Marcos 5

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A̱vu Yesu no ojoro a̱ yi a pasa a̱ ꞌya̱wa̱ upasu u mala u ndeɗe, ejege a̱ lyuci na a̱ tsu ɗe Garasa.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 A̱yi a̱ mota̱a̱ pe a̱tsuma̱ a wantsuꞌun, a̱vu vuma za na ri no otoni a̱ lima̱ u gaꞌashin na̱ a̱yi.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ason a ɗa ba̱ta̱ a̱ nden ma̱ yi. Babu za na ri nu ucira u na waa gura nla̱ yi, ko na akani.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 A̱ tsu nla̱ yi ta̱ ana ne ekere na akani, amma u tsu kakasa le ta̱. Babu za na ri nu ucira u na waa gura goloɓo yi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Usana nu ulivu u tsu da̱na̱ ta̱ a agaɗi a̱tsuma̱ a ason a na a yuwain a atali. Reve u da̱na̱ a yisaali, na̱ wu paɗi aciya̱yi.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ana u cinkayai Yesu alanga, a̱vu u suma ni ilaɗi a̱ ta̱wa̱, a̱vu u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 A̱vu we ece yi, “Cine tsa ɗa aala a̱ wu?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A̱vu u pati Yesu lon adama u lyawa le e iɗaꞌa.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Uba̱ta̱ u na a̱ da̱na̱i, ngurusumu n da̱na̱ ta̱ lo na̱ a̱bunda̱, a zamishi ilyalya za̱la̱ va agaɗi.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 A̱vu otoni a̱ lima̱ꞌa̱ a pati yi, a damma, “Gba̱ra̱ tsu a̱ ꞌya̱wa̱ a̱tsuma̱ a̱ ngurusumu, adama tsu uwa pe a̱tsuma̱ e le.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 A̱vu gba u usu le. A̱vu otoni a̱ lima̱ o uta̱ a uwa a̱tsuma̱ a̱ ngurusumu. Aza a̱ da̱na̱i lo suru, a̱vu a suma a̱ ꞌya̱wa̱ a mala. A̱vu a̱ riya̱ pe, a̱vu a̱ kuwa̱ pe. A̱bunda̱ e le a ta rawa ukpakukupa ure (2,000).
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Reve aza a na a̱ da̱na̱i a aguɓa a̱ ngurusumuꞌu, a̱vu a suma, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱ a ca alabari a̱ lyuci na̱ mulyuci. A̱vu ama a̱ ta̱wa̱ e ene ili i na i farai.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ana a̱ ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa̱ Yesu, a̱vu a cina lo vuma na da̱na̱i no otoni a̱ lima̱ nden uba̱ta̱ wa̱ yi, uꞌotowu ni itana nu ugbozu wa̱ yi. Reve a uwwa wovon.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Aza a na e enei ne esu e le, a̱vu a damma ili i na i cinai za vo otoni a̱ lima̱ꞌa̱ na̱ ngurusumu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 A̱vu e teme a patishi Yesu u lyawaa le iɗa i le.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Mantsa ma na Yesu da̱na̱i a uwusa a wantsun, a̱vu za na da̱na̱i no otoni a̱ lima̱ꞌa̱ u pati yi ankuri, u lyawa yi u ꞌya̱wa̱ oɓolo na̱ a̱yi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Amma u ꞌyuwan ta̱, a̱vu u damma yi, “ꞌYa̱wa̱ o uꞌwa u ɗu, vu ꞌya̱wa̱ ba̱ta̱ a̱ nꞌutsa̱ ma̱ wu waru, vu ca le alabari e ili i na a̱ A̱sula̱ a yuwaan nuwu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 A̱vu u ka̱ra̱ a casu alabari upasu wi iɗa wa Dikafoli, ili i saꞌani i na Yesu yuwaan niyi. Ama suru a yuwan ta̱ asalama ni ili i ndolo.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Mantsa ma na Yesu ka̱mba̱i a̱ ꞌya̱wa̱ upasu u ndeɗe, a̱vu ama o ɓoloto a̱bunda̱ uba̱ta̱ wa̱ yi, a̱yi lo zuzu na̱ malaꞌa.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A̱tsuma̱ a azagbagbain a̱ a̱a̱ꞌisa̱ꞌa̱, za na a̱ tsu ɗe Jayiru, u ta̱wa̱ ta̱ we ene yi. A̱vu u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 a patishi yi lon, adansa, “Usheli u keꞌen u va̱ u ciga ma̱kuwa̱a̱. N ciga ta̱ vu ta̱wa̱ vu kuruwa̱ yi ukere, adama u ka̱mba̱ gbaga.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Reve u ꞌya̱wa̱ oɓolo na̱ a̱yi, reve ama a̱ a̱bunda̱ o toni yi a gbagbalasa yi.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 A̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, ka ro na yuwain aꞌwan kupa ne ejere o ocosu mpasa shi ta̱ pe.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Wu uwwa ta̱ awuya lon e ekere a̱ a̱za̱ a̱ a̱guma̱, waru wu una ta̱ ili i na u ri na̱ a̱yi suru, amma u jebe yi shi, she ili i na i ꞌya̱wa̱i elime.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Ana wu uwwai adama e Yesu, a̱vu u ta̱wa̱ nu ucina̱ wa̱ yi a̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, a̱vu u juꞌwa̱n utugu wa̱ yi.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 U jiyan ta̱ o ookolo a̱ yi, “Na̱ n juꞌwa̱n utugu wa̱ yi goon, n ta̱ ka̱mba̱ gbaga.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Babu usa̱n wocosu wu mpasa ma̱ yi n lyawai, a̱vu u reve u tsura̱ ta̱ lafiya lipu va̱ yi.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 A̱vu Yesu reveshi ucira wu uta̱ ta̱ a̱ lipu va̱ yi. Ɗaɗa u vadalai a̱tsuma̱ o oɓoloꞌo, a̱vu we ece, “Zane ɗa juꞌwa̱n numu utugu?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Reve ojoro a̱ yi a̱ usu yi, “Ve ene oɓolo a gbagbalasa wu, a̱vu ve ece, ‘Zane ɗa juꞌwa̱n nuwu utugu?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A̱vu u ka̱ra̱ a vadalasa adama we ene za na yuwain ulinga u ndolo.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 A̱vu kaꞌa, ana u revei ili i na i yuwan niyi, a̱vu u ta̱wa̱ u kingyo a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi na̱ wovon na̱ mejeꞌen ma̱ lipu. A̱vu u damma yi amayun suru.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A̱vu u damma yi, “Usheli, ucawu wo okolo a̱ wu u ka̱mba̱to wu ta̱ gbaga. Wala na̱ ma̱za̱nga̱, babu ubanakun.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 A̱yi pe a̱tsuma̱ a adanshi, a̱vu ozo o ro a̱ ta̱wa̱ ɗe o uꞌwa wu zagbain va̱ a̱a̱ꞌisa̱ a damma, “Usheli wa̱ wu u kuwa̱ ta̱. Cine vaa damaton yi waru?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Agba Yesu polo atsuvu e ili i na aa dansa shi. A̱vu u damma zagbaiꞌin, “She vu uwwa wovon wan, vu ca okolo goon.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 U lyawa nanza toni yi shi, she Bituru, na̱ Yakubu, na̱ Yahaya mawun ma̱ a̱na̱wu ma Yakubu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ana a rawai o uꞌwaꞌa, a̱vu wu uwwa a yuwusan elemu, e mesun, a yisaali babu ukotu.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ana u uwai, a̱vu u damma le, “Nye i zuwai i ri a yisaali babu ukotu? Usheliꞌi u ri ukwa̱ shi, nlavu n ɗa waa yuwusan.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A̱vu a yuwaan yi izoꞌoshi yu ulamu. Ana wu uta̱a̱ nle a alanga suru, a̱vu u tara nsha̱wu mu usheliꞌi oɓolo no ojoro a̱ yi, aza a na a̱ da̱na̱i oɓolo na̱ a̱yi, a uwa uba̱ta̱ u na mawuꞌun u da̱na̱i.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 A̱vu u reme ukere wa̱ yi, u damma yi, “Talita kumi.” Ili i na waa dansa ɗa nda, “Mesheli, n ta dansaa wu, ꞌyon.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Babu usa̱n a̱vu usheliꞌi u ꞌyoshin, u fara mmalu. Aꞌwan a̱ yi kupa ne ejere a ɗa a̱ da̱na̱i. A̱vu a uwa asalama a̱bunda̱.Yesu ꞌya̱sa̱n ta̱ usheli wa Jariyu|src="Mark_5_21.tif" size="span" loc="Mark 5:41-42" ref="Mak. 5:41-42"
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 A̱vu u rono le atsuvu lon, she a damma nanza wan. A̱vu u damma le waru a ca usheliꞌi ilyalya.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.