Atos 17

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iga Bulǝs ǝd Silas tarrayt ta tǝrzagat Anfibolis d Abollonǝya har din-osan aɣrǝm ǝn Tesalonik a daɣ ǝlân Kǝl-Ǝlyǝhud ehan n ǝlɣibada.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Os-en-in Bulǝs, awa da itaggu fawda. Iga den karadat ǝssǝbǝten itimǝšiwil ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ salan n awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Isassagr-asan-tan, issosan-tan âs, Ǝlmǝsix ilzâm-tu ad aɣɣazzab iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant. Igann-asan deɣ: «Ɣaysa wa dawan-ǝmmala da, ǝnta Ǝlmǝsix.»
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san s awa igannu, tǝzzar ǝwaran aganna ǝn Bulǝs ǝd Silas, ǝntanay ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝknanen igǝt ǝn miksadan ǝn Mǝššina ǝd tǝdoden aggotnen ǝlânen esǝm daɣ ǝɣrǝm.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Mišan ǝggaznat tǝsmiten labasnen taššam ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝššedawan-du ark aytedan win ǝssuk, ǝqqalan tiddawat tǝzzar jannajarwayan aɣrǝm. Ǝstaban y ahan ǝn Yason gammayan Bulǝs ǝd Silas fǝl a tan-ǝssǝbdǝdan dat aljamaɣat tǝšrǝɣ-asan.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Wǝr ɣur-ǝs tan-ǝgrewan, tǝzzar ǝlwayan Yason ǝnta d arat daɣ mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan har tan-ǝssǝbdadan dat naxkiman n ǝɣrǝm, ad gannin s afalla: «Aytedan win, ǝddǝnet ketnet as sǝr-ǝs d-ewayan iba n alxer, ǝmǝrǝdda ǝntanay da.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Amaran Yason a tan-igan daɣ aɣaywan-net. Ketnasan tamazrayan ǝlqanun n ǝmǝnokal-nana Qaysara fǝlas tǝnna a taggin ill-ay iyyan ǝmǝnokal igân esǝm Ɣaysa.»
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Isalan win den as dasan-tǝsla tamattay ǝd naxkiman n ǝɣrǝm ǝgan aššawaša labasan.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ǝgan azrǝf daɣ Yason d aytedan win ɣur-ǝs ǝllanen, har t-ǝrzaman as tawayyan.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Tarmad as ǝssokan mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan Bulǝs ǝd Silas aɣrǝm ǝn Berawya ahad wenda. As t-in-osan, ǝggazan ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ǝssǝknan-tan Kǝl-Ǝlyǝhud win Berawya ǝllǝllu ogaran wa tawasaknan daɣ Tesalonik. Ǝntanay ǝknân ǝlqǝbulat n awal ǝn Mǝššina. Ǝzǝl kul ɣarran Ǝlkǝttaban, tašaggaran kud awa igannu Bulǝs tidǝt a imos wala.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Eway-du awen as ǝzzǝgzanan wiyyad daɣ-san aggotnen, ǝntanay ǝd tǝdoden ǝn Kǝl-Ǝlyunan tiwasaɣmarnen ǝd meddan aggotnen ǝn Kǝl-Ǝlyunan.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Mišan as ǝslan Kǝl-Ǝlyǝhud win Tesalonik as aɣrǝm wa n Berawya ǝnta da immâl daɣ-as Bulǝs awal ǝn Mǝššina, ǝkkan-tu ǝnta da, ǝgan arak man daɣ aytedan, jannajarwayan aɣrǝm.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Den da ad ǝnkaran nalkiman ǝn Ɣaysa ǝssǝglan Bulǝs, ǝssokan-tu tama n agaraw. Silas ǝd Timotay ǝntanay ǝqqiman-du daɣ Berawya.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Aytedan win mǝššidaw ǝn Bulǝs, ǝddewan dǝr-ǝs har tu-šaššawadan aɣrǝm n Atena, amaran ǝqqalan ewâyan ǝmazal ǝn Bulǝs i Silas ǝd Timotay n as, a das-d-ǝlkǝman tarmâd.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 A iqqal Bulǝs i midawan-net daɣ ǝɣrǝm n Atena, tamatšin man-net fǝl alham n igǝt wa ǝgan ǝssǝnǝman daɣ ǝɣrǝm wen.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Tǝzzar ad itakku ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada itimǝšiwil dǝr-san ǝntanay d aytedan wiyyad ǝn miksadan ǝn Mǝššina, itakku deɣ akk ǝzǝl asammanay n ǝɣrǝm, itimǝšiwil ǝd win dǝr itamanay.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Itimǝšiwil deɣ Bulǝs ǝd meddan wiyyad ǝn musanan ǝn taggayt ta n Efikurǝyan d Ǝstoyisǝyan. Tamazaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san gannin: «Wa akk tawalaqqat, ma igannu?» Wiyyad gannin: «Ǝs tanna imalan wiyyad wǝr nǝzday as immâl isalan-nasan.» Wǝr tan-isassanna awen ar, a fǝl dasan-immâl Bulǝs isalan n Ǝlinjil, itagg-asan isalan ǝn Ɣaysa ǝd tanakra-net daɣ tǝmattant.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Tǝzzar ǝkkan dǝr-ǝs s asaggawar n ǝɣrǝm n Atena as itawannu Aryofagǝs, ǝnnan-as: «Ag-ana isalan ǝn masnat tǝzrâyat ta dǝr du-toseɣ da,
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 fǝlas tǝssislaɣ-ana aratan wǝr nǝzday, as nǝra ad nǝssǝn almaɣna-nasan.»
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Ǝntanay Kǝl-Atena kul ǝd naftaɣan win tan-ǝhanen, wǝr ǝgmedan ar s awal d ǝsǝsǝm i salan win d-ǝzraynen.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Ibdad Bulǝs daɣ ammas n Aryofagǝs inna: «Hannaya wǝllen as, kawanay Kǝl-Atena tǝddinam wǝllen,
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 fǝlas ǝssiɣlaya daɣ ǝɣrǝm-nawan, zigazdaɣ idaggan win daɣ tǝɣabbadam imalan-nawan, ǝssiha fadda fǝl adag a daɣ tawakfinat tǝkutawen fǝl iktâb: "Edag n ǝlɣibada n ǝmǝli wǝr nǝtawassan". Ǝmǝli wa tǝɣbadam da wǝr tu-tǝssenam, ǝnta as dawan-ǝmmâla isalan-net da.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Mǝššina wa d-ixlakan ǝddǝnet d arat kul wa tat-ihan, ǝnta a imosan Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal, wǝr ixser daɣ nan n ǝlɣibada ǝkrâsan fassan n aggadǝm,
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 wala iddirar s a ikna aggadǝm fǝlas wǝr iddǝrar ǝs wala. Ǝnta a isuduran, ihakku infas, ihakku arat kul.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Ixlak-du tawšeten n ǝddǝnet kul daɣ awedan iyyanda, y ad ǝxsǝrnat fǝl ǝruru n amaḍal ketnet. Ixtas-asnat azzaman, iga deɣ šizǝraz i kallan win daɣ ǝxsaran.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Igâ Mǝššina awen fǝl ad t-ǝgmǝyan aytedan kuddeɣ s adez, mijas a t-ǝgrǝwan; kuddeɣ as wǝr danaɣ-iha i iggug,
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 fǝlas ǝnta a ittafan tǝmǝddurt-nana d ǝmǝtǝkwǝy n akk iyyan daɣ-na d awa nǝmos. Adi da a ǝnnan arat daɣ mǝssiway-nawan wiyyad ǝs tǝnna ta ǝgan: "Awalla, nakkanay da nǝmos bararan-net."
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Daɣ adi dad zamas nǝmos bararan ǝn Mǝššina, wǝr immǝkkan ad narḍu as iha šaššelan n ǝssǝnam igân daɣ urǝɣ, wala azrǝf, wala tǝhunt, a d-inzâm awedan gar-es ǝd man-net.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Ǝljǝhǝl wa ǝgan aytedan daɣ aratan win di, wǝr fall-asan t-ixseb Mǝššina daɣ elan win tǝljuhǝla, mišan ǝmǝrǝdda omar aytedan kul, edag ǝhan, ǝs tǝtubt,
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 fǝlas ilkâm ǝzǝl igâ tǝmastant, wa daɣ zʼagu y ǝddǝnet ketnet ǝššǝriɣa oɣâdan. Isinafran alǝs wa zʼagu daɣ ǝššǝɣǝl wǝdi. Issikna adi y awedan kul s ǝsǝnkǝr wa t-id-iga daɣ tǝmattant.»
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 As ǝslan i Bulǝs iššewal daɣ batu ǝn tanakra daɣ tamattant, ǝgan daɣ-as wiyyad tamakkakkayt, wiyyad amaran ǝnnan-as: «Nǝra a dak-nǝlǝs ǝsǝsǝm daɣ batu tǝdi ǝzǝl iyyan.»
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Den da a tan-ifal Bulǝs, igla.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Dǝr iga awen da osaɣan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san tǝzzar ǝzzǝgzanan. Aytedan win, ih-en Dǝyonusǝyǝs ihân asaggawar wa n Aryofagǝs ǝd tǝntut tǝgât Damaris ǝd wiyyad aytedan.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.