Lucas 7
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Ana u kotoi a dansaa ama ili i ndolo suru, reve u uwa Kafarnahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Yali† ya̱ Roma i ro i shi ta̱ na aagbashi a na u cigai lon. Aagbashiꞌi u shi ta̱ ubanakun, gashi u ta̱ kuwa̱.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ana wu uwwai adama e Yesu, reve u lyunguwa̱ yi azagbain a aza a Israꞌila a damma yi u ta̱wa̱ u ka̱mba̱to aagbashi a̱ yi gbaga.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ana a̱ ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa̱ yi, reve a pati yi, adansa, “Vuma nda rawa ta̱ vu yuwaan yi ulinga u nda,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 adama a na u ciga ta̱ iɗa i tsu lon, waru a̱yi ɗa u suwaa ntsu a̱a̱ꞌisa̱ a̱ tsu.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Reve u kuru le.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Waru n rawa n ta̱wa̱ ya̱ꞌa̱ wu shi. Vu yuwan adanshi goon u rawa ta̱, aagbashi a̱ va̱ o to oꞌwo gbaga.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Adama a na a̱mu fo n ta̱ na̱ za na laꞌa numu, waru n ta̱ na̱ a̱soja a na a̱ ri za̱la̱ va̱. Agba n tsu damma ta̱ za nda, ‘ꞌYa̱wa̱,’ reve gba u ꞌya̱wa̱. Waru n tsu damma ta̱ za ro, ‘Ta̱wa̱’, reve gba u ta̱wa̱. Aagbashi a̱ va̱ waru, n tsu damma yi ta̱, ‘Yuwan tsunda,’ a̱vu u yuwan.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ana Yesu uwwai ne, reve u yuwan asalama adama a yaliꞌi. Reve u vadala u damma oɓolo a ama a na oo tono yi, “N ta dansaa ɗu, ko a̱tsuma̱ a Israꞌila n tsura̱ ucawu wo okolo ne tsunda shi.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ana aza a na a̱ lyunguyi a̱ ka̱mba̱i o uꞌwa, reve a cina aagbashiꞌi wo oꞌwo gbaga.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 A jima shi, ɗaɗa u ka̱ra̱i a̱ tyo a̱ lyuci na a̱ tsu ɗe Nayim, reve ojoro a̱ yi no oɓolo a ama a̱ kuru yi.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ana u rawai zuzu nu uꞌuwata u lyuciꞌi, ɗaɗa a gaꞌain na̱ a̱a̱kwa̱kwa̱ utanuwu. Agba a̱yi ɗa ulobo a̱ ndeꞌen o umatsun u makuci ma̱ yi; waru makuci ma̱ yi ma̱runa̱ ma ɗa. Ama a̱ a̱bunda̱ a̱ lyuciꞌi a̱ shi ta̱ oɓolo na̱ a̱yi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ana Zagbain we ene niyi, reve we ene iliyali ya̱ yi, a̱vu u damma yi, “She vu shon wan.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Reve u rawa u juꞌwa̱n a̱a̱kpa̱ga̱ꞌa̱, reve aza a na a tanu niyi e isawan kuci. A̱vu u damma, “Ulobo, n ta dansaa wu, vu ꞌyon.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Reve a̱a̱kwa̱kwa̱ꞌa̱ u ꞌyon u da̱nu, reve u uwa adanshi. Reve u tara yi u ca makuci ma̱ yi.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Reve a uwwa wovon suru, reve a yuwaan A̱sula̱ ica. Reve a damma, “Tsu tsura̱ ta̱ vuma gbain va̱ A̱sula̱ a̱tsuma̱ a̱ tsu!” Waru, “A̱sula̱ a cuwan ta̱ na ama a̱ yi!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Reve alabari a̱ yi a baza a̱tsuma̱ a Yahuda ni iɗa i na i ri lo zuzu.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Reve ojoro a Yahaya a damma yi ili i na i farai suru.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ɗaɗa Yahaya ɗeyi ama e re a̱tsuma̱ o ojoro a̱ yi, reve u lyungu le uba̱ta̱ wu Zagbain, adansa, “A̱vu ɗaɗa za na ri lo a̱ ta̱wa̱ꞌa̱, ko tsu piri za ro?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ana amaꞌa a rawai uba̱ta̱ wa̱ yi, reve a damma, “Yahaya za vu Urumbusu ɗa lyungu ntsu ya̱ꞌa̱ wu, ana, ‘A̱vu ɗaɗa za na ri lo a̱ ta̱wa̱ꞌa̱ ko tsu piri za ro?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Babu usa̱n, reve Yesu ka̱mba̱to a̱za̱ o ubanakun na̱ mɓa̱la̱ icuꞌun icuꞌun, no ozo o otoni a̱ lima̱ gbaga. Waru u kpa̱tuꞌwa̱ ta̱ esu a̱ nrumba̱.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Reve u usu le, “ꞌYa̱wa̱i i damma yi ili i na yu uwwai, ni ili i na ye enei: nrumba̱ me ene ta̱ ure, a̱kutsuma̱ a wala ta̱, nkutu mo oꞌwo ta̱ gbaga. Waru agulani a uwwa ta̱ adanshi, a̱ ꞌya̱sa̱n ta̱ a̱kwa̱kwa̱. A̱za̱ e iliyali waru a uwwa ta̱ alajiya a Alabari a Saꞌani.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Za va abaꞌun ɗa za na a̱a̱ ta̱ɗa̱tsa̱ adama a̱ va̱ shi.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ana ojoro a Yahaya a̱ ka̱ra̱i, reve u uwa a yuwusaan amaꞌa adanshi a Yahaya, a̱vu u damma, “Nye i ꞌya̱wa̱i a̱ka̱nla̱ ɗe a̱tsuma̱ o una? Apumpu a na upepu wa̱a̱ jinga̱ɗa̱sa̱?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Na̱ ne ɗa shi, nye i ꞌya̱wa̱i ye ene? Vuma uꞌwotowu ni itana i saꞌani? Oꞌo, aza a na a̱ ri ni itana i saꞌani gba, aza a na a̱ ri a̱ nden mu uyoꞌo o ukobu u tsugono u ɗa a̱ ri.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Nye i ꞌya̱wa̱i ye ene? Vumava̱sula̱? Ee, amayun a ɗa, n damma ɗu, u laꞌa ta̱ vumava̱sula̱.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 A̱yi ɗaɗa za na a ɗanai a Adanshi a̱ A̱sula̱ adama a̱ yi, ‘Mpa n lyunguyi malingata ma̱ va̱ elime a̱ wu, za na oo foɓoo wu ure.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Amayun a ɗa maa dansaa ɗu, a̱tsuma̱ a aza a na ka matsain, za lo na rawai Yahaya shi. Ko ana wo oꞌwoi ne, za na laꞌai uka̱la̱mu o tsugono tsa̱ A̱sula̱ u laꞌa yi ta̱ mgbain.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ana a uwwai ne, reve ama suru hali na̱ a̱za̱ o ushishi wu utafa a̱ usu A̱sula̱ a na za va̱ a̱ɓula̱† a ɗa, ana a̱ rumbu nle na̱ cuꞌun vu urumbusu wa Yahaya.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Afarishi gba na aza a na e revei Wila̱ lon, reve a ꞌyuwan ifoɓi ya̱ A̱sula̱ adama e le, ana a ꞌyuwain urumbusu wa Yahaya.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Reve Yesu lyuwa elime na adanshi, “Na̱ nye ɗa maa kurato ama o gogo a nda? Nye i ɗa o rotsoi?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 O rotso ta̱ muwun n na n ri nden e eden e ɗewu va̱ a̱za̱ e le, ‘Tsi ivula̱a̱ ɗu ta̱ gbala, agba i jeꞌen shi. Tsu yuwaan ɗu ta̱ ishipa ya̱ a̱tsumola̱ngu, agba i saala shi.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 “Ana Yahaya† za vu Urumbusu ta̱wa̱i u lyuwusa shi, agba u sowuso masayan ma inabi shi; a̱vu i damma, ‘U ta̱ no otoni!’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 A̱vu waru a̱mu Mawun ma Vuma n ta̱wa̱ ta̱ a lyuwusa o sowuso, reve i damma, ‘Apa liwi no osowi, iꞌutsa̱ ya̱ a̱za̱ o ushishi wu utafa na̱ a̱za̱ o unusu!’
34 O
35 Agba a̱ tsu reve ta̱ urevu wa̱ A̱sula̱ amayun a ɗa adama o ure u na ama o toni niyi.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Reve Mafarishi mo ro, za na a̱ tsu ɗe Simo, u banu Yesu u ꞌya̱wa̱ u lyuwa ilyalya na̱ a̱yi. Reve u ꞌya̱wa̱ o uꞌwa u Mafarishiꞌi, reve u da̱nu alya.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ka ro shi ta̱ pe a̱tsuma̱ a̱ lyuciꞌi, za na da̱na̱i nu unusu. Ana wu uwwai u ta̱ pe a alya e ilyalya o uꞌwa wa̱ Simo Mafarishiꞌi, reve u ta̱wa̱ na̱ meden ma saꞌani ma maniꞌin ma̱ ma̱guru me ikebe.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Reve u kingyo zuzu na̱ a̱yi, ɗaɗa u uwai mesun e reꞌwetosu ana e Yesu na aɓara a̱ yi. Reve u tasa le na̱ a̱nji a̱ yi, a̱vu u katala ana a̱ yi. A̱vu u sukuma le maniꞌiꞌin.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ana Mafarishi ma na ma banu niyi me enei ne, reve u jiyan o ookolo a̱ yi, “Na̱ shi vuma nda vumava̱sula̱ ɗa, u shi te reve cuꞌun vu ka ne ɗa a̱ juꞌusa̱n yi, adama a na za vu unusu ɗa.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Reve u usu u damma yi, “Simo, n ta̱ ni ili i na maa damma wu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 A̱vu u damma, “Vuma ro shi ta̱ o tono ama e re utan, za ta̱ ikebe i na i rawai ikebe yu ulivu ukpakuton (500), za ta̱ waru kupoton.
41 Jesus disse:
42 Ana a gura tsupai shi, reve u lyawaa le ikebeꞌe. A̱tsuma̱ e le zane ɗa aa laꞌa ciga yi?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Reve u usu, “E yeni i va̱, za na a lyawayi a̱bunda̱.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ana u vadalai uba̱ta̱ wu kaꞌa, reve u damma Simo, “Ve ene ta̱ ka nda? N uwa ta̱ o uꞌwa wa̱ wu, vu ca mu mini n saꞌa ana shi. A̱yi gba u reꞌweto ta̱ ana a̱ va̱ na aɓara a̱ yi, reve u tasa le na̱ a̱nji a̱ yi.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ana vu raba numu, vu katala mu shi. A̱yi gba diga ana n uwai pa u lyawa ukatalu wa ana a̱ va̱ shi.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Vu sukuma aaci a̱ va̱ maniꞌin shi. A̱yi gba u sukuma ta̱ ana a̱ va̱ maniꞌin ma̱ ma̱guru.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Adama o ndolo n ta dansaa wu, unusu wa̱ a̱bunda̱ wa̱ yi suru a yuwaan yi ta̱ gafura, adama a na u roco ta̱ icigi lon. Waru za na a yuwayin gafura waꞌa, icigi ya̱ yi waꞌa ɗa.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Reve u damma kaꞌa, “A yuwaan wu ta̱ gafura wu unusu wa̱ wu.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ɗaɗa aza a na a̱ ri a alya oɓolo na̱ a̱yi a uwai a dansa va̱ni le, “Zane ɗa ne tsundaꞌa, zane ɗa fo rawai u yuwan gafura vu unusu?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Reve u damma kaꞌa, “Ucawu wo okolo a̱ wu u wawa wu ta̱. Wala vu rawa lafiya.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.