1 Coríntios 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ǝqqǝlat aytedan a di-ǝttilalnen s ǝmmǝk was ǝttǝlala nak da Ǝlmǝsix.
1 Sigam o meu exemplo como eu sigo o exemplo de Cristo.
2 Ǝmmâlaq-qawan imǝdrayan-in fǝl tǝkatawt ta di-du-tǝtaggim daɣ arat kul d iduf wa tǝgam alɣadaten s ǝmmǝk was dawan-tanat-ǝssǝbdada.
2 Eu os elogio porque vocês sempre lembram de mim e seguem as instruções que eu passei para vocês.
3 Mišan areɣ ad tǝssǝnam as, alǝs kul, Ǝlmǝsix a imosan eɣaf-net; tantut, alǝs a imosan eɣaf-net; Ǝlmǝsix, Mǝššina a imosan eɣaf-net.
3 Mas quero que entendam que Cristo tem autoridade sobre todo marido, que o marido tem autoridade sobre a esposa e que Deus tem autoridade sobre Cristo.
4 Amaran id iggaz alǝs šin ǝlɣibada ǝn Mǝššina daɣ Ǝlkǝnisat itattar madeɣ igraw emel y aytedan isalan a fall-as d-izizabbat Mǝššina, issilsa eɣaf-net, wǝdi izabaz wa das-imosan eɣaf tǝkarakit.
4 Se um homem cobre a cabeça quando ora ou anuncia a mensagem de Deus nas reuniões de adoração, ele está ofendendo a honra de Cristo.
5 Eges tantut kul ta tǝtattarat madeɣ tǝgrâw emel y aytedan isalan a fall-as d-izizabbat Mǝššina, wǝr tǝssǝwar aɣaf-net, daɣ Ǝlkǝnisat, tǝdi tǝzabaz wa das-imosan eɣaf tǝkarakit, šilat n as tǝsitabalbal.
5 E, se uma mulher não cobre a cabeça quando ora ou anuncia a mensagem de Deus nas reuniões de adoração, ela está ofendendo a honra do seu marido. Nesse caso, não há nenhuma diferença entre ela e a mulher que tem a cabeça rapada .
6 Tantut ta wǝr nǝsǝwir eɣaf-net, tǝdi tǝfnǝzet anzadan-net! Mišan dad imos i tǝntut tǝkarakit afanaz n anzadan madeɣ ǝsǝttǝbǝlbǝl, wǝdi tǝssǝwǝret eɣaf-net!
6 Se a mulher não cobre a cabeça, então é melhor que ela corte o cabelo de uma vez. Já que é vergonhoso para a mulher rapar a cabeça ou cortar o cabelo, então ela deve cobrir a cabeça.
7 Alǝs ǝnta wǝr t-ilzem ad assalsu eɣaf-net id Mǝššina a t-id-ixlakan ǝs šaššelan-net, ikf-ay tanaya šilat ǝn ta-net; mišan tantut ǝnta, saɣmar n alǝs a tǝmos.
7 O homem não precisa cobrir a cabeça, pois ele reflete a imagem e a glória de Deus. Mas a mulher reflete a glória do homem,
8 Fǝlas wǝrge alǝs a d-ixlak Mǝššina daɣ tǝntut, kalar tantut a d-ixlak Mǝššina daɣ alǝs.
8 pois o homem não foi feito da mulher, mas a mulher foi feita do homem.
9 Wǝrgeɣ deɣ alǝs a d-itawaxlakan fǝl ǝddǝlil ǝn tǝntut, kalar tantut a du-tǝtawaxlakat fǝl ǝddǝlil n alǝs.
9 O homem não foi criado por causa da mulher, mas sim a mulher por causa do homem.
10 Adi a fǝl ilzam tantut ad iwâr asannal ǝn taɣmar eɣaf-net, fǝl udǝm n angalosan.
10 Portanto, por causa dos anjos , a mulher deve pôr um véu na cabeça para mostrar que está debaixo da autoridade do marido.
11 Mišan ya dat Ǝmǝli, alǝs harkid tǝntut, akkiyyan iqqân daɣ wa hadan;
11 No entanto, por estarmos unidos com o Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12 fǝlas kud imos as tantut, alǝs a du-tǝgmad, da alǝs, tantut a d-igmad, amaran arat kul Mǝššina a d-ifal.
12 Porque assim como a mulher foi feita do homem, assim também o homem nasce da mulher. E tudo vem de Deus.
13 Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Awak ihôr ad tǝtattar tǝntut ǝs Mǝššina daɣ aljamaɣat n ǝlmǝsixitan wǝr tǝssǝwar?
13 Julguem vocês mesmos: será que é certo que, num culto de adoração, a mulher ore a Deus sem estar com a cabeça coberta?
14 Awak wǝrgeɣ ǝttǝbiɣat-nawan iman-net, tǝssosan-kawan as igi ǝn jǝkkad imos tǝkarakit fǝl alǝs?
14 Pois a própria natureza ensina que o cabelo comprido é uma desonra para o homem,
15 Mišan tantut ǝnta, ijǝkkad almaqam a tat-hakkin? Id Mǝššina a das-tan-ikfan y assatar n aɣaf-net.
15 mas para a mulher o cabelo comprido é motivo de orgulho. O cabelo foi dado a ela para lhe servir de véu.
16 Kud ill-ay awedan amaran irân ad ammazaɣ adi, issenet as: Gǝr za nakkanay wala Ǝlkǝnisaten ǝn Mǝššina, wǝr nǝla iyyat alɣadat wǝr nǝmos tǝdi.
16 Mas, se alguém quer discutir sobre esse assunto, o que eu posso dizer é que nem nós nem as igrejas de Deus temos outro costume nas reuniões de adoração.
17 Amaran ammaran win dawan-tagga da, wǝr ǝmosan emǝlan-nawan, id imǝnǝyan-nawan win ǝlɣibada wǝrgeɣ ǝšitǝy a kawan-taggin, kalar ǝlǝqqam a kawan-suɣulan.
17 Nas instruções que agora vou dar a vocês, eu não posso elogiá-los, pois as suas reuniões de adoração fazem mais mal do que bem.
18 Fǝlas arat wa azzaran, wa sǝr-wan ǝsleɣ âs, id tǝmmǝnay aljamaɣat n Ǝlkǝnisat-nawan y ǝlɣibada, ad tǝqqǝlam šizunawen; amaran wǝr aba a ǝzzigzanaɣ daɣ batu di.
18 Para começar, me contaram que nessas reuniões há grupos de pessoas que estão brigando, e eu creio que em parte isso é verdade.
19 Mišan ya ǝššil ad tǝqqǝlam šizunawen fǝl a daɣ-wan tǝwǝnǝyan win ǝhornen d ǝtǝwǝsǝɣmǝr, wǝrgeɣ?
19 Não há dúvida de que é preciso haver divisões entre vocês para que fique claro quem são os que estão certos.
20 Daɣ adi ǝmǝnǝy wa tǝtaggim, wǝr tu-tǝtǝggim y ad tǝdrǝwam imensewan win saktan n Ǝmǝli Ɣaysa.
20 Quando vocês se reúnem, não é a Ceia do Senhor que vocês comem.
21 Fǝlas as tǝggazam šin tattay, akkiyyan daɣ-wan ad ihǝz daɣ amensay wa d-eway atš-ay, ayyu ǝmidi-net; iqqǝl âs, wiyyad daɣ-wan za ih-en gǝlǝk, amaran win hadatnen isimaswad-tan esmad.
21 Pois, na hora de comer, cada um trata de tomar a sua própria refeição . E assim, enquanto uns ficam com fome, outros chegam até a ficar bêbados.
22 Awak inan a wǝr tǝlem a daɣ tǝtšam, tašwim? Meɣ mǝlka a tǝgam Ǝlkǝnisat ǝn Mǝššina, tǝzabazam tǝkarakit win daɣ-as wǝr nǝla arat? Ma dawan-z-anna za? A tǝram a dawan-aga tǝmmalen olaɣnen fǝl as tǝgam adi? Wala ǝnǝmihaz!
22 Por acaso vocês não têm as suas próprias casas onde podem comer e beber? Ou será que preferem desprezar a Igreja de Deus e envergonhar os que são pobres? O que é que vocês esperam que eu lhes diga? Querem que os elogie? É claro que não vou elogiá-los!
23 Fǝlas nak iman-in alɣadat ta di-d-oyya Ǝmǝli iman-net a dawan-d-oyyeɣ, a tat-imosan as: Ahad wa daɣ zʼitǝwǝggu Ǝmǝli Ɣaysa daɣ fassan, idkal tagǝlla,
23 Porque eu recebi do Senhor este ensinamento que passei para vocês: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, pegou o pão
24 iga igodan i Mǝššina, tǝzzar irz-et, inna: «Taɣǝssa-nin adi, [tǝtiwarzat] fǝl ǝddǝlil-nawan. Taggat awa da ǝs tǝmǝwit ta da, imos adi isaktan-in.»
24 e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e disse: “Isto é o meu corpo, que é entregue em favor de vocês. Façam isto em memória de mim.”
25 Zund ǝmmǝk en da âs, as ǝtšan, idkal tǝkabart, inn-asan: «Tǝkabart ta, arkawal wa aynayan ǝn tassaq a tǝmos gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Arkawal wa, azni-nin a t-isattaddan. I daɣ-as tǝšwam, tagim adi isaktan-in.»
25 Assim também, depois do jantar, ele pegou o cálice e disse: “Este cálice é a nova
26 Fǝlas id tǝtšam tagǝlla ta, tǝšwam deɣ daɣ tǝkabart ta, wǝdi isalan ǝn tamattant n Ǝmǝli Ɣaysa a tǝtaggim, har ǝzǝl wa du-z-iqqǝl.
26 De maneira que, cada vez que vocês comem deste pão e bebem deste cálice, estão anunciando a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Awen daɣ a fǝlas, i itšan tagǝlla ta tǝmosat isaktan ǝn tǝɣǝssa n Ǝmǝli Ɣaysa, madeɣ iga daɣ tǝkabart ta tǝmosat isaktan n ǝzni-net tessay tǝgat s iba n safrar, wǝdi ibbikkad taɣǝssa n Ǝmǝli Ɣaysa d ǝzni-net, amaran ad t-ibǝz ǝššǝriɣa s adi.
27 Por isso aquele que comer do pão do Senhor ou beber do seu cálice de modo que ofenda a honra do Senhor estará pecando contra o corpo e o sangue do Senhor.
28 Daɣ adi akk awedan aššaggaret iman-net tǝzzar, alwaq wǝdi amaran atšu tagǝlla ta, ašǝw daɣ tǝkabart ta;
28 Portanto, que cada um examine a sua consciência e então coma do pão e beba do cálice.
29 fǝlas awedan wa itšan tagǝlla ta, madeɣ išwa daɣ tǝkabart ta, wǝr igra arat wa idraw adi ǝd taɣǝssa n Ǝlmǝsix Ɣaysa, wǝdi awedan izzibaz iman-net ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina.
29 Pois, a pessoa que comer do pão ou beber do cálice sem reconhecer que se trata do corpo do Senhor, estará sendo julgada ao comer e beber para o seu próprio castigo.
30 Adi a fǝl kawan-ǝhan aytedan aggotnen ǝn nǝrkam ǝd wiyyad aggotnen ǝn miranan, aba daɣ-wan fadda wiyyad.
30 É por isso que muitos de vocês estão doentes e fracos, e alguns já morreram.
31 Ǝnnar nazzâr ǝs šaggara ǝn man-nana, wǝr dana-z-ibǝz ǝššǝriɣa.
31 Se examinássemos primeiro a nossa consciência, nós não seríamos julgados pelo Senhor.
32 Dǝr iga awen da ya, Mǝššina itâbaz-ana s ǝššǝriɣa fǝl a danaɣ-aɣǝd, naqqam wǝr danaɣ-issǝrtay d ǝddǝnet daɣ ǝššǝriɣa wa ilkaman.
32 Mas somos julgados e castigados pelo Senhor, para não sermos condenados junto com o mundo.
33 Daɣ adi imǝdrayan-in, id tǝddewam y ad tǝdrǝwam imensewan, ad tǝtaqqalam i mǝdrayan-nawan!
33 Portanto, meus irmãos, quando vocês se reunirem para a Ceia do Senhor, esperem uns pelos outros.
34 — ausente —
34 E, se alguém estiver com fome, que coma em casa, para que Deus não castigue vocês por causa dessas reuniões. Os outros assuntos eu resolverei quando chegar aí.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.