Lucas 23
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARIB
1 A̱vu oɓoloꞌo suru a̱ ꞌyon a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna vuma va̱ Roma.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 A̱vu e reme adanshi a̱ yi ana, “Tsu reme ta̱ vuma nda a̱ lungususa̱ ama a̱ tsu. U ta putsusaa le a na aa tsupa utafa a̱ tyo ya̱ Kaisa wan. U ta dansa, a na a̱yi ɗa Kristi Zamawawa, mogono.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 A̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu ɗaɗa mogono ma aza a Israꞌilaꞌa?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 A̱vu Bilatu damma nan ganu a gbagbain no oɓoloꞌo, “N reme yi nu unusu shi.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Reve a uwa a dansaa yi, “U ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, u to ritosu e iɗa ya Yahuda suru, diga Ga̱lili a̱ ta̱wa̱ pa.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Ana Bilatu uwwai ne, a̱vu we ece ko vumaꞌa za va̱ Ga̱lili ɗa.
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Ana wu uwwai u tu upasu u na Hiridu† Antiba aa yuwusan tsugono, reve u zuwa a̱ tyowetyo yi ya̱ Hiridu. A̱yi fo Urishelima ɗa u shi a mantsaꞌa.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Ana Hiridu enei Yesu, reve u za̱nga̱na̱ adama a na u jima ta̱ e izami we ene yi. Wu uwwusa ta̱ alabari a̱ yi, waru u ciga ta̱ we ene ili ya asalama i na Yesu aa yuwan.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Reve u yuwan Yesu yeci ya̱ a̱bunda̱, agba u usu yi ili shi.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 A̱vu nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ e isawan lo a̱ ta̱wusa̱a̱ na adanshi a vama adama a̱ yi.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Reve Hiridu na̱ a̱soja a̱ yi a yuwaan yi ili i na i lobonoi shi ko keꞌen, waru reve a yuwaan yi ulamu. Ana o oto niyi a̱tugu a gbagbain, ɗaɗa a̱ ka̱mba̱to niyi ya Bilatu.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 O urana u ndolo u ɗa Hiridu na̱ Bilatu o oꞌwoi a̱ a̱sa̱la̱, agba ɗe a̱ca̱pa̱ a̱ shi a tsu dasalai ululu shi.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Reve Bilatu ɓoloto nan ganu a gbagbain na azagbain na ama,
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 a̱vu u damma le, “I ta̱wa̱a̱ mu ta̱ na̱ vuma nda, ana u ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, n ka̱lyuwa̱ yi ta̱ elime a̱ ɗu suru, agba n tsura̱ yi nu unusu u na i dammai shi.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Hiridu tsura̱ yi nu unusu fo shi, a̱vu u lyungu yi a̱ ka̱mba̱ ya̱ꞌa̱ tsu. Vuma nda yuwan ili i na oo una yi shi.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 N ta fufaba yi, a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.” [
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 A yashi ya̱ A̱buki a Mapasa u tsu lyawaa le ta̱ vuma ta̱ a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali.]
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 A̱vu oɓoloꞌo suru a saala una̱ta̱, “Una niyi! A̱vu i lyawaa tsu Baraba!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (A zuwa ta̱ Baraba o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi a̱tsuma̱ a̱ lyuci, na ama a na wu unai.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Bilatu shi ta̱ ciga lyawa Yesu, ɗaɗa u cayi amaꞌa adanshi waru.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Agba a lyuwa ta̱ elime na̱ yisaali, “Vara niyi! Vara niyi!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 U yuwisaan le ta̱ adanshi, udammu wa taꞌatsu, “Adama a̱ nye? Unusu u ne u ɗa u yuwain? Me ene ili i na u yuwain ana oo una yi shi! N ta fufaba yi a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 A̱vu a lyuwa elime na̱ yisaali ya̱ a̱bunda̱, a na a vara yi a akpata. A̱vu yisaali i le i lyuwa.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Reve Bilatu ca le Yesu ununa a patiyi.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 U lyawa ta̱ vuma na ele a cigai, za na a̱ shi a zuwai o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi, na ama a na wu unai. A̱vu u ca le Yesu a yuwan ununa a cigai.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ele a̱tsuma̱ a mmalu na̱ Yesu, a̱vu a tara vuma ro, za na ri na aala Simo vuma va Kurani, a̱yi a̱ ma̱ta̱wa̱a̱ a̱ ma̱lyuci. A̱vu a tanu yi akpataꞌa,† a̱vu u tanu u toni Yesu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ama na̱ a̱bunda̱ o toni ta̱, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na a yuwain mesun na̱ a̱tsumola̱ngu adama a̱ yi.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 A̱vu Yesu vadala u damma le, “A̱ma̱ci a̱ Urishelima, she i shon adama a̱ va̱ wan. I shon adama a̱ ɗu na̱ muwun n ɗu.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Mantsa mo ta̱ lo a̱ ta̱wa̱ a na yaa damma, ‘A̱ma̱ci a na a matsain muwun shi, aza a na koto a apai maani me le shi aza a abaꞌun a ɗa.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 A̱vu ‘a damma nsasan, “Riya̱a̱ tsu!” A̱vu waru a damma agaɗi o soko le.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ni ili i ndolo i fara nu uɗanga wu uta̱nu, cine wa̱a̱ da̱na̱ nu u ꞌyewe?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 A̱vu waru ama e re a̱za̱ o unusu, a tara le ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ o una le oɓolo na̱ a̱yi.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Ana a rawai uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Ookoluwo, lo ɗa a vara niyi, na̱ a̱za̱ o unusu o ndolo, za ta̱ o ukere wu usaꞌani, za ta̱ o ukere wu ugula̱.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 A̱vu Yesu damma, “Dada, vu yuwaan le gafura, adama a na e revei ili i na aa yuwusan shi.” A̱vu e neꞌeshen itana ya̱ yi na̱ mazuwa ma agita.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 A̱vu ama e isawan e reme a̱ka̱nla̱. A̱vu azagbain a yuwaan yi ulamu, adansa, “U wawa ta̱ ozo o ro, u wawa aciya̱yi woꞌo, na̱ a̱yi ɗa Kristi Zamawawa† va̱ A̱sula̱ Ɗangwiꞌi.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 A̱soja a yuwaan yi ta̱ ulamu. A̱vu a rawa zuzu a canana yi mini ma alamu,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 adansa, “Na̱ a̱vu ɗa mogono ma aza a Israꞌila, wawa aciya̱wu!” A̱soja a yuwaan ta̱ Yesu ulamu|src="Mark_15_21.tif" size="span" loc="Luk 23:36-37" ref="Luk. 23:36-37"
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Zuva va̱ a̱yi, a̱vu a ɗana ɗe,
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 A̱vu vuma ta̱ a̱tsuma̱ a aza a na a varai a akpataꞌa, u yuwaan Yesu ulamu ana, “A̱vu ɗaɗa Kristi Zamawawaꞌa shi? Wawa aciya̱wu oɓolo na̱ a̱tsu woꞌo.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 A̱vu vivu ve ire yuwaan yi nla̱ngi, u damma, “Vaa uwwusa wovon wa̱ A̱sula̱ shi, ana wo oꞌwoi ugeꞌetosu wa̱ wu una̱ta̱ u ɗa u ri na̱ za va̱ yi shi?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 A̱tsu wu ntsaa tsu ta̱, tsu tsura̱ ta̱ atsupu o ulinga a̱ tsu, agba vuma nda u yuwan unusu u ro shi.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Reve u damma, “Yesu, cuwan na̱ a̱mu, na̱ vu uwa o tsugono tsa̱ wu.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Reve u usu yi, “Amayun a ɗa maa dansaa wu, anaꞌan vu ta̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱mu o uꞌwa u wivuwun.”†
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗaꞌa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 A̱vu urana u lyawa a casu ekan. Reve umuna wa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 A̱vu Yesu uta̱a̱ uɗyo, adansa, “Dada, n zuwa ta̱ wuma u va̱ e ekere a̱ wu.” Ana u dammai ne, a̱vu u rono wivuwun wu ukosu.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Ana yali ye enei ili i na i farai, a̱vu u ciɓala A̱sula̱ adansa, “Amayun vuma nda u ri nu unusu shi!”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ana amaꞌa suru aza a na a̱ ta̱wa̱i e enei ili i na i farai, a̱vu a̱ ka̱mba̱ a ꞌwa suru, o koruso aci e le na̱ a̱tsumola̱ngu.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Suru aza a na e reve niyi, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na o toni niyi diga ɗe Ga̱lili, e isawan ta̱ alanga a̱ ka̱lyuwusa̱ ili i na yaa farasa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 A yuwan ta̱ vuma na a̱ tsu ɗe Isuhu, u ta̱ pe a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara,† vuma va̱ a̱ɓula̱ a ɗa na̱ vuma saꞌani.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 U shi u usu a̱sa̱la̱ e le, ni ili i na a yuwain shi. Wu uta̱ ta̱ a̱ lyuci va Arimatiya a̱tsuma̱ a Yahuda. U ta pura tsugono tsa̱ A̱sula̱.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Ana Yesu kuwa̱i, a̱vu u ꞌya̱wa̱ ya Bilatu u pati a ca yi lipu va̱ yi.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 A̱vu u cipa̱to yi e iɗa, ɗaɗa u katala niyi no okoro. A̱vu u zuwa yi a aason a na a̱ ka̱pa̱i a aatali a gbain, za na koto a zuwai pe a̱kwa̱kwa̱ shi.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Urana u na a yuwusain Ifoɓi i ɗa, ana urana wa Ashibi u yuwain zuzu.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 A̱ma̱ci a na a̱ ta̱wa̱i oɓolo na̱ a̱yi diga ɗe e iɗa ya̱ Ga̱lili, reve o toni a̱ca̱pa̱, a̱vu a̱ ka̱lyuwa̱ aasoꞌon nu ununa a zuwai lipuꞌu.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 A̱vu a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa o foɓo itana i ma̱guru† na̱ maniꞌin mo usukumu. Reve e ivuwan urana wa Ashibi† ununa Wila̱ u damma nle.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.