Lucas 23

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱vu oɓoloꞌo suru a̱ ꞌyon a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna vuma va̱ Roma.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 A̱vu e reme adanshi a̱ yi ana, “Tsu reme ta̱ vuma nda a̱ lungususa̱ ama a̱ tsu. U ta putsusaa le a na aa tsupa utafa a̱ tyo ya̱ Kaisa wan. U ta dansa, a na a̱yi ɗa Kristi Zamawawa, mogono.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 A̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu ɗaɗa mogono ma aza a Israꞌilaꞌa?”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 A̱vu Bilatu damma nan ganu a gbagbain no oɓoloꞌo, “N reme yi nu unusu shi.”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Reve a uwa a dansaa yi, “U ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, u to ritosu e iɗa ya Yahuda suru, diga Ga̱lili a̱ ta̱wa̱ pa.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Ana Bilatu uwwai ne, a̱vu we ece ko vumaꞌa za va̱ Ga̱lili ɗa.
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Ana wu uwwai u tu upasu u na Hiridu† Antiba aa yuwusan tsugono, reve u zuwa a̱ tyowetyo yi ya̱ Hiridu. A̱yi fo Urishelima ɗa u shi a mantsaꞌa.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Ana Hiridu enei Yesu, reve u za̱nga̱na̱ adama a na u jima ta̱ e izami we ene yi. Wu uwwusa ta̱ alabari a̱ yi, waru u ciga ta̱ we ene ili ya asalama i na Yesu aa yuwan.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Reve u yuwan Yesu yeci ya̱ a̱bunda̱, agba u usu yi ili shi.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 A̱vu nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ e isawan lo a̱ ta̱wusa̱a̱ na adanshi a vama adama a̱ yi.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Reve Hiridu na̱ a̱soja a̱ yi a yuwaan yi ili i na i lobonoi shi ko keꞌen, waru reve a yuwaan yi ulamu. Ana o oto niyi a̱tugu a gbagbain, ɗaɗa a̱ ka̱mba̱to niyi ya Bilatu.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 O urana u ndolo u ɗa Hiridu na̱ Bilatu o oꞌwoi a̱ a̱sa̱la̱, agba ɗe a̱ca̱pa̱ a̱ shi a tsu dasalai ululu shi.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Reve Bilatu ɓoloto nan ganu a gbagbain na azagbain na ama,
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 a̱vu u damma le, “I ta̱wa̱a̱ mu ta̱ na̱ vuma nda, ana u ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, n ka̱lyuwa̱ yi ta̱ elime a̱ ɗu suru, agba n tsura̱ yi nu unusu u na i dammai shi.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Hiridu tsura̱ yi nu unusu fo shi, a̱vu u lyungu yi a̱ ka̱mba̱ ya̱ꞌa̱ tsu. Vuma nda yuwan ili i na oo una yi shi.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 N ta fufaba yi, a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.” [
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 A yashi ya̱ A̱buki a Mapasa u tsu lyawaa le ta̱ vuma ta̱ a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali.]
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 A̱vu oɓoloꞌo suru a saala una̱ta̱, “Una niyi! A̱vu i lyawaa tsu Baraba!”
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 (A zuwa ta̱ Baraba o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi a̱tsuma̱ a̱ lyuci, na ama a na wu unai.)
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Bilatu shi ta̱ ciga lyawa Yesu, ɗaɗa u cayi amaꞌa adanshi waru.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Agba a lyuwa ta̱ elime na̱ yisaali, “Vara niyi! Vara niyi!”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 U yuwisaan le ta̱ adanshi, udammu wa taꞌatsu, “Adama a̱ nye? Unusu u ne u ɗa u yuwain? Me ene ili i na u yuwain ana oo una yi shi! N ta fufaba yi a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 A̱vu a lyuwa elime na̱ yisaali ya̱ a̱bunda̱, a na a vara yi a akpata. A̱vu yisaali i le i lyuwa.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Reve Bilatu ca le Yesu ununa a patiyi.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 U lyawa ta̱ vuma na ele a cigai, za na a̱ shi a zuwai o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi, na ama a na wu unai. A̱vu u ca le Yesu a yuwan ununa a cigai.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Ele a̱tsuma̱ a mmalu na̱ Yesu, a̱vu a tara vuma ro, za na ri na aala Simo vuma va Kurani, a̱yi a̱ ma̱ta̱wa̱a̱ a̱ ma̱lyuci. A̱vu a tanu yi akpataꞌa,† a̱vu u tanu u toni Yesu.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Ama na̱ a̱bunda̱ o toni ta̱, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na a yuwain mesun na̱ a̱tsumola̱ngu adama a̱ yi.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 A̱vu Yesu vadala u damma le, “A̱ma̱ci a̱ Urishelima, she i shon adama a̱ va̱ wan. I shon adama a̱ ɗu na̱ muwun n ɗu.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Mantsa mo ta̱ lo a̱ ta̱wa̱ a na yaa damma, ‘A̱ma̱ci a na a matsain muwun shi, aza a na koto a apai maani me le shi aza a abaꞌun a ɗa.’
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 A̱vu ‘a damma nsasan, “Riya̱a̱ tsu!” A̱vu waru a damma agaɗi o soko le.’
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ni ili i ndolo i fara nu uɗanga wu uta̱nu, cine wa̱a̱ da̱na̱ nu u ꞌyewe?”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 A̱vu waru ama e re a̱za̱ o unusu, a tara le ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ o una le oɓolo na̱ a̱yi.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Ana a rawai uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Ookoluwo, lo ɗa a vara niyi, na̱ a̱za̱ o unusu o ndolo, za ta̱ o ukere wu usaꞌani, za ta̱ o ukere wu ugula̱.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 A̱vu Yesu damma, “Dada, vu yuwaan le gafura, adama a na e revei ili i na aa yuwusan shi.” A̱vu e neꞌeshen itana ya̱ yi na̱ mazuwa ma agita.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 A̱vu ama e isawan e reme a̱ka̱nla̱. A̱vu azagbain a yuwaan yi ulamu, adansa, “U wawa ta̱ ozo o ro, u wawa aciya̱yi woꞌo, na̱ a̱yi ɗa Kristi Zamawawa† va̱ A̱sula̱ Ɗangwiꞌi.”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 A̱soja a yuwaan yi ta̱ ulamu. A̱vu a rawa zuzu a canana yi mini ma alamu,
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 adansa, “Na̱ a̱vu ɗa mogono ma aza a Israꞌila, wawa aciya̱wu!” A̱soja a yuwaan ta̱ Yesu ulamu|src="Mark_15_21.tif" size="span" loc="Luk 23:36-37" ref="Luk. 23:36-37"
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Zuva va̱ a̱yi, a̱vu a ɗana ɗe,
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 A̱vu vuma ta̱ a̱tsuma̱ a aza a na a varai a akpataꞌa, u yuwaan Yesu ulamu ana, “A̱vu ɗaɗa Kristi Zamawawaꞌa shi? Wawa aciya̱wu oɓolo na̱ a̱tsu woꞌo.”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 A̱vu vivu ve ire yuwaan yi nla̱ngi, u damma, “Vaa uwwusa wovon wa̱ A̱sula̱ shi, ana wo oꞌwoi ugeꞌetosu wa̱ wu una̱ta̱ u ɗa u ri na̱ za va̱ yi shi?
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 A̱tsu wu ntsaa tsu ta̱, tsu tsura̱ ta̱ atsupu o ulinga a̱ tsu, agba vuma nda u yuwan unusu u ro shi.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Reve u damma, “Yesu, cuwan na̱ a̱mu, na̱ vu uwa o tsugono tsa̱ wu.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Reve u usu yi, “Amayun a ɗa maa dansaa wu, anaꞌan vu ta̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱mu o uꞌwa u wivuwun.”†
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗaꞌa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 A̱vu urana u lyawa a casu ekan. Reve umuna wa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 A̱vu Yesu uta̱a̱ uɗyo, adansa, “Dada, n zuwa ta̱ wuma u va̱ e ekere a̱ wu.” Ana u dammai ne, a̱vu u rono wivuwun wu ukosu.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Ana yali ye enei ili i na i farai, a̱vu u ciɓala A̱sula̱ adansa, “Amayun vuma nda u ri nu unusu shi!”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Ana amaꞌa suru aza a na a̱ ta̱wa̱i e enei ili i na i farai, a̱vu a̱ ka̱mba̱ a ꞌwa suru, o koruso aci e le na̱ a̱tsumola̱ngu.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Suru aza a na e reve niyi, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na o toni niyi diga ɗe Ga̱lili, e isawan ta̱ alanga a̱ ka̱lyuwusa̱ ili i na yaa farasa.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 A yuwan ta̱ vuma na a̱ tsu ɗe Isuhu, u ta̱ pe a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara,† vuma va̱ a̱ɓula̱ a ɗa na̱ vuma saꞌani.
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 U shi u usu a̱sa̱la̱ e le, ni ili i na a yuwain shi. Wu uta̱ ta̱ a̱ lyuci va Arimatiya a̱tsuma̱ a Yahuda. U ta pura tsugono tsa̱ A̱sula̱.
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Ana Yesu kuwa̱i, a̱vu u ꞌya̱wa̱ ya Bilatu u pati a ca yi lipu va̱ yi.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 A̱vu u cipa̱to yi e iɗa, ɗaɗa u katala niyi no okoro. A̱vu u zuwa yi a aason a na a̱ ka̱pa̱i a aatali a gbain, za na koto a zuwai pe a̱kwa̱kwa̱ shi.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Urana u na a yuwusain Ifoɓi i ɗa, ana urana wa Ashibi u yuwain zuzu.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 A̱ma̱ci a na a̱ ta̱wa̱i oɓolo na̱ a̱yi diga ɗe e iɗa ya̱ Ga̱lili, reve o toni a̱ca̱pa̱, a̱vu a̱ ka̱lyuwa̱ aasoꞌon nu ununa a zuwai lipuꞌu.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 A̱vu a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa o foɓo itana i ma̱guru† na̱ maniꞌin mo usukumu. Reve e ivuwan urana wa Ashibi† ununa Wila̱ u damma nle.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.