Apocalipse 17

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dǝffǝr adi osa-du iyyan daɣ ǝssa angalosan win ǝttafnen ǝssayat tǝkǝrwasen, iššewal-i, inn-i: «Iyyaw a kay-assaknaɣ ǝššǝriɣa ǝn tǝkarwat labasat ta tǝqqimat fǝl aman aggotnen.
1 Veio, então, um dos sete Anjos que tinham as sete taças e falou comigo: Vem, e eu te mostrarei a condenação da grande meretriz, que se assenta à beira das muitas águas,
2 Ǝnta a dǝr namaggan mǝnokalan n ǝddǝnet ǝzzǝna, tǝzzar ad taggin aytedan n ǝddǝnet ǝzzǝna s igǝt, ǝknân tara n awen, zun awedan isassin esmad s igǝt amaran ikna tara n awen.»
2 com a qual se contaminaram os reis da terra. Ela inebriou os habitantes da terra com o vinho da sua luxúria.
3 Eway angalos iman-in s ǝsuf, tobaz-i tarna n Infas wa Zǝddigan. Tǝzzar oggeɣ tantut tǝqqimat fǝl ǝmudar zaggaɣan ǝwâran ǝsmawan aggotnen ǝmosnen ikus ǝn tarna i Mǝššina. Ǝmudar wen ila ǝssa ɣafawan ǝd maraw ǝskawan.
3 Transportou-me, então, em espírito ao deserto. Eu vi uma mulher assentada em cima de uma fera escarlate, cheia de nomes blasfematórios, com sete cabeças e dez chifres.
4 Tantut ten tǝlsa tabdoq zaggaɣat d iyyat tǝgât tǝzuɣay tǝŋŋât, tǝqqân urǝɣ ǝd tǝhun šin ǝlanen almaqam, d ǝljuhǝr. Tǝttâf tǝkabart n urǝɣ tǝdkârat imazalan zizallatnen aggadǝm, d ammadas, win tišit-net tǝmǝggit n ǝzzǝna.
4 A mulher estava vestida de púrpura e escarlate, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas. Tinha na mão uma taça de ouro, cheia de abominação e de imundície de sua prostituição.
5 Tǝkannart-net iktâb fall-as esǝm âs almaɣna-net imos ǝssir. Ǝnta da awa inna akatab wa iwaran tǝkannart-net: «Aɣrǝm wa zǝwwǝran ǝn Babǝylon, ǝnta imosan anna ǝn tǝkarwaten ǝd mazalan win zazallatnen aggadǝm.»
5 Na sua fronte estava escrito um nome simbólico: Babilônia, a Grande, a mãe da prostituição e das abominações da terra.
6 Tǝzzar oggeɣ tantut ta tǝgat iman ǝn mizdagan aggotnen ǝd nalkiman aggotnen ǝn Ɣaysa win fall-as tagganen tǝgǝyya tolaɣat. Iqqal igi ǝn man wen arat a tat-isimaswadan zun tassay n esmad. As tat-oggeɣ, iqqan aɣaf-in wǝllen.
6 Vi que a mulher estava ébria do sangue dos santos e do sangue dos mártires de Jesus; e esta visão encheu-me de espanto.
7 Tǝzzar inn-i angalos: «Mafel iqqân aɣaf-nak? A dak-ǝmǝlaɣ ǝssir wa tǝssǝkna tǝntut-en d ǝmudar wa tǝwan, ǝd ɣafawan win ǝssa, d ǝskawan win maraw.
7 Mas o anjo me disse: Por que te admiras? Eu mesmo te vou dizer o simbolismo da mulher e da Fera de sete cabeças e dez chifres que a carrega.
8 Ǝmudar sǝksǝdan wa toggeɣ ǝddi, kala ad t-illa, mišan ǝmǝrǝdda ab-as t-illa. Daɣ alwaq wǝr nǝggug, a d-igmǝd ǝɣǝɣi wa wǝr nǝla eder, akku edag n ǝhluk. Amaran aytedan n ǝddǝnet kul win as wǝr ǝkteban esmawan-nasan daɣ ǝlkǝttab wa n tǝmǝddurt harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet, ad ǝqqǝnan ɣafawan-nasan as ǝnayan ǝmudar id kala ad t-illa, dǝffǝr adi ab-as t-illa, amaran ijwâr a d-osa.
8 A Fera que tu viste era, mas já não é; ela deve subir do abismo, mas irá à perdição. Admirar-se-ão os habitantes da terra, cujos nomes não estão escritos no livro da vida, desde o começo do mundo, vendo reaparecer a Fera que era e já não é mais.
9 Den daɣ ad tǝga addararat ǝs tayttay ǝd masnat. Iɣafawan win ǝssa a, almaɣna-nasan ǝssa ǝdɣaɣan win fǝl tǝqqim tǝntut. Ǝmosan deɣ ǝssa mǝnokalan
9 Aqui se requer uma inteligência penetrante. As sete cabeças são sete montanhas sobre as quais se assenta a mulher.
10 as sǝmmos daɣ-san abʼas t-ǝllan, iyyan ill-ay, ixkâm, iyyan amaran harwa da wǝr d-osa, amaran as d-osa, ad agu arat n azzaman.
10 São também sete reis: cinco já caíram, um subsiste, o outro ainda não veio; e quando vier, deve permanecer pouco tempo.
11 Ǝmudar sǝksǝdan was kala ad t-illa, abʼas t-illa ǝmǝrǝdda, ǝnta da ǝmǝnokal a imos. Ǝnta a imosan wa n ǝttam, idrâw deɣ ǝlmǝxsud iyyanda d ǝssa win hadatnen, amaran ad akku edag n ǝhluk.
11 Quanto à Fera que era e já não é, ela mesma é um oitavo {rei}. Todavia, é um dos sete e caminha para a perdição.
12 Maraw ǝskawan win tǝnayaɣ, almaɣna-nasan maraw mǝnokalan as harwa da wǝr ǝgrewan taɣmar-nasan, mišan ad ǝgrǝwan arat n azzaman ǝn taɣmar ǝntanay d ǝmudar.
12 Os dez chifres que viste são dez reis que ainda não receberam o reino, mas que receberão por um momento poder real com a Fera.
13 Iduf iyyanda a ǝgan, amaran ǝkfân tarna-nasan ǝd taɣmar-nasan y ǝmudar.
13 Eles têm o mesmo pensamento: transmitir à Fera a sua força e o seu poder.
14 Ad ammagaran d Ǝjemar, mišan a tan-arnu arz-en, id ǝnta a imosan Ǝmǝli ǝn malan, imos ǝmǝnokal ǝn mǝnokalan. Aytedan win du-tawaɣranen, tawasanafranan ǝmosan alɣadilan, ad idawan d Ǝjemar daɣ tarna ta du-z-agu den.»
14 Combaterão contra o Cordeiro, mas o Cordeiro os vencerá, porque é Senhor dos senhores e Rei dos reis. Aqueles que estão com ele são os chamados, os escolhidos, os fiéis.
15 Igla angalos iššewal, inn-i: «Aman win toggeɣ tǝqqim fall-asan tǝkarwat, adi šimattiwen ǝd tiddawaten ǝd tawšeten d awalan.
15 O anjo me disse: As águas que viste, à beira das quais a Prostituta se assenta, são povos e multidões, nações e línguas.
16 Maraw ǝskawan win toggeɣ d ǝmudar, ad azzangen tǝkarwat, ǝkkǝsan daɣ-as tǝlǝmmest, ǝzzǝfan-tat, atšin isan-net, sǝrrǝkǝmmen-tat ǝs tǝmsay.
16 Os dez chifres que viste, assim como a Fera, odiarão a Prostituta. Hão de despojá-la e desnudá-la. Hão de comer-lhe as carnes e a queimarão ao fogo.
17 Awalla Mǝššina a d-igan daɣ wallan-nasan as ad ammazalan s awa ira, ammazalan ǝlmǝxsud iyyanda, akfin taɣmar-nasan y ǝmudar. Arat wen daɣ a zʼagin iket wǝr d-ewed alwaq wa daɣ zʼandin aratan win ixkam Mǝššina.
17 Porque Deus lhes incutiu o desejo de executarem os seus desígnios, de concordarem em ceder sua soberania à Fera, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 Amaran tantut ta toggeɣ den, tǝmmittal aɣrǝm wa zǝwwǝran azzaran i mǝnokalan n ǝddǝnet.»
18 A mulher que viste é a grande cidade, aquela que reina sobre os reis da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.