Atos 15

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Osan-du meddan wiyyad a d-ǝgmadnen akal ǝn Yahudǝyya aɣrǝm n Antǝyoxǝya ad sasaɣrin inalkiman ǝn Ɣaysa, gannin-asan: «As wǝr tǝlkemam y alɣadat n ǝmǝnkǝd ta d-oyya ǝnnǝbi Musa, wǝr za tǝgrǝwam ǝlɣillas.»
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Wǝr irḍa Bulǝs ǝd Barnabas ǝs batu ten, eway-du awen tamazaq labasat gar-essan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Tǝzzar tǝtawagga tanat n ad aggazzay Bulǝs ǝd Barnabas ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa wiyyad ǝs Yerusalam fǝl ad ǝnǝyan inǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat daɣ batu ten.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Tǝkf-en Ǝlkǝnisat ta n Antǝyoxǝya arat kul was ǝddǝraran, amaran ǝglan. Ǝrzagan akal wa n Fenisǝya ǝd wa n Samarǝya suɣulan isalan kul ǝn tǝtubt ta d-ǝganat tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝs Mǝššina. Isifilawas awen wǝllen inalkiman kul win kallan en.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 As osan Yerusalam tǝg-asan Ǝlkǝnisat ketnet marxaba ǝd nǝmmuzal ǝd muzaran. Tǝzzar ǝgan daɣ-san isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina igi-net.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Mišan ǝggadan-du meddan wiyyad ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa ǝhanen taggayt ta n Farisaytan ǝnnan: «Ǝmǝnkǝd ǝd lǝkkum y ǝlqanun wa n ǝnnǝbi Musa fǝrǝḍ a imos fǝl aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.»
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Tǝzzar ǝmmǝnayan nǝmmuzal ǝd muzaran n Ǝlkǝnisat fǝl ad ǝssǝnan awa zʼagin daɣ batu ten.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 As ǝrǝwan ǝmmizaɣan, ibdad Butros inn-asan: «Imǝdrayan-in, tǝssânam as irǝw as di-isannafran daɣ-wan Mǝššina fǝl ad aslin aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud isalan n Ǝlinjil daɣ imi-nin, ǝzzǝgzǝnan ǝs Mǝššina.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Mǝššina issânan awa ihan ǝwǝl n awedan kul, issikna tǝrǝddawt ta sǝr-san iga ǝs tǝhakkay ta tan-iga Infas wa Zǝddigan ǝs tǝmǝwit tas dana-t-ikfa nakkanay win Kǝl-Ǝlyǝhud.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Wǝr danaɣ-izannamazlay dǝr-san fǝlas Mǝššina a izazdagan iwallan s ǝzǝgzan sǝr-ǝs.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Daɣ adi ǝmǝrǝdda ma fel tǝtaggim tǝnagmayt i Mǝššina s igi wa tǝtaggim fǝl rawan ǝn nalkiman ǝzuk ǝs wǝrmad ǝfrâgan marawan-nana adakal-net wala deɣ nǝfrâk-ku nakkanay?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Wǝrgeɣ arraxmat n Ǝmǝli Ɣaysa as nǝzzǝgzan, tǝssǝfs-ana? Ǝntanay da za, ǝntanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, tǝmǝwit ta da as ǝfsan!»
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Tǝzzar tǝffǝsta tamattay ketnet, ǝssǝsaman aytedan i Barnabas ǝd Bulǝs suɣulan isalan kul ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen win as tan-ikfa Mǝššina igi-nasan daɣ tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 As iffǝsta Barnabas ǝd Bulǝs, iššewal Yaqub, inna: «Imǝdrayan-in, sǝsǝmat-i.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simɣon Butros issôɣal-ana tǝmǝwit tas issǝnta Mǝššina harwa daɣ tizarat ǝsǝkni ǝn tara ta iga i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud s ǝsǝnnǝfrǝn wa daɣ-asnat iga aytedan as zʼǝqqǝlnen tamattay-net.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Amaran inimannak awen d awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 "Ad d-ǝqqǝla dǝffǝr awa, ǝlǝsaɣ i Dawǝd akaras n ahan-net ibirajjen, ǝkrǝsaɣ imǝggulaz-net, ǝssǝbdǝdaq-qu,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 fǝl ad ǝgmǝyan aytedan win d-ǝqqimnen Ǝmǝli. Awalla šimattiwen kul šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ad ǝqqǝlnat tamattay-nin, ǝɣbadnat-i. Adi a inna Ǝmǝli wa igan aratan di kul",
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 fǝl tǝga masnat harwa irǝw.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Awen da fǝlas nak Yaqub, ǝrḍêɣ s ad nayyu ǝsǝmmǝɣitǝr n aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win du-tutabnen ǝs Mǝššina.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Mišan ǝktǝbatana y-asan širawt, nann-asan ad ammazzayan d ǝsǝmmǝdǝs ǝn man-nasan s arat ad d-immâran ǝssǝnǝm, ammazzayan d igi n ǝzzǝna ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam ǝd tǝssay n ǝzni.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Fǝlas irǝw ad t-ǝmalan ǝlfǝqqitan sasaɣrinen Ǝttawret daɣ ǝkkulluk n ǝɣrǝm, itawaɣru deɣ akk ǝzǝl ǝn tǝsanfawt daɣ nan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlɣibada.»
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Tǝzzar ǝrḍan nǝmmuzal ǝd muzaran d Ǝlkǝnisat ketnet s ad sǝnnǝfrǝnan wiyyad daɣ-san, zǝmmizǝlan-tan s ǝɣrǝm n Antǝyoxǝya, idawan ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Sannafranan Yahuza was itawannu Barsabbas ǝd Silas, ǝmosnen imuzaran daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Ǝssǝwaran-tan ad awǝyan širawt s ǝnta da awa daɣ-as ǝktaban: «Awa nakkanay inǝmmuzal ǝd muzaran ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa win mǝdrayan-nawan. Nǝhul-in imǝdrayan-nana win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, win ǝhanen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd win ǝhanen akal ǝn Surǝya ǝd wa n Kilikǝya.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Nǝslâ assa wa kawan-in-ǝgan meddan danaɣ-in-ǝfalnen ši wala turagat-nana, ǝɣšadan iman-nawan, ǝššǝwašan-kawan s awa gannin.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Adi a fǝl nǝnamannak ketnana, nǝga tanat ad nǝsǝnnǝfrǝn meddan, nǝzǝmmizǝl-tan-in sǝr-wan, idawan-in ǝd maran-nana Barnabas ǝd Bulǝs,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ǝmosnen meddan ǝgânen iman-nasan daɣ alɣarar fǝl ǝddǝlil n esǝm n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adi da fǝl din-nǝzammazal Yahuza ǝd Silas fǝl a dawan-ǝlǝsan ǝsuɣǝl ǝn salan win imi s imi.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Fǝlas issîbdad Infas wa Zǝddigan ǝd nǝkkanay iman-nana tanat n as wǝr kawan-za-nǝssǝwǝr ǝzuk waliyyan ar wa n aratan win ǝwwǝjjabnen,
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 ǝmosnen: ad tammazzayam ǝd tattay n amensay itiwakfan y ǝssǝnǝman ǝd tassay n ǝzni ǝd tattay ǝn ṣan n ǝmudar tǝnɣa tarzam d igi n ǝzzǝna. As tǝttafam iman-nawan fǝl igi n aratan win di, ad tagim a olâɣan. Nǝhul-kawan-in wǝllen.»
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Dǝffǝr awen tawasallaman, ǝzagadayyan, ǝqqalan Antǝyoxǝya, ewâyan širawt. As din-ewadan ǝššedawan-du inalkiman ǝn Ɣaysa, ǝkfan-tan širawt ten.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Tǝtawaɣra, tǝzzar saddawen-tan salan talamnen fǝl man win ǝgrawen den.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Amaran iššewal Yahuza ǝd Silas ǝmosnen ǝntanay iman-nasan ǝnnǝbitan ad taggin ǝnnǝsixa aggen i mǝdrayan talaman-asan fǝl man, sisuhen ǝzǝgzan-nasan.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 As iga Yahuza ǝd Silas tamert den, ǝssǝllaman-tan mǝdrayan win Antǝyoxǝya fǝl ad ǝqqǝlan Ǝlkǝnisat ta tan-du-tǝzammazalat. [
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Mišan issof Silas ad aqqam den da, iqqal âs Yahuza ɣas a iqqalan Yerusalam.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Ixsar Bulǝs ǝd Barnabas daɣ Antǝyoxǝya, xattaban ǝntanay ǝd wiyyad imǝdrayan aggotnen y aytedan Ǝlinjil n Ǝmǝli, sasaɣrin-asan-tu deɣ.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 As ǝgan tamert dǝffǝr awen, inna Bulǝs i Barnabas: «Ǝqqǝlana imǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen iɣǝrman kul win daɣ nǝmal awal n Ǝmǝli, ad nǝssǝn awa daɣ-san in-igan.»
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Ira Barnabas ad idawan ǝd Yaxya was itawannu Markus.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Mišan inna Bulǝs wǝr ihor ad idawan d alǝs as dat awen a daɣ-san ixtas iman-net daɣ Banfilǝya, wǝr ɣur-san iqqim har sǝkkǝsǝwan ǝššǝɣǝl-nasan.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Tǝkkus talɣa gar-essan har d-eway awen as ǝmmǝzzayan. Iddew Barnabas ǝd Markus ǝggazan aɣlal n aman ǝkkan Qibrus.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Bulǝs ǝnta isannafran Silas, iddew dǝr-ǝs. As t-ǝgan mǝdrayan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina, igla.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Illil Bulǝs akal wa n Surǝya ǝd wa n Kilikǝya isisuhit ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.