Apocalipse 6

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dǝffǝr awen oggeɣ Ǝjemar as olam talxatimt ta tazzarat daɣ šin ǝssayat, ǝsleɣ y iyyan daɣ ǝkkoz mudaran as inna s ǝmǝsli olân d eggag: «Iyyaw!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Tǝzzar ǝswadaɣ ǝnayaɣ ays mallan as d-osa. Ays wen amawan-net ila tǝganzay. Itawakfa tǝkǝbbut ta n tarna. Igla, imos wa d-ornan, igâ deɣ ǝnnǝyat n ad išitu annajax.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 As olam talxatimt ta n sanatat, ǝsleɣ y ǝmudar wa n ǝššin as inna: «Iyyaw!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Tǝzzar ǝnayaɣ ays iyyan igân tǝzuɣay ta n tǝmsay. Itawakfa amawan n ays wen fǝrregat n ikus n alxer daɣ ǝddǝnet, fǝl ad tinǝmǝnɣin aytedan, itawakfa deɣ takoba zǝwwǝrat.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 As olam Ǝjemar talxatimt ta n karadat, ǝsleɣ y ǝmudar wa n karad as inna: «Iyyaw!» Tǝzzar ǝswadaɣ ǝnayaɣ ays kawalan. Wa iwanan ays wen, ittâf ǝlmizan daɣ ǝfus-net.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ǝsleɣ y a olân d ǝmǝsli a d-ifalan imudaran win ǝkkoz, igannu: «Aganna ǝn tǝyya n alkama ɣas as itawarzam ǝzǝl iɣrâdan n ǝššǝɣǝl. Amaran arat wen ǝlqimat-net wǝr tokay tǝyya d aganna n ǝššǝɣir. Widi n azzayt d esmad n alɣanab amaran a tan-wǝr-tǝdǝsa.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 As olam talxatimt ta n ǝkkozat, ǝsleɣ y ǝmǝsli n ǝmudar wa n ǝkkoz as inna: «Iyyaw!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Tǝzzar ǝswadaɣ oggeɣ ays igân taddalǝt ta n yel tǝlhây tǝmǝllay. Wa iwanan ays wen, esǝm-net tǝmattant, iddew d alaxirat. Tǝzzar tǝtawakfa tǝmattant d alaxirat tarna fǝl tǝzunt ta n ǝkkozat n amaḍal, fǝl ad anɣinat kǝrǝz aytedan ǝs takoba ǝd laz ǝd tǝwǝrnawen ǝmosnen alwaba ǝd mudaran n ǝsuf win tattinen aytedan.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 As olam talxatimt ta n sǝmmosat, oggeɣ daw majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen iman n aytedan win as tawaggan man-nasan fǝl ǝddǝlil n awal ǝn Mǝššina ǝd tǝgǝyya tolaɣat ta ǝgan daɣ batu n Ǝlmǝsix.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ad saɣaren wǝllen gannin: «Ǝmǝli, imosan ǝmizdag, imos tidǝt, har ǝmmay tǝtiluleɣ wǝr tǝwwǝddabaɣ aytedan n ǝddǝnet, fǝl a daɣ-san iẓǝl ǝzni-nana wa ǝnɣalan?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Iman n aytedan win ǝnaya daw majmar, akkiyyan daɣ-san itiwakfa tǝkadkat zagret mallat, tǝzzar itawann-asan ad ǝššitin daɣ tǝzaydart har d-andin mǝdrayan-nasan win dǝr olan ǝššǝɣǝl daɣ tarrayt ta n Ǝmǝli, s ǝntanay da ǝhan tarrayt n a dasan-tǝtǝwǝggu tanaɣay zun ta dasan-tǝtawaggat.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Dǝffǝr awen oggeɣ Ǝjemar as olam talxatimt ta n sǝdisat. Tǝzzar iga amaḍal ǝnǝgǝynǝgǝy labasan. Tǝqqal tǝfuk šikawalat, tǝga tǝllit ketnet tǝzuɣay ta n ǝzni.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Fataqqen-du etran daɣ jǝnnawan fǝl amaḍal, zund ǝmmǝk as tifǝtǝktikan aratan n ašǝk a fǝl d-igâr aḍu issohen.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ad tatankalan jǝnnawan, gallin zun tǝsalat a din-tǝtadit, ǝmmǝdkalan ǝdɣaɣan kul, ǝd gǝr wǝtlan win ǝhanen igǝrwan, tawakkasan daɣ daggan-nasan.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Imǝnokalan n ǝddǝnet kul d aytedan win daɣ-as ǝlanen almaqam ǝd muzaran ǝn sojitan ǝd mǝggǝrgas ǝd kǝl tarna d eklan ǝd lallan, kul ǝɣradan alaɣas daɣ kǝzman d ammas n ǝdɣaɣan.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Gannin y ǝdɣaɣan, ǝd tǝhun: «Fǝtǝqqǝtat fall-ana. Sǝlɣǝsat-anaɣ ad nugag wa iqqiman fǝl tǝxawit ta n taɣmar. Sǝlɣǝsat-anaɣ ad nǝnǝmǝggǝg d alham n Ǝjemar,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 id ǝzǝl wa zǝwwǝran n alham-nasan a d-osan, amaran mǝni wa ifragan zǝmmerat y-as?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.