2 Coríntios 1

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Awa nak Bulǝs, imosan ǝs tǝrǝddawt ǝn Mǝššina anammazul n Ǝlmǝsix Ɣaysa, nak d amadray-nana Timotay ǝnnânen ǝhulan-in Ǝlkǝnisat ǝn Mǝššina ta tǝhat aɣrǝm ǝn Korent ǝd mizdagan kul win ǝxsarnen daɣ akal n Akayya ketnet.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Ǝgmâya daɣ Mǝššina di n Abba-nana d Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix a kawan-ikfan arraxmat d alxer.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Tǝmmal i Mǝššina di n Abba n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix, imosan Abba wa n ǝmǝhhenǝn, imos deɣ Mǝššina di isasmadan iwallan kul,
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 s ǝnta a isasmadan iwallan-nana a tǝqqal tǝssust ta fall-ana tǝgat, fǝl a danaɣ-issǝfrǝg ǝs tarrayt n ǝssǝsmǝd wa itag iwallan-nana, ad nǝssǝsmǝd nakkanay da, iwallan n aytedan win fǝl tǝga tǝssust a tǝqqal.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Id igǝt wa iga alɣazab wa nǝnnay fǝl ǝddǝlil ǝn tassaq-nana d Ǝlmǝsix, ǝnta a tǝga tǝsasmit ǝn wallan ta danaɣ-ihakku Ǝlmǝsix.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Kud ǝtǝwǝsas wa nǝga, tǝsasmit d efsan-nawan a imos, kud deɣ tǝsasmit ǝn wallan a danaɣ-ikfa Mǝššina, wǝdi kawanay as tat-ikfa. Tǝsasmit tǝdi tǝkf-iwan ad tǝzmǝram y alɣazab wa nǝtaggu nakkanay da.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Wǝr kala ad nǝga aššak daɣ attama wa daɣ-wan nǝga, fǝlas nǝssân as, da dǝr-na tǝdrawam alɣazab, tǝsasmit ta itaggu Mǝššina iwallan-nana da a dǝr-na tat-tǝdrawam.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Amaran imǝdrayan-in, wǝr nara a kawan-wǝr-ǝhen salan ǝn tǝssust ta fall-ana tǝgat daɣ akal n Asǝya. Tǝgrâw-ana daɣ-as tǝssust togarat awas nǝfrag a dǝr-ǝs nǝzǝzzǝydǝr, fadda har nǝkkas attama ǝn man-nana.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Tidǝt as imâl ɣur-naɣ as, wǝr dana-t-illa ar tamattant. Arat wa, igrâw-ana fǝl ad nǝssǝn as wǝrge iman-nana, kalar Mǝššina s ǝnta a d-isankaran inǝmmǝttan, ɣas, as ihor a daɣ-as nagu attama-nana.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Ǝnta a dana-d-ikkasan daɣ tazak labasat ǝn tamattant ta nǝggaz den, ǝnta a dana-du-z-ikkǝsan daɣ adag šilat ǝn wen. Nǝgâ deɣ attama n as, i tu-nǝggaz, a dana-d-ikkǝs.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Amaran kawanay tǝdhâlam-ana ǝs mansay wa dana-tǝtaggim Mǝššina; adi a fǝlas, arraxmat ta za nǝgrǝw ǝs tǝwatriwen n aytedan aggotnen, a du-tawǝy s aytedan aggotnen wiyyad ad ǝggudǝyan i Mǝššina arat wa danaɣ-iga.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Amaran ǝnta da abarag-nana: wǝr nǝssen fǝl ark arat daɣ ǝddǝnet ta da as dana-z-ǝbǝzan man-nana, wǝllen daɣ tassaq ta dǝr-wan nǝga. Wǝr nǝga ǝmazal ǝs wǝrgeɣ ǝwǝl iyyanda zǝddigan wa ihakku Mǝššina as tu-nǝga. Arraxmat ǝn Mǝššina a danaɣ-tǝssǝfragat awen, wǝrgeɣ a d-ihân ǝs masnat n aggadǝm.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Ikus wa ǝgeɣ aššak daɣ adi, a fǝl otasaɣ a sǝr-wan in-izara, fǝl ad tǝgrǝwam daɣ assa-nin tǝnfa tǝmosat ǝnǝtfus;
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 akǝyaq-qawan s akal wa n Masedonǝya. As d-ǝgmada Masedonǝya a kawan-d-ǝqqǝla, tagim-i allawtan y ǝšikǝl wa zʼaga s akal wa n Yahudǝyya.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Awak gǝlleyat a wǝr ǝgeɣ daɣ attas wa ǝgeɣ a kawan-in-asa? Meɣ ak aratan win as areɣ igi-nasan, wǝr ǝmosan ar deranan n aggadǝm, igannin «ayew» as iga amazay ad annu «kala»?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Iggǝyyat Mǝššina as, awa dawan-nǝnna, wǝr imos «ayew» irtâyan ǝd «kala»
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Fǝlas Ɣaysa Ǝlmǝsix di n Barar ǝn Mǝššina was dawan-nǝga isalan-net, nak ǝd Silfanus ǝd Timotay, wǝr isǝrtǝy «ayew» ǝd «kala». Kalar «ayew» ɣas a inna Mǝššina ǝs tarrayt-net.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Almaɣna n awen as arkawalan ǝn Mǝššina ketnasan «ayew» a ǝmosan daɣ Ǝlmǝsix, adi da deɣ a fǝl nǝmmâl adkul ǝn Mǝššina ǝs tǝnna ta nǝtaggu «Amin» ǝs tarrayt ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Amaran, tartǝyt ta nǝga d Ǝlmǝsix, nakkanay dǝr-wan, Mǝššina iman-net a tat-isassahen, isannafran-ana,
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 issǝwar-anaɣ deɣ ejwal-net alwaq wa d-iga Infas wa Zǝddigan daɣ wallan-nana, imos awen tǝsukǝst n aššak daɣ arozan win as ilkam a danaq-qan-akfu.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Mǝššina a daɣ-i zʼibǝzan iman, ǝgeq-qu tǝgǝyya as, wǝr din-ǝqqela aɣrǝm ǝn Korent ar fǝl as wǝr areɣ a dawan-ǝššita aɣšud ǝn man;
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 amaran areɣ ad tǝssǝnam as wǝr nǝgǝmmǝy d a kawan-nǝšǝhhǝššǝl arat waliyyan daɣ batu ta n ǝzǝgzan-nawan, kalar ǝnǝmǝšǝɣal ɣas a dǝr-wan nǝga daɣ arat wa kawan-z-isǝffǝliwǝsan, fǝlas ǝzǝgzan-nawan issohat.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.