Lucas 23

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A̱vu oɓoloꞌo suru a̱ ꞌyon a tara yi a̱ tyo ya Bilatu† Gwamna vuma va̱ Roma.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 A̱vu e reme adanshi a̱ yi ana, “Tsu reme ta̱ vuma nda a̱ lungususa̱ ama a̱ tsu. U ta putsusaa le a na aa tsupa utafa a̱ tyo ya̱ Kaisa wan. U ta dansa, a na a̱yi ɗa Kristi Zamawawa, mogono.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 A̱vu Bilatu ece yi, “A̱vu ɗaɗa mogono ma aza a Israꞌilaꞌa?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 A̱vu Bilatu damma nan ganu a gbagbain no oɓoloꞌo, “N reme yi nu unusu shi.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Reve a uwa a dansaa yi, “U ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, u to ritosu e iɗa ya Yahuda suru, diga Ga̱lili a̱ ta̱wa̱ pa.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ana Bilatu uwwai ne, a̱vu we ece ko vumaꞌa za va̱ Ga̱lili ɗa.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ana wu uwwai u tu upasu u na Hiridu† Antiba aa yuwusan tsugono, reve u zuwa a̱ tyowetyo yi ya̱ Hiridu. A̱yi fo Urishelima ɗa u shi a mantsaꞌa.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ana Hiridu enei Yesu, reve u za̱nga̱na̱ adama a na u jima ta̱ e izami we ene yi. Wu uwwusa ta̱ alabari a̱ yi, waru u ciga ta̱ we ene ili ya asalama i na Yesu aa yuwan.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Reve u yuwan Yesu yeci ya̱ a̱bunda̱, agba u usu yi ili shi.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 A̱vu nan ganu a gbagbain na̱ munlu n Wila̱ e isawan lo a̱ ta̱wusa̱a̱ na adanshi a vama adama a̱ yi.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Reve Hiridu na̱ a̱soja a̱ yi a yuwaan yi ili i na i lobonoi shi ko keꞌen, waru reve a yuwaan yi ulamu. Ana o oto niyi a̱tugu a gbagbain, ɗaɗa a̱ ka̱mba̱to niyi ya Bilatu.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 O urana u ndolo u ɗa Hiridu na̱ Bilatu o oꞌwoi a̱ a̱sa̱la̱, agba ɗe a̱ca̱pa̱ a̱ shi a tsu dasalai ululu shi.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Reve Bilatu ɓoloto nan ganu a gbagbain na azagbain na ama,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 a̱vu u damma le, “I ta̱wa̱a̱ mu ta̱ na̱ vuma nda, ana u ta̱ ꞌya̱sa̱sa̱n okolo a ama, n ka̱lyuwa̱ yi ta̱ elime a̱ ɗu suru, agba n tsura̱ yi nu unusu u na i dammai shi.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hiridu tsura̱ yi nu unusu fo shi, a̱vu u lyungu yi a̱ ka̱mba̱ ya̱ꞌa̱ tsu. Vuma nda yuwan ili i na oo una yi shi.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 N ta fufaba yi, a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.” [
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 A yashi ya̱ A̱buki a Mapasa u tsu lyawaa le ta̱ vuma ta̱ a̱tsuma̱ o uꞌwa wa ali.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 A̱vu oɓoloꞌo suru a saala una̱ta̱, “Una niyi! A̱vu i lyawaa tsu Baraba!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (A zuwa ta̱ Baraba o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi a̱tsuma̱ a̱ lyuci, na ama a na wu unai.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Bilatu shi ta̱ ciga lyawa Yesu, ɗaɗa u cayi amaꞌa adanshi waru.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Agba a lyuwa ta̱ elime na̱ yisaali, “Vara niyi! Vara niyi!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 U yuwisaan le ta̱ adanshi, udammu wa taꞌatsu, “Adama a̱ nye? Unusu u ne u ɗa u yuwain? Me ene ili i na u yuwain ana oo una yi shi! N ta fufaba yi a̱vu n lyawa yi u ka̱ra̱.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 A̱vu a lyuwa elime na̱ yisaali ya̱ a̱bunda̱, a na a vara yi a akpata. A̱vu yisaali i le i lyuwa.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Reve Bilatu ca le Yesu ununa a patiyi.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 U lyawa ta̱ vuma na ele a cigai, za na a̱ shi a zuwai o uꞌwa wa ali, adama a̱ nla̱ngi, na ama a na wu unai. A̱vu u ca le Yesu a yuwan ununa a cigai.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ele a̱tsuma̱ a mmalu na̱ Yesu, a̱vu a tara vuma ro, za na ri na aala Simo vuma va Kurani, a̱yi a̱ ma̱ta̱wa̱a̱ a̱ ma̱lyuci. A̱vu a tanu yi akpataꞌa,† a̱vu u tanu u toni Yesu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ama na̱ a̱bunda̱ o toni ta̱, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na a yuwain mesun na̱ a̱tsumola̱ngu adama a̱ yi.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 A̱vu Yesu vadala u damma le, “A̱ma̱ci a̱ Urishelima, she i shon adama a̱ va̱ wan. I shon adama a̱ ɗu na̱ muwun n ɗu.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Mantsa mo ta̱ lo a̱ ta̱wa̱ a na yaa damma, ‘A̱ma̱ci a na a matsain muwun shi, aza a na koto a apai maani me le shi aza a abaꞌun a ɗa.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 A̱vu ‘a damma nsasan, “Riya̱a̱ tsu!” A̱vu waru a damma agaɗi o soko le.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ni ili i ndolo i fara nu uɗanga wu uta̱nu, cine wa̱a̱ da̱na̱ nu u ꞌyewe?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 A̱vu waru ama e re a̱za̱ o unusu, a tara le ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ o una le oɓolo na̱ a̱yi.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ana a rawai uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Ookoluwo, lo ɗa a vara niyi, na̱ a̱za̱ o unusu o ndolo, za ta̱ o ukere wu usaꞌani, za ta̱ o ukere wu ugula̱.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 A̱vu Yesu damma, “Dada, vu yuwaan le gafura, adama a na e revei ili i na aa yuwusan shi.” A̱vu e neꞌeshen itana ya̱ yi na̱ mazuwa ma agita.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 A̱vu ama e isawan e reme a̱ka̱nla̱. A̱vu azagbain a yuwaan yi ulamu, adansa, “U wawa ta̱ ozo o ro, u wawa aciya̱yi woꞌo, na̱ a̱yi ɗa Kristi Zamawawa† va̱ A̱sula̱ Ɗangwiꞌi.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 A̱soja a yuwaan yi ta̱ ulamu. A̱vu a rawa zuzu a canana yi mini ma alamu,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 adansa, “Na̱ a̱vu ɗa mogono ma aza a Israꞌila, wawa aciya̱wu!” A̱soja a yuwaan ta̱ Yesu ulamu|src="Mark_15_21.tif" size="span" loc="Luk 23:36-37" ref="Luk. 23:36-37"
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Zuva va̱ a̱yi, a̱vu a ɗana ɗe,
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 A̱vu vuma ta̱ a̱tsuma̱ a aza a na a varai a akpataꞌa, u yuwaan Yesu ulamu ana, “A̱vu ɗaɗa Kristi Zamawawaꞌa shi? Wawa aciya̱wu oɓolo na̱ a̱tsu woꞌo.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 A̱vu vivu ve ire yuwaan yi nla̱ngi, u damma, “Vaa uwwusa wovon wa̱ A̱sula̱ shi, ana wo oꞌwoi ugeꞌetosu wa̱ wu una̱ta̱ u ɗa u ri na̱ za va̱ yi shi?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 A̱tsu wu ntsaa tsu ta̱, tsu tsura̱ ta̱ atsupu o ulinga a̱ tsu, agba vuma nda u yuwan unusu u ro shi.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Reve u damma, “Yesu, cuwan na̱ a̱mu, na̱ vu uwa o tsugono tsa̱ wu.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Reve u usu yi, “Amayun a ɗa maa dansaa wu, anaꞌan vu ta̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱mu o uꞌwa u wivuwun.”†
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ana urana u rawai aci, a̱vu irumbu i ɓa̱ru iɗaꞌa ma̱ɓula̱ a̱ tyo rumu taꞌatsu vu ulivu.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 A̱vu urana u lyawa a casu ekan. Reve umuna wa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa u karalai ure.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 A̱vu Yesu uta̱a̱ uɗyo, adansa, “Dada, n zuwa ta̱ wuma u va̱ e ekere a̱ wu.” Ana u dammai ne, a̱vu u rono wivuwun wu ukosu.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ana yali ye enei ili i na i farai, a̱vu u ciɓala A̱sula̱ adansa, “Amayun vuma nda u ri nu unusu shi!”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ana amaꞌa suru aza a na a̱ ta̱wa̱i e enei ili i na i farai, a̱vu a̱ ka̱mba̱ a ꞌwa suru, o koruso aci e le na̱ a̱tsumola̱ngu.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Suru aza a na e reve niyi, oɓolo na̱ a̱ma̱ci a na o toni niyi diga ɗe Ga̱lili, e isawan ta̱ alanga a̱ ka̱lyuwusa̱ ili i na yaa farasa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 A yuwan ta̱ vuma na a̱ tsu ɗe Isuhu, u ta̱ pe a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara,† vuma va̱ a̱ɓula̱ a ɗa na̱ vuma saꞌani.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 U shi u usu a̱sa̱la̱ e le, ni ili i na a yuwain shi. Wu uta̱ ta̱ a̱ lyuci va Arimatiya a̱tsuma̱ a Yahuda. U ta pura tsugono tsa̱ A̱sula̱.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ana Yesu kuwa̱i, a̱vu u ꞌya̱wa̱ ya Bilatu u pati a ca yi lipu va̱ yi.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 A̱vu u cipa̱to yi e iɗa, ɗaɗa u katala niyi no okoro. A̱vu u zuwa yi a aason a na a̱ ka̱pa̱i a aatali a gbain, za na koto a zuwai pe a̱kwa̱kwa̱ shi.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Urana u na a yuwusain Ifoɓi i ɗa, ana urana wa Ashibi u yuwain zuzu.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 A̱ma̱ci a na a̱ ta̱wa̱i oɓolo na̱ a̱yi diga ɗe e iɗa ya̱ Ga̱lili, reve o toni a̱ca̱pa̱, a̱vu a̱ ka̱lyuwa̱ aasoꞌon nu ununa a zuwai lipuꞌu.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 A̱vu a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa o foɓo itana i ma̱guru† na̱ maniꞌin mo usukumu. Reve e ivuwan urana wa Ashibi† ununa Wila̱ u damma nle.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.