Apocalipse 16
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Dǝffǝr awen ǝsleɣ y ǝmǝsli zǝwwǝran as d-igmad ehan n ǝlɣibada, inna y angalosan win ǝssâ: «Agliwat tǝnɣǝlam fǝl amaḍal ketnet ǝssayat tǝkǝrwasen šin alham ǝn Mǝššina.»
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Tǝzzar igla wa azzaran daɣ-san, inɣal tǝkǝrwast-net fǝl amaḍal. Ǝwatnat šiqqas labasnen aytedan kul win iwar ejwal n ǝmudar, ǝɣbâdan šaššelan-net.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Inɣal angalos wa n ǝššin tǝkǝrwast-net fǝl gǝrwan, ǝqqalan aman-nasan azni olân d ǝzni n ǝnǝmmettǝn. Immut id t-illa ǝmudar kul ihan igǝrwan.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Tǝzzar inɣal wa n karad daɣ-san tǝkǝrwast-net daɣ tǝsǝssǝngay ǝd šittawen n aman, ǝqqalnat azni.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ǝsleɣ y angalos wa inǝttafan d aman igannu:
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Fǝlas tanaɣla a ǝgan azni ǝn mizdagan d ǝnnǝbitan,
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Ǝsleɣ i majmar wa n tǝkutawen igannu:
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Inɣal angalos wa n ǝkkoz tǝkǝrwast-net fǝl tǝfuk, tǝtawakfa tǝfuk fǝrregat n akaway n aytedan.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Tosa-du tuksay labasat ad tǝkaggay aytedan. Tǝzzar ad takasan tarna y esǝm ǝn Mǝššina s ǝnta a ixkaman daɣ alwabatan win, edag an a das-ǝtuban ǝssǝɣmǝran-tu.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tǝzzar inɣal angalos wa n sǝmmos tǝkǝrwast-net fǝl tǝxawit ta n taɣmar n ǝmudar wa sǝksǝdan. Ǝlsanat šiyyay taɣmar n ǝmudar, ǝgan aytedan tǝkaraɣit tas har ǝqqiman ǝddâdan idǝdwan-nasan.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Ad takkasan tarna i Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn jǝnnawan fǝl ǝddǝlil ǝn tǝsǝnnay sǝksǝdat ta taggin ǝd šiqqas šin tan-ǝhanen, wǝr ǝtuban daɣ mazalan-nasan.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Inɣal angalos wa n sǝdis tǝkǝrwast-net fǝl agarew wa zǝwwǝran n Efrat. Ǝstakan aman-net, fǝl ad tǝmmutǝg tarrayt ǝn mǝnokalan a d-ǝfalnen dǝnnǝg.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Tǝzzar oggeɣ imi n ǝmǝxluk, ǝd wa n ǝmudar, ǝd wa n ǝnnǝbi ǝn bahu as tan-d-ǝgmadan karad aššayatinan ǝhânen assawwarat ǝn garan.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Aššayatinan win den ǝntanay a tagginen tǝlmǝɣjujaten, ǝntanay deɣ a zʼakkinen imǝnokalan n ǝddǝnet kul y a tan-d-ǝššidǝwan y ǝmǝgǝr wa zʼagin daɣ ǝzǝl wa zǝwwǝran n Ǝmǝli Mǝššina di s ǝnta mǝššis ǝn tarna kul.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ǝnta da awa zʼagin: a din-agaɣ assa zun wa d-itaggu abaydag. Ibbilal wa okayăn, iqqân isǝlsa-net fǝl ad wǝr ijǝwǝnkǝt izzâf tǝtǝwǝnǝy alɣawrat-net.
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Tǝzzar ǝššedawan-du aššayatinan imǝnokalan n ǝddǝnet kul daɣ adag iyyanda. Edag wa itawann-as daɣ tǝlɣibrit: «Armagedun».
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Inɣal angalos wa n ǝssa tǝkǝrwast-net daɣ alhawa. Tǝzzar igmad-du ǝmǝsli issohen ehan wa zǝddigan ǝd tǝxawit ta n taɣmar ǝn Mǝššina igannin: «Arat kul iɣrad!»
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Ǝgan esman ǝd maslan d eggagan, iga amaḍal ǝnǝgǝynǝgǝy as wa d-ǝwaran aytedan tesayt n amaḍal wǝr iga ǝnnuɣ-net.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Tǝzzar iga ǝɣrǝm wa zǝwwǝran ǝn Babǝylon karadat tǝzunen. Barajjen ɣǝrman ǝn kallan kul. Aɣrǝm wa zǝwwǝran ǝn Babǝylon ikittǝw Mǝššina ibakkadan-net. Adi a fǝl t-iššǝšwa tǝkabart n esmad n alɣanab immittalan alham-net d ǝššǝriɣa-net labasnen wǝllen.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tǝzzar ǝmasan kallan kul win gǝrwǝtlan, aba tǝmayyamayt n ǝdɣaɣan.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 A du-tifǝtǝqqen dagrazan as akkiyyan daɣ-san imos ǝzuk-net edag n ǝkkozat tǝmǝrwen ǝn kilaw, rattakan fǝl aytedan. Ad takkasan aytedan tarna i Mǝššina fǝl ǝddǝlil n alwaba wa n dagrazan en, fǝlas alwaba iknân tǝzzǝwwǝrt wǝllen a imos.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.