Marcos 5

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 A̱vu Yesu no ojoro a̱ yi a pasa a̱ ꞌya̱wa̱ upasu u mala u ndeɗe, ejege a̱ lyuci na a̱ tsu ɗe Garasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 A̱yi a̱ mota̱a̱ pe a̱tsuma̱ a wantsuꞌun, a̱vu vuma za na ri no otoni a̱ lima̱ u gaꞌashin na̱ a̱yi.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ason a ɗa ba̱ta̱ a̱ nden ma̱ yi. Babu za na ri nu ucira u na waa gura nla̱ yi, ko na akani.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 A̱ tsu nla̱ yi ta̱ ana ne ekere na akani, amma u tsu kakasa le ta̱. Babu za na ri nu ucira u na waa gura goloɓo yi.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Usana nu ulivu u tsu da̱na̱ ta̱ a agaɗi a̱tsuma̱ a ason a na a yuwain a atali. Reve u da̱na̱ a yisaali, na̱ wu paɗi aciya̱yi.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ana u cinkayai Yesu alanga, a̱vu u suma ni ilaɗi a̱ ta̱wa̱, a̱vu u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 A̱vu we ece yi, “Cine tsa ɗa aala a̱ wu?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 A̱vu u pati Yesu lon adama u lyawa le e iɗaꞌa.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Uba̱ta̱ u na a̱ da̱na̱i, ngurusumu n da̱na̱ ta̱ lo na̱ a̱bunda̱, a zamishi ilyalya za̱la̱ va agaɗi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 A̱vu otoni a̱ lima̱ꞌa̱ a pati yi, a damma, “Gba̱ra̱ tsu a̱ ꞌya̱wa̱ a̱tsuma̱ a̱ ngurusumu, adama tsu uwa pe a̱tsuma̱ e le.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 A̱vu gba u usu le. A̱vu otoni a̱ lima̱ o uta̱ a uwa a̱tsuma̱ a̱ ngurusumu. Aza a̱ da̱na̱i lo suru, a̱vu a suma a̱ ꞌya̱wa̱ a mala. A̱vu a̱ riya̱ pe, a̱vu a̱ kuwa̱ pe. A̱bunda̱ e le a ta rawa ukpakukupa ure (2,000).
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Reve aza a na a̱ da̱na̱i a aguɓa a̱ ngurusumuꞌu, a̱vu a suma, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱ a ca alabari a̱ lyuci na̱ mulyuci. A̱vu ama a̱ ta̱wa̱ e ene ili i na i farai.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ana a̱ ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa̱ Yesu, a̱vu a cina lo vuma na da̱na̱i no otoni a̱ lima̱ nden uba̱ta̱ wa̱ yi, uꞌotowu ni itana nu ugbozu wa̱ yi. Reve a uwwa wovon.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Aza a na e enei ne esu e le, a̱vu a damma ili i na i cinai za vo otoni a̱ lima̱ꞌa̱ na̱ ngurusumu.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 A̱vu e teme a patishi Yesu u lyawaa le iɗa i le.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Mantsa ma na Yesu da̱na̱i a uwusa a wantsun, a̱vu za na da̱na̱i no otoni a̱ lima̱ꞌa̱ u pati yi ankuri, u lyawa yi u ꞌya̱wa̱ oɓolo na̱ a̱yi.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Amma u ꞌyuwan ta̱, a̱vu u damma yi, “ꞌYa̱wa̱ o uꞌwa u ɗu, vu ꞌya̱wa̱ ba̱ta̱ a̱ nꞌutsa̱ ma̱ wu waru, vu ca le alabari e ili i na a̱ A̱sula̱ a yuwaan nuwu.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 A̱vu u ka̱ra̱ a casu alabari upasu wi iɗa wa Dikafoli, ili i saꞌani i na Yesu yuwaan niyi. Ama suru a yuwan ta̱ asalama ni ili i ndolo.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Mantsa ma na Yesu ka̱mba̱i a̱ ꞌya̱wa̱ upasu u ndeɗe, a̱vu ama o ɓoloto a̱bunda̱ uba̱ta̱ wa̱ yi, a̱yi lo zuzu na̱ malaꞌa.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 A̱tsuma̱ a azagbagbain a̱ a̱a̱ꞌisa̱ꞌa̱, za na a̱ tsu ɗe Jayiru, u ta̱wa̱ ta̱ we ene yi. A̱vu u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 a patishi yi lon, adansa, “Usheli u keꞌen u va̱ u ciga ma̱kuwa̱a̱. N ciga ta̱ vu ta̱wa̱ vu kuruwa̱ yi ukere, adama u ka̱mba̱ gbaga.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Reve u ꞌya̱wa̱ oɓolo na̱ a̱yi, reve ama a̱ a̱bunda̱ o toni yi a gbagbalasa yi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 A̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, ka ro na yuwain aꞌwan kupa ne ejere o ocosu mpasa shi ta̱ pe.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Wu uwwa ta̱ awuya lon e ekere a̱ a̱za̱ a̱ a̱guma̱, waru wu una ta̱ ili i na u ri na̱ a̱yi suru, amma u jebe yi shi, she ili i na i ꞌya̱wa̱i elime.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ana wu uwwai adama e Yesu, a̱vu u ta̱wa̱ nu ucina̱ wa̱ yi a̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, a̱vu u juꞌwa̱n utugu wa̱ yi.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 U jiyan ta̱ o ookolo a̱ yi, “Na̱ n juꞌwa̱n utugu wa̱ yi goon, n ta̱ ka̱mba̱ gbaga.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Babu usa̱n wocosu wu mpasa ma̱ yi n lyawai, a̱vu u reve u tsura̱ ta̱ lafiya lipu va̱ yi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 A̱vu Yesu reveshi ucira wu uta̱ ta̱ a̱ lipu va̱ yi. Ɗaɗa u vadalai a̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, a̱vu we ece, “Zane ɗa juꞌwa̱n numu utugu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Reve ojoro a̱ yi a̱ usu yi, “Ve ene oɓolo a gbagbalasa wu, a̱vu ve ece, ‘Zane ɗa juꞌwa̱n nuwu utugu?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A̱vu u ka̱ra̱ a vadalasa adama we ene za na yuwain ulinga u ndolo.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 A̱vu kaꞌa, ana u revei ili i na i yuwan niyi, a̱vu u ta̱wa̱ u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi na̱ wovon na̱ mejeꞌen ma̱ lipu. A̱vu u damma yi amayun suru.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A̱vu u damma yi, “Usheli, ucawu wo okolo a̱ wu u ka̱mba̱to wu ta̱ gbaga. Wala na̱ ma̱za̱nga̱, babu ubanakun.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 A̱yi pe a̱tsuma̱ a adanshi, a̱vu ozo o ro a̱ ta̱wa̱ ɗe o uꞌwa wu zagbain va̱ a̱a̱ꞌisa̱ a damma, “Usheli wa̱ wu u kuwa̱ ta̱. Cine vaa damaton yi waru?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Agba Yesu polo atsuvu e ili i na aa dansa shi. A̱vu u damma zagbaiꞌin, “She vu uwwa wovon wan, vu ca okolo goon.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 U lyawa nanza toni yi shi, she Bituru, na̱ Yakubu, na̱ Yahaya mawun ma̱ a̱na̱wu ma Yakubu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ana a rawai o uꞌwaꞌa, a̱vu wu uwwa a yuwusan elemu, e mesun, a yisaali babu ukotu.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ana u uwai, a̱vu u damma le, “Nye i zuwai i ri a yisaali babu ukotu? Usheliꞌi u ri ukwa̱ shi, nlavu n ɗa waa yuwusan.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A̱vu a yuwaan yi izoꞌoshi yu ulamu. Ana wu uta̱a̱ nle a alanga suru, a̱vu u tara nsha̱wu mu usheliꞌi oɓolo no ojoro a̱ yi, aza a na a̱ da̱na̱i oɓolo na̱ a̱yi, a uwa uba̱ta̱ u na mawuꞌun u da̱na̱i.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A̱vu u reme ukere wa̱ yi, u damma yi, “Talita kumi.” Ili i na waa dansa ɗa nda, “Mesheli, n ta dansaa wu, ꞌyon.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Babu usa̱n a̱vu usheliꞌi u ꞌyoshin, u fara mmalu. Aꞌwan a̱ yi kupa ne ejere a ɗa a̱ da̱na̱i. A̱vu a uwa asalama a̱bunda̱.Yesu ꞌya̱sa̱n ta̱ usheli wa Jariyu|src="Mark_5_21.tif" size="span" loc="Mark 5:41-42" ref="Mak. 5:41-42"
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 A̱vu u rono le atsuvu lon, she a damma nanza wan. A̱vu u damma le waru a ca usheliꞌi ilyalya.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.