Atos 15

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Osan-du meddan wiyyad a d-ǝgmadnen akal ǝn Yahudǝyya aɣrǝm n Antǝyoxǝya ad sasaɣrin inalkiman ǝn Ɣaysa, gannin-asan: «As wǝr tǝlkemam y alɣadat n ǝmǝnkǝd ta d-oyya ǝnnǝbi Musa, wǝr za tǝgrǝwam ǝlɣillas.»
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Wǝr irḍa Bulǝs ǝd Barnabas ǝs batu ten, eway-du awen tamazaq labasat gar-essan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Tǝzzar tǝtawagga tanat n ad aggazzay Bulǝs ǝd Barnabas ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa wiyyad ǝs Yerusalam fǝl ad ǝnǝyan inǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat daɣ batu ten.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Tǝkf-en Ǝlkǝnisat ta n Antǝyoxǝya arat kul was ǝddǝraran, amaran ǝglan. Ǝrzagan akal wa n Fenisǝya ǝd wa n Samarǝya suɣulan isalan kul ǝn tǝtubt ta d-ǝganat tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝs Mǝššina. Isifilawas awen wǝllen inalkiman kul win kallan en.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 As osan Yerusalam tǝg-asan Ǝlkǝnisat ketnet marxaba ǝd nǝmmuzal ǝd muzaran. Tǝzzar ǝgan daɣ-san isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina igi-net.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Mišan ǝggadan-du meddan wiyyad ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa ǝhanen taggayt ta n Farisaytan ǝnnan: «Ǝmǝnkǝd ǝd lǝkkum y ǝlqanun wa n ǝnnǝbi Musa fǝrǝḍ a imos fǝl aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.»
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Tǝzzar ǝmmǝnayan nǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat fǝl ad ǝssǝnan awa zʼagin daɣ batu ten.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 As ǝrǝwan ǝmmizaɣan, ibdad Butros inn-asan: «Imǝdrayan-in, tǝssânam as irǝw as di-isannafran daɣ-wan Mǝššina fǝl ad aslin aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud isalan n Ǝlinjil daɣ imi-nin, ǝzzǝgzǝnan ǝs Mǝššina.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Mǝššina issânan awa ihan ǝwǝl n awedan kul, issikna tǝrǝddawt ta sǝr-san iga ǝs tǝhakkay ta tan-iga Infas wa Zǝddigan ǝs tǝmǝwit tas dana-t-ikfa nakkanay win Kǝl-Ǝlyǝhud.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Wǝr danaɣ-izannamazlay dǝr-san fǝlas Mǝššina a izazdagan iwallan s ǝzǝgzan sǝr-ǝs.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Daɣ adi ǝmǝrǝdda ma fel tǝtaggim tǝnagmayt i Mǝššina s igi wa tǝtaggim fǝl rawan ǝn nalkiman ǝzuk ǝs wǝrmad ǝfrâgan marawan-nana adakal-net wala deɣ nǝfrâk-ku nakkanay?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Wǝrgeɣ arraxmat n Ǝmǝli Ɣaysa as nǝzzǝgzan, tǝssǝfs-ana? Ǝntanay da za, ǝntanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, tǝmǝwit ta da as ǝfsan!»
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Tǝzzar tǝffǝsta tamattay ketnet, ǝssǝsaman aytedan i Barnabas ǝd Bulǝs suɣulan isalan kul ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen win as tan-ikfa Mǝššina igi-nasan daɣ tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 As iffǝsta Barnabas ǝd Bulǝs, iššewal Yaqub, inna: «Imǝdrayan-in, sǝsǝmat-i.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simɣon Butros issôɣal-ana tǝmǝwit tas issǝnta Mǝššina harwa daɣ tizarat ǝsǝkni ǝn tara ta iga i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud s ǝsǝnnǝfrǝn wa daɣ-asnat iga aytedan as zʼǝqqǝlnen tamattay-net.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Amaran inimannak awen d awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 "Ad d-ǝqqǝla dǝffǝr awa, ǝlǝsaɣ i Dawǝd akaras n ahan-net ibirajjen, ǝkrǝsaɣ imǝggulaz-net, ǝssǝbdǝdaq-qu,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 fǝl ad ǝgmǝyan aytedan win d-ǝqqimnen Ǝmǝli. Awalla šimattiwen kul šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ad ǝqqǝlnat tamattay-nin, ǝɣbadnat-i. Adi a inna Ǝmǝli wa igan aratan di kul",
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 fǝl tǝga masnat harwa irǝw.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Awen da fǝlas nak Yaqub, ǝrḍêɣ s ad nayyu ǝsǝmmǝɣitǝr n aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win du-tutabnen ǝs Mǝššina.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mišan ǝktǝbatana y-asan širawt, nann-asan ad ammazzayan d ǝsǝmmǝdǝs ǝn man-nasan s arat ad d-immâran ǝssǝnǝm, ammazzayan d igi n ǝzzǝna ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam ǝd tǝssay n ǝzni.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Fǝlas irǝw ad t-ǝmalan ǝlfǝqqitan sasaɣrinen Ǝttawret daɣ ǝkkulluk n ǝɣrǝm, itawaɣru deɣ akk ǝzǝl ǝn tǝsanfawt daɣ nan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlɣibada.»
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Tǝzzar ǝrḍan nǝmmuzal ǝd muzaran d Ǝlkǝnisat ketnet s ad sǝnnǝfrǝnan wiyyad daɣ-san, zǝmmizǝlan-tan s ǝɣrǝm n Antǝyoxǝya, idawan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Sannafranan Yahuza was itawannu Barsabbas ǝd Silas, ǝmosnen imuzaran daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ǝssǝwaran-tan ad awǝyan širawt s ǝnta da awa daɣ-as ǝktaban: «Awa nakkanay inǝmmuzal ǝd muzaran ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa win mǝdrayan-nawan. Nǝhul-in imǝdrayan-nana win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, win ǝhanen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd win ǝhanen akal ǝn Surǝya ǝd wa n Kilikǝya.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Nǝslâ assa wa kawan-in-ǝgan meddan danaɣ-in-ǝfalnen ši wala turagat-nana, ǝɣšadan iman-nawan, ǝššǝwašan-kawan s awa gannin.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Adi a fǝl nǝnamannak ketnana, nǝga tanat ad nǝsǝnnǝfrǝn meddan, nǝzǝmmizǝl-tan-in sǝr-wan, idawan-in ǝd maran-nana Barnabas ǝd Bulǝs,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ǝmosnen meddan ǝgânen iman-nasan daɣ alɣarar fǝl ǝddǝlil n esǝm n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adi da fǝl din-nǝzammazal Yahuza ǝd Silas fǝl a dawan-ǝlǝsan ǝsuɣǝl ǝn salan win imi s imi.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Fǝlas issîbdad Infas wa Zǝddigan ǝd nǝkkanay iman-nana tanat n as wǝr kawan-za-nǝssǝwǝr ǝzuk waliyyan ar wa n aratan win ǝwwǝjjabnen,
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 ǝmosnen: ad tammazzayam ǝd tattay n amensay itiwakfan y ǝssǝnǝman ǝd tassay n ǝzni ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam d igi n ǝzzǝna. As tǝttafam iman-nawan fǝl igi n aratan win di, ad tagim a olâɣan. Nǝhul-kawan-in wǝllen.»
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Dǝffǝr awen tawasallaman, ǝzagadayyan, ǝqqalan Antǝyoxǝya, ewâyan širawt. As din-ewadan ǝššedawan-du inalkiman ǝn Ɣaysa, ǝkfan-tan širawt ten.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Tǝtawaɣra, tǝzzar saddawen-tan salan talamnen fǝl man win ǝgrawen den.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Amaran iššewal Yahuza ǝd Silas ǝmosnen ǝntanay iman-nasan ǝnnǝbitan ad taggin ǝnnǝsixa aggen i mǝdrayan talaman-asan fǝl man, sisuhen ǝzǝgzan-nasan.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 As iga Yahuza ǝd Silas tamert den, ǝssǝllaman-tan mǝdrayan win Antǝyoxǝya fǝl ad ǝqqǝlan Ǝlkǝnisat ta tan-du-tǝzammazalat. [
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Mišan issof Silas ad aqqam den da, iqqal âs Yahuza ɣas a iqqalan Yerusalam.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ixsar Bulǝs ǝd Barnabas daɣ Antǝyoxǝya, xattaban ǝntanay ǝd wiyyad imǝdrayan aggotnen y aytedan Ǝlinjil n Ǝmǝli, sasaɣrin-asan-tu deɣ.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 As ǝgan tamert dǝffǝr awen, inna Bulǝs i Barnabas: «Ǝqqǝlana imǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen iɣǝrman kul win daɣ nǝmal awal n Ǝmǝli, ad nǝssǝn awa daɣ-san in-igan.»
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ira Barnabas ad idawan ǝd Yaxya was itawannu Markus.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Mišan inna Bulǝs wǝr ihor ad idawan d alǝs as dat awen a daɣ-san ixtas iman-net daɣ Banfilǝya, wǝr ɣur-san iqqim har sǝkkǝsǝwan ǝššǝɣǝl-nasan.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Tǝkkus talɣa gar-essan har d-eway awen as ǝmmǝzzayan. Iddew Barnabas ǝd Markus ǝggazan aɣlal n aman ǝkkan Qibrus.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Bulǝs ǝnta isannafran Silas, iddew dǝr-ǝs. As t-ǝgan mǝdrayan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina, igla.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Illil Bulǝs akal wa n Surǝya ǝd wa n Kilikǝya isisuhit ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.