Atos 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Ǝslan nǝmmuzal ǝd mǝdrayan daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen akal wa n Yahudǝyya as, ǝllân-tu aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝzzigzannen ǝntanay da s awal ǝn Mǝššina.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Alwaq wad iggǝzzay Butros ǝs Yerusalam, ǝššewalan fall-as inalkiman ǝn Ɣaysa win Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝttafnen alɣadat-nasan ta n ǝmǝnkǝd.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ǝnnan-as: «Manǝmmǝk as tǝtaggaza ehan n aytedan wǝr nǝmmǝnkad, wala tǝdarraw dǝr-san imensewan.»
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tǝzzar issoɣal-asan Butros awa igan kul, wa n ǝnǝtti, inn-asan:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 «Tattara daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa as di-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan, inafalal-i arat iyyan. Arat wa, itawasaras-du daɣ jǝnnawan, olâ d ǝfǝr zǝwwǝran itiwattafan s ǝkkozat tǝsǝlkad-net, har dat-i d-imal.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ǝswada daɣ-as, zaggazdaq-qu, ǝnayaɣ daɣ-as eharay, ǝd tǝwaqqast ǝd dǝmǝrdǝmaran ǝd gǝḍad.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Tǝzzar ǝsleɣ y ǝmǝsli wa di-innan: "Butros, ǝnkǝr, tǝgzǝma, tatša!"
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Mišan ǝnneɣ-as: "Kala kala Ǝmǝli, id imi-nin wǝr kala t-iggaz arat xaraman wala iyyan immidasan."
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ǝlasa tesalay y ǝmǝsli en as inna daɣ jǝnnawan: "Awa issǝxlal Mǝššina, wǝrgeɣ kay a tu-z-agin i xaraman!"
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Har iga ǝmǝsli en y awen karadat tǝnnawen, amaran itawarkab-in awen ketnet ǝs jǝnnawan.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Tamazayt ten da a d-ǝbdadan karad meddan s ahan wa daɣ ǝssǝgana, sǝr-i d-ǝmmozalnen daɣ ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Tǝzzar inn-i Infas wa Zǝddigan a dǝr-san idawa ǝddi da. Ad wǝr ǝzlǝyaɣ aytedan. Ǝddewa deɣ ǝd mǝdrayan-nana sǝdis win, har nǝggaz ehan n alǝs wa di-d-issǝgmǝyan.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Issoɣal-ana ǝmmǝk was das-inafalal angalos daɣ ahan-net, ibdad dat-ǝs inn-as: "Zǝmmizǝl awedan s ǝɣrǝm ǝn Yaffa y a dak-d-idaw ǝd Simɣon was itawannu Butros.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 A dak-agu amagrad a sǝr-ǝk du-z-awǝyan efsan kay d aɣaywan-nak ketnet."
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Harwada wǝr ǝhoga ǝššewala as fall-asan d-iga Infas wa Zǝddigan ǝzǝbbi wa fall-ana d-iga nakkanay daɣ tizarat.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tǝzzar ǝkteɣ-du tǝnna ta iga Ǝmǝli: "Yaxya, aman a daɣ issǝlmaɣ aytedan, mišan kawanay, Infas wa Zǝddigan a daɣ za tǝtǝwǝsǝlmǝɣam."
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Daɣ adi, dad zamas ig-asan Mǝššina tǝhǝkkut zun ta danaɣ-iga as nǝzzǝgzan s Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix, ma ǝmosa nak as gaddala i Mǝššina igi n awa ira?»
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 As tǝsla aljamaɣat i salan win, tǝffǝsta, tǝzzar ad tǝmmal Mǝššina tǝgannu: «Daɣ adi aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, da issǝfrak-kan Mǝššina ad utaban, ǝgrǝwan tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.»
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Inalkiman ǝn Ɣaysa win izawwazawaz alɣazab wa d-izrayan ǝtǝwǝnɣa n Ǝstefanos, ǝglan wiyyad har osan akal wa n Fenisǝya, wiyyad osan akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus, wiyyad osan aɣrǝm wa n Antǝyoxǝya. Ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina, eges i Kǝl-Ǝlyǝhud ɣas.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Dǝr iga awen da ya, wiyyad daɣ-san n akal wa n Qibrus ǝd wa n Qǝrwan, as din-osan aɣrǝm wa n Antǝyoxǝya ǝššewalan y aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, ǝmmâlan-asan isalan n Ǝlinjil n Ǝmǝli Ɣaysa.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Tǝdhal-tan tarna ǝn Mǝššina daɣ awa taggin, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen ǝs Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝtuban, ǝlkaman y Ǝmǝli imosan ǝmǝnokal-nasan.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Isalan n awen ewadan-in Ǝlkǝnisat ta tǝhat Yerusalam, tǝzzar tǝzammazal Barnabas s ǝɣrǝm n Antǝyoxǝya.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 As din-osa inay arraxmat ǝn Mǝššina ta du-tǝzzǝbbet den, iddǝwat. Tǝzzar ig-asan ketnasan ǝnnǝsixa imosan ad ǝlkǝman y Ǝmǝli.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Ǝnta iman-net Barnabas, alǝs olâɣan a imos, itkâran Infas wa Zǝddigan, issohat deɣ ǝzǝgzan-net. Ǝzzǝgzanan aytedan wiyyad aggotnen s Ǝmǝli Ɣaysa.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Amaran ikka Barnabas aɣrǝm ǝn Tarsa, isaggad i Talut.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 As t-igraw, iddew-du dǝr-ǝs s Antǝyoxǝya. Ǝgan daɣ-as awatay iɣrâdan osâɣan ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Ǝlkǝnisat ten, sasaɣrin aytedan aggotnen. Aɣrǝm wen da n Antǝyoxǝya en a daɣ ǝssǝntan aytedan teɣaray nalkiman ǝn Ɣaysa s esǝm wa n «ǝlmǝsixitan».
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Adan en da a daɣ ǝgmadan ǝnnǝbitan wiyyad Yerusalam, ǝrasan s ǝɣrǝm wa n Antǝyoxǝya.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ibdad iyyan daɣ-san igân esǝm Agabus, imal dat alwaq ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan as, ilkâm ad agu laz labasan daɣ ǝddǝnet ketnet. Laz en da deɣ osa-du s ǝmmǝk was t-imal daɣ azzaman n ǝmǝnokal Klawdǝyus Qaysara.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Tǝzzar namardan nalkiman ǝn Ɣaysa win Antǝyoxǝya fǝl tanat tǝmosat ad irǝg akkiyyan daɣ-san awa ifrag sǝssiwǝyan tadhǝlt ta i mǝdrayan-nasan daɣ ǝzǝgzan win ǝhanen akal ǝn Yahudǝyya.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ǝgan awen da, ǝgan širgitan-nasan daɣ ǝfus ǝn Barnabas ǝd Talut y a tanat-awǝyan i muzaran n Ǝlkǝnisat ta tǝhat Yahudǝyya.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.