Marcos 12
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 A̱vu Yesu uwa a yuwusaan le adanshi ni iroci. Reve u damma, “Vuma ro ɗa cuwa̱in uɗuma̱ wa̱ inabi, a̱vu u suwaa yi uɓaɓu a̱ka̱nda̱ruwa̱. Reve waru u ka̱pa̱ a̱ka̱ri, tsa̱ra̱ u tsura̱ uba̱ta̱ u na wa̱a̱ da̱na̱ o kpokuso masayan. A̱vu u suwaa yi aburu, adama we eneshe ili i na i ri pe suru. Reve u ca aza a zamalinga uɗuma̱ꞌa̱, adama a linga yi. Reve u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ mmalu a̱ lyuci ro.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 “Ana mantsa mo ugasa ma rawai, reve u lyungu vuma ta̱ a̱tsuma̱ a agbashi a̱ yi u ꞌya̱wa̱ u ushi akunda e ili i na o ɓolotoi.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 A̱vu aza a zamalingaꞌa e reme aagbashiꞌi, reve a lalapa yi reve a damma yi u ka̱mba̱ ekere lya̱nga̱.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Reve za vu uɗuma̱ꞌa̱ u lyunguwisa̱ aagbashi o ro, a̱vu a lalapa yi lon.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ana u lyunguwisa̱i aagbashi o ro, reve o una yi. Aza a na u koso lyunguwisa̱i na̱ a̱ca̱pa̱, a lalapa akapi, akapi gba o una le.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “A̱vu wo oꞌwo vuma ta̱ ɗa shi buwai, a̱yi ɗa mawun ma̱ ta̱ ma̱ yi za na u cigai lon. A̱vu za vu uɗuma̱ꞌa̱ u koso lyungu yi a majiyan ne e ene yi, a ta uwwa wovon, a̱vu a yuwaan yi ili i na i lobonoi.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 “Ana e ene niyi, a̱vu a dammulai, ‘Ndeɗe magaji ma̱ ta̱ ma̱ yi a̱ ta̱wa̱, tsu una niyi adama uba̱ta̱ꞌa̱ wo oꞌwo uba̱ta̱ u tsu.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Reve e reme mawuꞌun o una yi, a̱vu a vari yi a̱tsuma̱ o ogozo.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 A̱vu Yesu damma, “Cuꞌun majiyan ne ɗa yaa yuwusan za vu uɗuma̱ꞌa̱ waa yuwan? A̱yi za vu uɗuma̱ꞌa̱ u ta̱ ta̱wa̱ wu una le suru, a̱vu u ca aza a zamalinga o ro a linga uɗuma̱ꞌa̱.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Koto i ɗenuna̱ ili i na Adanshi a̱ A̱sula̱ a dammai shi?
10 Vocês não leram o que as
11 Zagbain ɗa yuwain ili i nda,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Reve Afarishi† a zami ure u na ee reme yi adama a na e reve ta̱ u ta yuwusan adanshi a aciyele. Amma a ta uwwusa wovon wa ama, adama o ndolo a ɗa a lyawa niyi. Reve a saɓa ure u le.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 A̱vu a̱ lyunguwa̱ yi ama o ro a̱tsuma̱ a Afarishi na ama a̱ Hiridu, tsa̱ra̱ e reme yi nu unusu a̱tsuma̱ a adanshi a̱ yi.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ana a rawai, reve e ece yi, “Manlu, a̱tsu tsu reve ta̱ a̱vu za va amayun a ɗa, waru vu ri na aɗangulu shi. Vu tara ta̱ ama suru una̱ta̱, vu to rocosu ure wa̱ A̱sula̱. Damma tsu u lobono ta̱ a tsupa utafa a̱ tyo ya Kaisa mogono ma̱ Roma† ko tsu tsupa wan?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ana u revei ili i na a cigai, reve u damma, “Nye i zuwai ya̱a̱ lyungusa̱ mu?” A̱vu u damma le, “Ta̱wa̱a̱ numu ni ikebe.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ana a̱ ta̱wa̱a̱ niyi, a̱vu we ece le, “Ululu wa zane u ɗa u ri ɗe?” Reve a̱ usu yi, “Ululu wa Kaisa u ɗa u ri ɗe.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Ɗaɗa u damma nle, “I ca Kaisa† ili i na i ri ya Kaisa, A̱sula̱ waru a ca yi ili i na i ri za va̱ yi. Reve ama a̱ ka̱ra̱ a yuwusan asalama a̱ yi.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Reve ama a na a̱ tsu ɗe aza a Sadukiya† aza a na a dammai na̱ vuma kuwa̱ u buwa a̱ ꞌyon shi, ele fo a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ yi.
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Reve a damma yi, “Manlu, Musa ɗanaa tsu ta̱, na̱ vuma kuwa̱, a̱vu u lyawa ka va̱ yi babu u matsan, a̱vu zawaꞌa va̱ yi sotso kaꞌa, tsa̱ra̱ u tsura̱a̱ yi mawun.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 A yuwan ta̱ ama e cindere ali. Za vu ufaru yuwan ta̱ lolo, a̱vu u kuwa̱ babu u matsan.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Reve za ve ire sotso yi, a̱yi fo u kuwa̱ babu mawun na̱ a̱yi. Za va taꞌatsu waru ne ɗa, ne ɗa a yuwusain.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ele ama e cindereꞌe ko za tsura̱ mawun na̱ a̱yi shi. O ukosu, a̱vu fo kaꞌa u ta̱wa̱ u kuwa̱.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 To o urana u na a̱a̱ ꞌya̱sa̱n a̱kwa̱kwa̱, ka va zane ɗa woo oꞌwo, adama a na wo oloi mecindere me le suru?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Reve u usu le, “Adama o ndolo a ɗa i puwa̱in. Adama a na i reve Adanshi a̱ A̱sula̱ shi, waru i reve ucira wa̱ A̱sula̱ shi.
24 Jesus respondeu:
25 O urana u na a̱a̱ ꞌya̱sa̱n a̱kwa̱kwa̱, babu adama o lolo. O to oꞌwo ununa nlingata ma̱ A̱sula̱ n ri, aa yuwan ɗe lolo shi.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Koto i ɗenuna̱ ili i na aatagada a Musa a dammai shi, uba̱ta̱ u na u yuwain adanshi o molopu a madala, ana A̱sula̱ a dammai, ‘A̱mu ɗa A̱sula̱ a Ibrahim na̱ Ishiyaku na̱ Yakubu?’
26 Vocês nunca leram no
27 A̱yi A̱sula̱ a aza a wuma a ɗa, amma A̱sula̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱ a ɗa shi. Amayun i puwa̱n ta̱ suru suru.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 A̱vu manlu ma̱ Wila̱† ma Musa ma̱ ta̱wa̱ ma uwwa le a mawasan va̱ni le. Ana we enei Yesu usu nle mejege, a̱vu we ece, “Wila̱ u ne u ɗa u laꞌai mgbain?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 A̱vu u usu yi, “Wila̱ u gbain a̱yi ɗa, ‘I polo atsuvu a̱ɗu muwun ma Israꞌila, A̱sula̱ mogono ma̱ tsu a̱yi ɗa A̱sula̱ goon.
29 Jesus respondeu:
30 I ciga A̱sula̱ no okolo a̱ ɗu suru, na asuvu a̱ ɗu, nu ucira u ɗu.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Za ve ire a̱yi ɗa, ‘I ciga a̱za̱ a̱ ɗu ununa i cigai aciya̱ɗu.’ Ili i ro yi lo i laꞌai ndolo shi.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 A̱vu manluꞌu u usu yi, “Manlu amayun a ɗa wu, A̱sula̱ a̱ ta̱ a ɗa, za ro lo shi she a̱yi.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 A ciga yi no okolo a̱ ta̱, na asuvu a̱ ta̱, nu ucira u tsu, a̱vu waru tsu ciga a̱za̱ a̱ tsu ununa tsu cigai aciya̱tsu. U laꞌa ta̱ wocosu wu mpasa nu ukula̱tosu.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Ana Yesu enei ununa u usuyi mejege, reve u damma yi, “Vu ri alanga na̱ tsugono tsa̱ A̱sula̱ shi.”
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Yesu a̱tsuma̱ o uritosu a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu we ece le, “O una̱ wu nye munlu n dammai Kristi Zamawawa to uta̱ o ugundo wa̱ Da̱wuda?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Agba Ruhu va Akiza zuwa ta̱ ɗe Da̱wuda damma:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Na̱ Da̱wuda na aciya̱yi u ɗe yi ‘Zagbain’, cine woo oꞌwo waru mawun ma tsukaya ma̱ Da̱wuda?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 A̱tsuma̱ o uritosu wa̱ yi, a̱vu u damma le, “I yuwan ugbozu na̱ munlu n Wila̱.†
38 Ele dizia ao povo:
39 Aza a na a cigai a̱ da̱na̱ a casu le tsugbain e eden uꞌwotowu na̱ a̱tugu a gaꞌan le, a̱ da̱na̱ a̱ da̱nusu a̱ nda̱na̱ta̱ koꞌo a̱ a̱ꞌisa̱, na̱ nda̱na̱ta̱ n saꞌani e eden.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Aza a na a tsu ususa ili yi nruna̱. A̱vu a̱ da̱na̱ a yuwusan avasa o ugaɗi. A̱sula̱ a ta ca icuꞌun ya ama o ndolo a̱tsuma̱lima̱ lon.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 A̱vu Yesu da̱nu zuzu nu uzuwata wi ikebe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Reve u ka̱lyuwusa̱ ama a zuwusa ikebe. A̱za̱ o utsuru na̱ a̱bunda̱ a zuwusa ikebe ya̱ a̱bunda̱.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 A̱vu ma̱runa̱ mo ro me iliyali mo uta̱ ɗe, a̱vu u zuwa anini e re. Ma̱runa̱ ma zuwai anini e re|src="Mark_12_42.tif" size="span" loc="Mark 12:42" ref="Mak. 12:42"
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Reve u ɗe ojoro a̱ yi, a̱vu u damma le, “Ma̱runa̱ me iliyali ma nda ma zuwa ta̱ ili i na i laꞌai ama suru.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 A̱za̱ o utsuru a nda suru e kene ta̱ a̱tsuma̱ o utsuru u le. A̱yi gba ni iliyali ya̱ yi suru, reve u pura̱ suru ko ili u lyawa shi a̱vu u zuwa.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.