2 Coríntios 3
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Awak emǝlan wiyyad a nǝtaggu iman-nana? Meɣ ak addararat a nǝga ǝs šira a danaɣ-z-akfinen ɣur-wan udǝm, madeɣ nǝddirar s a dana-tanat-tagim, awa taggin aytedan wiyyad?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Kala kalar kawanay iman-nawan as tǝmosam širawt-nana, tǝktâbat daɣ wallan-nana, issân awedan kul, iɣr-et deɣ awedan kul.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Tǝssîknam deɣ tišit-nawan širawt n Ǝlmǝsix, tǝktâbat s ǝššǝɣǝl-nana, wǝr nǝkteb ǝs taddawat, kalar Infas ǝn Mǝššina di iddaran ǝs tǝktab; wǝr tǝkteb fǝl ǝsǝllum ǝn tǝhunt, kalar iwallan a daɣ tǝktab.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Aššaddat n attama wa nǝga daɣ Mǝššina ǝs tarrayt n Ǝlmǝsix a fǝl nǝnneɣ adi.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Wǝrgeɣ aššaddat n as ill-ay arat waliyyan as nǝfrâg igi-net gar-ena ǝd man-nana, kalar Mǝššina a danaɣ-ihakkin fǝrregat n igi-net.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Ǝnta deɣ a danaɣ-issǝfragan ad nǝqqǝl imaššaɣalan n arkawal ǝn tassaq ta taynayat, wǝr nǝmos ǝlqanun iktâban fǝl sǝlluman, kalar tassaq a imos iktâb Infas wa Zǝddigan daɣ wallan n aytedan; fǝlas ǝlqanun wa irǝwan iktâban fǝl sǝlluman, tamattant a d-itaway s aytedan, amaran tassaq ta iktab Infas wa Zǝddigan daɣ ǝwǝl, tǝmǝddurt a sǝr-san du-tǝtaway.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Ǝnnizam n ǝlqanun amaran wa d-itawayan tamattant s aytedan, isǝlluman ǝn tǝhun a fǝl iktab. Izizzabbat-t-idu Mǝššina fǝl Musa daɣ ǝnnur, s awa iga daɣ assahat, indar i Kǝl-Israyil ad ǝswǝdan daɣ udǝm-net. Ǝnnur en da za arat ilakkayan a imos.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 Ǝngǝm-in za ǝnnizam wa d-ifalan Infas wa Zǝddigan, iktaban daɣ wallan n aytedan, iššaqal daɣ-san! Manǝmmǝk as wǝr zʼagǝr wen tanaya?
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Fǝlas kud ǝnnizam n ǝlqanun wa d-itawayan s aytedan attadib, ila tanaya, wǝdi, ma dǝr za tagdu šigrat ǝn tanaya ta tu-z-agu ǝnnizam ǝn tarrayt ta taynayat wa d-itawayan s aytedan taqqat?
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Iqqal as, arat wanad iknan tǝla ǝn tanaya, abʼas ila tanaya ǝmǝrǝdda fǝl awa das-tǝga tarrayt ta taynayat daɣ šigrat ǝn tǝnaya.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Fǝlas kud arat ilakkayan osa-du ǝs tanaya, adi za ma dǝr za tagdu šigrat ta tu-z-agu wa t-illan faw tanaya!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Dad nǝga attama ogdân d awen, wǝdi nǝhal ad nammazal awa nǝra ši wala tasa.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Nakkanay wǝr nǝga awa iga ǝnnǝbi Musa, issǝlsan udǝm-net afǝr fǝl a daɣ-as wǝr ǝswǝdan Kǝl-Israyil iket di ad t-igammad ǝnnur wa imalawlawan daɣ udǝm-net.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Mišan tawasaɣaran wallan-nasan y awen, id har azalada, as ɣarrin Ǝlkǝttaban win arkawal ǝn tassaq wa irǝwan, šilat n as harwada ill-ay, igdal-asan ǝgǝrri n Ǝlkǝttaban, id afǝr wen, tassaq d Ǝlmǝsix ɣas a ifragan ikus-net.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Awalla, har azalada, ɣarrin ǝlkǝttaban n ǝnnǝbi Musa, mišan wǝr tan-ǝgren, fǝlas afǝr wen a ilsan iwallan-nasan.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Tǝtubt ɣas s Ǝmǝli a itakkasan afǝr wen.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Amaran Ǝmǝli, Infas a imos. Awedan deɣ wa iggaz Infas n Ǝmǝli, wǝdi illǝllat.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Nakkanay ketnana win as itawakkas ǝfǝr wen fǝl udmawan-nana, nǝswâd daɣ tanaya n Ǝmǝli šilan n as iswad awedan daɣ šišet. Isamattay-ana Ǝmǝli, s ǝnta Infas a imos, s ǝššǝɣǝl wa itaggu daɣ wallan-nana, išašal-ana ǝd man-net, tǝtittǝy daɣ-na tanaya-net.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.