Marcos 6
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs BKJ
1 Yesu lyawa ta̱ ɗe, a̱vu u ka̱mba̱ Nazara lyuci le. A̱vu ojoro a̱ yi o toni yi.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ana urana wa Ashibi u rawai, a̱vu u teme uritosu a̱ a̱a̱ꞌisa̱.† Ama a na a uwwa niyi o uritosu, a̱vu a yuwan asalama, adansa, “Te ɗa vuma nda tsura̱i ili i nda suru? Cuꞌun vu urevu ne ɗa a ca niyi tsunda? Ka̱lyuwa̱ cuꞌun vu ulinga wa asalama u na waa yuwusan.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 A̱yi nda, a̱yi ɗa za vu usheꞌen ndolo shi, mawun ma Meri,† zakpara va Yakubu, oɓolo na̱ Isuhu, na̱ Yahuza na̱ Simo shi? A̱za̱ a̱ yi e esheli pa ɗa a̱ ri oɓolo na̱ tsu shi?” Ɗaɗa a ꞌyuwan niyi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 A̱vu u damma le, “A tsu ꞌyuwan vumava̱sula̱ uba̱ta̱ u ro shi, she a̱ lyuci le oɓolo na̱ a̱za̱ a̱ yi, nu uꞌwa u le.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 U gura yuwan ulinga wa asalama a̱ lyuci le shi. Keꞌen ɗa u kuruwa̱yi a̱za̱ o ubanakun ukere, a̱vu u ka̱mba̱to le gbaga.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 U yuwan ta̱ asalama lon, ana a̱ kuɗa̱i a ca okolo.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 A̱vu u ɗe Kupanejere† u lyungu le ama e re re. U ca le ta̱ ucira e ekere o otoni a̱ lima̱.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 A̱vu u damma le, “She i tara ili i ro a mmalu n ɗu wan, she aɗanga. She i tara opopofu wan, ko tsa̱n, ko ikebe o osonu a̱ ɗu wan.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 I oto atan, amma she i tara a̱tugu o ro wan.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 A̱vu u dammisa le, “Ni i rawa uba̱ta̱ u na a̱ ushi nɗu, yi isawan pe o uꞌwaꞌa she mantsa ma na yaa lyawa lyuci ndolo.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Agba ni i rawa a̱ lyuci na a̱ usu nɗu shi, ko a uwwa ɗu shi, i lyawa yi, a̱vu i ka̱ka̱la̱ ma̱buta̱ ma ana ma̱ ɗu. U to oꞌwo iroci i na yoo roco ama a̱ lyuciꞌi a yuwan mejege shi.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 A̱vu a̱ ka̱ra̱ a yuwusan alajiya, a dansaa ama a vadala† uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱, a lyawa unusu u le.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 O uta̱a̱ ta̱ otoni a̱ lima̱ na̱ a̱bunda̱, a̱vu a putala a̱za̱ o ubanakun maniꞌin, a̱vu a̱ tsura̱ lafiya.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Ana Mogono Hiridu† uwwai alabari e Yesu, adama a na aala e Yesu oꞌwo ta̱ urevu ba̱ta̱ suru. A̱vu ozo o ro a damma, “A̱ ꞌya̱sa̱n ta̱ Yahaya za vu Urumbusu. Ɗaɗa u tsura̱i ucira u na waa yuwusan ulinga wa asalama.”†
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ozo o ro gba a damma, “Iliya ɗa.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ana Hiridu uwwai ne, a̱vu u damma, “Yahaya za vu Urumbusu ɗa, za na n zuwai o koɗoi aaci a̱ yi, amma a̱ ꞌya̱sa̱n yi ta̱.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 U damma ta̱ ne adama a na a̱yi na aciya̱yi u lyungu ta̱ ɗe e reme yi. A̱vu waru u zuwa a̱ nla̱ yi, adama a ka na a̱ tsu ɗe Hiridiya ka vawun va̱ yi Filibu, za na u usai.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Adama a na Yahaya da̱na̱ ta̱ a dansaa yi, “U ri ulobonu vu zuwa ka vawun va̱ wu shi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 A̱vu Hiridiya zuwa yi o ookolo a̱ yi, hali u shi u ciga woo una yi. Agba u tsura̱ ure u na wu una yi shi.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Adama a na mogonoꞌo wu uwwusa ta̱ wovon wa Yahaya, adama a na u reve ta̱ vuma va akiza ɗa. Mantsa ma na wu uwwa niyi, ookolo a̱ yi a̱ tsu da̱na̱ nden shi, suru na̱ ne u tsu ciga ta̱ wu uwwa yi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Amma o ukosu, Hiridiya tsura̱ ta̱ ure u ro. Ana urana u na a matsain mogonoꞌo u ka̱nda̱ruwa̱i, u banu ta̱ ngono, na̱ nan yali a gbagbain, na azagbain o upasu wa̱ Ga̱lili a̱buki.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ana usheli wa̱ Hiridiya u uwa u jeꞌein, a̱vu mogonoꞌo na aza a na u banuyi a yuwan ma̱za̱nga̱. A̱vu u damma usheliꞌi, “Pati ili i na vu cigai suru, n ta ca wu.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 U kucinaa yi ta̱, u damma, “Ili i na vu pati numu suru, n ta ca wu. Ko uɓatsalai u tsugono tsa̱ va̱ tsa ɗa vu cigai, n ta ca wu.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 A̱vu wu uta̱ we ece mma va̱ yi, “Nye maa pati?” A̱vu u usu yi, “Pati aaci a Yahaya za vu Urumbusu.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Babu usa̱n, a̱vu u ka̱mba̱ o ukobu u mogono, u pati yi u damma, “Gogogo, n ciga ta̱ vu ca mu aaci a Yahaya za vu Urumbusu a mapara.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 A̱vu a̱tsuma̱ o mogono a̱ la̱nga̱ lon, amma adama a akucunu a na u yuwain elime a ama, u ri n cine waa yuwan u putsa yi shi.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Lo ɗa u lyunguyi agbashi a̱ yi, u damma o koɗoo yi aaci a Yahaya a̱ ta̱wa̱a̱. A̱ ka̱ra̱ ta̱ o koɗo aaci a̱ yi o uꞌwa wa ali.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Reve u ta̱wa̱a̱ na aaciꞌi a mapara, u ca usheliꞌi. Mawun ma ka gba, u ca mma va̱ yi.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Mantsa ma na ojoro a Yahaya a uwwai alabari o ndolo, a̱vu a̱ ta̱wa̱ a tara lipu va̱ yi, a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ ciɗo yi.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ana ojoro e Yesu a̱ ka̱mba̱i uba̱ta̱ wa̱ yi, reve a damma yi ili i na a yuwain suru, ni ili i na o ritoi.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Ama na̱ a̱bunda̱ a̱ ta̱wusa̱ na̱ a̱ ka̱mbi, a̱yi no ojoro a̱ yi a̱ tsura̱ mantsa ma na aa lyuwa ilyalya shi. A̱vu u damma le, “Ta̱wa̱i, tsu ꞌya̱wa̱i uba̱ta̱ u na ama a̱ ri shi, yi ivuwan.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 A̱vu a̱ ka̱ra̱ a uwa a wantsun a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u na ama a̱ ri shi, ele goon.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ana oɓolo a ama a na a̱ ta̱wa̱i ba̱ta̱ ba̱ta̱ e ene nle a̱ ma̱ka̱ra̱a̱ e reve le ta̱, a̱vu a suma a̱ ꞌya̱wa̱ upasu u ndeɗe kafu ele a rawa ɗe.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ana u rawai ɗe, a̱vu we ene oɓolo a ama lon. A̱vu we ene le iliyali, adama a na a̱ da̱na̱ ta̱ she damma ikyon i na i ri na̱ za va aguɓa shi. A̱vu u teme o rocosu ili na̱ a̱bunda̱.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ana urana u kotoi, a̱vu ojoro a̱ yi a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ yi. A̱vu a damma yi, “Uba̱ta̱ u nda gba ama pa shi, waru urana u ɗa nda u kotoi.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Damma le a̱ ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ mulyuci n wawaꞌa n na n ri lo zuzu, a tsulaa aciyele ilyalya i na aa lyuwa.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 A̱vu u usu le, “ꞌYa̱wa̱i i ca le ilyalya i na aa lyuwa.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 A̱vu we ece le, “Opopofu a yan a ɗa ɗu? ꞌYa̱wa̱i i ka̱lyuwa̱.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 A̱vu u damma le suru ko zane ɗa da̱nu a anlya o uta̱nu oɓolo oɓolo.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ne ɗa a̱ da̱na̱i ozo o ro kupoton-uton, ozo o ro ukpaku ukpaku.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ana u tarai opopofu o toꞌon na̱ mugula n reꞌe, a̱vu u ꞌya̱sa̱n aaci zuva, a̱vu u godyoo A̱sula̱. Ana u bubusai opopofu na̱ mugulaꞌa, reve u ca ojoro a̱ yi, e neꞌeshen ama. E neꞌeshen le ta̱ opopofu na̱ mugula n ndolo suru. Yesu lyuwato ta̱ oɓolo a ama|src="Mark_6_39.tif" size="span" loc="Mark 6:41" ref="Mak. 6:41"
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Suru nle a lyuwa ta̱ a̱ cuwa̱n.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 A̱vu ojoro a̱ yi o ɓoloto asaka kupa ne ejere, asaka o opopofu na̱ mugula n na m buwai.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ama a na a lyuwai ilyalya i ndolo ali ukpakukupa uton (5,000) u ɗa.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 A̱vu u zuwushi ojoro a̱ yi a uwa a wantsun a fara pasaa yi a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ lyuci va Besaida, kafu u lyawa oɓoloꞌo.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ana u lyawa nle, a̱vu u kumba a aagaɗi, adama u ꞌya̱wa̱ u yuwan avasa.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ana ulivu u yuwain, wantsun gba e memere ma mala, Yesu gba a̱yi ɗe a aagaɗi a̱yi a̱ ndeꞌen.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Reve we ene le e melen na̱ wantsuꞌun a mala, adama a na upepu u ta damatosun le. Mantsa ma na nton n tsu saala na̱ wasasa, a̱vu u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ yeꞌe le a mmalu a mala. U yuwan ta̱ she damma u ta̱ ka̱ra̱ le,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 amma ana e ene niyi a mmalu a̱ mini, a̱vu a jiyan she damma yimoɗi i ɗa. A̱vu o oruwo,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 adama a na wo oꞌwoi suru nle e ene yi ta̱, a̱vu a daꞌwan.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 A̱vu u uwa a wantsun ne ele, ɗaɗa upepu u voyin. A̱vu e reme asalama lon,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 adama a na hali n gogo koto a̱ ri nu urevu wu ulyuwatosu wu ukpakukupa utoꞌon (5,000) shi. Adama a na okolo e le a̱ da̱na̱ ta̱ ugbawu.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ana a pasai, a rawai e iɗa ya Janisara, a̱vu a̱ nla̱ wantsuꞌun.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Na̱ mota̱a̱ me le a wantsun, a̱vu ama e reve yi.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 A̱vu a suma ba̱ta̱ suru a tarasa a̱za̱ o ubanakun a avalu a̱ ta̱wusa̱a̱ yi ko te ɗa a uwwai u ri.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Uba̱ta̱ u na u uwai suru, a̱ lyuci gbain na̱ mulyuciꞌi na akapi a̱ ba̱ta̱, a tsu zuwaa yi ta̱ a̱za̱ o ubanakun o uꞌuwata we eden. A̱vu, a pati yi u lyawa le a̱ juꞌwa̱n ngeꞌen mu utugu ma̱ yi. Aza a na a̱ juꞌwa̱n niyi suru a̱ tsura̱ ta̱ lafiya.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.