Mateus 27

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na̱ wasasa, a̱vu nan ganu a gbagbain suru na azagbain a yuwan ifoɓi i le a aci e Yesu tsa̱ra̱ o una yi.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Reve a̱ nla̱ yi a̱vu a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ana Yahuza, za na cayi Yesu e ekere a nꞌyuwatan ma̱ yi, we enei a paɗaa ta̱ Yesu ugana wu ukwa̱, reve u yuwan shinreve nu ulinga u na u yuwain. Ɗaɗa u tarai ikebe i azurufa mataꞌatsuꞌu u ka̱mbuwa̱a̱ nan ganuꞌu oɓolo na azagbaiꞌin.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Reve u damma, “Unusu† u na n yuwain a̱yi ɗa: N ca ɗu ta̱ vuma na ri nu unusu shi tsa̱ra̱ yu una yi.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ɗaɗa Yahuza ocoi ikebeꞌe pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Reve u ꞌya̱wa̱ wu nla̱ aciya̱yi zuva hali u kuwa̱.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 A̱vu nan ganu a gbagbain a tara ikebeꞌe reve a damma, “U ushi ta̱ ikebe i nda adama a wuma u vuma. Wila̱ u damma ta̱ tsaa zuwa le oɓolo ni ikebe ya̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa shi.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 A̱vu a tara ikebeꞌe reve a tsula uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo, tsa̱ra̱ a̱ tsura̱ uba̱ta̱ u na a̱a̱ ciɗo omocin na̱ a̱ kuwa̱ a̱tsuma̱ a̱ Urishelima.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 A̱yi ɗa i zuwai e ɗeyi uba̱ta̱ꞌa̱, “Uɗuma̱ wu Mpasa” hali a̱ tyo a mantsa ma na a ɗanai aatagada a nda.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Adama o ndolo a ɗa ili i na Irimiya† vumava̱sula̱ dammai i shiwain:
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 A tsula ta̱ uɗuma̱ wu za na a maꞌasa mpondo cine A̱sulazuva a damma numu.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 A mantsa mo ndolo, Yesu shi ta̱ mishin a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Bilatu Gwamna, a̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu mogono ma aza a Israꞌila ma ɗa?”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Amma ana nan ganu a gbagbain na azagbain a yuwain epen a aci a̱ yi, u yuwan adanshi shi.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ɗaɗa Bilatu damma niyi, “Vu uwwa adanshi a na aa yuwusaan a aci a̱ wu shi?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Agba Yesu damma ili i ro shi, ɗaɗa gwamnaꞌa wo oꞌwoi a asalama lon.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Aaꞌwan suru a mantsa ma̱ A̱buki a Mapasa, gwamna tsu lyawa ta̱ za ro na ri o uꞌwa wa ali, za na ama a ɗangwai.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 A mantsa mo ndolo, vuma na a̱ tsu ɗe Baraba da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali. Ama suru e reve ta̱ a na vuma va̱ a̱ɓula̱ ɗa shi, ko keꞌen.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Adama o ndolo ana ama o ɓolotoi uba̱ta̱ u ta̱, ɗaɗa Bilatu ece nle, “A̱tsuma̱ aza a na a̱ ri pe a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali, zane ɗa i laꞌa cigai n lyawa? I ciga ta̱ n lyawa Baraba ko Yesu za na ee ɗesu Zamawawa?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Bilatu reve ta̱ a na azagbain a̱ ta̱wa̱i na̱ Yesu uba̱ta̱ wa̱ yi adama a̱ tsushuꞌun tsa ɗa.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Bilatu† ubuwu lo nden o ootogu o ugeꞌetosu, ɗaɗa ka va̱ yi lyunguwa̱ niyi ikaka i nda: “She vu yuwan ili i ro na̱ vuma nda wan, adama a na ko iwuya i ta̱ u yuwan shi. Anaꞌan n yuwan ta̱ alavu a aci a̱ yi, waru u ta̱ ɓa̱li mu lon.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Agba nan ganu a gbagbain na azagbain a zuwa ta̱ okolo a ama o oɓoloꞌo a pati a lyawa Baraba, agba o una Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 A̱vu Bilatu ecishe oɓoloꞌo, “A̱tsuma̱ a ama e re a nda, zane ɗa i cigai n lyawaa ɗu?”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Reve Bilatu ece le, “To, cine i cigai n yuwan na̱ Yesu, za na ee ɗesu Zamawawa?”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Reve Bilatu ece le, “Nye i zuwai? Unusu u ne u ɗa u yuwain?”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Ana Bilatu enei babu ili i na waa gura yuwan waru, waru ama a ɗa nda e temei nla̱ngi. Ɗaɗa u kenei mini a̱vu u saꞌa ekere a̱ yi a̱ ma̱ka̱ka̱n me le reve u damma, “Babu imini i va̱ na̱ mona ma vuma nda, a̱ɗu ɗa yoo una yi.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Reve suru nle a̱ usu, “E reme tsu nu unusu a̱tsu na̱ muwun n tsu adama a na o una niyi.”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 A̱vu Bilatu lyawaa le Baraba. Reve u damma a̱soja a fufaba Yesu na asuɗu, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱ a vara yi a akpata.†
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱vu a̱soja a gwamna a tara Yesu a uwa pe o ukobu, reve a̱ ka̱nda̱ruwa̱ yi suru.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Reve o foɗo yi itana, a̱vu o oto yi aayala a saan lon.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 A̱vu a tara awanda a̱ ka̱nda̱ruwa̱a̱ yi a aaci gashi ookokolo. Reve a zuwa aaɗanga o ukere usaꞌani wa̱ yi, a̱vu a̱ kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi reve a yuwaan yi ulamu, “Tsu ca wu ta̱ tsugbain, mogono ma aza a Israꞌila.”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 A̱vu a tsuwa̱a̱n yi ma̱tsa̱n. A̱vu a̱ ushi aaɗanga o ukere wa̱ yiꞌi, a̱vu a fufaba yi a aaci na̱ a̱yi.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Ana a̱ kuna̱i a yuwusaan yi ulamu a̱ tyo o ukosu, a̱vu o foɗo yi aayalaꞌa, reve otowiso yi itana ya̱ yi. A̱vu o uta̱a̱ yi tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u na oo una yi.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Ele a̱ mota̱a̱, a̱vu a gaꞌan na̱ vuma va Kurani, vuma na a̱ tsu ɗe Simo. A̱vu a̱sojaꞌa a zuwa yi u tanu akpataꞌa nu ucira.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Reve suru nle a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Gologota† (urevu wa̱ yi u ɗa Uba̱ta̱ wo Ookoluwo.)
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 A̱vu a̱sojaꞌa a ca Yesu masayan ma na a̱ ja̱mba̱ra̱i na̱ a̱guma̱ o okono tsa̱ra̱ u sowo. U peɗe yi ta̱ reve u ꞌyuwan o sowo.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ana a vara niyi a akpataꞌa,† reve a̱soja a yuwan ancaꞌwa ɗaɗa e neꞌeshein itana ya̱ yi.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Reve a̱sojaꞌa e isawan lo e ipiri ya̱ yi.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 A ɗana ta̱ ili i na i zuwai a vara niyi akpataꞌa, reve a vara yi zuva va aaci a̱ yi a akpata. Apa ili i na a ɗanai:
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Waru a̱sojaꞌa a vara ta̱ evu e re a akpata, za ta̱ o ukere usaꞌani, za ta̱ gba o ukere ugula̱.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Aza a na a̱ ka̱ra̱sa̱ lo, reve a lumgbatsasa aci e le a̱vu e isula yi.
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Reve a damma, “Vu damma ta̱ vu ta gura ɓuɓoso A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu vu suwisa yi a̱tsuma̱ a rana taꞌatsu. Adama o ndolo wawa aciya̱wu! Na̱ a̱vu Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa vu ri na amayun, cipa̱ ɗe a akpataꞌa!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Ne ɗa waru nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ n yuwaan niyi ulamu.
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Reve a damma, “U wawa ta̱ ozo o ro, agba u gura wawa aciya̱yi shi! U damma ta̱ a na a̱yi ɗa mogono ma aza a Israꞌila. To, lyawa niyi tse ene u cipa̱ e iɗa diga ɗe a akpataꞌa. Nnu u yuwan ne tsu ta̱ usu yi.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 U zuwaa ta̱ A̱sula̱ ucira, lyawa A̱sula̱ a wawa yi, nu u ciga. Hali gba u damma ta̱, ‘A̱mu ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱.’ ”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Evu a na a varai a akpata oɓolo na̱ a̱yi e isula yi ta̱ fo.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 A mantsa mo ndolo, reve Yesu saala, “Eloi, Eloi, lama sabaktani,” nga, “A̱sula̱ a̱ va̱, A̱sula̱ a̱ va̱, nye i zuwai vu vari numu?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ozo o ro a na a̱ da̱na̱i lo mishin uba̱ta̱ꞌa̱, ana a uwwai ne, a̱vu a damma, “Iliya ɗa wee ɗesu!”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 A̱vu za ro suma u tsupu ashiɗi a̱ mini ma alamu, reve wu nla̱ yi a aaɗanga reve u cayi tsa̱ra̱ u sowo. A cayi Yesu mini ma alamu|src="Matthew_27_48.tif" size="span" loc="Matthew 27:48" ref="Mat. 27:48"
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Reve ozo o ro a damma, “Isawain, tse enei ko Iliya ta̱ ta̱wa̱ u wawa yi!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 A̱vu Yesu saalisa, ɗaɗa u kuwa̱i.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 A mantsa mo ndolo, reve A̱sula̱ a zuwa umuna u na u da̱na̱i Upasu wa Akiza a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure, diga zuva a̱ tyo e iɗa. A̱vu iɗa i ra̱mo, a̱vu atali a ɓatsa.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Reve ason a̱ kpa̱tuꞌwa̱, a̱vu a̱ ꞌya̱sa̱n ama a̱ a̱ɓula̱ na̱ a̱bunda̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 O uta̱ ta̱ a̱tsuma̱ a ason, waru ana a̱ ꞌya̱sa̱in Yesu a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱, a uwa ta̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuci va akiza, Urishelima, uba̱ta̱ u na ama a̱ a̱bunda̱ e ene nle.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ana yali na̱ a̱soja a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱yi a̱ pirishi Yesu e enei cine iɗa i ra̱moi, oɓolo ni ili i na i farai suru, a uwwa ta̱ wovon lon. Ɗaɗa a dammai, “Mawun ma̱ A̱sula̱ ma ɗa u ri mayun!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 A̱ma̱ci na̱ a̱bunda̱ a na o uta̱i Ga̱lili a na o toniyi Yesu tsa̱ra̱ a kamba yi, a̱ da̱na̱ ta̱ lo mishin makasu a̱ a̱ka̱nla̱.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Meri† Magadaliya da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ e le, na̱ Meri mma va Yakubu na̱ Isuhu, na̱ ka va Za̱ba̱di za na a̱yi ɗa mma va Yakubu na̱ Yahaya.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 A yuwan ta̱ vuma vi ikebe ro na a̱ tsu ɗe Isuhu, vuma lyuci va Arimatiya. Toni va̱ Yesu ɗa. Nu ulivu u ndolo a̱vu u ta̱wa̱ Urishelima.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 A̱vu u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa Bilatu, tsa̱ra̱ u lyawa yi u tara lipu va̱ Yesu. Ɗaɗa Bilatu dammai a̱soja a̱ yi a ca yi.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Ɗaɗa u tarai lipuꞌu, reve u katala yi no okoro.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 A̱vu u zuwa yi a̱tsuma̱ a aason a saꞌavu za na u ka̱pa̱i a̱tsuma̱ a aatali. Reve u keɓe aatali a gbain tsa̱ra̱ u ula una̱ wa aasoꞌon. Ana u yuwain ne ɗaɗa u ka̱ra̱i.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 A̱vu Meri Magadaliya na̱ Meri ro a̱ da̱nu lo zuzu na aasoꞌon.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 O urana we ire, Ashibi, a̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi o ɓoloto uba̱ta̱ wa Bilatu.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Reve a damma, “Zagbain, tsu cuwan ta̱ ana za ve epen o ndolo da̱na̱i wuma u damma ta̱, ‘Na a yuwan rana taꞌatsu n ta̱ ꞌyon a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱.’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 A zuwa ama a̱ piri aason o ndolo ulobonu hali rana taꞌatsu ndolo. Na̱ ne ɗa a yuwain shi, ojoro a̱ yi a̱ ta̱ ta̱wa̱ e iva̱ lipu va̱ yi, reve a damma ama a na A̱sula̱ a̱ ꞌya̱sa̱n yi ta̱ a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱. Epen o gogo a ta laꞌa za vu ufaru uwuyanu.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Ɗaɗa Bilatu† dammai, “Tarai a̱soja o ro tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ piri aason o ndolo cine yaa gura yuwan ulobonu.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Reve a̱ ka̱ra̱ o foɓo aasoꞌon ulobonu lon, waru a̱vu a zuwa eerepu o urotsu† wa gwamna, reve a lyawa lo a̱soja a̱ da̱na̱ e ipiri.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.