Apocalipse 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Dǝffǝr awen oggeɣ Ǝjemar as olam talxatimt ta tazzarat daɣ šin ǝssayat, ǝsleɣ y iyyan daɣ ǝkkoz mudaran as inna s ǝmǝsli olân d eggag: «Iyyaw!»
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Tǝzzar ǝswadaɣ ǝnayaɣ ays mallan as d-osa. Ays wen amawan-net ila tǝganzay. Itawakfa tǝkǝbbut ta n tarna. Igla, imos wa d-ornan, igâ deɣ ǝnnǝyat n ad išitu annajax.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 As olam talxatimt ta n sanatat, ǝsleɣ y ǝmudar wa n ǝššin as inna: «Iyyaw!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Tǝzzar ǝnayaɣ ays iyyan igân tǝzuɣay ta n tǝmsay. Itawakfa amawan n ays wen fǝrregat n ikus n alxer daɣ ǝddǝnet, fǝl ad tinǝmǝnɣin aytedan, itawakfa deɣ takoba zǝwwǝrat.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 As olam Ǝjemar talxatimt ta n karadat, ǝsleɣ y ǝmudar wa n karad as inna: «Iyyaw!» Tǝzzar ǝswadaɣ ǝnayaɣ ays kawalan. Wa iwanan ays wen, ittâf ǝlmizan daɣ ǝfus-net.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ǝsleɣ y a olân d ǝmǝsli a d-ifalan imudaran win ǝkkoz, igannu: «Aganna ǝn tǝyya n alkama ɣas as itawarzam ǝzǝl iɣrâdan n ǝššǝɣǝl. Amaran arat wen ǝlqimat-net wǝr tokay tǝyya d aganna n ǝššǝɣir. Widi n azzayt d esmad n alɣanab amaran a tan-wǝr-tǝdǝsa.»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 As olam talxatimt ta n ǝkkozat, ǝsleɣ y ǝmǝsli n ǝmudar wa n ǝkkoz as inna: «Iyyaw!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Tǝzzar ǝswadaɣ oggeɣ ays igân taddalǝt ta n yel tǝlhây tǝmǝllay. Wa iwanan ays wen, esǝm-net tǝmattant, iddew d alaxirat. Tǝzzar tǝtawakfa tǝmattant d alaxirat tarna fǝl tǝzunt ta n ǝkkozat n amaḍal, fǝl ad anɣinat kǝrǝz aytedan ǝs takoba ǝd laz ǝd tǝwǝrnawen ǝmosnen alwaba ǝd mudaran n ǝsuf win tattinen aytedan.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 As olam talxatimt ta n sǝmmosat, oggeɣ daw majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen iman n aytedan win as tawaggan man-nasan fǝl ǝddǝlil n awal ǝn Mǝššina ǝd tǝgǝyya tolaɣat ta ǝgan daɣ batu n Ǝlmǝsix.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ad saɣaren wǝllen gannin: «Ǝmǝli, imosan ǝmizdag, imos tidǝt, har ǝmmay tǝtiluleɣ wǝr tǝwwǝddabaɣ aytedan n ǝddǝnet, fǝl a daɣ-san iẓǝl ǝzni-nana wa ǝnɣalan?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Iman n aytedan win ǝnaya daw majmar, akkiyyan daɣ-san itiwakfa tǝkadkat zagret mallat, tǝzzar itawann-asan ad ǝššitin daɣ tǝzaydart har d-andin mǝdrayan-nasan win dǝr olan ǝššǝɣǝl daɣ tarrayt ta n Ǝmǝli, s ǝntanay da ǝhan tarrayt n a dasan-tǝtǝwǝggu tanaɣay zun ta dasan-tǝtawaggat.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Dǝffǝr awen oggeɣ Ǝjemar as olam talxatimt ta n sǝdisat. Tǝzzar iga amaḍal ǝnǝgǝynǝgǝy labasan. Tǝqqal tǝfuk šikawalat, tǝga tǝllit ketnet tǝzuɣay ta n ǝzni.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Fataqqen-du etran daɣ jǝnnawan fǝl amaḍal, zund ǝmmǝk as tifǝtǝktikan aratan n ašǝk a fǝl d-igâr aḍu issohen.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Ad tatankalan jǝnnawan, gallin zun tǝsalat a din-tǝtadit, ǝmmǝdkalan ǝdɣaɣan kul, ǝd gǝr wǝtlan win ǝhanen igǝrwan, tawakkasan daɣ daggan-nasan.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Imǝnokalan n ǝddǝnet kul d aytedan win daɣ-as ǝlanen almaqam ǝd muzaran ǝn sojitan ǝd mǝggǝrgas ǝd kǝl tarna d eklan ǝd lallan, kul ǝɣradan alaɣas daɣ kǝzman d ammas n ǝdɣaɣan.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Gannin y ǝdɣaɣan, ǝd tǝhun: «Fǝtǝqqǝtat fall-ana. Sǝlɣǝsat-anaɣ ad nugag wa iqqiman fǝl tǝxawit ta n taɣmar. Sǝlɣǝsat-anaɣ ad nǝnǝmǝggǝg d alham n Ǝjemar,
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 id ǝzǝl wa zǝwwǝran n alham-nasan a d-osan, amaran mǝni wa ifragan zǝmmerat y-as?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.