2 Coríntios 7

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Daɣ adi, imaran-in, dad zamas tawaggan-ana arkawalan win, zǝzdǝgat-ana iman-nana daɣ arat kul wa isamadasan taɣǝssa d ǝnnǝyat. Naget tazdak tǝkmâlat, iga awen ǝs tǝksǝda ǝn Mǝššina.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Alǝmat-ana iwallan-nawan, nakkanay wǝr kala ad nǝga tǝkma y awedan waliyyan, wala nǝɣšâd-as arat wala deɣ nǝtša alxaq-net.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Wǝr ǝnneɣ adi fǝl a kawan-ǝssǝwǝra lahan waliyyan fǝlas ǝmâlaɣ-awan dat adi as nǝsinahal-kawan tara. Tǝmǝddurt wala tamattant wǝr za tǝkkǝs tara tǝdi daɣ wallan-nana.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Wǝr daɣ-wan ǝgeɣ aššak waliyyan. Tagga abarag daɣ batu-nawan. Daɣ tǝssust kul ta nǝnay tǝkna talɣa-nawan tǝsasmit n ǝwǝl-in, amaran tǝfalawist-in wǝr tǝla ǝddukad.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 As du-nosa akal ǝn Masedonǝya wǝr kala ad nǝgraw ǝs tǝsanfawt, kalar nǝbdâd daɣ tǝmǝɣutar labasnen as wǝr t-illa a daɣ wǝr ǝgenat. Tagganat tamazaɣen dǝgma-nana, amaran tǝh-âna tasa.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Mišan Mǝššina di n ǝnǝssesmǝd ǝn man n i s ǝɣšadan man-net, isasmad iman-nana s assa wa dana-d-iga Titǝs.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Wǝrgeɣ assa-net ɣas a danaɣ-olaman fǝl man; kalar ǝkǝnni wa das-tǝgam iman, d as imâl-ana ǝsǝnnǝhǝl wa tǝgam tara n a di-tǝnǝyam, ǝd tǝmagrizt ta tǝgam, d ǝddǝguz wa tǝgam daɣ awer n aganna-nin; adi, a iknan ǝsǝffǝliwǝs ǝn man-in.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Abʼas ǝmmǝgraza širawt ta dawan-in-ǝktaba, kuddeɣ as idâs-i as ǝmmigrazaɣ akatab wa dawan-tat-in-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as tǝɣšâd iman-nawan, mišan ya aɣšud di wǝr ihog.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Fadda ǝmǝrǝdda isidawat-i as dawan-tat-in-ǝktabaɣ, wǝrgeɣ fǝlas tǝɣšad iman-nawan, kalar fǝlas aɣšud wa ǝgan man-nawan ǝddi, eway-du sǝr-wan tǝtubt daɣ bakkadan-nawan. Ǝzzǝnǝf n ǝɣšud ǝn man wǝdi daɣ a ira Mǝššina y aytedan-net, daɣ adi wǝr dawan-nǝɣšed arat waliyyan.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Fǝlas Mǝššina ifrâg a sǝr-na d-awǝy aɣšud ǝn man fǝl ad nutab daɣ bakkadan-nana, awǝy-du sǝr-na ǝlɣillas. Wǝr danaɣ-ilkem ad nǝmmigraz ǝzzǝnǝf n ǝɣšud ǝn man wǝdi. Aɣšud ǝn man amaran wa sǝr-na du-teway ǝddǝnet wǝr d-itiway tǝtubt, tǝsǝlkamt-net tamattant.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ǝnǝyat iket n ǝsǝbdǝd wa kawan-iga ǝɣšud ǝn man wa ira Mǝššina. Ǝsǝbdǝd wen ǝnta a d-ewayan gǝlleyat ta tǝgam, d aggaz wa tǝgam iman-nawan, d alham wa daɣ-wan iga, ǝd tasa ta sǝr-wan d-eway, d ǝsǝddiran wa tǝgam anay-nin, d ǝddǝguz wa tǝgam daɣ amazal n awa olaɣan, d aggay wa sǝr-wan d-iga tara n ad awwaddaban aytedan win tagganen tǝkma. Tǝssîknam daɣ anamod kul as, wǝr tǝlem lahan waliyyan daɣ talɣa tǝdi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Daɣ adi širawt ta dawan-in-ǝktabaɣ ǝddi, wǝr tat-in-ǝkteba fǝl ǝddǝlil n awedan wa igan arak amazal wala was itawagga; kalar ǝktâbaɣ-awan-tat-in fǝl ad tǝtawasaknu gǝlleyat ta tǝgam daɣ batu-nana dat Mǝššina.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Iknâ adi iman-nana. Amaran ǝkǝnni wa ǝgan man-nana den, iwar-tu as, isidawat-ana wǝllen anay wa nǝga Titǝs ikna tǝfalawist fǝlas ketnawan as das-tǝknam iman.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ǝgeɣ-as abarag fall-awan, tǝqqimam wǝr di-tǝzzǝbazam tǝkarakit. Amaran wǝr kala a dawan-nǝnna arat wǝr nǝmos tidǝt, abarag deɣ wa nǝga i Titǝs, ǝnta da, iqqal tidǝt.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ikn-iwan tara, wǝllen as d-ikta ǝbǝrdǝg wa tǝgam ketnawan y igi n awa inna ǝd saɣmar aggen wa tu-tǝssǝknam.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Iket tǝfalawist ǝgeq-qat, fǝlas ǝfrâgaɣ a fall-awan saffalla daɣ arat kul.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.