Atos 15

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Osan-du meddan wiyyad a d-ǝgmadnen akal ǝn Yahudǝyya aɣrǝm n Antǝyoxǝya ad sasaɣrin inalkiman ǝn Ɣaysa, gannin-asan: «As wǝr tǝlkemam y alɣadat n ǝmǝnkǝd ta d-oyya ǝnnǝbi Musa, wǝr za tǝgrǝwam ǝlɣillas.»
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Wǝr irḍa Bulǝs ǝd Barnabas ǝs batu ten, eway-du awen tamazaq labasat gar-essan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Tǝzzar tǝtawagga tanat n ad aggazzay Bulǝs ǝd Barnabas ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa wiyyad ǝs Yerusalam fǝl ad ǝnǝyan inǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat daɣ batu ten.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Tǝkf-en Ǝlkǝnisat ta n Antǝyoxǝya arat kul was ǝddǝraran, amaran ǝglan. Ǝrzagan akal wa n Fenisǝya ǝd wa n Samarǝya suɣulan isalan kul ǝn tǝtubt ta d-ǝganat tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝs Mǝššina. Isifilawas awen wǝllen inalkiman kul win kallan en.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 As osan Yerusalam tǝg-asan Ǝlkǝnisat ketnet marxaba ǝd nǝmmuzal ǝd muzaran. Tǝzzar ǝgan daɣ-san isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina igi-net.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Mišan ǝggadan-du meddan wiyyad ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa ǝhanen taggayt ta n Farisaytan ǝnnan: «Ǝmǝnkǝd ǝd lǝkkum y ǝlqanun wa n ǝnnǝbi Musa fǝrǝḍ a imos fǝl aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.»
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Tǝzzar ǝmmǝnayan nǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat fǝl ad ǝssǝnan awa zʼagin daɣ batu ten.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 As ǝrǝwan ǝmmizaɣan, ibdad Butros inn-asan: «Imǝdrayan-in, tǝssânam as irǝw as di-isannafran daɣ-wan Mǝššina fǝl ad aslin aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud isalan n Ǝlinjil daɣ imi-nin, ǝzzǝgzǝnan ǝs Mǝššina.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Mǝššina issânan awa ihan ǝwǝl n awedan kul, issikna tǝrǝddawt ta sǝr-san iga ǝs tǝhakkay ta tan-iga Infas wa Zǝddigan ǝs tǝmǝwit tas dana-t-ikfa nakkanay win Kǝl-Ǝlyǝhud.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Wǝr danaɣ-izannamazlay dǝr-san fǝlas Mǝššina a izazdagan iwallan s ǝzǝgzan sǝr-ǝs.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Daɣ adi ǝmǝrǝdda ma fel tǝtaggim tǝnagmayt i Mǝššina s igi wa tǝtaggim fǝl rawan ǝn nalkiman ǝzuk ǝs wǝrmad ǝfrâgan marawan-nana adakal-net wala deɣ nǝfrâk-ku nakkanay?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Wǝrgeɣ arraxmat n Ǝmǝli Ɣaysa as nǝzzǝgzan, tǝssǝfs-ana? Ǝntanay da za, ǝntanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, tǝmǝwit ta da as ǝfsan!»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Tǝzzar tǝffǝsta tamattay ketnet, ǝssǝsaman aytedan i Barnabas ǝd Bulǝs suɣulan isalan kul ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen win as tan-ikfa Mǝššina igi-nasan daɣ tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 As iffǝsta Barnabas ǝd Bulǝs, iššewal Yaqub, inna: «Imǝdrayan-in, sǝsǝmat-i.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simɣon Butros issôɣal-ana tǝmǝwit tas issǝnta Mǝššina harwa daɣ tizarat ǝsǝkni ǝn tara ta iga i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud s ǝsǝnnǝfrǝn wa daɣ-asnat iga aytedan as zʼǝqqǝlnen tamattay-net.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Amaran inimannak awen d awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 "Ad d-ǝqqǝla dǝffǝr awa, ǝlǝsaɣ i Dawǝd akaras n ahan-net ibirajjen, ǝkrǝsaɣ imǝggulaz-net, ǝssǝbdǝdaq-qu,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 fǝl ad ǝgmǝyan aytedan win d-ǝqqimnen Ǝmǝli. Awalla šimattiwen kul šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ad ǝqqǝlnat tamattay-nin, ǝɣbadnat-i. Adi a inna Ǝmǝli wa igan aratan di kul",
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 fǝl tǝga masnat harwa irǝw.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Awen da fǝlas nak Yaqub, ǝrḍêɣ s ad nayyu ǝsǝmmǝɣitǝr n aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win du-tutabnen ǝs Mǝššina.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Mišan ǝktǝbatana y-asan širawt, nann-asan ad ammazzayan d ǝsǝmmǝdǝs ǝn man-nasan s arat ad d-immâran ǝssǝnǝm, ammazzayan d igi n ǝzzǝna ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam ǝd tǝssay n ǝzni.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Fǝlas irǝw ad t-ǝmalan ǝlfǝqqitan sasaɣrinen Ǝttawret daɣ ǝkkulluk n ǝɣrǝm, itawaɣru deɣ akk ǝzǝl ǝn tǝsanfawt daɣ nan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlɣibada.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Tǝzzar ǝrḍan nǝmmuzal ǝd muzaran d Ǝlkǝnisat ketnet s ad sǝnnǝfrǝnan wiyyad daɣ-san, zǝmmizǝlan-tan s ǝɣrǝm n Antǝyoxǝya, idawan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Sannafranan Yahuza was itawannu Barsabbas ǝd Silas, ǝmosnen imuzaran daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ǝssǝwaran-tan ad awǝyan širawt s ǝnta da awa daɣ-as ǝktaban: «Awa nakkanay inǝmmuzal ǝd muzaran ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa win mǝdrayan-nawan. Nǝhul-in imǝdrayan-nana win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, win ǝhanen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd win ǝhanen akal ǝn Surǝya ǝd wa n Kilikǝya.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Nǝslâ assa wa kawan-in-ǝgan meddan danaɣ-in-ǝfalnen ši wala turagat-nana, ǝɣšadan iman-nawan, ǝššǝwašan-kawan s awa gannin.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Adi a fǝl nǝnamannak ketnana, nǝga tanat ad nǝsǝnnǝfrǝn meddan, nǝzǝmmizǝl-tan-in sǝr-wan, idawan-in ǝd maran-nana Barnabas ǝd Bulǝs,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 ǝmosnen meddan ǝgânen iman-nasan daɣ alɣarar fǝl ǝddǝlil n esǝm n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adi da fǝl din-nǝzammazal Yahuza ǝd Silas fǝl a dawan-ǝlǝsan ǝsuɣǝl ǝn salan win imi s imi.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Fǝlas issîbdad Infas wa Zǝddigan ǝd nǝkkanay iman-nana tanat n as wǝr kawan-za-nǝssǝwǝr ǝzuk waliyyan ar wa n aratan win ǝwwǝjjabnen,
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 ǝmosnen: ad tammazzayam ǝd tattay n amensay itiwakfan y ǝssǝnǝman ǝd tassay n ǝzni ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam d igi n ǝzzǝna. As tǝttafam iman-nawan fǝl igi n aratan win di, ad tagim a olâɣan. Nǝhul-kawan-in wǝllen.»
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Dǝffǝr awen tawasallaman, ǝzagadayyan, ǝqqalan Antǝyoxǝya, ewâyan širawt. As din-ewadan ǝššedawan-du inalkiman ǝn Ɣaysa, ǝkfan-tan širawt ten.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Tǝtawaɣra, tǝzzar saddawen-tan salan talamnen fǝl man win ǝgrawen den.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Amaran iššewal Yahuza ǝd Silas ǝmosnen ǝntanay iman-nasan ǝnnǝbitan ad taggin ǝnnǝsixa aggen i mǝdrayan talaman-asan fǝl man, sisuhen ǝzǝgzan-nasan.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 As iga Yahuza ǝd Silas tamert den, ǝssǝllaman-tan mǝdrayan win Antǝyoxǝya fǝl ad ǝqqǝlan Ǝlkǝnisat ta tan-du-tǝzammazalat. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Mišan issof Silas ad aqqam den da, iqqal âs Yahuza ɣas a iqqalan Yerusalam.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ixsar Bulǝs ǝd Barnabas daɣ Antǝyoxǝya, xattaban ǝntanay ǝd wiyyad imǝdrayan aggotnen y aytedan Ǝlinjil n Ǝmǝli, sasaɣrin-asan-tu deɣ.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 As ǝgan tamert dǝffǝr awen, inna Bulǝs i Barnabas: «Ǝqqǝlana imǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen iɣǝrman kul win daɣ nǝmal awal n Ǝmǝli, ad nǝssǝn awa daɣ-san in-igan.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Ira Barnabas ad idawan ǝd Yaxya was itawannu Markus.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Mišan inna Bulǝs wǝr ihor ad idawan d alǝs as dat awen a daɣ-san ixtas iman-net daɣ Banfilǝya, wǝr ɣur-san iqqim har sǝkkǝsǝwan ǝššǝɣǝl-nasan.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Tǝkkus talɣa gar-essan har d-eway awen as ǝmmǝzzayan. Iddew Barnabas ǝd Markus ǝggazan aɣlal n aman ǝkkan Qibrus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Bulǝs ǝnta isannafran Silas, iddew dǝr-ǝs. As t-ǝgan mǝdrayan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina, igla.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Illil Bulǝs akal wa n Surǝya ǝd wa n Kilikǝya isisuhit ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.