2 Coríntios 12

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ilzâm-i igi n abarag. Kud wǝr infa igi-net wala da, ad aglaɣ ǝmmâlaɣ-awan aratan win di-issǝkna Ǝmǝli ǝd win di-isannafalal.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ǝzdâyaɣ alǝs iyyan osâɣan d Ǝlmǝsix as kala ad immǝdkal har osa ǝjǝnna wa n ǝssa. Wǝr ǝssenaɣ kud taɣǝssa-net a tǝmmǝdkalat den, wala deɣ iman-net ɣas a ǝmmǝdkalnen, Mǝššina ɣas a issanan. Ila adi ǝmǝrǝdda maraw elan d ǝkkoz.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ad aga abarag fǝl awedan wǝdi, mišan wǝr tu-z-aga fǝl man-in. Rǝkkǝm-in ɣas a fǝl zʼaga abarag.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Amaran kud areɣ igi ǝn baragan, da wǝr di-iga adi ǝmeskel, fǝlas tidǝt a zʼanna. Mišan ad ammazzaya d igi-nasan id wǝr areɣ a di-ittǝf awedan waliyyan daɣ adag ogaran wa daɣ-i ǝgan mazalan-in d awa ganna.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Isinafalal-i Mǝššina aratan ǝganen adkul wǝr nǝla ǝddukad, adi a fǝl di-igdal adakal ǝn man-nin s igi wa iga daɣ alam-in ǝšǝnnan, imosan ǝnammazul n Aššaytan a di-izaɣazzaban fǝl ad wǝr ǝdkelaɣ iman-nin.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Karad gamayan daɣ tanamazray a ǝgeɣ daɣ Ǝmǝli a di-izǝmmǝzzǝy dǝr-ǝs.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Mišan inn-i: «Tǝgd-âk arraxmat-in; fǝlas tarna-nin, rǝkkǝm a daɣ tǝtaggu ǝnǝfilǝl wa ikmalan.» Daɣ adi isaddawat-i igi ǝn baragan fǝl rǝkkǝm-in, fǝl a daɣ-i tǝzdǝɣ tarna n Ǝlmǝsix.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Adi a fǝl di-isaddawat rǝkkǝm, ǝd tǝrǝbbad, d alɣazab, d ǝtǝwǝdgaz, ǝd tǝmǝɣutar fǝl ǝddǝlil n Ǝlmǝsix. Fǝlas alwaq wad ǝrkama, ǝnta a daɣ ǝssoheɣ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Tǝšahhaššalam-i ǝmazal imosan igi ǝn baragan âs ǝmeskel ɣas a t-itaggin; ǝnta kawanay as ihor a fall-i tǝsanamalam, fǝlas kud wǝr ǝmosaɣ arat da, wǝr di-ogeran nǝmmuzal-nawan wǝr nǝla tulat win di.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Alɣalamaten ǝn tišit-in anammazul wa n tidǝt tiwagganat gar-ewwan ǝddewnat ǝd zǝmmerat, igâ awen s alɣalamaten ǝd tǝjujab ǝd tǝlmǝɣjujaten.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Arat iyyanda ɣas a ɣur-wan wǝr ǝgeɣ, âs Ǝlkǝnisaten šin hadatnen ǝgeq-qu ɣur-ǝsnat, a t-imosan as wǝr daɣ-wan ǝgmaya tadhǝlt waliyyat. Surǝfat-i-id ark amazal wǝdi!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ǝmǝrǝdda simâtaga y a dawan-in-agaɣ assa wa n karad, amaran wǝr dawan-z-ǝqqǝlaɣ ǝzuk; fǝlas wǝr gǝmmǝyaɣ awa tǝlam, kalar kawanay a gammaya. Wǝrgeɣ bararan a iwar ad assansin arat iyyan i marwan-nasan, kalar imarwan a iwar ad assansin arat i bararan-nasan.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nak za, isidawat-i a fall-awan akfa tǝla-nin kul, akfa harkid man-nin fǝl ǝddǝlil-nawan. Awak da dawan-ǝge tara togdat d awa, ad ifnǝz adi ta di-tǝgam kawanay?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Tǝssânam as wǝr dawan-ǝmosaɣ ǝzuk, mišan tǝgannim ǝmǝkkerrǝs a ǝmosaɣ, ǝgeq-qat daɣ-wan ǝs tǝkǝrras-in.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Mǝni tǝmǝwit tas kawan-ǝkkǝrrasaɣ? Awak iyyan daɣ meddan win kawan-in-ǝssoka a daɣ-wan itšan arat?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nak a onsayan Titǝs ǝgmaya daɣ-as a kawan-in-akku, ǝššedawaq-q-in d amadray-nana daɣ ǝddin wa tǝzdayam. Awak arat iyyan a daɣ-wan itša Titǝs? Awak wǝrgeɣ nak dǝr-ǝs tarrayt iyyadda as nǝlkam s ǝnǝyat iyyadda? Awak wǝrgeɣ almasal iyyanda as nǝlkam?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Awak tǝdma a tǝgam, awal ketnet wa ǝgeɣ daɣ batu ta, agamay a sǝr-ǝs nǝtaggu aggaz daɣ-wan iman-nana? Kala! Dat Mǝššina ad nǝšawal, ǝs tarrayt ǝn tassaq-nana d Ǝlmǝsix. Amaran, imaran-nana, ǝssǝnat as arat kul wa nǝtaggu tǝnfa-nawan a fǝl tu-nǝtaggu.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ǝksudaɣ a kawan-in-asa wǝr oggema taɣara-nawan, kawanay deɣ, wǝr toggemam ta-nin; ǝksudaɣ as mijas ǝllanat-tu tamazaɣen gar-ewwan, ǝd manjaɣ, d aššar, d ǝzgǝn, ǝd tǝnnawen, d ǝdkul ǝn man, ǝd tǝnajarwayat, wǝr tǝgǝmmǝyam ar tǝnfa ǝn man-nawan.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ǝksuda deɣ a kawan-in-asa ilǝs-i Ǝmǝli-nin Mǝššina ǝzǝbǝz ǝn tǝkarakit ɣur-wan; ǝksudaɣ ad ǝɣšǝdan man-nin, fǝlas wiyyad daɣ-wan aggotnen a wǝr nǝmmǝzzay d igi ǝn bakkadan win as kala a tan-taggin, wǝr ǝtuban deɣ daɣ igi ǝn mazalan samadasnen win taggin, d igi n ǝzzǝna ǝd mazalan zizallatnen win taggin.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.