Atos 17

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iga Bulǝs ǝd Silas tarrayt ta tǝrzagat Anfibolis d Abollonǝya har din-osan aɣrǝm ǝn Tesalonik a daɣ ǝlân Kǝl-Ǝlyǝhud ehan n ǝlɣibada.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Os-en-in Bulǝs, awa da itaggu fawda. Iga den karadat ǝssǝbǝten itimǝšiwil ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ salan n awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Isassagr-asan-tan, issosan-tan âs, Ǝlmǝsix ilzâm-tu ad aɣɣazzab iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant. Igann-asan deɣ: «Ɣaysa wa dawan-ǝmmala da, ǝnta Ǝlmǝsix.»
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san s awa igannu, tǝzzar ǝwaran aganna ǝn Bulǝs ǝd Silas, ǝntanay ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝknanen igǝt ǝn miksadan ǝn Mǝššina ǝd tǝdoden aggotnen ǝlânen esǝm daɣ ǝɣrǝm.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Mišan ǝggaznat tǝsmiten labasnen taššam ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝššedawan-du ark aytedan win ǝssuk, ǝqqalan tiddawat tǝzzar jannajarwayan aɣrǝm. Ǝstaban y ahan ǝn Yason gammayan Bulǝs ǝd Silas fǝl a tan-ǝssǝbdǝdan dat aljamaɣat tǝšrǝɣ-asan.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Wǝr ɣur-ǝs tan-ǝgrewan, tǝzzar ǝlwayan Yason ǝnta d arat daɣ mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan har tan-ǝssǝbdadan dat naxkiman n ǝɣrǝm, ad gannin s afalla: «Aytedan win, ǝddǝnet ketnet as sǝr-ǝs d-ewayan iba n alxer, ǝmǝrǝdda ǝntanay da.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Amaran Yason a tan-igan daɣ aɣaywan-net. Ketnasan tamazrayan ǝlqanun n ǝmǝnokal-nana Qaysara fǝlas tǝnna a taggin ill-ay iyyan ǝmǝnokal igân esǝm Ɣaysa.»
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Isalan win den as dasan-tǝsla tamattay ǝd naxkiman n ǝɣrǝm ǝgan aššawaša labasan.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ǝgan azrǝf daɣ Yason d aytedan win ɣur-ǝs ǝllanen, har t-ǝrzaman as tawayyan.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Tarmad as ǝssokan mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan Bulǝs ǝd Silas aɣrǝm ǝn Berawya ahad wenda. As t-in-osan, ǝggazan ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ǝssǝknan-tan Kǝl-Ǝlyǝhud win Berawya ǝllǝllu ogaran wa tawasaknan daɣ Tesalonik. Ǝntanay ǝknân ǝlqǝbulat n awal ǝn Mǝššina. Ǝzǝl kul ɣarran Ǝlkǝttaban, tašaggaran kud awa igannu Bulǝs tidǝt a imos wala.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Eway-du awen as ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san aggotnen, ǝntanay ǝd tǝdoden ǝn Kǝl-Ǝlyunan tiwasaɣmarnen ǝd meddan aggotnen ǝn Kǝl-Ǝlyunan.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Mišan as ǝslan Kǝl-Ǝlyǝhud win Tesalonik as aɣrǝm wa n Berawya ǝnta da immâl daɣ-as Bulǝs awal ǝn Mǝššina, ǝkkan-tu ǝnta da, ǝgan arak man daɣ aytedan, jannajarwayan aɣrǝm.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Den da ad ǝnkaran nalkiman ǝn Ɣaysa ǝssǝglan Bulǝs, ǝssokan-tu tama n agaraw. Silas ǝd Timotay ǝntanay ǝqqiman-du daɣ Berawya.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Aytedan win mǝššidaw ǝn Bulǝs, ǝddewan dǝr-ǝs har tu-šaššawadan aɣrǝm n Atena, amaran ǝqqalan ewâyan ǝmazal ǝn Bulǝs i Silas ǝd Timotay n as, a das-d-ǝlkǝman tarmâd.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 A iqqal Bulǝs i midawan-net daɣ ǝɣrǝm n Atena, tamatšin man-net fǝl alham n igǝt wa ǝgan ǝssǝnǝman daɣ ǝɣrǝm wen.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Tǝzzar ad itakku ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada itimǝšiwil dǝr-san ǝntanay d aytedan wiyyad ǝn miksadan ǝn Mǝššina, itakku deɣ akk ǝzǝl asammanay n ǝɣrǝm, itimǝšiwil ǝd win dǝr itamanay.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Itimǝšiwil deɣ Bulǝs ǝd meddan wiyyad ǝn musanan ǝn taggayt ta n Efikurǝyan d Ǝstoyisǝyan. Tamazaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san gannin: «Wa akk tawalaqqat, ma igannu?» Wiyyad gannin: «Ǝs tanna imalan wiyyad wǝr nǝzday as immâl isalan-nasan.» Wǝr tan-isassanna awen ar, a fǝl dasan-immâl Bulǝs isalan n Ǝlinjil, itagg-asan isalan ǝn Ɣaysa ǝd tanakra-net daɣ tǝmattant.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Tǝzzar ǝkkan dǝr-ǝs s asaggawar n ǝɣrǝm n Atena as itawannu Aryofagǝs, ǝnnan-as: «Ag-ana isalan ǝn masnat tǝzrâyat ta dǝr du-toseɣ da,
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 fǝlas tǝssislaɣ-ana aratan wǝr nǝzday, as nǝra ad nǝssǝn almaɣna-nasan.»
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Ǝntanay Kǝl-Atena kul ǝd naftaɣan win tan-ǝhanen, wǝr ǝgmedan ar s awal d ǝsǝsǝm i salan win d-ǝzraynen.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Ibdad Bulǝs daɣ ammas n Aryofagǝs inna: «Hannaya wǝllen as, kawanay Kǝl-Atena tǝddinam wǝllen,
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 fǝlas ǝssiɣlaya daɣ ǝɣrǝm-nawan, zigazdaɣ idaggan win daɣ tǝɣabbadam imalan-nawan, ǝssiha fadda fǝl adag a daɣ tawakfinat tǝkutawen fǝl iktâb: "Edag n ǝlɣibada n ǝmǝli wǝr nǝtawassan". Ǝmǝli wa tǝɣbadam da wǝr tu-tǝssenam, ǝnta as dawan-ǝmmâla isalan-net da.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Mǝššina wa d-ixlakan ǝddǝnet d arat kul wa tat-ihan, ǝnta a imosan Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal, wǝr ixser daɣ nan n ǝlɣibada ǝkrâsan fassan n aggadǝm,
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 wala iddirar s a ikna aggadǝm fǝlas wǝr iddǝrar ǝs wala. Ǝnta a isuduran, ihakku infas, ihakku arat kul.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Ixlak-du tawšeten n ǝddǝnet kul daɣ awedan iyyanda, y ad ǝxsǝrnat fǝl ǝruru n amaḍal ketnet. Ixtas-asnat azzaman, iga deɣ šizǝraz i kallan win daɣ ǝxsaran.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Igâ Mǝššina awen fǝl ad t-ǝgmǝyan aytedan kuddeɣ s adez, mijas a t-ǝgrǝwan; kuddeɣ as wǝr danaɣ-iha i iggug,
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 fǝlas ǝnta a ittafan tǝmǝddurt-nana d ǝmǝtǝkwǝy n akk iyyan daɣ-na d awa nǝmos. Adi da a ǝnnan arat daɣ mǝssiway-nawan wiyyad ǝs tǝnna ta ǝgan: "Awalla, nakkanay da nǝmos bararan-net."
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Daɣ adi dad zamas nǝmos bararan ǝn Mǝššina, wǝr immǝkkan ad narḍu as iha šaššelan n ǝssǝnam igân daɣ urǝɣ, wala azrǝf, wala tǝhunt, a d-inzâm awedan gar-es ǝd man-net.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Ǝljǝhǝl wa ǝgan aytedan daɣ aratan win di, wǝr fall-asan t-ixseb Mǝššina daɣ elan win tǝljuhǝla, mišan ǝmǝrǝdda omar aytedan kul, edag ǝhan, ǝs tǝtubt,
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 fǝlas ilkâm ǝzǝl igâ tǝmastant, wa daɣ zʼagu y ǝddǝnet ketnet ǝššǝriɣa oɣâdan. Isinafran alǝs wa zʼagu daɣ ǝššǝɣǝl wǝdi. Issikna adi y awedan kul s ǝsǝnkǝr wa t-id-iga daɣ tǝmattant.»
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 As ǝslan i Bulǝs iššewal daɣ batu ǝn tanakra daɣ tamattant, ǝgan daɣ-as wiyyad tamakkakkayt, wiyyad amaran ǝnnan-as: «Nǝra a dak-nǝlǝs ǝsǝsǝm daɣ batu tǝdi ǝzǝl iyyan.»
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Den da a tan-ifal Bulǝs, igla.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Dǝr iga awen da osaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san tǝzzar ǝzzǝgzanan. Aytedan win, ih-en Dǝyonusǝyǝs ihân asaggawar wa n Aryofagǝs ǝd tǝntut tǝgât Damaris ǝd wiyyad aytedan.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.