Atos 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Azzaman win daɣ iha Abbolos Korent, ad irzag Bulǝs akal n ǝdɣaɣan har iras fǝl aɣrǝm n Efez. Inay daɣ-as inalkiman ǝn Ɣaysa wiyyad,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 inn-asan: «Awak kawanay, as tǝzzǝgzanam tǝgrâwam Infas wa Zǝddigan?» Ǝnnan-as: «Wǝr nǝsla fadda as t-illa Infas wa Zǝddigan.»
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Inn-asan Bulǝs: «Daɣ adi ma imos ǝzzǝnǝf n ǝsǝlmǝɣ wa tǝtawaggam daɣ aman?» Ǝnnan-as: «Ǝsǝlmǝɣ wa n Yaxya.»
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Amaran inn-asan Bulǝs: «Yaxya, aytedan win ǝtubnen daɣ bakkadan a isalmaɣ daɣ aman, assaknu adi tǝtubt-nasan, immâl-asan ad ǝzzǝgzǝnan ǝs wa du-z-asin dǝffǝr-ǝs, almaɣna Ɣaysa.»
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 As ǝslan y awen, tawasalmaɣan daɣ aman daɣ esǝm n Ǝmǝli Ɣaysa.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Tǝzzar issǝwar Bulǝs akk iyyan daɣ-san ifassan-net, ǝgrawan deɣ Infas wa Zǝddigan, ǝššewalan daɣ awalan wǝr nǝtawazday, ǝgrawan emel ǝn salan a d-izizabbat Mǝššina.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Meddan en, marawessan d ǝššin.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Amaran ad itakku Bulǝs ehan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, itaggu daɣ-as tǝlxutbat wǝr t-illa is tu-tǝha tasa-net har iga karadat tǝlil. Igammay d ad isǝttǝddu i Kǝl-Ǝlyǝhud isalan win itaggu daɣ batu ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Mišan saggarmaman wiyyad daɣ-san iwallan-nasan, ugayan s ad ǝzzǝgzǝnan s awa igannu, fadda ad gannin dat tiddawat aratan wǝr noleɣ ǝs tarrayt ta n Ǝmǝli. Immǝzzay dǝr-san Bulǝs, iddew ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa; a tan-isasaɣru akk ǝzǝl daɣ ahan ǝn taɣaray n alǝs iyyan igâ esǝm Turanus,
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 har iga ǝššin elan; har as aytedan win akal n Asǝya, gǝr za win Kǝl-Ǝlyǝhud wala win Kǝl-Ǝlyunan, ketnasan ǝslan y awal n Ǝmǝli.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Isisugu Mǝššina Bulǝs tǝlmǝɣjujaten wǝr nǝtawazday,
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 har as, tamawayan ǝlkǝšifatan ǝd tǝsǝwad ǝn tǝbdoq ǝdasnen Bulǝs fǝl a sǝr-san tǝwǝdǝsan miranan. Tazzayan aytedan en daɣ tǝwǝrnawen-nasan; win daɣ-san ǝhan kǝlǝsuf deɣ gammadan-tan.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud wiyyad ǝllâmnen gǝr kallan, takkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan, ad gammayan ǝntanay da d-ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan s esǝm ǝn Ɣaysa, gannin daɣ tǝmǝgraw-nasan: «Ǝhâdaɣ-awan ǝs Ɣaysa, was itaggu Bulǝs isalan-net ar, ad tǝgmǝdam awedan a!»
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Ǝssa meddan ǝn mǝdrayan ǝmosnen maddanǝs n ǝmuzar iyyan n ǝlimam igân esǝm Sewa a tagginen awen.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 As ǝnnan awen y aggǝsuf, a dasan-annu: «Ǝzdâyaɣ Ɣaysa, Bulǝs deɣ ǝššânaɣ awa imos, kawanay amaran, ma tǝmosam?»
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Tǝzzar ifǝtǝqqǝt daɣ-san awedan wa ǝhan kǝlǝsuf da, ǝggǝznat-tu tǝɣurad a tu-sisarnanen meddan en ketnasan, iɣlǝb-tan ǝs tǝwit, har as, as gammadan ehan wen, ozâlan, ǝzzâfan, ǝbbôsan.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ǝslan aytedan n Efez kul awen, gǝr za win Kǝl-Ǝlyǝhud wala win Kǝl-Ǝlyunan. Tǝggaz-tan tasa ketnasan, tǝzzar ǝzzǝzwaran wǝllen esǝm n Ǝmǝli Ɣaysa.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 A du-tasin aytedan aggotnen ǝzzigzannen ǝs Mǝššina, suɣulan ark mazalan win as kala tan-taggin.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ewayan-du massaxaran aggotnen ǝlkǝttaban-nasan, ǝssǝqqadan-tan dat awedan kul. Itawaxsab awa d-ǝnzan, iqqal sǝmmosat tǝmǝrwen n ǝgim ǝn tamma n ǝzrǝf.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ǝmmǝk en da as tǝzawwazawaz tarna n Ǝmǝli awal ǝn Mǝššina, tǝssǝkna assahat ta tǝhat awal ǝn Mǝššina.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Dǝffǝr awen, isammarkas Bulǝs daɣ man-net iki ǝn Yerusalam, immǝr akal wa n Masedonǝya ǝd wa n Akayya. Igannu daɣ man-net: «Dǝffǝr as oseɣ Yerusalam, kundaba ǝkkeɣ aɣrǝm wa n Ǝrrum ǝnta da.»
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Tǝzzar izammazal Timotay d Erastus win madhalan-net s akal ǝn Masedonǝya, mišan ǝnta iman-net igla iha akal wa n Asǝya har daɣ-as ihog.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Azzaman en inijarway daɣ-san aɣrǝm n Efez wǝllen fǝl ǝddǝlil ǝn tarrayt ta n Ǝmǝli.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ill-ay anad iyyan igân esǝm Demetrǝyǝs, itaggin daɣ ǝzrǝf fototan n ahan n ǝssǝnǝm iyyan imosan tantut tǝgât esǝm Artemis. Igarraw daɣ awen tǝnfa tǝknât igǝt i nadan win midawan-net.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Iššedaw-tan-du ketnasan, ǝntanay ǝd nadan wiyyad win ǝddarnen daɣ awen, inn-asan: «Ya meddan, tǝssânam as tǝgǝrgist-nana, tǝqqân daɣ ǝššǝɣǝl wa da.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Mišan tǝhannayam kawanay iman-nawan, tǝslâm deɣ awa itaggu alǝs wǝdi as itawannu ǝddi Bulǝs. A igannu: "Imalan win ǝgan fassan n aytedan, wǝr ǝmosan fadda imalan." Izazzagzan awen y aytedan aggotnen, wǝrge da da daɣ Efez ɣas ad issǝxrak aytedan, kalar harkid taššam n aytedan win akal n Asǝya kul.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Arat wa, wǝrgeɣ ǝššǝɣǝl-nana ɣas as du-z-awǝy iguz ǝn tazak n ad itǝwǝlku, kalar ehan n ǝlɣibada wa n Artemis di maqqarat, ta tǝmosat tǝmǝlit-nana ǝnta da ad irtǝk almaqam-net, tammazzay fadda d ǝtǝwǝsǝɣmar, ǝnta ǝɣbâdan aytedan kul win akal n Asǝya, d ǝddǝnet ketnet.»
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 As ǝslan aytedan win das-ǝssǝsamnen y awen, iggaz-tan alham labasan, ǝssokan imaslan-nasan ijǝnnawan gannin: «Artemis ta n Kǝl-Efez di maqqarat!»
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Tǝga tǝnajarwayat daɣ ǝɣrǝm ketnet. Tǝnkar tamattay tǝggag s ahan zǝwwǝran wa n ǝmǝnǝy, tǝlwây Gayǝs d Aristarxus win akal ǝn Masedonǝya ǝmosnen imidawan ǝn Bulǝs dǝr iddew daɣ ǝšikǝl.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Tǝzzar ira Bulǝs ad akku tamattay ten, mišan ǝgdalan-as-tu nalkiman ǝn Ɣaysa.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Wala arat daɣ muzaran n akal n Asǝya ǝn midawan-net da, zammazalan sǝr-ǝs aytedan y a daɣ-as ǝgmǝyan ad wǝr ikka ehan en.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 As itaggu awen, tamattay ta tǝddewat daɣ ahan en, ketnet tǝnijarway. Siɣaren aytedan daɣ jǝnnawan gannin aratan wǝr nola, fǝlas taššam-nasan wǝr ǝssenan fadda ǝddǝlil wa fǝl ǝddewan den.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ǝbdaɣan-in Kǝl-Ǝlyǝhud alǝs igân esǝm Alaskandǝr ǝs tiddawat, ittǝmal-as awa igan den. Tǝzzar ad isidugin s ǝfus-net i tamattay tǝfastit, y a dasan-iššiwǝl s esǝm ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Mišan as ǝgran as awedan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a imos ǝssokan imaslan-nasan ijǝnnawan jajjayen gannin: «Artemis ta n Kǝl-Efez di maqqarat!» Har din-ǝkkan edag ǝn sanatat assaɣaten gannin awen.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Alǝs wa imosan ǝnaktab n ǝɣrǝm en, ǝnta a isahhadarren tamattay en, inn-as: «Ya meddan n Efez, awak ill-ay awedan wǝr nǝssen as, aɣrǝm wa n Efez ǝnta a imosan ǝmagaz n ahan wa daɣ tǝtawaɣbad Artemis di maqqarat ǝd šaššelan-net igân daɣ tǝhunt as jǝnnawan a daɣ du-tǝrtak?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Zama wǝr t-illa awedan as ijhâl awen, wǝdi ihôr ad tǝhǝdǝrrem, ad wǝr tagim arat waliyyan daɣ tararada,
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 fǝlas meddan win du-tǝlwayam da, wǝrmâd ǝmôsan ibaydagan ǝn nan win ǝlɣibada, wala deɣ ǝnnan a labasan ǝs tǝmǝlit-nana.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Amaran kud Demetrǝyǝs ǝd nadan win midawan-net ill-ay a dasan-iɣšâd awedan, wǝdi ǝllân-tu jilan win daɣ itaggu ǝššǝriɣa, ǝllân-tu deɣ naxkiman win tu-tagginen. Akkinet-tan.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Kud deɣ wiyyad aratan a dǝr tǝssǝstanam, ad tǝtǝwǝknu taɣawšay tǝdi daɣ asaggawar wa iskatan s awen.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Nakkanay da ǝmǝrǝdda ǝhanen tazak n ad itiwǝnnu ǝfǝllǝg a nǝga fǝl ǝddǝlil n awa igan azalada; fǝlas wǝr t-illa ǝsaru nǝga as nǝnna ǝnta a fǝl tǝga tǝnajarwayat ta.» Iɣrad ǝnaktab n ǝɣrǝm awal wen ɣas, inna i tamattay ad tǝwǝziwǝz.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 — ausente —
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.