Atos 17
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Iga Bulǝs ǝd Silas tarrayt ta tǝrzagat Anfibolis d Abollonǝya har din-osan aɣrǝm ǝn Tesalonik a daɣ ǝlân Kǝl-Ǝlyǝhud ehan n ǝlɣibada.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Os-en-in Bulǝs, awa da itaggu fawda. Iga den karadat ǝssǝbǝten itimǝšiwil ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ salan n awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Isassagr-asan-tan, issosan-tan âs, Ǝlmǝsix ilzâm-tu ad aɣɣazzab iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant. Igann-asan deɣ: «Ɣaysa wa dawan-ǝmmala da, ǝnta Ǝlmǝsix.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san s awa igannu, tǝzzar ǝwaran aganna ǝn Bulǝs ǝd Silas, ǝntanay ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝknanen igǝt ǝn miksadan ǝn Mǝššina ǝd tǝdoden aggotnen ǝlânen esǝm daɣ ǝɣrǝm.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Mišan ǝggaznat tǝsmiten labasnen taššam ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝššedawan-du ark aytedan win ǝssuk, ǝqqalan tiddawat tǝzzar jannajarwayan aɣrǝm. Ǝstaban y ahan ǝn Yason gammayan Bulǝs ǝd Silas fǝl a tan-ǝssǝbdǝdan dat aljamaɣat tǝšrǝɣ-asan.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Wǝr ɣur-ǝs tan-ǝgrewan, tǝzzar ǝlwayan Yason ǝnta d arat daɣ mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan har tan-ǝssǝbdadan dat naxkiman n ǝɣrǝm, ad gannin s afalla: «Aytedan win, ǝddǝnet ketnet as sǝr-ǝs d-ewayan iba n alxer, ǝmǝrǝdda ǝntanay da.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Amaran Yason a tan-igan daɣ aɣaywan-net. Ketnasan tamazrayan ǝlqanun n ǝmǝnokal-nana Qaysara fǝlas tǝnna a taggin ill-ay iyyan ǝmǝnokal igân esǝm Ɣaysa.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Isalan win den as dasan-tǝsla tamattay ǝd naxkiman n ǝɣrǝm ǝgan aššawaša labasan.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Ǝgan azrǝf daɣ Yason d aytedan win ɣur-ǝs ǝllanen, har t-ǝrzaman as tawayyan.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Tarmad as ǝssokan mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan Bulǝs ǝd Silas aɣrǝm ǝn Berawya ahad wenda. As t-in-osan, ǝggazan ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Ǝssǝknan-tan Kǝl-Ǝlyǝhud win Berawya ǝllǝllu ogaran wa tawasaknan daɣ Tesalonik. Ǝntanay ǝknân ǝlqǝbulat n awal ǝn Mǝššina. Ǝzǝl kul ɣarran Ǝlkǝttaban, tašaggaran kud awa igannu Bulǝs tidǝt a imos wala.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Eway-du awen as ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san aggotnen, ǝntanay ǝd tǝdoden ǝn Kǝl-Ǝlyunan tiwasaɣmarnen ǝd meddan aggotnen ǝn Kǝl-Ǝlyunan.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Mišan as ǝslan Kǝl-Ǝlyǝhud win Tesalonik as aɣrǝm wa n Berawya ǝnta da immâl daɣ-as Bulǝs awal ǝn Mǝššina, ǝkkan-tu ǝnta da, ǝgan arak man daɣ aytedan, jannajarwayan aɣrǝm.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Den da ad ǝnkaran nalkiman ǝn Ɣaysa ǝssǝglan Bulǝs, ǝssokan-tu tama n agaraw. Silas ǝd Timotay ǝntanay ǝqqiman-du daɣ Berawya.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Aytedan win mǝššidaw ǝn Bulǝs, ǝddewan dǝr-ǝs har tu-šaššawadan aɣrǝm n Atena, amaran ǝqqalan ewâyan ǝmazal ǝn Bulǝs i Silas ǝd Timotay n as, a das-d-ǝlkǝman tarmâd.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 A iqqal Bulǝs i midawan-net daɣ ǝɣrǝm n Atena, tamatšin man-net fǝl alham n igǝt wa ǝgan ǝssǝnǝman daɣ ǝɣrǝm wen.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Tǝzzar ad itakku ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada itimǝšiwil dǝr-san ǝntanay d aytedan wiyyad ǝn miksadan ǝn Mǝššina, itakku deɣ akk ǝzǝl asammanay n ǝɣrǝm, itimǝšiwil ǝd win dǝr itamanay.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Itimǝšiwil deɣ Bulǝs ǝd meddan wiyyad ǝn musanan ǝn taggayt ta n Efikurǝyan d Ǝstoyisǝyan. Tamazaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san gannin: «Wa akk tawalaqqat, ma igannu?» Wiyyad gannin: «Ǝs tanna imalan wiyyad wǝr nǝzday as immâl isalan-nasan.» Wǝr tan-isassanna awen ar, a fǝl dasan-immâl Bulǝs isalan n Ǝlinjil, itagg-asan isalan ǝn Ɣaysa ǝd tanakra-net daɣ tǝmattant.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Tǝzzar ǝkkan dǝr-ǝs s asaggawar n ǝɣrǝm n Atena as itawannu Aryofagǝs, ǝnnan-as: «Ag-ana isalan ǝn masnat tǝzrâyat ta dǝr du-toseɣ da,
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 fǝlas tǝssislaɣ-ana aratan wǝr nǝzday, as nǝra ad nǝssǝn almaɣna-nasan.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Ǝntanay Kǝl-Atena kul ǝd naftaɣan win tan-ǝhanen, wǝr ǝgmedan ar s awal d ǝsǝsǝm i salan win d-ǝzraynen.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Ibdad Bulǝs daɣ ammas n Aryofagǝs inna: «Hannaya wǝllen as, kawanay Kǝl-Atena tǝddinam wǝllen,
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 fǝlas ǝssiɣlaya daɣ ǝɣrǝm-nawan, zigazdaɣ idaggan win daɣ tǝɣabbadam imalan-nawan, ǝssiha fadda fǝl adag a daɣ tawakfinat tǝkutawen fǝl iktâb: "Edag n ǝlɣibada n ǝmǝli wǝr nǝtawassan". Ǝmǝli wa tǝɣbadam da wǝr tu-tǝssenam, ǝnta as dawan-ǝmmâla isalan-net da.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Mǝššina wa d-ixlakan ǝddǝnet d arat kul wa tat-ihan, ǝnta a imosan Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal, wǝr ixser daɣ nan n ǝlɣibada ǝkrâsan fassan n aggadǝm,
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 wala iddirar s a ikna aggadǝm fǝlas wǝr iddǝrar ǝs wala. Ǝnta a isuduran, ihakku infas, ihakku arat kul.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Ixlak-du tawšeten n ǝddǝnet kul daɣ awedan iyyanda, y ad ǝxsǝrnat fǝl ǝruru n amaḍal ketnet. Ixtas-asnat azzaman, iga deɣ šizǝraz i kallan win daɣ ǝxsaran.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Igâ Mǝššina awen fǝl ad t-ǝgmǝyan aytedan kuddeɣ s adez, mijas a t-ǝgrǝwan; kuddeɣ as wǝr danaɣ-iha i iggug,
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 fǝlas ǝnta a ittafan tǝmǝddurt-nana d ǝmǝtǝkwǝy n akk iyyan daɣ-na d awa nǝmos. Adi da a ǝnnan arat daɣ mǝssiway-nawan wiyyad ǝs tǝnna ta ǝgan: "Awalla, nakkanay da nǝmos bararan-net."
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Daɣ adi dad zamas nǝmos bararan ǝn Mǝššina, wǝr immǝkkan ad narḍu as iha šaššelan n ǝssǝnam igân daɣ urǝɣ, wala azrǝf, wala tǝhunt, a d-inzâm awedan gar-es ǝd man-net.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Ǝljǝhǝl wa ǝgan aytedan daɣ aratan win di, wǝr fall-asan t-ixseb Mǝššina daɣ elan win tǝljuhǝla, mišan ǝmǝrǝdda omar aytedan kul, edag ǝhan, ǝs tǝtubt,
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 fǝlas ilkâm ǝzǝl igâ tǝmastant, wa daɣ zʼagu y ǝddǝnet ketnet ǝššǝriɣa oɣâdan. Isinafran alǝs wa zʼagu daɣ ǝššǝɣǝl wǝdi. Issikna adi y awedan kul s ǝsǝnkǝr wa t-id-iga daɣ tǝmattant.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 As ǝslan i Bulǝs iššewal daɣ batu ǝn tanakra daɣ tamattant, ǝgan daɣ-as wiyyad tamakkakkayt, wiyyad amaran ǝnnan-as: «Nǝra a dak-nǝlǝs ǝsǝsǝm daɣ batu tǝdi ǝzǝl iyyan.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Den da a tan-ifal Bulǝs, igla.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Dǝr iga awen da osaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san tǝzzar ǝzzǝgzanan. Aytedan win, ih-en Dǝyonusǝyǝs ihân asaggawar wa n Aryofagǝs ǝd tǝntut tǝgât Damaris ǝd wiyyad aytedan.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.