Mateus 21
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA
1 Yesu no ojoro a̱ yi a marawaa zuzu na̱ Urishelima, reve a rawa a̱ lyuci va Batafaji zuzu na̱ Masasan ma̱ Zetun.† A̱vu u lyungu ojoro e re elime a̱ yi.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 A̱vu u damma le, “ꞌYa̱wa̱i a̱ ma̱lyuci ma na ma̱ ri elime. Nni i rawa, i te eneshi molloli na̱ mma va̱ yi ugutsuwu. I ba̱ɗa̱ le, reve i ta̱wa̱a̱ mu ne ele. Nloli n re|src="Matthew_21_2.tif" size="span" loc="Matthew 21:2" ref="Mat. 21:2"
2 dizendo-lhes:
3 Na̱ za ro ece ɗu, adama a̱ nye ya̱a̱ ba̱ɗa̱sa̱ le, i damma, ‘Zagbain ciga le ta̱!’ U ta lyawaa ɗu nloliꞌi babu addama o ro.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Ili i nda i fara ta̱ adama o shiton ili i na Zakariya vumava̱sula̱ dammai:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Dammai a̱za̱ a̱ Urishelima:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Reve ojoroꞌo a̱ ka̱ra̱ a yuwan ili i na Yesu damma nle a yuwan.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 A̱vu a̱ ta̱wa̱a̱ na̱ mololi na̱ molloliꞌi, reve ojoroꞌo fo o polo ɗe o nloliꞌi itana i le. Reve Yesu kumba.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ama na̱ a̱bunda̱ o poluso ta̱ amuna e le o ure. Ozo o ro gba shi a kuɗusa a̱vuꞌun no o poluso nle o ure.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 A̱vu ozo o ro a uwa elime e Yesu, ozo o ro gba shi a̱ da̱na̱ oo tono yi a̱ca̱pa̱. Reve a saalasa,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ana Yesu uwai a̱tsuma̱ a̱ Urishelima,† lyuciꞌi ma̱ɓula̱ u shiwan ta̱ na̱ a̱gidiꞌya̱. Hali ama e ece, “Vuma ne ɗa gba ndaꞌa?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Reve oɓolo amaꞌa a̱ usu, “Vuma nda a̱yi ɗaɗa Yesu, vumava̱sula̱ diga a̱ lyuci va Nazara va̱ Ga̱lili.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 A̱vu Yesu uwa a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa,† reve u lo aza a na a̱ da̱na̱i a atsulu na a wini a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa. Reve waru wu keɓe apada a na a̱ da̱na̱i a kitaꞌusa ɗe ikebe icuꞌun icuꞌun, reve fo u kekeɓe ili yu uba̱ta̱ u na a̱ da̱na̱i a winisa nrukuku.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Reve u damma le, “Adanshi a̱ A̱sula̱ a damma ta̱, ‘E te ɗe uꞌwa u va̱ uba̱ta̱ u mayan ma avasa.’ Amma, a̱ɗu ɗa nda i ka̱mba̱to niyi upaꞌatan we evu.”
13 E disse-lhes:
14 A̱vu nrumba̱ na̱ a̱kutsuma̱ a̱ ta̱wusa̱ uba̱ta̱ wa̱ Yesu a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, reve u ka̱mba̱tosu le gbaga.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ana nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ me ene niyi a yuwusan ili ya asalama, reve waru e ene muwun a cuwusa yi a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa, waru a ta dansa, “Husana!† Ica a̱ tyo a Mawun ma̱ Da̱wuda.” Reve ili i ndolo suru i zuwa nan ganu a gbagbaiꞌin na̱ munlu n Wila̱ꞌa̱ a uwwa upan lon.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 A̱vu e ece Yesu, “Vu ta uwwusa ili i na muwun n nda maa dansa?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Reve Yesu lyawa le, a̱vu u ka̱ra̱ o uta̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuciꞌi a̱ tyo Batanya, ɗe ɗa wa asai.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Na̱ wasasa, Yesu a̱ ma̱ka̱mba̱a̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuciꞌi, reve ambulu a̱ guza̱ yi.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 A̱vu we ene ubiri a̱ ngeꞌen mu ure, reve u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ e ikyun ya̱ yi, agba u tsura̱ ɗe umatsun wa̱ yi shi, she a̱vuꞌun. Adama o ndolo reve u damma uɗangaꞌa, “Va̱a̱ da̱shi matsan shi!” Babu usa̱n reve uɗangaꞌa u ꞌyewushi.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Ana ojoro a̱ yi e enei ili i na i farai, a yuwan ta̱ asalama lon. Reve e ece, “Cine ubiri u nda u ꞌyewushi gogogo?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 A̱vu u usu le, “Amayun a ɗa maa dansaa ɗu, nni i ri nu ucawu wo okolo agba okolo a̱ ɗu a kuɗa shi, i ta gura yuwan ili i na n yuwain nu uɗanga u nda, hali u laꞌa. I ta gura damma masasan ma nda, ‘Ka̱ra̱, vu riya̱ a mala!’ Nni i ri nu ucawu wo okolo, ili i ndolo i ta fara.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ili i na i patiyi suru a̱tsuma̱ a avasa, nni i ri nu ucawu wo okolo, i ta̱ tsura̱.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ana Yesu ka̱mba̱i a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa, reve u reme uritosu. A̱vu nan ganu a gbagbain na azagbain a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ yi, reve e ece yi, “Nu ucira u ne vaa yuwusan cuꞌun vu ulinga u nda? Zane ɗa ca nuwu cuꞌun vu ucira u nda?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Reve u usu le, “A̱mu fo n ta̱ na̱ yeci i ta̱ i na maa yuwan ɗu. Nni i usu mu, a̱mu waru n ta damma ɗu uba̱ta̱ u na n tsura̱i ucira u na maa yuwusan linga nda.
24 Jesus respondeu:
25 Zane cayi Yahaya ucira u yuwan urumbusu? A̱sula̱ a na a̱ ri zuva ɗa, ko vaɗilima̱?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Agba waru n tsu damma, ‘Diga uba̱ta̱ u vuma u ɗa,’ tsu ta uwwusa wovon wi ili i na ama aa yuwan na̱ a̱tsu, adama a na ama suru a̱ usu ta̱ a na Yahaya vumava̱sula̱ ɗa.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Adama o ndolo reve a̱ usu yi, “Tsu reve shi.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Reve Yesu damma waru nan ganu a gbagbain na azagbain, “N ta damma ɗu iroci i vuma ro na da̱na̱i na̱ muwun n re. A̱vu i damma mu ili i na i jiyain. Urana u ro, reve dadaꞌa u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ a zakpara a̱vu u damma, ‘ꞌYa̱wa̱ vu yuwan ulinga o uɗuma̱ wa inabi anaꞌan!’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “A̱vu mawuꞌun u usu, ‘Ma̱a̱ ꞌya̱wa̱ shi!’ Amma a̱ tyo ɗe, reve u vadala majiyan ma̱ yi, reve u ꞌya̱wa̱.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Reve waru dadaꞌa u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wu zawaꞌa a̱vu u damma, ‘ꞌYa̱wa̱ vu yuwan ulinga o uɗuma̱ u va̱ anaꞌan!’ Reve zawaꞌaꞌa u usu, ‘Ee, dada, n ta̱ ꞌya̱wa̱ n yuwan ulingaꞌa!’ Agba u ꞌya̱wa̱ shi.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Zane ɗa a̱tsuma̱ a̱ muwun n nda u yuwayin dadaꞌa tsutoni?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Yahaya za vu Urumbusu ta̱wa̱ ta̱ u roco ɗu ure u mejege u na ya̱a̱ da̱nu. Agba i usu yi shi, reve gba a̱za̱ o uꞌushishi wu utafa na ashakala a̱ usu yi. Ko na ye enei ili i nda, i ꞌyuwan ta̱ a vadala i lyawa akuci e re ɗu, reve i ꞌyuwan a̱ usu yi.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Reve Yesu damma waru nan ganu a gbagbain na azagbain, “Poloi atsuvu a̱ ɗu yu uwwa iroci i nda: A yuwan ta̱ vuma ro na da̱na̱i nu uɗuma̱ wa inabi. A̱vu u suwa isula a̱ka̱nda̱ruwa̱ yi. Reve u ka̱pa̱ a̱a̱ka̱ri, tsa̱ra̱ u tsura̱ uba̱ta̱ u na wa̱a̱ da̱na̱ o sovuso masayan ma inabi,† a̱vu u suwa atsura adama a za vi ipiri. Reve u ca aza a zamalinga uɗuma̱ꞌa̱ tsa̱ra̱ a linga yi, a̱vu a̱yi u ka̱ra̱ mmalu.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ana mantsa mo utaꞌan wu umatsun wa inabiꞌi ma rawai, a̱vu u lyungu agbashi a̱ yi a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ ushi akunda e ili i na o ɓolotoi.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Amma a̱vu aza a zamalingaꞌa e reme agbashiꞌi. Reve a lalapa za ta̱ le, a̱vu o una za ro, reve a vuvara za va taꞌatsu hali u kuwa̱.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 A̱vu za vu uɗuma̱ꞌa̱ u lyunguwisa̱ agbashi a̱ a̱bunda̱ a̱ yi a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ ta̱wa̱a̱ yi ni inabiꞌi. Reve waru aza a zamalingaꞌa a yuwaan agbashiꞌi cine a yuwain na agbashi a na u fara lyunguyi.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 A̱ tyo o ukosu, reve za vu uɗuma̱ꞌa̱ u lyungu mawun ma̱ yi a̱ tyo uba̱ta̱ wa aza a zamalingaꞌa, a majiyan ma̱ yi a ta yuwan tsutoni na̱ a̱yi.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Amma ana aza a zamalingaꞌa e enei mawuꞌun a̱ ta̱wa̱, a̱vu a dammulai va̱ni le, ‘Mawun ma nda a̱yi ɗa woo oꞌwo na agadu o uɗuma̱ u nda. Nna̱ tsu una yi, tsu to oꞌwo nu uɗuma̱ꞌa̱!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 A̱vu e reme yi, reve a tara yi o uta̱a̱ yi a̱tsuma̱ o uɗuma̱ꞌa̱ nu ucira, reve o una yi.” Iroci ya aza a zamalinga|src="Matthew_21_37.tif" size="span" loc="Matthew 21:37" ref="Mat. 21:33-39"
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Reve u yuwan yeci, “Nna̱ za vu uɗuma̱ꞌa̱ u ta̱wa̱, nye i zuwai waa yuwan na aza a zamalingaꞌa?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 A̱vu a̱ usu, “Babu ili i ro, u to una ama e iwuya o ndolo, reve u ca aza a zamalinga o ro uɗuma̱ꞌa̱, aza a na aa ca yi akunda e ili i na o ɓolotoi a mantsa ma saꞌani.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 A̱vu u damma le, “Koto i ɗenuna̱ a̱tsuma̱ a Adanshi a̱ A̱sula̱ shi?
42 Então Jesus perguntou:
43 “Adama o ndolo n ta dansaa ɗu, a ta usa tsugono tsa̱ A̱sula̱ e ekere a̱ ɗu, reve a ca ama a na aa yuwusan ili i na A̱sula̱ a cigai o tsugono tsa̱ yi.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Vuma na riya̱i zuva va aatali o ndolo suru u ta kukuɗa, waru za na aatali o ndolo a̱ riya̱yi, u ta̱ yukuma̱ yi.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ana nan ganu a gbagbain na Afarishi a uwwai iroci i nda, a gura ta̱ reve a na a aci e le a ɗa Yesu aa yuwusan adanshi.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 A̱vu a̱ shi a ciga e reme yi, amma reve a̱ ka̱ra̱ a uwwusa wovon wa ama, adama a na ama a ca ta̱ okolo a na Yesu vumava̱sula̱ ɗa.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.