1 Coríntios 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Amaran daɣ batu ta tǝqqalat isǝstanan win di-du-tǝgam daɣ širawt ta di-du-tǝktabam, tǝnnam: «Ofa y alǝs ad aqqam wǝr inamansa ǝd tantut kuddeɣ ta izlaf.»
1 Ora, quanto às coisas de que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 Dǝr iga awen da za, fǝl ǝdǝrrǝg y igi n ǝzzǝna, ǝkkulluk n alǝs ofa ad ila tantut, ǝkkulluk ǝn tǝntut deɣ tǝla alǝs.
2 mas, por causa da prostituição, tenha cada homem sua própria mulher e cada mulher seu próprio marido.
3 Aget alǝs i taɣurǝs arat was iwwǝjjab a das-t-agu, tǝntut deɣ taget y alǝs-net awen da.
3 O marido pague à mulher o que lhe é devido, e do mesmo modo a mulher ao marido.
4 Tantut wǝrgeɣ ǝnta a tǝttafat tanat daɣ tǝɣǝssa-net, alǝs-net a ittafan tanat-net. Alǝs ǝnta da, wǝrgeɣ ǝnta a ittafan tanat daɣ tǝɣǝssa-net; tantut-net a tat-ittafan.
4 A mulher não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim o marido; e também da mesma sorte o marido não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim a mulher.
5 Daɣ adi ad wǝr tǝnǝmǝgdǝlam iman-nawan ar s ad tǝnimardam s adi daɣ temert tǝskâtam i tǝwatriwen. As tǝɣrad, tǝqqǝlam tǝmǝwit ta tǝwwǝjjabat fǝl alǝs ǝd tǝntut-net, fǝl tǝksǝda n ad ibʼas tǝnnodam daɣ man-nawan, igrǝw sǝr-wan Aššaytan tarrayt s a kawan-ajjarrab.
5 Não vos negueis um ao outro, senão de comum acordo por algum tempo, a fim de vos aplicardes à oração e depois vos ajuntardes outra vez, para que Satanás não vos tente pela vossa incontinência.
6 Arat wa ǝnneɣ ǝddi, turagat n igi-net a kawan-ǝkfeɣ, wǝrgeɣ ammar a kawan-sǝr-ǝs-ǝgeɣ.
6 Digo isto, porém, como que por concessão e não por mandamento.
7 Nak ǝsidarana a dǝr-i olân aytedan kul, ǝfrǝgan ad aqqamin wǝr ǝzlefan; mišan ya akkiyyan daɣ-na ǝd tǝhǝkkut ta das-iga Mǝššina. Wiyyad daɣ-na wǝr ǝfregan ad wǝr ǝzlefan, wiyyad ǝgrâwan tǝhǝkkut tǝmosat fǝrregat y amaɣras.
7 Contudo queria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um deste modo, e outro daquele.
8 Amaran meddan win as aba šidoden-nasan, ǝd tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, ofa ad agin awa ǝgeɣ, aqqamin da wǝr ǝzlefan.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Mišan as imos as wǝr ǝfregan adi, wǝdi ǝzlǝfanet; fǝlas ofa y awedan ad izlǝf, aqqam da wǝr isabbalaglag deran ǝwǝl-net.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Aytedan amaran win ǝzlafnen, omâraq-qan s as: tantut ad wǝr tammazzay d alǝs-net. Ǝmǝli a innan adi, wǝrge nak.
10 Todavia, aos casados, mando, não eu mas o Senhor, que a mulher não se aparte do marido;
11 Mišan as imos as tǝmmǝzzay dǝr-ǝs, wǝdi taqqamet wǝr tǝzlef, madeɣ taknu d alǝs-net tǝqqǝl-tu; alǝs ǝnta da ad wǝr izǝmmǝzzǝy taɣurǝs.
11 se, porém, se apartar, que fique sem casar, ou se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Aytedan amaran win hadatnen, ǝnneɣ-asan: Amadray daɣ ǝddin was wǝr tǝzzǝgzan tantut-net ǝs Ɣaysa, eges tǝrḍa s a tat-ittâf, wǝdi a tat-wǝr-izǝmmǝzzǝy. Batu tǝdi, nak a tat-igan, wǝrge Ǝmǝli.
12 Mas aos outros digo eu, não o Senhor: Se algum irmão tem mulher incrédula, e ela consente em habitar com ele, não se separe dela.
13 Tantut deɣ ta n tamadrayt daɣ ǝddin, tas wǝr izzǝgzan alǝs-net ǝs Ɣaysa, eges igla irâ a ɣur-ǝs tǝlla, tǝdi a tu-wǝr-tǝfǝl.
13 E se alguma mulher tem marido incrédulo, e ele consente em habitar com ela, não se separe dele.
14 Fǝlas alǝs wǝdi wǝr nǝzzǝgzan ǝddi, zǝddîg id tantut-net a tǝmosat iyyat daɣ mǝdrayan daɣ zǝgzan ǝs Ɣaysa. Tantut deɣ tǝdi wǝr nǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa ǝddi, tǝzǝddîg id alǝs-net a imosan iyyan daɣ mǝdrayan daɣ zǝgzan ǝs Ɣaysa. Adi a izzǝzdagan bararan-nasan, mišan ǝnnar wǝr iga adi, bararan-nasan ehan ǝn taxxaramt a daq-qan ǝlăn.
14 Porque o marido incrédulo é santificado pela mulher, e a mulher incrédula é santificada pelo marido crente; de outro modo, os vossos filhos seriam imundos; mas agora são santos.
15 Dǝr iga awen daɣ, wa daɣ-san wǝr nǝzzǝgzan, gǝr za alǝs wala tantut, as ira ǝmǝzzǝy ǝn wa hadan, ammazzayet dǝr-ǝs. Amadray daɣ ǝzǝgzan wǝdi, madeɣ tamadrayt tǝdi, wǝr t-idu-z-iqqǝl ǝššǝriɣa n adi, fǝlas Mǝššina, tǝmǝddurt iha alxer as ira a tat-tǝgâm.
15 Mas, se o incrédulo se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou a irmã, não está sujeito à servidão; pois Deus nos chamou em paz.
16 Ma issanan, mijas kam ta n tǝmǝzzegzǝnt ǝs Ɣaysa a du-z-awǝyan s alǝs-nam ad igrǝw efsan? Kay da, alǝs wa n ǝmǝzzegzǝn ǝs Ɣaysa, ma issanan mijas kay a du-z-awǝyan ǝs tǝntut-nak ad tǝgrǝw efsan?
16 Pois, como sabes tu, ó mulher, se salvarás teu marido? ou, como sabes tu, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Amaran aytedan win wǝr nǝmos win-di akkiyyan aglet daɣ alxalat ta daq-qu iga Ǝmǝli Ɣaysa tǝmos tǝhǝkkut-net, s ǝnta a iha as t-iɣra Mǝššina. Ammar wǝdi a taggaɣ ǝlkǝnisaten kul.
17 Somente ande cada um como o Senhor lhe repartiu, cada um como Deus o chamou. E é isso o que ordeno em todas as igrejas.
18 Kud awedan imminkad as t-id-iɣra Mǝššina, wǝdi a das-wǝr-iqqǝl adi asakor. Kud deɣ awedan wǝr immǝnkad as t-id-iɣra Mǝššina, ad wǝr igmǝy d ad itǝwǝsǝmmǝnkǝd.
18 Foi chamado alguém, estando circuncidado? permaneça assim. Foi alguém chamado na incircuncisão? não se circuncide.
19 Ǝmǝnkǝd wala iba-net wǝrgeɣ ǝnta a imosan arat, amazal s ammaran ǝn Mǝššina a t-imosan.
19 A circuncisão nada é, e também a incircuncisão nada é, mas sim a observância dos mandamentos de Deus.
20 Akk awedan aglet daɣ alxalat ta iha as t-id-iɣra Mǝššina.
20 Cada um fique no estado em que foi chamado.
21 Kud as kay-d-iɣra Mǝššina akli a tǝmosaɣ, a kay-wǝr-iššǝwǝš adi; mišan as tǝgrawa tarrayt ǝs tǝdarfit, a sǝr-ǝs wǝr tugǝya, kalar darfat.
21 Foste chamado sendo escravo? não te dê cuidado; mas se ainda podes tornar-te livre, aproveita a oportunidade.
22 Fǝlas awedan wa imosan akli as t-id-iɣra Mǝššina y a tu-tǝmǝl tassaq gar-es d Ǝmǝli, wǝdi ad iqqǝl adaraf n Ǝmǝli. Ǝmmǝk di daɣ âs awedan wa wǝr nǝmos akli, ǝnta da as t-id-iɣra Mǝššina, ad iqqal akli n Ǝlmǝsix.
22 Pois aquele que foi chamado no Senhor, mesmo sendo escravo, é um liberto do Senhor; e assim também o que foi chamado sendo livre, escravo é de Cristo.
23 Ǝmǝli a irzǝman fall-awan, isǝddǝrfat-kawan; daɣ adi ad wǝr tayyim aytedan agin-kawan eklan.
23 Por preço fostes comprados; mas não vos façais escravos de homens.
24 Imǝdrayan-in, akkiyyan daɣ-wan aglet iga attama-net daɣ Mǝššina, aqqam ǝnta da daɣ alxalat ta iha as t-id-iɣra Mǝššina.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Amaran daɣ batu ta tǝqqalat aytedan win wǝr ides azalaf, wǝr di-ikfa Mǝššina ammar waliyyan y-asan; mišan a dawan-agaɣ ǝnnǝsixa, ǝnnǝsixa di da ig-âwan-tu alǝs igrâwan daɣ ǝhǝnǝtta n Ǝmǝli tišit n awedan issiflasan.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Azzaman n alɣazab a fall-anaɣ ǝganen, daɣ adi illa ɣur-i as, ofa y akk awedan kul ad aglu daɣ alxalat ta iha.
26 Acho, pois, que é bom, por causa da instante necessidade, que a pessoa fique como está.
27 Kud kay tǝsimarkasa ǝd tantut, ad wǝr tǝgmǝya d a dǝr-ǝs tammazzaya. Kud wǝr tǝzlefa, a dǝr-ǝs wǝr tǝgmǝya.
27 Estás ligado a mulher? não procures separação. Estás livre de mulher? não procures casamento.
28 Dǝr iga awen da ya, as tǝzlafa, wǝrge abakkad a tǝgeɣ; tantut deɣ ta wǝr ides azalaf, as tǝzlaf, wǝrgeɣ abakkad a tǝga; mišan ya aytedan win ǝzlafnen daɣ azzaman win, ad ǝnǝyan tǝssust labasat s ǝnta as areɣ a tan-agǝza daɣ-as.
28 Mas, se te casares, não pecaste; e, se a virgem se casar, não pecou. Todavia estes padecerão tribulação na carne e eu quisera poupar-vos.
29 Awa fǝl dawan-gannaɣ adi, imǝdrayan-in, as, tǝsǝlkamt n alwaq a nǝha da. Daɣ adi a ibazan ɣur ǝmǝrǝdda, wala aytedan win ǝzlafnen, aginet as šilat n as wǝr ǝzlefan,
29 Isto, porém, vos digo, irmãos, que o tempo se abrevia; pelo que, doravante, os que têm mulher sejam como se não a tivessem;
30 win hallinen šilat n as wǝr hǝllin, win falawasnen šilat n as wǝr falawasan, win du-zanzinen deɣ ǝttǝfanet as arat wa d-ǝzǝnzan wǝr t-ǝlen,
30 os que choram, como se não chorassem; os que folgam, como se não folgassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 amaran aytedan win sattaɣmalnen aratan n ǝddǝnet ta, a daɣ-san wǝr zǝzzǝwen, fǝlas arat kul wa itaggan daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, ta n ǝɣrud a iha.
31 e os que usam deste mundo, como se dele não usassem em absoluto, porque a aparência deste mundo passa.
32 Nak amaran a ǝreɣ ad tagim tǝmǝddurt daɣ kawan-wǝr-iššǝwǝš wala. Alǝs wa wǝr nǝzlef, ifrâg ǝddǝguz daɣ igi n aratan win fall-as ira Ǝmǝli, fǝlas igammay d ǝmmǝk was zʼigrǝz y Ǝmǝli.
32 Pois quero que estejais livres de cuidado. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor,
33 Mišan alǝs wa izlafan, šiɣawšiwen n ǝddǝnet a daɣ idaggaz igammay ǝmmǝk was tu-za-tiru taɣurǝs;
33 mas quem é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar a sua mulher,
34 tǝzzar tuzan ǝnnǝyat-net gǝr tara n igi n awa tara tǝntut-net d awa ira Mǝššina. Amaran tantut ta wǝr nǝzlef ǝd ta wǝr ides azalaf, ǝfrâgnat ǝddǝguz daɣ igi n aratan win fall-asnat ira Ǝmǝli, fǝlas ǝranat ad ǝskǝtnat tǝmǝddurt-nasnat ketnet y ǝlɣibada n Ǝmǝli; mišan tantut ta tǝzlafat, šiɣawšiwen šin ǝddǝnet a daɣ tǝdaggaz, tǝgammay ǝmmǝk was tat-z-iru alǝs-net.
34 e está dividido. A mulher não casada e a virgem cuidam das coisas do Senhor para serem santas, tanto no corpo como no espírito; a casada, porém, cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 Arat wa ǝnneɣ da, tǝnfa-nawan a daɣ-wan t-ǝnneɣ, wǝrgeɣ ǝzuk iyyan a kawan-sawara. Kalar tara a ǝgeɣ ad tagim awa inahaggan, tǝlkǝmam y Ǝmǝli s ǝwǝl iyyanda.
35 E digo isto para proveito vosso; não para vos enredar, mas para o que é decente, e a fim de poderdes dedicar-vos ao Senhor sem distração alguma.
36 As iga alǝs arkawal n azalaf i tǝmidit-net har d-ewad alwaq wa daɣ ihor a tat-izlaf, amaran iksud ǝsǝkkǝrukǝd-net, wǝdi izlǝfet-tat, kud adi a ira, wǝr imos awen abakkad.
36 Mas, se alguém julgar que lhe é desairoso conservar solteira a sua filha donzela, se ela estiver passando da idade de se casar, e se for necessário, faça o que quiser; não peca; casem-se.
37 Mišan alǝs wa d-inkaran gar-es ǝd man-net isammarkas as wǝr zʼizlǝf tantut ta dǝr imarakan azalaf, amaran imos awedan ifrâgan daɣ man-net, wǝdi igâ arat ihossayan.
37 Todavia aquele que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas tendo domínio sobre a sua própria vontade, se resolver no seu coração guardar virgem sua filha, fará bem.
38 Daɣ adi awedan wa issǝndan arkawal n azalaf i tǝmidit-net, iga arat ihossayan; mišan of-ay wa igan tanat n a tat-wǝr-izlef.
38 De modo que aquele que dá em casamento a sua filha donzela, faz bem; mas o que não a der, fará melhor.
39 Tantut tǝzlâfat ilzâm-tat amel ɣur alǝs-net iket iddâr. Mišan as t-aba, ad tilu tarrayt n azalaf n iyyan alǝs wa tara, eges kundaba wa izzǝgzanan s Ǝmǝli Ɣaysa.
39 A mulher está ligada enquanto o marido vive; mas se falecer o marido, fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Mišan nak daɣ iduf wa-nin, ogar ǝbbǝlǝl wa za tagu as tǝqqim wǝr tǝzlef. Infas wa Zǝddigan ǝn Mǝššina a di-isassagan iduf wǝdi, amaran Infas en daɣ as ǝgeɣ iduf n âs ǝgrâwaq-qu.
40 Será, porém, mais feliz se permanecer como está, segundo o meu parecer, e eu penso que também tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.