Lucas 24
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ACF
1 Na̱ wasasa wa Aladi, reve a̱ma̱ciꞌi a̱ ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a aasoꞌon, na̱ maniꞌin ma̱ ma̱guru ma na o foɓoi.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Reve a cina cina a gandaluwa aatali a gbain o una̱ntsutsu wa aasoꞌon. A gandalai aatali|src="Luke_24_1.tif" size="span" loc="Luk 24:2" ref="Luk. 24:2"
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ana a uwai pe, a cina pe lipu vu Zagbain Yesu shi.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ele a̱tsuma̱ a asalama e ili i ndolo, ɗaɗa e enei ama e re zuzu ne ele ni itana i uri puwu.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Adama o wovon, reve a̱ma̱ciꞌi a̱ ka̱ɗa̱to esu e le e iɗa. A̱vu amaꞌa a damma le, “Cine i ri e izami yi za wuma a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Wu pa shi, u ꞌyon ta̱! I cuwan ili i na u damma nɗu a̱yi ɗe Ga̱lili,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ana, ‘Ciga ꞌyuwan a ta ca Mawun ma Vuma e ekere a̱ a̱za̱ e iwuya, a ta vara yi a akpata, o urana wa taꞌatsu a̱ ta̱ ꞌya̱sa̱n yi.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Reve a cuwan na adanshi a̱ yi.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ana a̱ ka̱mba̱i, reve a damma ojoro kupa na̱ za ta̱ na akapi a na a buwai ili i na i farai suru.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Meri Magadaliya na̱ Yuwana, na̱ Meri† mma va Yakubu, na akapi a̱ma̱ci a na a̱ da̱na̱i oɓolo, ele ɗa a dammai ajiya ili i ndolo suru.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ajiyaꞌa a jiyan ta̱ gashi ili i na a̱ma̱ciꞌi a dammai tsulo tsa ɗa. Adama o ndolo a zuwaa le atsuvu shi.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Amma gba Bituru ꞌyon ta̱, reve u suma a̱ tyo a aasoꞌon. U ka̱nza̱ ta̱ reve u ka̱lyuwa̱ pe, a̱vu we ene pe okoro. Babu pe ili i ro. Reve u ka̱mba̱ a majiyan ni ili i na i farai.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 O urana u ndoloꞌo ama e re a̱ shi ta̱ a mmalu a̱ tyo a̱ ma̱lyuci ma na a̱ tsu ɗe Imawu. Alanga a̱ yi a̱ tyo Urishelima u ta rawa mili cindere.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Reve a uwa adanshi e ili i na i farai.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ele a̱tsuma̱ a adanshi na̱ majiyan ele ra, reve Yesu na aciya̱yi u rawa zuzu ne ele. Reve u uwa mmalu oɓolo ne ele.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Agba a̱ kpa̱to le ta̱ esu a gura reve yi shi.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Reve u damma le, “Adanshi a̱ nye yaa yuwusan a̱ɗu a̱tsuma̱ a mmalu?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Reve vuma ta̱ za na a̱ tsu ɗe Kiliyoba usu yi, “A̱vu ɗa mocin a̱ ndeꞌen a̱tsuma̱ a̱ Urishelima za na koto uwwai ili i na i farai ɗe a yashi i nda shi?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Reve u damma le, “Ili i ne i ɗa?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Waru na̱ cine nan ganu a gbagbain na azagbain a zuwai o una yi, reve a vara yi a akpata.†
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Agba tsu shi ta̱ a zuwusa okolo a̱ tsu a̱yi ɗa waa tsupa† adama u wawa aza a Israꞌila. Ana a yuwain ili i nda suru, anaꞌan ɗa urana wa taꞌatsu.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Waru ɗaɗa a̱ma̱ci o ro aza a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱tsu a yuwaan ntsu ili ya asalama. A̱ shi ta̱ a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa aasoꞌon na̱ wasasa,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 agba a cina pe lipu va̱ yi shi. Reve a̱ ta̱wa̱ a dansaa tsu, ana hali o roco le alavu-alavu a nlingata ma̱ A̱sula̱, aza a na a damma nle u ta̱ wuma.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Reve ozo o ro a̱tsuma̱ a̱ tsu a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa aasoꞌon. A̱vu a cina ununa a̱ma̱ciꞌi a dammai, agba a̱yi aciya̱yi e ene yi shi.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Reve u damma le, “A̱ɗu ama o ulambu wu urevu, waru ozo o okolo o ugbamu a na a̱a̱ usu ili i na ama̱sula̱ suru a dammai.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 A ꞌyuwan a ciga Kristiꞌi wu uwwa a̱tsuma̱lima̱ a nda suru adama u uwa o tsugbain tsa̱ yi shi?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ana u temei ya Musa a̱ tyo akapi a ama̱sula̱ suru, reve u cuɗuwa le Adanshi a̱ A̱sula̱ adama a aciya̱yi suru.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ana a rawai ma̱lyuci ma na a̱a̱ ꞌya̱wa̱, reve u yuwan gashi u ta̱ ka̱ra̱ elime.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 A̱vu a patishi yi lon, adansa, “Isawan va asa oɓolo na̱ a̱tsu, adama a na rumu ta̱li yuwan ta̱ zuzu. Waru urana u ɗa nda o mokotoo.” Reve wi isawan oɓolo ne ele.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 A̱yi a alya e ilyalya oɓolo ne ele, reve u tara opopofu u zuwaa yi abaꞌun. A̱vu u bubusa yi u ca le.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ɗaɗa esu e le a̱ kpa̱tuꞌwa̱i, reve e reve yi. A̱vu u puwa̱n le.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Reve a dammulai, “Okolo a̱ tsu gba a̱ shi ta̱ a̱ da̱nu a mantsa ma na u yuwusain adanshi na̱ a̱tsu o ure ana u cuɗuwa ntsu Adanshi a̱ A̱sula̱.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Reve a̱ ꞌyoshin a̱ ka̱mba̱ Urishelima. Reve a cina ojoro kupa na̱ za ta̱ꞌa̱ uɓolotowu uba̱ta̱ u ta̱ na aza a na a̱ ri oɓolo ne ele.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ele fo a̱vu a damma ama e reꞌe, “Amayun Zagbain ꞌyon ta̱, hali u ꞌya̱wa̱ ya̱ Simo!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Reve a damma ili i na i farai o ure, nu ununa e revei a̱yi ɗa a mantsa ma na u bubusai opopofu.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ele a̱tsuma̱ a adanshi o ndolo, ɗaɗa Yesu na aciya̱yi u ta̱wa̱ wi isawan e memere me le. A̱vu u damma le, “A̱zoꞌwa! Asuvu nden a̱ da̱nu na̱ a̱ɗu.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Reve okolo e le a̱ ꞌyon, reve a uwwa wovon. A ta dansa yimoɗi i ɗa e enei.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 A̱vu u damma le, “Adama a̱ nye okolo a̱ ɗu a̱ ꞌyoyin? Waru adama a̱ nye i kuɗai asuvu?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Ka̱lyuwa̱i ekere na ana a̱ va̱. A̱mu ɗa na aciya̱va̱. Juꞌwa̱in ye ene, adama a na yimoɗi i ri na̱ lipu ne etele ununa ye e nda n ri shi.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ana u dammai ne, reve u roco le ana ne ekere a̱ yi.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Adama a̱ ma̱za̱nga̱ na asalama a̱ shi a̱ usu shi. Reve u damma le, “I ta̱ pa ni ilyalya?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 A̱vu a ca yi abishi a magula mo uzatsuwu.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Reve u ushi u tama e esu e le.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Reve u damma le, “A̱yi ɗa ili i na n damma nɗu ana n shi oɓolo na̱ a̱ɗu ana n dammai: Ili i na a ɗanai adama a̱ va̱ a̱ Wila̱ wa Musa, na Ama̱sula̱, na Aatagada e Ica† suru a ta shiwan.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Reve u kpa̱tuꞌwa̱ okolo e le adama e reve Adanshi a̱ A̱sula̱.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Reve u damma le, “Ne ɗa u ri uɗanu: Ana u lobono ta̱ Kristi† Zamawawa sowo a̱tsuma̱lima̱, o urana wa taꞌatsu gba u ta̱ ꞌyon a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Waru a ta yuwaan ama suru alajiya a na aa vadala a̱ tsura̱ gafura a̱tsuma̱ a aala a̱ yi. E te teme Urishelima.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Na aciya̱ɗu a ɗa yaa damma amayun e ili i na ye enei.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 N ta̱ lyunguwa̱ ɗu Ruhu va Akiza, za na Dada va̱ yuwaan nɗu nzuwulai. Amma yi isawan a̱tsuma̱ a̱ Urishelima neꞌen, hali a ca ɗu ucira diga zuva.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Reve u tara le o uta̱ a̱tsuma̱ a̱ lyuci a̱ tyo Batanya. Reve u ꞌya̱sa̱n ekere a̱ yi zuva u zuwaa le abaꞌun. Yesu zuwaa ta̱ a̱za̱ e Itoni abaꞌun|src="Luke_24_45.tif" size="span" loc="Luk 24:50" ref="Luk. 24:50"
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 A̱yi a zuwusaa le abaꞌun, ɗaɗa u ka̱ra̱ u lyawa nle, reve a tara yi a̱ tyo zuva.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Reve a yuwaan yi a̱ga̱nda̱, ɗaɗa a̱ ka̱mba̱i Urishelima na̱ ma̱za̱nga̱ ma asuvu lon.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Reve a yuwusaan A̱sula̱ ica a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa kuci.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.