Mateus 27
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NVT
1 Na̱ wasasa, a̱vu nan ganu a gbagbain suru na azagbain a yuwan ifoɓi i le a aci e Yesu tsa̱ra̱ o una yi.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Reve a̱ nla̱ yi a̱vu a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ana Yahuza, za na cayi Yesu e ekere a nꞌyuwatan ma̱ yi, we enei a paɗaa ta̱ Yesu ugana wu ukwa̱, reve u yuwan shinreve nu ulinga u na u yuwain. Ɗaɗa u tarai ikebe i azurufa mataꞌatsuꞌu u ka̱mbuwa̱a̱ nan ganuꞌu oɓolo na azagbaiꞌin.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Reve u damma, “Unusu† u na n yuwain a̱yi ɗa: N ca ɗu ta̱ vuma na ri nu unusu shi tsa̱ra̱ yu una yi.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ɗaɗa Yahuza ocoi ikebeꞌe pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Reve u ꞌya̱wa̱ wu nla̱ aciya̱yi zuva hali u kuwa̱.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 A̱vu nan ganu a gbagbain a tara ikebeꞌe reve a damma, “U ushi ta̱ ikebe i nda adama a wuma u vuma. Wila̱ u damma ta̱ tsaa zuwa le oɓolo ni ikebe ya̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa shi.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 A̱vu a tara ikebeꞌe reve a tsula uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo, tsa̱ra̱ a̱ tsura̱ uba̱ta̱ u na a̱a̱ ciɗo omocin na̱ a̱ kuwa̱ a̱tsuma̱ a̱ Urishelima.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 A̱yi ɗa i zuwai e ɗeyi uba̱ta̱ꞌa̱, “Uɗuma̱ wu Mpasa” hali a̱ tyo a mantsa ma na a ɗanai aatagada a nda.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Adama o ndolo a ɗa ili i na Irimiya† vumava̱sula̱ dammai i shiwain:
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 A tsula ta̱ uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo cine A̱sulazuva a damma numu.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 A mantsa mo ndolo, Yesu shi ta̱ mishin a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Bilatu Gwamna, a̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu mogono ma aza a Israꞌila ma ɗa?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Amma ana nan ganu a gbagbain na azagbain a yuwain epen a aci a̱ yi, u yuwan adanshi shi.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ɗaɗa Bilatu damma niyi, “Vu uwwa adanshi a na aa yuwusaan a aci a̱ wu shi?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Agba Yesu damma ili i ro shi, ɗaɗa gwamnaꞌa wo oꞌwoi a asalama lon.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Aaꞌwan suru a mantsa ma̱ A̱buki a Mapasa, gwamna tsu lyawa ta̱ za ro na ri o uꞌwa wa ali, za na ama a ɗangwai.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 A mantsa mo ndolo, vuma na a̱ tsu ɗe Baraba da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali. Ama suru e reve ta̱ a na vuma va̱ a̱ɓula̱ ɗa shi, ko keꞌen.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Adama o ndolo ana ama o ɓolotoi uba̱ta̱ u ta̱, ɗaɗa Bilatu ece nle, “A̱tsuma̱ aza a na a̱ ri pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali, zane ɗa i laꞌa cigai n lyawa? I ciga ta̱ n lyawa Baraba ko Yesu za na ee ɗesu Zamawawa?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Bilatu reve ta̱ a na azagbain a̱ ta̱wa̱i na̱ Yesu uba̱ta̱ wa̱ yi adama a̱ tsushuꞌun tsa ɗa.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Bilatu† ubuwu lo nden o ootogu o ugeꞌetosu, ɗaɗa ka va̱ yi lyunguwa̱ niyi ikaka i nda: “She vu yuwan ili i ro na̱ vuma nda wan, adama a na ko iwuya i ta̱ u yuwan shi. Anaꞌan n yuwan ta̱ alavu a aci a̱ yi, waru u ta̱ ɓa̱li mu lon.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Agba nan ganu a gbagbain na azagbain a zuwa ta̱ okolo a ama o oɓoloꞌo a pati a lyawa Baraba, agba o una Yesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 A̱vu Bilatu ecishe oɓoloꞌo, “A̱tsuma̱ a ama e re a nda, zane ɗa i cigai n lyawaa ɗu?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Reve Bilatu ece le, “To, cine i cigai n yuwan na̱ Yesu, za na ee ɗesu Zamawawa?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Reve Bilatu ece le, “Nye i zuwai? Unusu u ne u ɗa u yuwain?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ana Bilatu enei babu ili i na waa gura yuwan waru, waru ama a ɗa nda e temei nla̱ngi. Ɗaɗa u kenei mini a̱vu u saꞌa ekere a̱ yi a̱ ma̱ka̱ka̱n me le reve u damma, “Babu imini i va̱ na̱ mona ma vuma nda, a̱ɗu ɗa yoo una yi.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Reve suru nle a̱ usu, “E reme tsu nu unusu a̱tsu na̱ muwun n tsu adama a na o una niyi.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 A̱vu Bilatu lyawaa le Baraba. Reve u damma a̱soja a fufaba Yesu na asuɗu, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱ a vara yi a akpata.†
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱vu a̱soja a gwamna a tara Yesu a uwa pe o ukobu, reve a̱ ka̱nda̱ruwa̱ yi suru.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Reve o foɗo yi itana, a̱vu o oto yi aayala a saan lon.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 A̱vu a tara awanda a̱ ka̱nda̱ruwa̱a̱ yi a aaci gashi ookokolo. Reve a zuwa aaɗanga o ukere usaꞌani wa̱ yi, a̱vu a̱ kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi reve a yuwaan yi ulamu, “Tsu ca wu ta̱ tsugbain, mogono ma aza a Israꞌila.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 A̱vu a tsuwa̱a̱n yi ma̱tsa̱n. A̱vu a̱ ushi aaɗanga o ukere wa̱ yiꞌi, a̱vu a fufaba yi a aaci na̱ a̱yi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ana a̱ kuna̱i a yuwusaan yi ulamu a̱ tyo o ukosu, a̱vu o foɗo yi aayalaꞌa, reve otowiso yi itana ya̱ yi. A̱vu o uta̱a̱ yi tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u na oo una yi.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ele a̱ mota̱a̱, a̱vu a gaꞌan na̱ vuma va Kurani, vuma na a̱ tsu ɗe Simo. A̱vu a̱sojaꞌa a zuwa yi u tanu akpataꞌa nu ucira.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Reve suru nle a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Gologota† (urevu wa̱ yi u ɗa Uba̱ta̱ wo Ookoluwo.)
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 A̱vu a̱sojaꞌa a ca Yesu masayan ma na a̱ ja̱mba̱ra̱i na̱ a̱guma̱ o okono tsa̱ra̱ u sowo. U peɗe yi ta̱ reve u ꞌyuwan o sowo.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ana a vara niyi a akpataꞌa,† reve a̱soja a yuwan ancaꞌwa ɗaɗa e neꞌeshein itana ya̱ yi.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Reve a̱sojaꞌa e isawan lo e ipiri ya̱ yi.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 A ɗana ta̱ ili i na i zuwai a vara niyi akpataꞌa, reve a vara yi zuva va aaci a̱ yi a akpata. Apa ili i na a ɗanai:
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Waru a̱sojaꞌa a vara ta̱ evu e re a akpata, za ta̱ o ukere usaꞌani, za ta̱ gba o ukere ugula̱.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Aza a na a̱ ka̱ra̱sa̱ lo, reve a lumgbatsasa aci e le a̱vu e isula yi.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Reve a damma, “Vu damma ta̱ vu ta gura ɓuɓoso A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu vu suwisa yi a̱tsuma̱ a rana taꞌatsu. Adama o ndolo wawa aciya̱wu! Na̱ a̱vu Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa vu ri na amayun, cipa̱ ɗe a akpataꞌa!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ne ɗa waru nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ n yuwaan niyi ulamu.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Reve a damma, “U wawa ta̱ ozo o ro, agba u gura wawa aciya̱yi shi! U damma ta̱ a na a̱yi ɗa mogono ma aza a Israꞌila. To, lyawa niyi tse ene u cipa̱ e iɗa diga ɗe a akpataꞌa. Nnu u yuwan ne tsu ta̱ usu yi.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 U zuwaa ta̱ A̱sula̱ ucira, lyawa A̱sula̱ a wawa yi, nu u ciga. Hali gba u damma ta̱, ‘A̱mu ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱.’ ”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Evu a na a varai a akpata oɓolo na̱ a̱yi e isula yi ta̱ fo.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 A mantsa mo ndolo, reve Yesu saala, “Eloi, Eloi, lama sabaktani,” nga, “A̱sula̱ a̱ va̱, A̱sula̱ a̱ va̱, nye i zuwai vu vari numu?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ozo o ro a na a̱ da̱na̱i lo mishin uba̱ta̱ꞌa̱, ana a uwwai ne, a̱vu a damma, “Iliya ɗa wee ɗesu!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 A̱vu za ro suma u tsupu ashiɗi a̱ mini ma alamu, reve wu nla̱ yi a aaɗanga reve u cayi tsa̱ra̱ u sowo. A cayi Yesu mini ma alamu|src="Matthew_27_48.tif" size="span" loc="Matthew 27:48" ref="Mat. 27:48"
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Reve ozo o ro a damma, “Isawain, tse enei ko Iliya ta̱ ta̱wa̱ u wawa yi!”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 A̱vu Yesu saalisa, ɗaɗa u kuwa̱i.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 A mantsa mo ndolo, reve A̱sula̱ a zuwa umuna u na u da̱na̱i Upasu wa Akiza a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure, diga zuva a̱ tyo e iɗa. A̱vu iɗa i ra̱mo, a̱vu atali a ɓatsa.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Reve ason a̱ kpa̱tuꞌwa̱, a̱vu a̱ ꞌya̱sa̱n ama a̱ a̱ɓula̱ na̱ a̱bunda̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 O uta̱ ta̱ a̱tsuma̱ a ason, waru ana a̱ ꞌya̱sa̱in Yesu a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱, a uwa ta̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuci va akiza, Urishelima, uba̱ta̱ u na ama a̱ a̱bunda̱ e ene nle.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ana yali na̱ a̱soja a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱yi a̱ pirishi Yesu e enei cine iɗa i ra̱moi, oɓolo ni ili i na i farai suru, a uwwa ta̱ wovon lon. Ɗaɗa a dammai, “Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa u ri mayun!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 A̱ma̱ci na̱ a̱bunda̱ a na o uta̱i Ga̱lili a na o toniyi Yesu tsa̱ra̱ a kamba yi, a̱ da̱na̱ ta̱ lo mishin makasu a̱ a̱ka̱nla̱.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Meri† Magadaliya da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ e le, na̱ Meri mma va Yakubu na̱ Isuhu, na̱ ka va Za̱ba̱di za na a̱yi ɗa mma va Yakubu na̱ Yahaya.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 A yuwan ta̱ vuma vi ikebe ro na a̱ tsu ɗe Isuhu, vuma lyuci va Arimatiya. Toni va̱ Yesu ɗa. Nu ulivu u ndolo a̱vu u ta̱wa̱ Urishelima.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 A̱vu u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa Bilatu, tsa̱ra̱ u lyawa yi u tara lipu va̱ Yesu. Ɗaɗa Bilatu dammai a̱soja a̱ yi a ca yi.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ɗaɗa u tarai lipuꞌu, reve u katala yi no okoro.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 A̱vu u zuwa yi a̱tsuma̱ a aason a saꞌavu za na u ka̱pa̱i a̱tsuma̱ a aatali. Reve u keɓe aatali a gbain tsa̱ra̱ u ula una̱ wa aasoꞌon. Ana u yuwain ne ɗaɗa u ka̱ra̱i.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 A̱vu Meri Magadaliya na̱ Meri ro a̱ da̱nu lo zuzu na aasoꞌon.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 O urana we ire, Ashibi, a̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi o ɓoloto uba̱ta̱ wa Bilatu.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Reve a damma, “Zagbain, tsu cuwan ta̱ ana za ve epen o ndolo da̱na̱i wuma u damma ta̱, ‘Na a yuwan rana taꞌatsu n ta̱ ꞌyon a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 A zuwa ama a̱ piri aason o ndolo ulobonu hali rana taꞌatsu ndolo. Na̱ ne ɗa a yuwain shi, ojoro a̱ yi a̱ ta̱ ta̱wa̱ e iva̱ lipu va̱ yi, reve a damma ama a na A̱sula̱ a̱ ꞌya̱sa̱n yi ta̱ a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱. Epen o gogo a ta laꞌa za vu ufaru uwuyanu.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ɗaɗa Bilatu† dammai, “Tarai a̱soja o ro tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ piri aason o ndolo cine yaa gura yuwan ulobonu.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Reve a̱ ka̱ra̱ o foɓo aasoꞌon ulobonu lon, waru a̱vu a zuwa eerepu o urotsu† wa gwamna, reve a lyawa lo a̱soja a̱ da̱na̱ e ipiri.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.