Atos 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Osan-du meddan wiyyad a d-ǝgmadnen akal ǝn Yahudǝyya aɣrǝm n Antǝyoxǝya ad sasaɣrin inalkiman ǝn Ɣaysa, gannin-asan: «As wǝr tǝlkemam y alɣadat n ǝmǝnkǝd ta d-oyya ǝnnǝbi Musa, wǝr za tǝgrǝwam ǝlɣillas.»
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Wǝr irḍa Bulǝs ǝd Barnabas ǝs batu ten, eway-du awen tamazaq labasat gar-essan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Tǝzzar tǝtawagga tanat n ad aggazzay Bulǝs ǝd Barnabas ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa wiyyad ǝs Yerusalam fǝl ad ǝnǝyan inǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat daɣ batu ten.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Tǝkf-en Ǝlkǝnisat ta n Antǝyoxǝya arat kul was ǝddǝraran, amaran ǝglan. Ǝrzagan akal wa n Fenisǝya ǝd wa n Samarǝya suɣulan isalan kul ǝn tǝtubt ta d-ǝganat tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝs Mǝššina. Isifilawas awen wǝllen inalkiman kul win kallan en.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 As osan Yerusalam tǝg-asan Ǝlkǝnisat ketnet marxaba ǝd nǝmmuzal ǝd muzaran. Tǝzzar ǝgan daɣ-san isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina igi-net.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Mišan ǝggadan-du meddan wiyyad ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa ǝhanen taggayt ta n Farisaytan ǝnnan: «Ǝmǝnkǝd ǝd lǝkkum y ǝlqanun wa n ǝnnǝbi Musa fǝrǝḍ a imos fǝl aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.»
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Tǝzzar ǝmmǝnayan nǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat fǝl ad ǝssǝnan awa zʼagin daɣ batu ten.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 As ǝrǝwan ǝmmizaɣan, ibdad Butros inn-asan: «Imǝdrayan-in, tǝssânam as irǝw as di-isannafran daɣ-wan Mǝššina fǝl ad aslin aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud isalan n Ǝlinjil daɣ imi-nin, ǝzzǝgzǝnan ǝs Mǝššina.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Mǝššina issânan awa ihan ǝwǝl n awedan kul, issikna tǝrǝddawt ta sǝr-san iga ǝs tǝhakkay ta tan-iga Infas wa Zǝddigan ǝs tǝmǝwit tas dana-t-ikfa nakkanay win Kǝl-Ǝlyǝhud.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wǝr danaɣ-izannamazlay dǝr-san fǝlas Mǝššina a izazdagan iwallan s ǝzǝgzan sǝr-ǝs.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Daɣ adi ǝmǝrǝdda ma fel tǝtaggim tǝnagmayt i Mǝššina s igi wa tǝtaggim fǝl rawan ǝn nalkiman ǝzuk ǝs wǝrmad ǝfrâgan marawan-nana adakal-net wala deɣ nǝfrâk-ku nakkanay?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Wǝrgeɣ arraxmat n Ǝmǝli Ɣaysa as nǝzzǝgzan, tǝssǝfs-ana? Ǝntanay da za, ǝntanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, tǝmǝwit ta da as ǝfsan!»
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tǝzzar tǝffǝsta tamattay ketnet, ǝssǝsaman aytedan i Barnabas ǝd Bulǝs suɣulan isalan kul ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen win as tan-ikfa Mǝššina igi-nasan daɣ tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 As iffǝsta Barnabas ǝd Bulǝs, iššewal Yaqub, inna: «Imǝdrayan-in, sǝsǝmat-i.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simɣon Butros issôɣal-ana tǝmǝwit tas issǝnta Mǝššina harwa daɣ tizarat ǝsǝkni ǝn tara ta iga i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud s ǝsǝnnǝfrǝn wa daɣ-asnat iga aytedan as zʼǝqqǝlnen tamattay-net.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Amaran inimannak awen d awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 "Ad d-ǝqqǝla dǝffǝr awa, ǝlǝsaɣ i Dawǝd akaras n ahan-net ibirajjen, ǝkrǝsaɣ imǝggulaz-net, ǝssǝbdǝdaq-qu,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 fǝl ad ǝgmǝyan aytedan win d-ǝqqimnen Ǝmǝli. Awalla šimattiwen kul šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ad ǝqqǝlnat tamattay-nin, ǝɣbadnat-i. Adi a inna Ǝmǝli wa igan aratan di kul",
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 fǝl tǝga masnat harwa irǝw.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Awen da fǝlas nak Yaqub, ǝrḍêɣ s ad nayyu ǝsǝmmǝɣitǝr n aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win du-tutabnen ǝs Mǝššina.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Mišan ǝktǝbatana y-asan širawt, nann-asan ad ammazzayan d ǝsǝmmǝdǝs ǝn man-nasan s arat ad d-immâran ǝssǝnǝm, ammazzayan d igi n ǝzzǝna ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam ǝd tǝssay n ǝzni.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Fǝlas irǝw ad t-ǝmalan ǝlfǝqqitan sasaɣrinen Ǝttawret daɣ ǝkkulluk n ǝɣrǝm, itawaɣru deɣ akk ǝzǝl ǝn tǝsanfawt daɣ nan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlɣibada.»
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Tǝzzar ǝrḍan nǝmmuzal ǝd muzaran d Ǝlkǝnisat ketnet s ad sǝnnǝfrǝnan wiyyad daɣ-san, zǝmmizǝlan-tan s ǝɣrǝm n Antǝyoxǝya, idawan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Sannafranan Yahuza was itawannu Barsabbas ǝd Silas, ǝmosnen imuzaran daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ǝssǝwaran-tan ad awǝyan širawt s ǝnta da awa daɣ-as ǝktaban: «Awa nakkanay inǝmmuzal ǝd muzaran ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa win mǝdrayan-nawan. Nǝhul-in imǝdrayan-nana win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, win ǝhanen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd win ǝhanen akal ǝn Surǝya ǝd wa n Kilikǝya.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Nǝslâ assa wa kawan-in-ǝgan meddan danaɣ-in-ǝfalnen ši wala turagat-nana, ǝɣšadan iman-nawan, ǝššǝwašan-kawan s awa gannin.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Adi a fǝl nǝnamannak ketnana, nǝga tanat ad nǝsǝnnǝfrǝn meddan, nǝzǝmmizǝl-tan-in sǝr-wan, idawan-in ǝd maran-nana Barnabas ǝd Bulǝs,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ǝmosnen meddan ǝgânen iman-nasan daɣ alɣarar fǝl ǝddǝlil n esǝm n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adi da fǝl din-nǝzammazal Yahuza ǝd Silas fǝl a dawan-ǝlǝsan ǝsuɣǝl ǝn salan win imi s imi.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Fǝlas issîbdad Infas wa Zǝddigan ǝd nǝkkanay iman-nana tanat n as wǝr kawan-za-nǝssǝwǝr ǝzuk waliyyan ar wa n aratan win ǝwwǝjjabnen,
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 ǝmosnen: ad tammazzayam ǝd tattay n amensay itiwakfan y ǝssǝnǝman ǝd tassay n ǝzni ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam d igi n ǝzzǝna. As tǝttafam iman-nawan fǝl igi n aratan win di, ad tagim a olâɣan. Nǝhul-kawan-in wǝllen.»
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Dǝffǝr awen tawasallaman, ǝzagadayyan, ǝqqalan Antǝyoxǝya, ewâyan širawt. As din-ewadan ǝššedawan-du inalkiman ǝn Ɣaysa, ǝkfan-tan širawt ten.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Tǝtawaɣra, tǝzzar saddawen-tan salan talamnen fǝl man win ǝgrawen den.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Amaran iššewal Yahuza ǝd Silas ǝmosnen ǝntanay iman-nasan ǝnnǝbitan ad taggin ǝnnǝsixa aggen i mǝdrayan talaman-asan fǝl man, sisuhen ǝzǝgzan-nasan.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 As iga Yahuza ǝd Silas tamert den, ǝssǝllaman-tan mǝdrayan win Antǝyoxǝya fǝl ad ǝqqǝlan Ǝlkǝnisat ta tan-du-tǝzammazalat. [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Mišan issof Silas ad aqqam den da, iqqal âs Yahuza ɣas a iqqalan Yerusalam.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ixsar Bulǝs ǝd Barnabas daɣ Antǝyoxǝya, xattaban ǝntanay ǝd wiyyad imǝdrayan aggotnen y aytedan Ǝlinjil n Ǝmǝli, sasaɣrin-asan-tu deɣ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 As ǝgan tamert dǝffǝr awen, inna Bulǝs i Barnabas: «Ǝqqǝlana imǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen iɣǝrman kul win daɣ nǝmal awal n Ǝmǝli, ad nǝssǝn awa daɣ-san in-igan.»
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ira Barnabas ad idawan ǝd Yaxya was itawannu Markus.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Mišan inna Bulǝs wǝr ihor ad idawan d alǝs as dat awen a daɣ-san ixtas iman-net daɣ Banfilǝya, wǝr ɣur-san iqqim har sǝkkǝsǝwan ǝššǝɣǝl-nasan.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Tǝkkus talɣa gar-essan har d-eway awen as ǝmmǝzzayan. Iddew Barnabas ǝd Markus ǝggazan aɣlal n aman ǝkkan Qibrus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Bulǝs ǝnta isannafran Silas, iddew dǝr-ǝs. As t-ǝgan mǝdrayan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina, igla.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Illil Bulǝs akal wa n Surǝya ǝd wa n Kilikǝya isisuhit ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.