sassaran, amaran issǝstan d awa imos, d awa iɣšad.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Tǝsaɣarat tamattay ketnet, gannin aratan ǝmmizraynen. Indar i kumanda ad issǝn awa imosan tidǝt daɣ takat ten, tǝzzar omar s ad ammaway Bulǝs ǝs barǝki wa n sojitan.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 As ewad Bulǝs šisǝffǝttan n ahan wa n barǝki, awa sǝr-ǝs tǝga tamattay daɣ ǝwǝjjǝn, kundaba as t-ǝdkalan sojitan s afalla.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Tǝlkâm-as tamattay ketnet, tǝsiɣarat tǝgannu: «Ammatet, ammatet!»
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 As zama dǝr-ǝs ǝggâzan sojitan barǝki, inna Bulǝs i kumanda: «Awak ǝleɣ tarrayt n a dak-annaɣ arat?» Inn-as kumanda: «Ko! Kay tǝssana tǝlyunant?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Daɣ adi wǝr tǝmosaɣ aw Masar was kala isaffallag aytedan, tǝzzar iggaz teneray ǝnta d ǝkkoz gim n awedan ǝn maggan ǝn man?»
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Inn-as Bulǝs: «Nak, Ag-Ǝlyǝhud a ǝmosaɣ, ihǝwan daɣ ǝɣrǝm ǝn Tarsa daɣ akal ǝn Kilikǝya imosan aɣrǝm fǝl tǝga masnat. Onsayaq-qay a di-takfa turagat n ad ǝššiwǝla i tamattay ta.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ikf-as-tat kumanda, ibdad Bulǝs fǝl tǝsǝffǝttan, isaddagan s ǝfus-net i tamattay ad tǝssǝsǝm. Tǝffǝsta tamattay ketnet, tǝzzar iššewal-asan Bulǝs daɣ tǝlɣibrit, awal wa-da-nasan, inn-asan:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.