Mateus 27
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Na̱ wasasa, a̱vu nan ganu a gbagbain suru na azagbain a yuwan ifoɓi i le a aci e Yesu tsa̱ra̱ o una yi.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Reve a̱ nla̱ yi a̱vu a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Ana Yahuza, za na cayi Yesu e ekere a nꞌyuwatan ma̱ yi, we enei a paɗaa ta̱ Yesu ugana wu ukwa̱, reve u yuwan shinreve nu ulinga u na u yuwain. Ɗaɗa u tarai ikebe i azurufa mataꞌatsuꞌu u ka̱mbuwa̱a̱ nan ganuꞌu oɓolo na azagbaiꞌin.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Reve u damma, “Unusu† u na n yuwain a̱yi ɗa: N ca ɗu ta̱ vuma na ri nu unusu shi tsa̱ra̱ yu una yi.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Ɗaɗa Yahuza ocoi ikebeꞌe pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Reve u ꞌya̱wa̱ wu nla̱ aciya̱yi zuva hali u kuwa̱.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 A̱vu nan ganu a gbagbain a tara ikebeꞌe reve a damma, “U ushi ta̱ ikebe i nda adama a wuma u vuma. Wila̱ u damma ta̱ tsaa zuwa le oɓolo ni ikebe ya̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa shi.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 A̱vu a tara ikebeꞌe reve a tsula uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo, tsa̱ra̱ a̱ tsura̱ uba̱ta̱ u na a̱a̱ ciɗo omocin na̱ a̱ kuwa̱ a̱tsuma̱ a̱ Urishelima.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 A̱yi ɗa i zuwai e ɗeyi uba̱ta̱ꞌa̱, “Uɗuma̱ wu Mpasa” hali a̱ tyo a mantsa ma na a ɗanai aatagada a nda.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Adama o ndolo a ɗa ili i na Irimiya† vumava̱sula̱ dammai i shiwain:
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 A tsula ta̱ uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo cine A̱sulazuva a damma numu.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 A mantsa mo ndolo, Yesu shi ta̱ mishin a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Bilatu Gwamna, a̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu mogono ma aza a Israꞌila ma ɗa?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Amma ana nan ganu a gbagbain na azagbain a yuwain epen a aci a̱ yi, u yuwan adanshi shi.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Ɗaɗa Bilatu damma niyi, “Vu uwwa adanshi a na aa yuwusaan a aci a̱ wu shi?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Agba Yesu damma ili i ro shi, ɗaɗa gwamnaꞌa wo oꞌwoi a asalama lon.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Aaꞌwan suru a mantsa ma̱ A̱buki a Mapasa, gwamna tsu lyawa ta̱ za ro na ri o uꞌwa wa ali, za na ama a ɗangwai.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 A mantsa mo ndolo, vuma na a̱ tsu ɗe Baraba da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali. Ama suru e reve ta̱ a na vuma va̱ a̱ɓula̱ ɗa shi, ko keꞌen.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Adama o ndolo ana ama o ɓolotoi uba̱ta̱ u ta̱, ɗaɗa Bilatu ece nle, “A̱tsuma̱ aza a na a̱ ri pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali, zane ɗa i laꞌa cigai n lyawa? I ciga ta̱ n lyawa Baraba ko Yesu za na ee ɗesu Zamawawa?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Bilatu reve ta̱ a na azagbain a̱ ta̱wa̱i na̱ Yesu uba̱ta̱ wa̱ yi adama a̱ tsushuꞌun tsa ɗa.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Bilatu† ubuwu lo nden o ootogu o ugeꞌetosu, ɗaɗa ka va̱ yi lyunguwa̱ niyi ikaka i nda: “She vu yuwan ili i ro na̱ vuma nda wan, adama a na ko iwuya i ta̱ u yuwan shi. Anaꞌan n yuwan ta̱ alavu a aci a̱ yi, waru u ta̱ ɓa̱li mu lon.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Agba nan ganu a gbagbain na azagbain a zuwa ta̱ okolo a ama o oɓoloꞌo a pati a lyawa Baraba, agba o una Yesu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 A̱vu Bilatu ecishe oɓoloꞌo, “A̱tsuma̱ a ama e re a nda, zane ɗa i cigai n lyawaa ɗu?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Reve Bilatu ece le, “To, cine i cigai n yuwan na̱ Yesu, za na ee ɗesu Zamawawa?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Reve Bilatu ece le, “Nye i zuwai? Unusu u ne u ɗa u yuwain?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Ana Bilatu enei babu ili i na waa gura yuwan waru, waru ama a ɗa nda e temei nla̱ngi. Ɗaɗa u kenei mini a̱vu u saꞌa ekere a̱ yi a̱ ma̱ka̱ka̱n me le reve u damma, “Babu imini i va̱ na̱ mona ma vuma nda, a̱ɗu ɗa yoo una yi.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Reve suru nle a̱ usu, “E reme tsu nu unusu a̱tsu na̱ muwun n tsu adama a na o una niyi.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 A̱vu Bilatu lyawaa le Baraba. Reve u damma a̱soja a fufaba Yesu na asuɗu, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱ a vara yi a akpata.†
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 A̱vu a̱soja a gwamna a tara Yesu a uwa pe o ukobu, reve a̱ ka̱nda̱ruwa̱ yi suru.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Reve o foɗo yi itana, a̱vu o oto yi aayala a saan lon.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 A̱vu a tara awanda a̱ ka̱nda̱ruwa̱a̱ yi a aaci gashi ookokolo. Reve a zuwa aaɗanga o ukere usaꞌani wa̱ yi, a̱vu a̱ kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi reve a yuwaan yi ulamu, “Tsu ca wu ta̱ tsugbain, mogono ma aza a Israꞌila.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 A̱vu a tsuwa̱a̱n yi ma̱tsa̱n. A̱vu a̱ ushi aaɗanga o ukere wa̱ yiꞌi, a̱vu a fufaba yi a aaci na̱ a̱yi.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Ana a̱ kuna̱i a yuwusaan yi ulamu a̱ tyo o ukosu, a̱vu o foɗo yi aayalaꞌa, reve otowiso yi itana ya̱ yi. A̱vu o uta̱a̱ yi tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u na oo una yi.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ele a̱ mota̱a̱, a̱vu a gaꞌan na̱ vuma va Kurani, vuma na a̱ tsu ɗe Simo. A̱vu a̱sojaꞌa a zuwa yi u tanu akpataꞌa nu ucira.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Reve suru nle a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Gologota† (urevu wa̱ yi u ɗa Uba̱ta̱ wo Ookoluwo.)
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 A̱vu a̱sojaꞌa a ca Yesu masayan ma na a̱ ja̱mba̱ra̱i na̱ a̱guma̱ o okono tsa̱ra̱ u sowo. U peɗe yi ta̱ reve u ꞌyuwan o sowo.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Ana a vara niyi a akpataꞌa,† reve a̱soja a yuwan ancaꞌwa ɗaɗa e neꞌeshein itana ya̱ yi.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Reve a̱sojaꞌa e isawan lo e ipiri ya̱ yi.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 A ɗana ta̱ ili i na i zuwai a vara niyi akpataꞌa, reve a vara yi zuva va aaci a̱ yi a akpata. Apa ili i na a ɗanai:
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Waru a̱sojaꞌa a vara ta̱ evu e re a akpata, za ta̱ o ukere usaꞌani, za ta̱ gba o ukere ugula̱.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Aza a na a̱ ka̱ra̱sa̱ lo, reve a lumgbatsasa aci e le a̱vu e isula yi.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Reve a damma, “Vu damma ta̱ vu ta gura ɓuɓoso A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu vu suwisa yi a̱tsuma̱ a rana taꞌatsu. Adama o ndolo wawa aciya̱wu! Na̱ a̱vu Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa vu ri na amayun, cipa̱ ɗe a akpataꞌa!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ne ɗa waru nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ n yuwaan niyi ulamu.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Reve a damma, “U wawa ta̱ ozo o ro, agba u gura wawa aciya̱yi shi! U damma ta̱ a na a̱yi ɗa mogono ma aza a Israꞌila. To, lyawa niyi tse ene u cipa̱ e iɗa diga ɗe a akpataꞌa. Nnu u yuwan ne tsu ta̱ usu yi.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 U zuwaa ta̱ A̱sula̱ ucira, lyawa A̱sula̱ a wawa yi, nu u ciga. Hali gba u damma ta̱, ‘A̱mu ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱.’ ”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Evu a na a varai a akpata oɓolo na̱ a̱yi e isula yi ta̱ fo.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 A mantsa mo ndolo, reve Yesu saala, “Eloi, Eloi, lama sabaktani,” nga, “A̱sula̱ a̱ va̱, A̱sula̱ a̱ va̱, nye i zuwai vu vari numu?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ozo o ro a na a̱ da̱na̱i lo mishin uba̱ta̱ꞌa̱, ana a uwwai ne, a̱vu a damma, “Iliya ɗa wee ɗesu!”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 A̱vu za ro suma u tsupu ashiɗi a̱ mini ma alamu, reve wu nla̱ yi a aaɗanga reve u cayi tsa̱ra̱ u sowo. A cayi Yesu mini ma alamu|src="Matthew_27_48.tif" size="span" loc="Matthew 27:48" ref="Mat. 27:48"
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Reve ozo o ro a damma, “Isawain, tse enei ko Iliya ta̱ ta̱wa̱ u wawa yi!”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 A̱vu Yesu saalisa, ɗaɗa u kuwa̱i.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 A mantsa mo ndolo, reve A̱sula̱ a zuwa umuna u na u da̱na̱i Upasu wa Akiza a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure, diga zuva a̱ tyo e iɗa. A̱vu iɗa i ra̱mo, a̱vu atali a ɓatsa.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Reve ason a̱ kpa̱tuꞌwa̱, a̱vu a̱ ꞌya̱sa̱n ama a̱ a̱ɓula̱ na̱ a̱bunda̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 O uta̱ ta̱ a̱tsuma̱ a ason, waru ana a̱ ꞌya̱sa̱in Yesu a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱, a uwa ta̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuci va akiza, Urishelima, uba̱ta̱ u na ama a̱ a̱bunda̱ e ene nle.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Ana yali na̱ a̱soja a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱yi a̱ pirishi Yesu e enei cine iɗa i ra̱moi, oɓolo ni ili i na i farai suru, a uwwa ta̱ wovon lon. Ɗaɗa a dammai, “Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa u ri mayun!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 A̱ma̱ci na̱ a̱bunda̱ a na o uta̱i Ga̱lili a na o toniyi Yesu tsa̱ra̱ a kamba yi, a̱ da̱na̱ ta̱ lo mishin makasu a̱ a̱ka̱nla̱.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Meri† Magadaliya da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ e le, na̱ Meri mma va Yakubu na̱ Isuhu, na̱ ka va Za̱ba̱di za na a̱yi ɗa mma va Yakubu na̱ Yahaya.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 A yuwan ta̱ vuma vi ikebe ro na a̱ tsu ɗe Isuhu, vuma lyuci va Arimatiya. Toni va̱ Yesu ɗa. Nu ulivu u ndolo a̱vu u ta̱wa̱ Urishelima.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 A̱vu u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa Bilatu, tsa̱ra̱ u lyawa yi u tara lipu va̱ Yesu. Ɗaɗa Bilatu dammai a̱soja a̱ yi a ca yi.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ɗaɗa u tarai lipuꞌu, reve u katala yi no okoro.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 A̱vu u zuwa yi a̱tsuma̱ a aason a saꞌavu za na u ka̱pa̱i a̱tsuma̱ a aatali. Reve u keɓe aatali a gbain tsa̱ra̱ u ula una̱ wa aasoꞌon. Ana u yuwain ne ɗaɗa u ka̱ra̱i.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 A̱vu Meri Magadaliya na̱ Meri ro a̱ da̱nu lo zuzu na aasoꞌon.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 O urana we ire, Ashibi, a̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi o ɓoloto uba̱ta̱ wa Bilatu.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Reve a damma, “Zagbain, tsu cuwan ta̱ ana za ve epen o ndolo da̱na̱i wuma u damma ta̱, ‘Na a yuwan rana taꞌatsu n ta̱ ꞌyon a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 A zuwa ama a̱ piri aason o ndolo ulobonu hali rana taꞌatsu ndolo. Na̱ ne ɗa a yuwain shi, ojoro a̱ yi a̱ ta̱ ta̱wa̱ e iva̱ lipu va̱ yi, reve a damma ama a na A̱sula̱ a̱ ꞌya̱sa̱n yi ta̱ a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱. Epen o gogo a ta laꞌa za vu ufaru uwuyanu.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Ɗaɗa Bilatu† dammai, “Tarai a̱soja o ro tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ piri aason o ndolo cine yaa gura yuwan ulobonu.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Reve a̱ ka̱ra̱ o foɓo aasoꞌon ulobonu lon, waru a̱vu a zuwa eerepu o urotsu† wa gwamna, reve a lyawa lo a̱soja a̱ da̱na̱ e ipiri.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.